Pobierz instrukcję użytkownika w formacie PDF

Znaleźli Państwo funkcję, która nie została opisana w tej instrukcji, lub mają Państwo pytania bądź sugestie? Prosimy o kontakt.

Spis treści:

ROZDZIAŁ 1. WSTĘP
1.1. Wstęp
1.2. Kluczowe funkcje i typowe zastosowania
1.3. Wymagania systemowe
1.4. Tryby działania

ROZDZIAŁ 2. ROZPOCZĘCIE PRACY
2.1. Pierwsze kroki
2.2. Interfejs okna głównego Xeoma
2.2.1. Interfejs okna głównego Xeoma
2.2.2. Okno szybkich ustawień
2.2.3. Okno ustawień szczegółowych
2.2.4. Okno ustawień modułu
2.3. Działanie modułów i łańcuchów
2.3.1. Działanie modułów i łańcuchów
2.3.2. Rozgałęzianie łańcuchów
2.4. Automatyczne skanowanie i wyszukiwanie kamer
2.4.1. Kamera demo i wyszukiwanie kamer podczas pierwszego uruchomienia Xeoma
2.4.2. Proste wyszukiwanie kamer w sieci lokalnej
2.4.3. Wyszukiwanie po IP / haśle
2.4.4. Ręczne dodawanie kamer
2.4.5. Dodawanie kamer przez duplikowanie
2.4.6. Dodawanie kamer za pomocą żądania POST (dostępne w Xeoma Pro)
2.4.7. Masowe dodawanie i usuwanie kamer z listy
2.4.8. Przykładowy łańcuch modułów do dodawania nowych kamer
2.5. Menu układów (siatka, wizualizacja, ustawienia dekodowania)
2.5.1. Strony (karty kamer)
2.5.2. Usuwanie pustych obszarów
2.5.3. Automatyczne przewijanie
2.5.4. Tryb większej siatki
2.5.5. „Pokaż tylko aktywne kamery"
2.5.6. „Przełącz na aktywne strony"
2.5.7. Ulepszenia interfejsu
2.5.8. Wizualizacja ruchu
2.5.9. Interaktywne mapy eMap
2.5.10. Ustawienia dekodowania
2.6. Zmiana kolejności kamer
2.7. Masowe zarządzanie kamerami: lista urządzeń
2.8. Sterowanie PTZ i zoom
2.8.1. Podstawowe sterowanie PTZ i zoom
2.8.2. Zoom cyfrowy
2.8.3. Sterowanie PTZ w przeglądarce
2.8.4. Śledzenie PTZ – automatyczne podążanie za obiektem
2.8.5. Konfiguracja presetów PTZ i tras patrolowych PTZ
2.9. Masowe zarządzanie kamerami: eMap
2.10. Zmiana nazw kamer w podglądzie
2.11. Bezpośredni zapis do archiwum, czyli „Dual Streaming"

ROZDZIAŁ 3. KONFIGURACJA MODUŁÓW
3.1. Ustawienia źródeł
-3.1.1. Inna instancja Xeoma
-3.1.2. Odbiornik prędkości ANPR
-3.1.3. Odczyt plików
-3.1.4. Odbiornik FTP
-3.1.5. Odbiornik HTTP
-3.1.6. Mikrofon
-3.1.7. Przechwytywanie ekranu
-3.1.8. Kamera uniwersalna
3.2. Ustawienia wyjść
-3.2.1. Wysyłanie danych ANPR do FTP
-3.2.2. Nadajnik prędkości ANPR
-3.2.3. Uruchamiacz aplikacji
-3.2.4. Przesyłanie FTP
-3.2.5. Wysyłanie żądań HTTP
-3.2.6. Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma
-3.2.7. Powiadomienia mobilne
-3.2.8. Okno pop-up (w aplikacji Klient)
-3.2.9. Podgląd
-3.2.10. Podgląd i archiwum
-3.2.11. Transmisja RTSP
-3.2.12. Zapis do pliku
-3.2.13. Wysyłanie e-maili
-3.2.14. Wysyłanie SMS
-3.2.15. Alarm dźwiękowy
-3.2.16. Transmisja na YouTube
-3.2.17. Powiadomienia bota Telegram
-3.2.18. Serwer WWW
3.3. Filtry
-3.3.1. Widok dookolny 360°
-3.3.2. Rozpoznawanie wieku
-3.3.3. Automatyczne rozpoznawanie tablic rejestracyjnych
-3.3.4. Detekcja ptaków
-3.3.5. Przełącznik przyciskowy
-3.3.6. Detektor wbudowany w kamerę
-3.3.7. Rozpoznawanie kolorów
-3.3.8. Warunek
-3.3.9. Detektor przekroczenia linii
-3.3.10. Detektor tłumu
-3.3.11. Detektor dnia
-3.3.12. Detektor przedmiotów pozostawionych
-3.3.13. Detektor bezpieczeństwa na placu budowy
-3.3.14. Detektor czasu trwania
-3.3.15. Eye Tracking
-3.3.16. Detektor twarzy (emocje)
-3.3.17. Rozpoznawanie twarzy
-3.3.18. FaceID
-3.3.19. Korekcja obrazu Fisheye
-3.3.20. Licznik rozładunku towarów
-3.3.21. Rozpoznawanie płci
-3.3.22. Moduł GPIO
-3.3.23. Monitor tętna
-3.3.24. Oznaczanie HTTP
-3.3.25. Przełącznik HTTP
-3.3.26. Kadrowanie obrazu
-3.3.27. Zmiana rozmiaru obrazu
-3.3.28. Obracanie obrazu
-3.3.29. Filtrowanie wielkości obiektów
-3.3.30. Inwerter
-3.3.31. Detektor długotrwałego przebywania
-3.3.32. Oznaczanie
-3.3.33. Kontrolery Modbus
-3.3.34. Detektor ruchu
-3.3.35. Przejście do presetu PTZ
-3.3.36. Mój detektor
-3.3.37. Detektor obiektów
-3.3.38. Rozpoznawanie typu obiektów
-3.3.39. Miejsca parkingowe
-3.3.40. Maskowanie prywatności
-3.3.41. Detektor problemów
-3.3.42. Śledzenie PTZ
-3.3.43. Rozpoznawanie kodów QR
-3.3.44. Detektor prędkości pojazdów
-3.3.45. Przełącznik przekaźnika
-3.3.46. Licznik klientów restauracji
-3.3.47. Harmonogram
-3.3.48. Śledzenie Senstar PTZ
-3.3.49. Detektor poślizgnięć i upadków
-3.3.50. Czytnik kart inteligentnych
-3.3.51. SmartHome – RIF+
-3.3.52. Detektor dymu
-3.3.53. Detektor dźwięku
-3.3.54. Detektor zdarzeń dźwiękowych
-3.3.55. Śledzenie sportowe
-3.3.56. Rozpoznawanie tekstu
-3.3.57. Dane z kamer termowizyjnych
-3.3.58. Licznik czasu
-3.3.59. Unitor
-3.3.60. Licznik odwiedzających
-3.3.61. Voice-to-Text
3.4.1. Kamera uniwersalna
3.4.2. Detektor ruchu
3.5. Archiwum
-3.5.1. Ustawienia i zapisywanie archiwum
-3.5.2. Odtwarzanie archiwum
-3.5.3. Profesjonalne funkcje archiwum
3.6. Detekcja i rozpoznawanie twarzy
3.7. Licznik odwiedzających
3.8. Oznaczanie
3.9. Przełącznik przekaźnika
3.10. Maskowanie prywatności
3.11. Detektor dymu
3.12. Detektor obiektów
3.13. Oznaczanie HTTP (integracja POS)
3.14. Wysyłanie żądań HTTP (integracja z inteligentnym domem)
3.15. Wysyłanie HTTP do innego serwera Xeoma
3.16. Transmisja RTSP

ROZDZIAŁ 4. ZAAWANSOWANE FUNKCJE NADZORU WIDEO
4.1. Architektura klient-serwer
4.2. Instalacja
4.3. Licencjonowanie
4.4. Aktywacja
-4.4.1. Aktywacja online
-4.4.2. Aktywacja offline
-4.4.3. Aktywacja na maszynach wirtualnych
-4.4.4. Aktywacja na maszynach wirtualnych z serwerem licencji
-4.4.5. Klucze sprzętowe (nośnik USB)
4.5. Aktualizacje
-4.5.1. Aktualizacje do nowych wersji
-4.5.2. Powrót do poprzedniej wersji
4.6. Operatorzy i uprawnienia użytkowników
-4.6.1. Uprawnienia użytkowników
-4.6.2. Blokada PTZ dla operatorów/użytkowników
-4.6.3. Uwierzytelnianie dwuskładnikowe dla połączeń
-4.6.4. Ustawienia blokowania użytkowników
-4.6.5. Wyświetlanie znaku wodnego w podglądzie
4.7. Przywracanie ustawień (kopie zapasowe ustawień i archiwów)
4.8. Wizualizacja ruchu
4.9. Mapa cieplna
4.10. Zabezpieczone połączenie TLS
4.11. Automatyczna kopia zapasowa nagrań (FTP)
4.12. Failover
4.13. Akceleracja sprzętowa
-4.13.1. Serwer
-4.13.2. Klient
-4.13.3. Moduły
4.14. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi
-4.14.1. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi: wysyłanie poleceń (np. szlaban)
-4.14.2. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi: odbieranie poleceń (np. uruchamianie nagrywania sygnałem)
-4.14.3. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi: nakładki tekstowe (np. kasy fiskalne)
-4.14.4. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi poprzez zewnętrzne bazy danych
-4.14.5. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi za pomocą modułu GPIO
-4.14.6. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi za pomocą modułu RIF+
-4.14.7. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi za pomocą modułu sterowników Modbus
-4.14.8. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi za pomocą modułu śledzenia PTZ Senstar
-4.14.9. API Xeoma
-4.14.10. Powiązanie czujników zewnętrznych z wejściami sygnałowymi kamer

ROZDZIAŁ 5. ZDALNY DOSTĘP
5.1. Praca z serwerami proxy
5.2. Opcje zdalnego dostępu
-5.2.1. Zdalny dostęp klient-serwer
— 1. Połączenie w tej samej sieci
— 1.1. Połączenie ręczne (dostępne dla każdego urządzenia)
— 1.2. Połączenie poprzez skanowanie kodu QR (dostępne tylko w aplikacji Xeoma na Androida)
— 2. Połączenie z innej sieci
— 2.1. Połączenie z innej sieci z publicznym adresem IP
— 2.2. Połączenie z innej sieci za pomocą P2P i innych alternatyw dla publicznego adresu IP
5.3. Repeater
5.4. Serwer WWW
-5.4.1. Część 1. Zdalny podgląd kamer przez przeglądarkę
-5.4.2. Więcej o interfejsie przeglądarki internetowej
-5.4.3. Część 2. Zapisywanie materiałów na innym komputerze
-5.4.4. Część 3. Emulacja kamery IP
-5.4.5. Część 4. Transmisja na żywo na własnej stronie
5.5. Konfiguracja serwera WWW
5.6. Aplikacja na Android
5.7. Aplikacja na iPhone/iPad
5.8. Połączenie VPN

ROZDZIAŁ 6. INNE PRODUKTY
6.1. Xeoma Pro Your Cloud (Twój VSaaS)
6.2. Xeoma Cloud
6.3. Personalizacja Xeoma

ROZDZIAŁ 7. PODSUMOWANIE
7.1. Odinstalowanie
7.1.1. Zatrzymywanie programu
7.1.2. Reinstalacja programu
7.1.3. Całkowite odinstalowanie programu
7.1.4. Usuwanie mobilnej aplikacji Xeoma
7.2. Wskazówki dotyczące redukcji obciążenia procesora

ROZDZIAŁ 8. SŁOWNIK TERMINOLOGII

DODATEK.
1 – Typowe zastosowania. Scenariusze
2 – Typowe cele monitoringu wideo i ich realizacja w Xeoma
3 – Przewodnik szybkiego startu dla początkujących
4 – Praca w konsoli
5 – Obsługiwane polecenia konsoli
6 – Rozwiązywanie problemów z uruchomieniem konsoli
7 – Konfiguracja serwera WWW dla podglądu kamer online w Xeoma
8 – Ustawienia Xeoma
9 – Zmiana kolejności kamer
10 – Tryb wieloserwerowy
11 – Repeater
12 – Instrukcja krok po kroku: darmowy rebranding Xeoma
13 – Lista urządzeń (podział na grupy)
14 – FTP-receiver: prostszy sposób podłączenia kamery
15 – Podwójny strumieniowanie dla kamer rtsp (h264)
16 – Instalacja Xeoma na Raspberry Pi z procesorem ARM
17 – Przenoszenie nagrań Xeoma
18 – Time lapse w Xeoma
19 – Wielomonitorowy monitoring wideo lub autostart Xeoma w trybie wielu ekranów (videowall)

---

ROZDZIAŁ 1. WSTĘP

1.1. Przedstawienie Xeoma

Xeoma to kompletny system monitoringu wideo o nieograniczonej elastyczności, oparty na innowacyjnej zasadzie budowy modułowej. Prosty w obsłudze dla początkujących i potężny dla profesjonalistów, pozwala na tworzenie systemów zarówno małych, jak i klasy korporacyjnej z faktycznie nieograniczoną liczbą kamer (aż do kilku tysięcy kamer na jednym komputerze). Program działa na urządzeniach z systemami Windows, Linux, Mac OS i Android (wersja pełna), zapewniając pełny zdalny dostęp i podgląd z dowolnych urządzeń mobilnych oraz komputerów.

Xeoma oferuje automatyczne wykrywanie i obsługę niemal wszystkich kamer – IP, ONVIF, kamer USB, H.264, H.265, H.264+, H.265+, MJPEG, MPEG4, PTZ, WiFi (obsługiwane do 99,9% kamer na rynku). Dzięki temu w zaledwie kilka sekund komputer i kamera zmieniają się w gotowy do pracy system monitoringu.

Inteligentny detektor ruchu z zaawansowaną logiką eliminacji fałszywych alarmów, powiadomieniami wyzwalanymi ruchem lub harmonogramem (SMS, e-mail, alarm dźwiękowy itp.) oraz zrzutami ekranu i obsługą dźwięku, idealnie sprawdza się w nadzorze pracowników i kontroli rodzicielskiej.

Współdzielone uprawnienia dostępu, szyfrowanie, ochrona hasłem oraz klastrowanie sieciowe – również w systemach operacyjnych bez interfejsu graficznego – sprawiają, że monitoring jest wydajny i stabilny nawet w profesjonalnych instalacjach. Brak konieczności instalacji i uprawnień administratora. Specjaliści z pewnością docenią automatyczną kopię zapasową na serwer FTP, wydajny serwer WWW, zdalny podgląd wszystkich kamer z dźwiękiem (streaming wideo Flash) oraz cykliczne archiwum z funkcją eksportu.

Maksymalna oszczędność: Wypróbuj wersję demo Xeoma z nieograniczoną funkcjonalnością! Korzystaj z niej tak długo, jak chcesz. Gdy zdecydujesz się rozbudować system, możesz wykupić licencję w najbardziej ekonomicznej cenie. Oszczędzaj na kosztach personelu ochrony lub drogich rozwiązaniach monitoringu, zastępując i modernizując przestarzały sprzęt.

Xeoma nie zawiera oprogramowania szpiegującego, wirusów ani złośliwego kodu. Jest całkowicie bezpieczna.

Pobierz Kup Wideo Kontakt

---

1.2. Kluczowe funkcje Xeoma

Przetwarzanie kamer/źródeł:

• Kompatybilność z dowolnymi kamerami internetowymi, kamerami analogowymi, w tym bezprzewodowymi kamerami CCTV WiFi
• Obsługa kamer IP (w tym H.264, H.265, H.264+, H.265+, JPEG/MJPEG, MPEG-4, Fisheye, PTZ oraz ONVIF, a także kamer bezprzewodowych), co czyni system idealnym zarówno dla instalacji przewodowych, jak i bezprzewodowych
• Dowolna rozdzielczość (Mpix)
• Jednoczesne wykonywanie zrzutów ekranu ze wszystkich monitorów
• Regulowana jakość i głośność dźwięku
• Możliwość podłączenia do 2 000 kamer na jednym komputerze!

Profesjonalny monitoring w prostym wydaniu:

• Bezpłatny rebranding i personalizacja
• Szybka konfiguracja: grupowe ustawienia modułów
• Szybka nawigacja i sterowanie kamerami dzięki liście urządzeń
• Akceleracja sprzętowa QuickSync (dla procesorów Intel) oraz CUDA (dla kart graficznych NVidia) w systemach Windows i Linux
• Możliwość dekodowania po stronie klienta w celu zmniejszenia obciążenia procesora i sieci
• Kopia zapasowa i przywracanie konfiguracji
• Failover i automatyczne przełączanie na serwer zapasowy w przypadku awarii serwera głównego
• Redystrybucja zasobów w przypadku awarii kamery
• Przywracanie konfiguracji i tworzenie kopii zapasowej przez interfejs (Menu główne – Instalacja – Przywróć)
• Usługa Xeoma Cloud
• Xeoma Pro – profesjonalne rozszerzenie standardowej wersji Xeoma
Konfiguracja kamer, modułów i schematów w pliku konfiguracyjnym Xeoma Pro
• Tworzenie sieci nadzoru z serwerów oprogramowania Xeoma CCTV za pomocą serwera WWW
• Architektura połączeń Multi-Server oraz Multi-Client dla systemów monitoringu o dowolnej skali
Elastyczne zarządzanie uprawnieniami dostępu
• Ochrona ustawień hasłem
• Widok pełnoekranowy
• Obsługa wielu monitorów (ściany wideo)
Tryb monitora pop-up wyświetlający aktywne kamery oraz wykryty ruch lub inne zdarzenia na wybranym monitorze (okno pop-up)
• Maskowanie/rozmywanie obiektów (dla obszarów prywatnych)
Detektor dźwięku reagujący na krzyk, strzały, rozbijanie szyb itp.
• Szyfrowanie TLS pomiędzy serwerem a klientami
• Obsługa protokołów IPv4 i IPv6
Mapa cieplna obszarów o największej aktywności
• Zoom cyfrowy w czasie rzeczywistym lub w archiwum
• Obsługa sterowania PTZ
• Obrót obrazu z kamery o 360°
• Błyskawiczne zrzuty ekranu z obrazu kamery

Inteligentne moduły i funkcje:

• Usuwanie dystorsji (dewarping) obrazu z kamer fisheye
• eMap – interaktywna mapa obiektu z naniesionymi kamerami
• Detektor twarzy
• Detektor obiektów umożliwiający śledzenie obiektów nawet wtedy, gdy się nie poruszają
• Synchronizacja z kartą SD kamery
• Synchronizacja z kasami fiskalnymi
• Synchronizacja z usługą Active Directory LDAP
• Prosta integracja z systemami automatyki domowej dzięki modułom wysyłania żądań HTTP i przełączania HTTP
• Możliwość stworzenia własnej usługi monitoringu wideo w chmurze z Xeoma Pro
• Maskowanie prywatności w celu rozmycia twarzy lub obszarów, których nie należy rejestrować
• Automatyczne śledzenie obiektów z zoomem (śledzenie PTZ) i wizualizacja poruszających się obiektów
• Detektor sabotażu powiadamiający o wykryciu nieprawidłowości
• Sterowanie PTZ dostępne również w przeglądarkach
• Szybkie zdalne (HTTP Switcher) i lokalne (Button Switcher) włączanie i wyłączanie łańcuchów
• Wyszukiwanie zdarzeń ruchu w archiwum według czasu lub w wybranych obszarach
• Transmisja RTSP i HTTP: emulacja kamer IP strumieniujących w formatach MJPEG, JPEG, H264 itp.

Zdalny dostęp:

• Podgląd zdalny przez urządzenia mobilne (obsługa Android, iPhone, iPad)
• Podgląd online wszystkich kamer z dźwiękiem
• Pełny dostęp zdalny do ustawień, archiwum i kamer ze stacji roboczej
• Transmisja internetowa
• Możliwość osadzenia obrazu z kamery na swojej stronie
• Zdalny dostęp nawet przy dynamicznym adresie IP
• Przeglądanie archiwum i podstawowa konfiguracja w przeglądarkach WWW

Detektor ruchu:

• Konfiguracja stref o dowolnym rozmiarze i kształcie do detekcji ruchu
• Wizualna detekcja ruchu z wyświetlaniem czasu ostatniego wykrycia w podglądzie
• Konfiguracja maksymalnego rozmiaru obiektów do ignorowania oraz poziomu czułości czujnika
• Nagrywanie wsteczne – zapisywanie kilku sekund poprzedzających wykrycie ruchu
• Opcja post-recording – kontynuowanie nagrywania po zakończeniu zdarzenia
• Opóźnienie nagrywania
• Ulepszony algorytm eliminujący fałszywe alarmy wywoływane przez zwierzęta lub zmiany warunków atmosferycznych

Archiwum:

• Nagrywanie zapętlone
• Regulacja maksymalnego rozmiaru archiwum i stopnia kompresji obrazów zapisywanych w archiwum
• Możliwość zapisywania archiwum na różnych dyskach HDD i macierzach RAID
• Obsługa pamięci sieciowych (NAS), dysku Google Cloud itp.
• Intuicyjny, wbudowany odtwarzacz multimedialny z mechanizmami szybkiego, wielowątkowego odtwarzania oraz wyszukiwaniem zdarzeń ruchu lub konkretnego momentu
• Eksport wybranego fragmentu bezpośrednio z podglądu
• Usuwanie niepotrzebnych fragmentów z podglądu
• Wyszukiwanie zdarzeń ruchu według czasu i w wybranych obszarach
• Zsynchronizowany podgląd wielu archiwów jednocześnie

Powiadomienia i reakcje:

• Wysyłanie wiadomości tekstowych (SMS)
• Powiadomienia e-mail (z załączonymi obrazami JPEG i wideo MJPEG)
• Wyskakujące okno wyzwalane zdarzeniem
• Alarm dźwiękowy
• Uruchamianie określonego programu zewnętrznego
• Przesyłanie na serwer FTP obrazów i wideo z dźwiękiem
• Zapisywanie plików w określonej ścieżce z nagrywaniem cyklicznym

Wszystkie kluczowe funkcje:

• Ukryty tryb pracy
• Formaty wideo WEBM (VP8 i VP9), MPEG-4, MP4 oraz MJPEG
• Nakładki (wbudowana data i godzina, własny tekst, współrzędne GPS lub znak wodny na strumieniu kamery)
• Harmonogram, konfiguracja czasu pracy komponentów systemu
• Regulacja głośności dźwięku w trybie podglądu
• Szybka konfiguracja: duplikowanie łańcuchów
• Konfigurowalny tryb podglądu (układy kamer, przezroczystość okien, czcionka)
• Automatyczny pokaz slajdów z obrazem na żywo
• Aktualizacje jednym kliknięciem
• Powiadomienia o nowych wersjach

Zalety Xeoma:

• Pełna funkcjonalność na systemach Windows, Mac OS X, Linux oraz Android
• Bezpłatne pobieranie
• Wersja próbna (demo) z pełną funkcjonalnością, dostępna do wielokrotnego użycia
• Bezpłatna edycja bez limitów
  czasowych
• Gotowość do pracy natychmiast po pobraniu z domyślnymi ustawieniami
• Brak konieczności instalacji
• Brak wymogu uprawnień administratora
• Proste ustawienia dodatkowe
• Elastyczne sterowanie niczym w zestawie konstrukcyjnym
• Innowacyjny, intuicyjny interfejs graficzny
• Dynamiczny rozwój i wdrażanie najnowocześniejszych funkcji
• Dostępne w 78 językach, w tym: angielskim, hiszpańskim, włoskim, portugalskim (Brazylia), chińskim, francuskim, niemieckim, arabskim, norweskim, hebrajskim, japońskim, węgierskim, polskim, rosyjskim, wietnamskim, koreańskim, tajskim, ukraińskim i białoruskim. Zobacz wszystkie

Typowe zastosowania:

• Monitorowanie obiektów poza godzinami pracy (biuro, sklep, magazyn)
• Nadzór bezpieczeństwa (monitorowanie perymetru, pojazdów itp.)
• Integracja z systemami smart home
• Nadzór nad personelem (pracownikami przemysłu, biur, opiekunami i służbą domową)
• Monitorowanie aktywności dzieci i pracowników przy komputerze, kontrola odwiedzanych witryn
• Nadzór nad zwierzętami
• Monitorowanie pracy maszyn przemysłowych

---

1.3. Minimalne wymagania systemowe:

Oficjalnie wspierane systemy operacyjne:

Windows – Windows 7, Windows 8, Windows 10, Windows 11, wersje 64-bitowe i 32-bitowe, Windows Server 2008 R2/2012/2016.

Linux – wersje 32- i 64-bitowe ze środowiskiem graficznym XWindows lub w trybie konsoli/serwera. Dostępny dla systemów Linux opartych na procesorach ARM (np. Raspberry Pi) lub Intel.
Wspierane dystrybucje Linux:
Ubuntu najnowsze wersje (12, 13, 14 i nowsze);
Debian 7 i nowsze;
openSUSE 12.2 i nowsze;
Mint 13 i nowsze;
CentOS wersja 7 lub wyższa;
Red Hat Enterprise Linux wersja 6 lub wyższa;
Astra Linux (wersja 2.11.3 i nowsze);
ALT OS (wersja 8.2 i nowsze);
RED OS (wersja 7.2 i nowsze);
Sailfish OS 3.0.3.9 i nowsze.

Uwaga: Obsługa dźwięku w konsoli systemu Linux wymaga biblioteki libasound2. Aby zainstalować lub uruchomić Xeoma w systemie Linux, należy rozpakować archiwum xeoma_linux.tgz bezpośrednio na maszynie z tym systemem. W przeciwnym wypadku konieczne jest wykonanie polecenia: chmod a+x xeoma.app, po czym można uruchomić Xeoma w standardowy sposób: ./xeoma.app

W przypadku instalacji wersji 32-bitowej na 64-bitowej dystrybucji systemu Linux (choć w takiej sytuacji zaleca się pobranie wersji 64-bitowej), może być konieczna instalacja pakietu ia32-libs.

Mac OS X wersja 10.9* lub wyższa.

Android – system Android 5.0 (API LEVEL 10) lub wyższy, 20 MB wolnej pamięci RAM, rozdzielczość ekranu 450×450 lub wyższa.

iPhone/iPad – iOS wersja 9 lub wyższa.

Raspbian wydany 29.02.2016 lub później (dla Raspberry Pi 2 lub nowszych).

HarmonyOS 3.0 i nowsze.

Nieoficjalnie wspierane systemy operacyjne:***
Linux Kali (wersja 18 i nowsze);
RancherOS;
Fedora (wersja 31 i nowsze);
Elbrus (wersja 1.4.3 i nowsze);
PCLinuxOs (wersja 2018.06 i nowsze);
elementary OS Linux (wersja 5.0 i nowsze);
Arch Linux wersja 2020.10.01.

Szczegółowe informacje znajdują się na stronie kalkulatora minimalnych wymagań systemowych.

*Wsparcie dla systemów Windows XP, Windows Vista i starszych, Ubuntu 11.10 i starszych, 32-bitowego systemu Mac OS oraz urządzeń Raspberry Pi pierwszej generacji zostało zakończone począwszy od wersji 17.6.23. Jeśli planują Państwo korzystać z przyszłych wersji Xeoma, prosimy o aktualizację systemu operacyjnego do nowszej wersji.
**Począwszy od wersji 17.7.31 Xeoma wymaga biblioteki GLIBC_2.17 lub nowszej, dlatego zalecamy korzystanie z systemu CentOS 7 lub nowszego.
***Oficjalnie wspierane systemy operacyjne są testowane z Xeoma przed każdym wydaniem. Systemy wspierane nieoficjalnie zostały pomyślnie przetestowane z Xeoma kilkukrotnie na życzenie użytkowników (nie są jednak testowane przed każdą nową wersją programu).

Dostępne języki:

Zobacz informacje o Xeoma w Twoim języku

---

1.4. Tryby działania Xeoma

Xeoma może działać w jednym z trzech trybów: Free, Trial oraz Commercial (ten ostatni dzieli się na edycje Starter, Lite, Standard i Pro). Domyślnie pobrany program uruchamia się w wersji Trial – aktywacja odpowiedniej licencji przełącza go w tryb komercyjny.

Poniżej znajdują się szczegółowe informacje dotyczące każdego z trybów:

Wersja Free umożliwia podgląd nieograniczonej liczby źródeł wideo (kamer) oraz konfigurację do trzech modułów w każdym schemacie. Dostępne są maksymalnie 2 moduły Podgląd i Archiwum (przechowywanie archiwum przez 5 dni przed nadpisaniem) oraz maksymalnie 2 moduły Wysyłanie e-maili. Uwaga: w wersji Free połączenie zdalne jest niedostępne. Zobacz film o wersji Free

Wersja Trial nie ma ograniczeń funkcjonalnych ani limitów liczby źródeł wideo i modułów, jednak wszystkie ustawienia zostaną zresetowane po 8 godzinach i nie zostaną zapisane przy ponownym uruchomieniu programu. Należy pamiętać, że w wersji Trial archiwum jest przechowywane tylko przez 1 godzinę, po czym zostaje nadpisane. Do zdalnego serwera można się połączyć z dowolnej wersji Xeoma. Film o wersji Trial znajdziesz tutaj. Jeśli potrzebujesz więcej czasu na przetestowanie Xeoma przed zakupem, po prostu skontaktuj się z nami, aby uzyskać licencję demo.

Edycja Starter to pierwsza z 4 wersji komercyjnych – nowoczesna i minimalistyczna odsłona Xeoma, idealna zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych użytkowników. Sprawdzi się w domu oraz w małych firmach. Zawiera wszystkie niezbędne funkcje i moduły do monitoringu wideo: zdalny dostęp z dowolnego urządzenia, nieograniczoną liczbę kamer w podglądzie na żywo, do 3 modułów w łańcuchu oraz możliwość zapisu nagrań z maksymalnie 2 źródeł wideo. Dowiedz się więcej tutaj.
Od października 2025 r. licencje Xeoma Starter są sprzedawane w pakietach (jednorazowy zakup minimum 100 licencji). Jeśli chcesz dokonać takiego zakupu, prosimy o kontakt.

Wersja Lite pozwala na podłączenie do czterech źródeł wideo (zależnie od liczby źródeł w licencji Lite) i użycie do sześciu modułów w każdym schemacie. Xeoma Lite nie obsługuje aktualizacji programu, a odnawianie licencji nie jest możliwe. Aktywowana wersja Xeoma Lite może być używana bezterminowo. Zobacz również film o wersji Lite lub dowiedz się więcej

Edycja Standard nie posiada ograniczeń w zakresie połączeń zdalnych i liczby źródeł wideo. Całkowita liczba używanych źródeł wideo/kamer zależy od posiadanej licencji. Licencje Xeoma Standard można łączyć z licencjami Pro. Więcej o Xeoma Standard | Prezentacja PDF o Xeoma Standard | Film o edycji Standard

Edycja Pro oferuje wszystkie zalety wersji Standard plus profesjonalne moduły, takie jak ANPR, Rozpoznawanie Twarzy, Detektor Dymu itp. Licencje Xeoma Pro i Standard sumują się. Licencje Pro umożliwiają stworzenie własnego rozwiązania chmurowego (Xeoma Pro Your Cloud). Więcej o Xeoma Pro znajdziesz tutaj

Przełączanie między trybami odbywa się poprzez Menu główne -> Informacje lub Menu główne -> Informacje -> O programie.

Tabela porównawcza edycji oprogramowania do monitoringu wideo Xeoma:

	Wersja próbna	Darmowa	Starter	Lite	Standard	Pro
Najważniejsze funkcje
Maksymalna liczba dostępnych źródeł	Nieograniczona	Bez limitu dla podglądu na żywo (2* dla archiwum)	Bez limitu dla podglądu na żywo (2 dla archiwum)	4	Nieograniczona (zależnie od typu licencji)	Nieograniczona (zależnie od typu licencji)
Maksymalna liczba modułów w łańcuchu	Nieograniczona	3	3	6	Nieograniczona (zależnie od typu licencji)	Nieograniczona (zależnie od typu licencji)
Podgląd na żywo	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Zapisywanie nagrań do archiwum	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Okres przechowywania archiwum przed nadpisaniem	1 godzina	5 dni	Bez limitu	Bez limitu	Bez limitu	Bez limitu
Zdalny dostęp	Tak	Nie	Tak	Tak	Tak	Tak
Wiele profilów użytkowników	Tak	Nie	Nie	Nie	Tak	Tak
Możliwość pracy w systemach bez interfejsu graficznego (tryb bezpowłokowy)	Tak	Nie	Tak	Tak	Tak	Tak
Możliwość użycia modułu Repeater*	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Czas pracy	8 godzin od uruchomienia, następnie reset ustawień niestandardowych	Bez limitu	Bez limitu	Bez limitu	Bez limitu	Bez limitu
Możliwość używania modułów dodatkowych (kupowane osobno)	Tak (czas wersji próbnej)	–	–	–	Tak	Tak
Brak znaku wodnego	Tak	–	Tak	Tak	Tak	Tak
Aktualizacje do nowych wersji Xeoma	Tak	Tak	Nie	Nie	Tak (1 rok od daty zakupu) przedłuż okres bezpłatnych aktualizacji z rabatem do 80%	Tak (1 rok od daty zakupu) przedłuż okres bezpłatnych aktualizacji z rabatem do 80%
Personalizacja	Tak	Nie	Tak	Tak	Tak	Tak
Inne kluczowe funkcje	Bezpłatnie Ustawienia przywracane do domyślnych co 8 godzin lub po zamknięciu programu Wszystkie funkcje dostępne do testów (z wyjątkiem kopii zapasowej ustawień i dodatkowego modułu ANPR)	Bezpłatnie maksymalnie 2* moduły Podgląd i archiwum, maksymalnie 2* moduły Wysyłanie e-mail profile użytkowników dostępne dla dostępu z tego samego komputera Nieograniczony czas pracy z bezpłatnymi aktualizacjami programu	Tryb płatny (wymaga licencji) Nieograniczona liczba kamer w podglądzie na żywo maksymalnie 2 moduły Podgląd i archiwum, maksymalnie 2 moduły Wysyłanie e-mail Tylko profil administratora do zdalnego dostępu	tryb płatny (wymaga licencji) ograniczona liczba dostępnych modułów	tryb płatny (wymaga licencji) Licencje Standard łączą się z Pro Dostępne wszystkie moduły standardowe	tryb płatny (wymaga licencji) Licencje Pro sumują się z licencjami Standard dostępne moduły standardowe + specjalne moduły PRO
Praca z kamerami
Podgląd kamery w przeglądarce (moduł Web server)	Tak, 1 kamera	Nie	Tak	Tak	Tak	Tak
Zmiana ustawień w przeglądarce internetowej	Tak	Nie	Nie	Tak	Tak	Tak
Sterowanie PTZ	Tak	–	–	Tak	Tak	Tak
Sterowanie PTZ przez przeglądarkę internetową	Tak	–	–	–	–	Tak
Cyfrowe przybliżenie	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Śledzenie PTZ	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Korekcja obrazu Fisheye	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Lista urządzeń	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Interaktywne mapy eMap	Tak	–	–	–	–	Tak
Wizualizacja ruchu – podgląd na żywo	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Różnorodne układy	Tak	–	–	Tak	Tak	Tak
Tryb pełnoekranowy	Tak	–	–	Tak	Tak	Tak
Obsługa nagrań
Wyszukiwanie w nagraniach zdarzeń wykrycia ruchu według daty i godziny	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Wyszukiwanie w nagraniach zdarzeń wykrycia ruchu w określonym obszarze	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Synchroniczne odtwarzanie z kilku archiwów	Tak	–	–	–	–	Tak
Synchronizacja z kartą SD kamery	Tak	Nie	Nie	Nie	Nie	Tak
Wizualizacja ruchu – archiwum	Tak	–	–	–	–	Tak
Możliwość usuwania fragmentów archiwum	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Możliwość zablokowania wybranych fragmentów archiwum przed usunięciem	Tak	–	–	–	–	Tak
Dostępność modułów
Szybkie włączanie i wyłączanie kamer	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Przełącznik przycisków	Tak	–	–	–	–	Tak
Przełącznik HTTP	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Licznik odwiedzających	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Detektor przebywania (Loitering)	Tak	–	–	–	–	Tak
Detektor twarzy	Tak	–	–	–	–	Tak
Maskowanie prywatności	Tak	–	–	–	–	Tak
Detektor ruchu	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Detektor dźwięku	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Detektor dymu	Tak	–	–	–	–	Tak
Detektor przedmiotów porzuconych	Tak	–	–	–	–	Tak
Detektor problemów	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Detektor obiektów	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Detektor wbudowany w kamerę	Tak	–	–	–	Tak	Tak
GPIO	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Obracanie obrazu	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Skalowanie obrazu	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Obraz w obrazie	Tak	–	–	Tak	Tak	Tak
Unitor	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Wysyłanie SMS-ów	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Transmisja RTSP	Tak	–	–	–	–	Tak
Streaming do YouTube	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Wysyłanie FTP	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Odbieranie FTP	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Wysyłanie ANPR do FTP	Tak	–	–	–	–	Tak
Śledzenie Senstar PTZ	Tak	–	–	–	–	Tak
Przejście do presetu PTZ	Tak	–	–	–	–	Tak
Powiadomienia bota Telegram	Tak	–	–	–	Tak***	Tak
Zapisywanie obrazów statycznych (podgląd, archiwum)	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Alarm dźwiękowy – klient	Tak	–	–	–	–	Tak
Alarm dźwiękowy – serwer	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Oznakowanie HTTP	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Uruchamianie aplikacji	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Wysyłanie e-maili	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Przełączanie przekaźnika	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Odbieranie HTTP	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Wysyłanie HTTP do innego Xeoma	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Wysyłanie żądań HTTP	Tak	–	–	–	Tak	Tak
Zapis do pliku	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak	Tak
Detektor ptaków	–	–	–	–	–	Tak
Aktywacja, interfejs
Automatyczna aktualizacja komponentów klienckich	Tak	–	–	–	–	Tak
Synchronizacja LDAP	Tak	–	–	–	–	Tak
Aktywacja na maszynach wirtualnych, w tym Docker	–	–	Tak, od wersji 20.10.22. Szczegóły tutaj	Tak, od wersji 20.10.13. Szczegóły tutaj	Tak, szczegóły tutaj	Tak, szczegóły tutaj

*Od wersji 25.3.5 edycja Free oferuje 2 moduły Podglądu i Archiwum oraz 2 moduły Wysyłania e-mail na serwer. Wcześniejsze wersje udostępniały po 4 moduły każdego typu.
**Repeater to opcjonalna usługa, płatna dodatkowo i kompatybilna z każdą edycją Xeoma.
***Moduł powiadomień bota Telegram został pierwotnie wydany wyłącznie dla edycji Xeoma Pro, jednak od wersji Xeoma 23.1.25 i nowszych jest dostępny również w edycji Xeoma Standard.

---

ROZDZIAŁ 2. PIERWSZE KROKI

2.1. Start, czyli jak korzystać z systemu Xeoma

Można również obejrzeć samouczek wideo Xeoma.

Załóżmy, że planują Państwo wdrożyć monitoring wideo. Dysponują Państwo komputerem lub tabletem, jedną lub wieloma kamerami oraz obszarem do nadzoru. Xeoma stanowi idealne rozwiązanie, ponieważ obsługuje wszystkie typy kamer (wspiera setki modeli) i działa na różnych systemach operacyjnych. Oto proste kroki, które pozwolą uruchomić system.

1. Pobierz Xeoma dla swojego systemu operacyjnego z naszej strony. Do wyboru jest oficjalna wersja stabilna lub wersja beta (zazwyczaj nowsza, również stabilna, lecz po testach alfa). Sugerowana wersja Xeoma dla urządzenia, z którego korzystają Państwo w tej chwili, znajduje się nad tabelą opcji pobierania. Jeśli nie są Państwo pewni wyboru, zalecamy wersję wskazaną dla tego urządzenia.
Xeoma składa się z 2 części – serwera i klienta – pobierany plik wykonywalny zawiera obie te części (z wyjątkiem iOS oraz Linux/ARM). Można rozdzielić te moduły podczas uruchamiania lub instalacji programu.

Dla systemów z powłoką graficzną:

Dla konsoli (pamiętaj o rozpakowaniu archiwum po pobraniu):

2. Uruchom Xeoma na komputerze, urządzeniu mobilnym lub tablecie, który będzie pełnić funkcję serwera – centralnego węzła systemu wideonadzoru. Będzie on przetwarzać dane z kamer i innych źródeł, zapisywać nagrania itp. Jeśli Xeoma nie została jeszcze aktywowana, w tym podczas pierwszego uruchomienia, zostanie uruchomiona w trybie testowym. Między trybami Free, Trial i komercyjnymi można przełączać się za pomocą Menu głównego. Rozwiązywanie problemów z uruchomieniem i instalacją

Dla systemów z powłoką graficzną: pojedyncze lub podwójne kliknięcie pliku wykonywalnego Xeoma (należy upewnić się, że archiwum zostało rozpakowane).

Dla konsoli:
Przeciągnij plik wykonywalny Xeoma do konsoli/wiersza poleceń/Terminala, wklej ścieżkę do pliku w konsoli/wierszu poleceń/Terminalu lub wprowadź ją ręcznie, a następnie naciśnij „Enter”:

Uwaga: jeśli w przyszłości będą Państwo chcieli uruchomić tylko część serwerową, przed naciśnięciem „Enter” należy dodać parametr -core. W przypadku konieczności uruchomienia wyłącznie części klienckiej Xeoma, należy dodać parametr -client przed naciśnięciem „Enter”.

Uwaga: za pomocą polecenia konsolowego „-programdir [DirPath]“ można określić katalog docelowy dla plików Xeoma rozpakowywanych przy pierwszym uruchomieniu.

Wskazówka: W przypadku pracy na systemach operacyjnych bez powłoki graficznej prosimy zapoznać się z naszym przewodnikiem po konsoli.

3. Pierwszym elementem widocznym podczas pierwszego uruchomienia Xeoma jest okno powitalne. Zawiera ono kluczowe opcje niezbędne do wstępnej konfiguracji programu:

• Dodaj do autostartu. Ta opcja dodaje Xeoma do autostartu, co umożliwia automatyczne uruchamianie programu wraz z systemem operacyjnym. Aby oprogramowanie do nadzoru działało w sposób niewidoczny dla innych użytkowników komputera, należy zaznaczyć opcję „Tryb ukryty” w menu instalacji.
• Praca bez instalacji: wyszukaj kamery w sieci. Kliknij, aby ręcznie uruchomić wyszukiwanie kamer w sieci lokalnej i rozpocząć monitorowanie.
• Demo. Uruchamia kamerę demonstracyjną. Pozwala to przetestować funkcje i możliwości Xeoma.
• Połącz ze zdalnym serwerem lub z usługą Cloud. Kliknij, aby nawiązać połączenie z serwerem w celu zdalnego podglądu kamer z dowolnego miejsca i o dowolnej porze lub aby połączyć się z usługą nadzoru Xeoma Cloud.

Okno powitalne można zamknąć, klikając ikonę „X” w górnym rogu, a następnie przejść do Menu głównego, aby wykonać inne czynności. Okno powitalne można ponownie wywołać z poziomu Menu głównego – Informacje – Pomoc.

4. Podczas pierwszego uruchomienia Xeoma skanuje sieć w poszukiwaniu kamer. Wszystkie znalezione kamery zostaną dodane do Głównego Okna. Kamery wymagające autoryzacji, których nie można jeszcze dodać, zostaną wyświetlone w menu „+” w panelu poniżej. Można je dodać, wybierając je z listy i wprowadzając niezbędne dane dostępowe. Praca z programem jest możliwa w trakcie wyszukiwania. Jeśli skanowanie trwa zbyt długo lub wszystkie kamery zostały już dodane, wyszukiwanie można przerwać, klikając pasek postępu skanowania w prawym dolnym rogu. Więcej o automatycznym wyszukiwaniu.

Jeśli uruchamiasz Xeoma przez konsolę/cmd/Terminal, możesz wyłączyć automatyczne skanowanie przy starcie za pomocą polecenia -noscan (natomiast polecenie -noscanptzandaudio wyłącza wyłącznie wyszukiwanie strumieni audio i komend sterowania PTZ dla kamer obrotowo-uchylnych-z-zumem). Pełna lista poleceń konsoli

Domyślnie wszystkie wykryte kamery są dodawane zgodnie ze schematem: Kamera uniwersalna – Harmonogram – Detektor ruchu – Podgląd i archiwum – Detektor problemów – Moduły wysyłki e-mail z ustawieniami domyślnymi (wyjątkiem są edycje Lite i Free, gdzie domyślne łańcuchy to: Kamera uniwersalna – Detektor ruchu – Podgląd i archiwum, ze względu na limit maksymalnej liczby modułów w łańcuchu). Można dodawać, usuwać lub konfigurować ponownie moduły według własnych potrzeb. Więcej o działaniu modułów i łańcuchów

• Kamera uniwersalna: wybór rozdzielczości obrazu i interwału odświeżania (dla kamer USB) lub strumienia z predefiniowanymi parametrami (dla kamer sieciowych). Kamery analogowe zostaną wykryte jako kamery USB lub IP, w zależności od metody podłączenia. Więcej o konfiguracji kamery
• Detektor ruchu: wybór jednej lub kilku stref monitorowania ruchu, ustawienie czasu dogrywania oraz czułości detekcji.
• Harmonogram: ustawienie dni i godzin pracy kolejnych modułów. Domyślnie praca jest ustawiona na tryb 24/7.
• Podgląd i archiwum (lub samo Archiwum): określenie miejsca zapisu wideo, czasu przechowywania (starsze nagrania zostaną usunięte) oraz maksymalnej przestrzeni dyskowej przydzielonej dla archiwum. Domyślny czas przechowywania wynosi jedną godzinę.

5. Aby wyświetlić nagrania z archiwum, kliknij mały przycisk „Odtwórz" w prawym górnym rogu obrazu z kamery w oknie głównym lub duży przycisk „Odtwórz" w dolnym panelu. Spowoduje to otwarcie wbudowanego odtwarzacza archiwum, w którym można przeglądać i eksportować nagrania.

6. Dostosuj ustawienia modułów, kamer i łańcuchów, aby uzyskać potrzebną funkcjonalność. Wypróbuj inteligentne moduły, analitykę wideo oraz dodatkowe moduły oparte na AI. Można tworzyć profile użytkowników, aby przyznać personelowi uprawnienia do podglądu lub zarządzania, oraz korzystać z wielu innych przydatnych funkcji.

7. Kup i aktywuj licencje Xeoma, aby umożliwić ciągłą pracę z pełnym zakresem funkcji. Brak Internetu? To nie problem: Xeoma można aktywować bez dostępu do sieci globalnej. Instrukcja aktywacji offline

2.2. Interfejs głównego okna w Xeoma

2.2.1. Interfejs głównego okna w Xeoma

Główne okno programu zawiera pasek tytułu systemu operacyjnego (1) oraz interfejs programu – pola podglądu (2) (obraz na żywo z kamer i innych źródeł sygnału) oraz pasek poniżej podglądów (3). Tytuł okna zazwyczaj zawiera wersję używanego programu Xeoma (4), tryb pracy (5) oraz nazwę aktualnie wyświetlanego ekranu (6). Po połączeniu ze zdalnym serwerem w tytule okna widoczny jest również adres IP serwera, a w przypadku niezgodności wersji klienta z wersją serwera – także wersja klienta.

Na pasku tytułu znajdują się standardowe przyciski sterowania: „Minimalizuj", „Maksymalizuj", „Zamknij". Pozycję okna na ekranie można zmienić, przeciągając myszą jego pasek tytułu. Rozmiar okna można zmieniać, chwytając za dowolną krawędź lub narożnik.

Każde pole podglądu posiada w prawym górnym rogu małe ikony archiwum (7) i ustawień (8); kliknięcie odpowiedniej ikony umożliwia dostęp do przeglądarki archiwum i szczegółowej konfiguracji kamery (źródła). Jeśli kamera obsługuje sterowanie PTZ, obok dwóch pozostałych ikon wyświetlana jest również mała ikona PTZ.

Poniżej ikon archiwum i ustawień szczegółowych w prawym górnym rogu widoczna jest godzina ostatniego nagrania archiwalnego (9) (jeśli w łańcuchu znajduje się moduł detektora ruchu, wyświetlany jest moment ostatniego wykrycia ruchu i zapisu do archiwum). Kliknięcie godziny ostatniego nagrania uruchamia natychmiastowe odtworzenie zdarzenia – otwiera archiwum w odpowiednim punkcie osi czasu. Ponadto podczas zapisu do archiwum ramka okna podglądu przybiera kolor czerwony, a znika ona, gdy nagrywanie jest nieaktywne. Jeśli archiwum jest właśnie nagrywane, widoczny jest czerwony napis „•Rec"; w przeciwnym razie napis ten nie pojawia się.

W lewym górnym rogu okna podglądu znajduje się nazwa podglądu (11), którą można ustawić w konfiguracji modułu Kamery uniwersalnej; nazwę grupy można określić w module Podgląd i archiwum. Kliknij nazwę, aby otworzyć ustawienia.

Szybki przegląd ustawień dla każdego okna podglądu dostępny jest po kliknięciu obrazu wewnątrz tego okna (w dowolnym miejscu) (12).

Wysuwany pasek poniżej w głównym oknie podglądu zawiera następujące przyciski: „Menu główne", „Plus", „Ustawienia", „Odtwórz", „Układy". Pasek można ukryć, przeciągając go w dół, oraz wyświetlić, przeciągając go w górę lub po prostu klikając go.

• „Menu główne" to symbol menu. Zawiera ono różne opcje w zależności od aktualnie wyświetlanego ekranu. W widoku czasu rzeczywistego otwiera okno dialogowe, które pozwala na:

– konfigurację opcji zdalnego dostępu (w tym ustawienia Repeatera i profili użytkowników),

– włączanie/wyłączanie Listy urządzeń (grup kamer),

– restart wszystkich źródeł,

– dodanie lub usunięcie programu z autostartu (w tym trybu Ukrytego),

– aktywację licencji w menu Rejestracja,

– znalezienie informacji o programie i licencjach, otwarcie samouczka wideo Xeoma, przełączanie między wersjami próbną, darmową a komercyjną, przesyłanie opinii lub odwiedzenie oficjalnej strony producenta itp.,

– zmianę języka.

• Przycisk „Plus" służy do dodawania nowych kamer. Jeśli w sieci lokalnej wykryto kamery, będą one dostępne do dodania bezpośrednio w tym menu. W przeciwnym razie można wybrać opcję dodania losowej kamery z sieci, powielenia ostatniego schematu, ponownego skanowania kamer lub zaawansowanego wyszukiwania kamer z użyciem loginu, hasła, wskazania podsieci lub portu kamery.

Można tutaj również powielić ostatnio przeglądaną kamerę – opcja ta jest przydatna przy szybkim klonowaniu złożonych schematów o niemal identycznych ustawieniach. Za pomocą menu „+" można również dodać kamery ręcznie (podając ich adresy URL)

• „Ustawienia" pełnią tę samą funkcję co symbol ustawień w prawym górnym rogu okna podglądu – służą do dostępu do Ustawień szczegółowych ostatnio przeglądanej kamery i wizualnej konfiguracji wszystkich funkcji.

• Przycisk „Odtwórz" w dolnym panelu jest analogiczny do symbolu archiwum w prawym górnym rogu okna podglądu – otwiera okno dialogowe wyboru nagrań archiwalnych z wybranych kamer. Po dokonaniu wyboru otwierana jest przeglądarka archiwum, w której można wyświetlić wszystkie nagrania z modułu „Podgląd i archiwum" oraz eksportować wycinki w wybranym formacie.

• „Układy" to menu dotyczące wyglądu Xeoma. Więcej informacji w menu Układy.

Wskazówka: innym wygodnym sposobem sterowania i grupowania kamer jest Lista urządzeń.

Wskazówka: w wersji Xeoma 23.12.7 każda pozycja w menu prowadząca do podmenu jest oznaczona białą strzałką. Pozycje bez strzałki prowadzą do okna dialogowego lub służą do włączania bądź wyłączania danej funkcji.

---

2.2.2. Interfejs w oknie Szybkich ustawień

Interfejs szybkich ustawień zawiera wysuwany panel boczny z listą funkcji aktywnych dla danej kamery oraz polami wyboru umożliwiającymi ich szybkie włączanie i wyłączanie. Kliknij nazwę modułu, aby otworzyć jego ustawienia i skonfigurować go bezpośrednio w tym oknie. Do nawigacji między łańcuchami (kamerami) użyj strzałek.

Dolny pasek w szybkich ustawieniach zawiera dodatkowe ikony w porównaniu z interfejsem okna głównego: „Strzałka", „Czerwony krzyżyk", „Odwróć" oraz Głośność (opcjonalnie: ikona Zrzut ekranu – jeśli w menu głównym wybrano jej wyświetlanie jako przycisk).

Kliknij „Odwróć", aby aktywować intuicyjne sterowanie PTZ (pan-tilt-zoom), pozwalające obracać kamerą PTZ oraz przybliżać i oddalać obraz.
Ikona i elementy sterujące pojawią się tylko wtedy, gdy Xeoma wykryje komendy PTZ dla danej kamery.

Dostępne funkcje sterowania PTZ zależą od typu kamery oraz posiadanej licencji.
W przypadku kamer nieobsługujących standardu ONVIF wyświetlane jest uproszczone sterowanie z ikonami przybliżania i oddalania (3):

W przypadku kamer zgodnych z ONVIF dostępne są dodatkowo dwa przyciski do regulacji ostrości (4), a przy posiadaniu ważnej licencji Xeoma Pro na serwerze – przycisk presetów PTZ (1), przycisk tras strażniczych PTZ (2) oraz ikona dodatkowych opcji (5) do sterowania urządzeniami kamery, takimi jak oświetlenie IR, wycieraczka itp.:

Dowiedz się więcej o możliwościach pan-tilt-zoom w Xeoma

„Strzałka“ służy do powrotu do poprzedniego okna, w tym przypadku – do okna podglądu (okna głównego).

„Czerwony krzyżyk“ usunie aktualną kamerę oraz wszystkie podłączone do niej moduły (cały łańcuch). Uwaga – ta operacja jest nieodwracalna.

Kliknij „Głośność", aby aktywować regulację poziomu dźwięku. Zrzut ekranu działa tak samo jak opcja „Zrzut ekranu" w menu: natychmiastowo przechwytuje obraz z tej kamery i zapisuje go w domyślnym folderze, który można zmienić.

---

2.2.3. Interfejs w oknie Ustawień szczegółowych

Pasek dolny okna ustawień szczegółowych nie różni się od pasków na poprzednich ekranach.

Moduły to funkcje pozwalające osiągnąć maksymalną wydajność systemu wideonadzoru Xeoma. Dzięki zasadzie modułowej można je dowolnie konfigurować.

Panel górny zawiera listę dostępnych modułów i gotowych schematów przykładowych; pod nim znajduje się schemat pracy. Po lewej stronie umieszczono strzałkę symbolizującą powrót do poprzedniego ekranu oraz symbol oka przenoszący do okna głównego.

• Aby dodać moduł do schematu, przeciągnij go na obszar schematu.
• Aby połączyć moduły, umieść jeden na drugim lub przeciągnij linię (połączenie) od jednego do drugiego.
• Aby usunąć połączenie między modułami, kliknij je.
• Aby zmienić kolejność modułów, przeciągnij moduł na inne połączenie.

Aby skonfigurować moduł, kliknij go, gdy znajduje się w obszarze schematu pracy.

Uwaga: schemat zadziała tylko wtedy, gdy wszystkie wybrane moduły są połączone (białymi liniami). Jeśli moduły są połączone szarymi liniami, oznacza to, że jeden z nich jest wyłączony, a kolejne nie otrzymują z niego obrazu.

Zazwyczaj do działania każdego schematu niezbędne są 2 moduły: 1 moduł źródłowy i 1 moduł docelowy dowolnego rodzaju.

Przykładowo, domyślny schemat to: Uniwersalna kamera -> Harmonogram -> Detektor ruchu -> Podgląd i Archiwum. W zależności od celów można jednak zbudować znacznie bardziej złożony schemat.
Opcja „Otwórz ustawienia grupy” w szczegółowych ustawieniach modułu pozwala zastosować ustawienia grupowe do wszystkich modułów danego typu (np. do wszystkich „Detektorów ruchu”, „Podglądów i archiwów” itp.). Znacznie przyspiesza to konfigurację wielu kamer.

---

2.2.4. Interfejs okna ustawień modułu

Aby otworzyć ustawienia modułu, można kliknąć nazwę modułu w lewym panelu ekranu Szybkie ustawienia lub kliknąć ikonę modułu w obszarze roboczym ekranu Szczegółowe ustawienia.
Oczywiście różne moduły mają różne ustawienia, jednak niektóre elementy są wspólne.

(1) – Ikona modułu, którego ustawienia są aktualnie edytowane. Kliknij ją, aby uzyskać więcej informacji o działaniu tego modułu.
(2) – Stan modułu: Włączony, Wyłączony (lub Ignorowany – tylko dla modułów filtrujących) albo „Pomijany” (w wersjach sprzed 20.10.13). Włączony – moduł pracuje i przekazuje sygnał do kolejnych modułów połączonych białymi liniami. Wyłączony – moduł jest nieaktywny, sygnał nie dociera do następnych modułów. Ignorowany (w wersjach sprzed 20.10.13 „Pomijany”) – moduł jest pomijany, a sygnał przechodzi tak, jakby w schemacie go nie było.
(3) – Obraz z kamery z opisem „Wyzwalacz aktywny” lub „Wyzwalacz nieaktywny” (w wersjach sprzed 20.10.13 – „Pomijany” lub „Niepomijany”).
(4) – W niektórych modułach część ustawień ukryta jest pod odnośnikiem „Ustawienia zaawansowane”. Są to zazwyczaj bardziej złożone konfiguracje, które nie są potrzebne każdemu użytkownikowi. Kliknij odnośnik, aby rozwinąć zaawansowane ustawienia modułu.
(5) – Kosz. Kliknij, aby usunąć moduł.
(6) – Ikona informacji. Kliknij ją, aby dowiedzieć się więcej o działaniu tego modułu.
(7) – Duży przycisk X służy do anulowania. Kliknij go, aby odrzucić zmiany wprowadzone w bieżącej sesji okna ustawień.
(8) – Duży przycisk z ptaszkiem to przycisk OK. Kliknij go, aby Xeoma zaakceptowała i zapamiętała zmiany wprowadzone w bieżącej sesji okna ustawień.
(9) – Ustawienia grupowe (jeśli dostępne) – opcja ta, umieszczona u góry okna ustawień modułu, pozwala zastosować zmiany do wszystkich lub wybranych modułów tego typu. Ułatwia to szybką konfigurację wielu identycznych modułów.

---

2.3. Zasada działania modułów i łańcuchów

2.3.1. Zasada działania łańcuchów

Obejrzyj również nasze wideo: Wyjaśnienie systemu modułów Xeoma

Działanie łańcuchów opiera się na zasadzie logicznego, sekwencyjnego łączenia modułów:
Źródło sygnału (audio, wideo lub oba jednocześnie) + opcjonalne moduły filtrujące (detektory) + moduły docelowe (powiadomienia, nagrywanie itp.).

Zazwyczaj łańcuch wymaga co najmniej 2 modułów do działania: 1 modułu źródła wideo i 1 modułu docelowego. Przykład: Uniwersalna kamera -> Podgląd i Archiwum. W tym przypadku nagrywanie będzie ciągłe. W zależności od zadania można stworzyć bardziej złożony schemat, np.: Uniwersalna kamera -> Harmonogram -> Detektor ruchu -> Podgląd i Archiwum. W tym przykładzie strumień wideo z kamery jest najpierw filtrowany czasowo: jeśli aktualna godzina jest „dozwolona”, strumień przechodzi dalej w łańcuchu do Detektora ruchu, gdzie sprawdzany jest pod kątem zgodności z ustawionymi warunkami (czy występuje ruch, czy spełnia wymogi intensywności, wielkości obiektu itp.). Jeśli strumień spełnia wszystkie warunki wszystkich modułów filtrujących, przez które przechodzi, trafia do modułów docelowych.

Chociaż w większości przypadków wymagany jest przynajmniej jeden moduł docelowy – np. moduł „Podgląd i Archiwum” do zapisu strumieni wideo – istnieją wyjątki, w których moduły docelowe nie są potrzebne. Dzieje się tak np. w sytuacji, gdy celem jest jedynie wyświetlanie informacji (np. przekroczeń linii na ekranie) i zapisywanie raportów, bez archiwizacji nagrań z kamery. Niemniej jednak nawet w takim przypadku zaleca się użycie modułu kończącego łańcuch – modułu Podgląd.

Uwaga: aktywne połączenia (linie) między modułami są białe. Jeśli połączenia i kolejne moduły są szare, oznacza to, że poprzedni moduł blokuje obraz.

Brak obrazu z kamer? Sprawdź rozwiązywanie problemów tutaj oraz tutaj

2.3.2. Rozgałęzianie łańcucha i równoległe działanie modułów
Przesuwając się wzdłuż łańcucha, sygnał może trafić do punktu, w którym łańcuch rozdziela się na kilka odgałęzień. Jeśli kolejne moduły są włączone i działają, strumień przejdzie przez wszystkie takie „rozwidlenia”.
Doskonałym przykładem jest domyślny łańcuch tworzony podczas dodawania nowych kamer: Kamera Uniwersalna – Detektor Ruchu – Podgląd i Archiwum oraz równolegle Kamera Uniwersalna – Detektor Problemów – Wysyłka E-mail. W takim układzie sygnał przechodzi przez kilka gałęzi jednocześnie – z jednej kamery przez moduły filtrujące do modułów docelowych poszczególnych odgałęzień.

Standardową sytuacją jest również obecność kilku modułów docelowych w jednym łańcuchu (zapis do archiwum, wysyłka powiadomienia e-mail, sygnał dźwiękowy itp.)

Zamykanie rozgałęzień. Może wystąpić sytuacja, w której po rozdzieleniu na kilka gałęzi łańcuch ponownie scala się w jeden moduł docelowy. Wówczas sygnał trafiający do tego modułu działa zgodnie z zasadą alternatywy (OR). Przykład: korzystając z Detektora Ruchu, można skonfigurować kilka stref monitorowania z różnymi ustawieniami dla każdej z nich. Jest to przydatne, gdy w jednej części pola widzenia kamery wymagana jest detekcja ruchu o większej intensywności lub dłuższym czasie trwania niż w drugiej. Mimo rozgałęzienia na Detektory Ruchu, zapis wszystkich zdarzeń może trafiać do jednego archiwum. Łańcuch rozdziela się wtedy na dwa Detektory Ruchu z osobną konfiguracją, a następnie łączy w jednym archiwum. Nagrania zostaną zapisane, gdy przynajmniej jeden z tych detektorów odnotuje zdarzenie spełniające zdefiniowane kryteria.

Uwaga! Przy łączeniu kilku gałęzi w jeden moduł należy pamiętać, że jeśli w danej chwili sygnał dotrze z kilku odgałęzień jednocześnie, do modułu zostanie zapisany tylko jeden z nich – ten, który rozpoczął się wcześniej. Ma to kluczowe znaczenie przy późniejszym przeszukiwaniu archiwum według tych parametrów.

---

2.4. Automatyczne skanowanie i wyszukiwanie kamer

Uwaga: ta sekcja dotyczy dodawania kamer do samodzielnych systemów Xeoma. Jeśli szukają Państwo instrukcji podłączania kamer do Xeoma Cloud, kliknij tutaj

2.4.1. Kamera demo i wyszukiwanie kamer podczas pierwszego uruchomienia Xeoma

Podczas pierwszego uruchomienia oprogramowania do nadzoru wideo Xeoma pojawi się okno powitalne. Oferuje ono dwie opcje działań związanych z kamerami:

• Praca bez instalacji: znajdź kamery w swojej sieci;
• Demo.

Po zamknięciu okna powitalnego nie pojawi się ono przy kolejnych uruchomieniach Xeoma. Więcej opcji dodawania i konfiguracji kamer dostępnych jest w menu „+" na dolnym panelu okna głównego, co opisano w sekcji 2.4.2 i kolejnych.

Praca bez instalacji: znajdź kamery w swojej sieci

Funkcja ta inicjuje automatyczne skanowanie sieci lokalnej w poszukiwaniu dostępnych kamer (tzw. wyszukiwanie proste). Nie jest wymagane podanie modelu kamery.

Wszystkie wykryte kamery bez haseł lub z domyślnymi danymi logowania zostaną dodane do Okna Głównego z domyślnym łańcuchem modułów.

Domyślny łańcuch dla wersji Xeoma Pro Trial (aktywowany automatycznie przy pierwszym uruchomieniu): Universal Camera — Scheduler (skonfigurowany do pracy całą dobę) — Motion Detector z minimalnymi restrykcjami — Preview i Archive (z nadpisywaniem po 1 godzinie), wraz z równoległymi modułami Problems Detector oraz Sending Email (wymagają konfiguracji).

Wykryte kamery są dodawane z domyślnym łańcuchem i ustawieniami optymalnymi dla większości scenariuszy. Moduły można według potrzeb dodawać, usuwać lub rekonfigurować.

Kamery chronione hasłem nie zostaną dodane do Okna Głównego — pojawią się w menu „+” na dolnym panelu. Można je dodać, wybierając urządzenie i wprowadzając dane uwierzytelniające w otwieranym oknie. Menu „+” oferuje również opcję „Dodaj wszystkie kamery poniżej”, aby masowo dodać wszystkie znalezione urządzenia do Okna Głównego. W przypadku kamer wymagających autoryzacji, należy wprowadzić nazwę użytkownika i hasło w ustawieniach modułu „Universal Camera”.

Kamer podłączonych do rejestratora DVR często nie można wykryć za pomocą prostego wyszukiwania. Zalecamy ich ręczne dodanie poprzez wprowadzenie adresu URL strumienia.

Uwaga: Jeśli automatyczne wyszukiwanie nowych kamer powoduje krytyczne obciążenie procesora, pojawi się ostrzeżenie o wysokim obciążeniu, a kolejne znalezione kamery nie będą automatycznie dodawane do Okna Głównego. Są one dostępne w menu „+” , gdzie można je dodać ręcznie, klikając na nie na liście.

Demo

Opcja ta dodaje kamerę demonstracyjną, którą można wykorzystać do przetestowania funkcji Xeoma. Jej wybór otwiera Okno Główne z domyślnym łańcuchem modułów dla edycji Trial/Xeoma Standard/Xeoma Pro: Universal Camera — Scheduler (skonfigurowany do pracy całodobowej) — Motion Detector z minimalnymi ograniczeniami — Preview i Archive (z nadpisywaniem po 1 godzinie), wraz z równoległymi modułami Problems Detector oraz Sending Email (wymagającymi konfiguracji).

Łańcuch posiada domyślne ustawienia optymalne dla większości zastosowań. Moduły można dodawać, usuwać lub rekonfigurować, aby lepiej poznać możliwości Xeoma.

Okno powitalne oferuje jedynie te dwie opcje związane z kamerami. Menu „+” na dolnym panelu Okna Głównego zawiera więcej opcji dodawania i konfiguracji kamer. Są one omówione w sekcji 2.4.2 i kolejnych.

2.4.2. Proste wyszukiwanie kamer lokalnych

Wybranie opcji „Proste wyszukiwanie kamer lokalnych” w menu „+” uruchamia automatyczne skanowanie dostępnych kamer w sieci lokalnej. Specyfikacja modelu kamery nie jest wymagana. Funkcja ta działa identycznie jak opcja „Praca bez instalacji: znajdź kamery w sieci” dostępna w oknie powitalnym Xeoma podczas pierwszego uruchomienia.

Uwaga: Liczba dodawanych kamer zależy od posiadanej licencji Xeoma i wybranego trybu pracy.

Wszystkie znalezione kamery bez haseł lub z domyślnymi danymi uwierzytelniającymi zostaną dodane do Okna Głównego z domyślnym łańcuchem modułów.

Domyślny łańcuch dla Xeoma Standard, Xeoma Pro oraz ich wersji Trial: Kamera Uniwersalna — Harmonogram (skonfigurowany do pracy całą dobę) — Detektor Ruchu z minimalnymi ograniczeniami — Podgląd i Archiwum (z nadpisywaniem po 1 godzinie), z równoległym Detektorem Problemów i Wysyłaniem E-mail (wymaga konfiguracji).

Domyślny łańcuch dla trybu Free oraz Xeoma Lite: Kamera Uniwersalna — Detektor Ruchu — Podgląd i Archiwum.

Wykryte kamery są dodawane z domyślnym łańcuchem i ustawieniami odpowiednimi dla większości przypadków. Moduły można dodawać, usuwać lub rekonfigurować według potrzeb.

Kamery chronione hasłem nie zostaną dodane do Okna Głównego — pojawią się w menu „+" na dolnym panelu. Można je dodać, wybierając kamerę i wprowadzając dane logowania w otwartym oknie. Menu „+" oferuje również opcję „Dodaj wszystkie kamery poniżej", aby dodać zbiorczo wszystkie wykryte kamery do Okna Głównego. W przypadku kamer wymagających autoryzacji należy podać nazwę użytkownika i hasło w ustawieniach modułu „Kamera Uniwersalna".

Kamer podłączonych przez rejestrator DVR często nie udaje się wykryć za pomocą prostego wyszukiwania. Zalecamy ich ręczne dodanie poprzez podanie adresu URL strumienia.

Uwaga: Jeśli automatyczne wyszukiwanie i dodawanie nowych kamer powoduje krytyczne obciążenie procesora, wyświetlone zostanie ostrzeżenie, a kolejne wykryte kamery nie zostaną automatycznie dodane do Okna Głównego. Można je znaleźć w menu „+" i dodać ręcznie, klikając je na liście.

2.4.3. Wyszukiwanie według adresu IP / hasła

Jeśli kamery znajdują się poza siecią lokalną serwera Xeoma, użyj funkcji wyszukiwania kamer zewnętrznych po adresie IP i haśle. Wybierz opcję „Wyszukiwanie po IP / haśle" z menu „+". Otworzy się okno dialogowe, w którym należy wprowadzić znane dane kamery (zewnętrzny adres IP, dane uwierzytelniające, port wybranego strumienia). Wypełnienie wszystkich pól nie jest wymagane, ale zalecane, co zwiększa szansę na powodzenie. Po kliknięciu przycisku OK rozpocznie się automatyczne skanowanie wskazanego adresu, a w przypadku sukcesu wykryta kamera zostanie dodana do Okna Głównego.

Obsługiwane jest wyszukiwanie wielu kamer po adresie IP i haśle. W odpowiednich polach można podać kilka adresów, portów i haseł, oddzielając je przecinkami, spacjami itp. Wyszukiwanie zostanie przeprowadzone dla wszystkich wpisów, a wszystkie pasujące kamery zostaną dodane.

Kamer podłączonych przez rejestrator DVR często nie udaje się łatwo wykryć. W takim przypadku zaleca się ich ręczne dodanie poprzez podanie ciągu połączenia strumienia. Zobacz poniżej: 2.4.4. Ręczne dodawanie kamer

2.4.4. Ręczne dodawanie kamer

Znając dokładny adres URL strumienia z kamery, można dodać ją ręcznie. W tym celu wybierz opcję „Dodaj nową kamerę ręcznie" w menu „+". System automatycznie doda standardowy łańcuch, lecz bez ustawień kamery uniwersalnej. Natychmiast otworzy się okno ustawień kamery uniwersalnej, w którym można wprowadzić adres URL strumienia podglądu lub strumienia do bezpośredniego zapisu w archiwum.

2.4.5. Dodawanie kamer poprzez duplikację

Skonfigurowaną kamerę można powielić w innych łańcuchach za pomocą menu „+”. Jeśli adresy URL kamer są identyczne i różnią się jedynie jedną lub dwiema cyframi w adresie IP, można duplikować łańcuchy i zmieniać tylko te wartości w nowych wpisach, zamiast dodawać każdą kamerę ręcznie. Pozostałe ustawienia zostaną przejęte z łańcucha źródłowego.

Więcej o duplikowaniu łańcuchów

2.4.6. Dodawanie kamer przez żądanie POST (dostępne w Xeoma Pro)

W celu dodania kamery do programu bez uruchamiania aplikacji klienckiej, można dodać łańcuch na podstawie wstępnie skonfigurowanego szablonu, wysyłając żądanie POST:

{
“template”: “NazwaPliku”
}

na adres http://IP:Port/api?add=&login=ADMLOG&password=ADMPAS

Zamiast IP, Port, ADMLOG i ADMPAS należy użyć rzeczywistego adresu IP serwera, portu oraz loginu i hasła profilu administratora Xeoma.

Pliki szablonów należy umieścić w folderze „ChainTemplates”, który znajduje się w folderze roboczym Xeomy na serwerze (w tej samej lokalizacji co foldery Additional i XeomaArchive).

Plik szablonu musi zawierać opis łańcuchów w formacie analogicznym do plików konfiguracyjnych użytkowników Cloud (patrz „Default cameras config” w pliku konfiguracyjnym użytkownika) – przykład dostępny tutaj (więcej szczegółów tutaj).
 

2.4.7. Masowe dodawanie/usuwanie kamer z listy

Od wersji 25.7.9 Xeoma umożliwia masowe dodawanie lub usuwanie kamer za pomocą listy.

Jak masowo dodawać kamery:
Znajdź nową opcję „Masowe dodawanie/usuwanie kamer z listy" w menu „+" na dolnym panelu ikon. Po jej kliknięciu otworzy się okno, w którym można wprowadzić listę kamer do dodania. Wybierz żądaną akcję: usuwanie lub dodawanie kamer. Po wybraniu trybu „Dodawanie kamer" wprowadź listę kamer w dedykowanym polu znajdującym się pod napisem „Utwórz listę w formacie JSON". Lista musi być zapisana w formacie JSON. Aby sprawdzić poprawną składnię i wymagane parametry, kliknij przycisk „Przykład dodawania kamer", dzięki czemu w polu listy pojawi się wzór dostarczony przez Xeoma. Pamiętaj, że wzór zastąpi wszelką dotychczasową zawartość pola listy.

Po przygotowaniu listy kliknij przycisk OK (ikonę zatwierdzenia).

Operacja jest nieodwracalna po jej uruchomieniu. W razie zmiany decyzji należy przywrócić kopię zapasową ustawień lub usunąć nowo dodane kamery ręcznie bądź za pomocą masowego usuwania.

Jak masowo usuwać kamery:
Opcja „Masowe dodawanie/usuwanie kamer z listy” służy również do masowego usuwania kamer.
Analogicznie przejdź do menu „+" na dolnym panelu ikon, wybierz opcję „Masowe dodawanie/usuwanie kamer z listy", a następnie wybierz interesujący Cię tryb: „Usuwanie kamer". W poniższym polu wprowadź listę kamer, które mają zostać usunięte z systemu Xeoma. Lista musi być zapisana w formacie JSON. Aby sprawdzić poprawną składnię i wymagane parametry, kliknij przycisk „Przykład dodawania kamer", dzięki czemu w polu listy pojawi się wzór dostarczony przez Xeoma. Pamiętaj, że wzór zastąpi wszelką dotychczasową zawartość pola listy.

Po przygotowaniu listy kliknij przycisk OK (ikonę zatwierdzenia).

Operacja jest nieodwracalna po jej uruchomieniu. W razie zmiany decyzji należy przywrócić kopię zapasową ustawień lub dodać usunięte kamery ręcznie bądź za pomocą masowego dodawania.
 

2.4.8. Przykładowy łańcuch modułów do dodawania nowych kamer

Od wersji Xeoma 21.3.4 wprowadziliśmy możliwość zmiany domyślnego wzorca łańcucha modułów, z którym dodawane są wszystkie nowe kamery w systemie Xeoma. Nowy schemat definiuje plik DefaultChain.txt – zawiera on przykład nowego domyślnego łańcucha modułów. Umieść ten plik w folderze ChainTemplates w katalogu programu. Podczas uruchamiania Xeoma serwer sprawdzi obecność tego pliku: jeśli zostanie znaleziony, wszystkie kamery zostaną dodane z wzorcem łańcucha modułów określonym w tym pliku.

Przykład zawartości pliku DefaultChain.txt:

chain1.UniversalCamera1=
chain1.MotionDetector2=
chain1.MotionDetector3=
chain1.Preview+Archive4=
chain1.WebconnectorTransmitter5=
chain1.HttpRequestSender6=
chain1.UniversalCamera1.connected=WebconnectorTransmitter5
chain1.UniversalCamera1.connected=MotionDetector2
chain1.MotionDetector2.connected=Preview+Archive4
chain1.UniversalCamera1.connected=MotionDetector3
chain1.MotionDetector3.connected=HttpRequestSender6

Na podstawie tych danych utworzą Państwo następujący wzorzec łańcucha modułów do dodawania nowych kamer:

Wymień potrzebne moduły i połącz je zgodnie z wymaganiami.

Nazwy modułów Xeoma można sprawdzić tutaj. Informacje o połączeniach między modułami oraz składni znajdują się tutaj.

Dzięki temu konfiguracja łańcucha modułów w Xeoma staje się prostsza i szybsza!

---

2.5. Menu Układy

Dolny panel menu zawiera ikonę okna. Jest to menu „Układy”, odpowiedzialne za warstwę wizualną Xeoma. Służy ono do konfiguracji liczby wyświetlanych kamer, siatki kamer i przezroczystości interfejsu, a także map interaktywnych (eMap) i ustawień dekodowania.

Poniższa sekcja poświęcona jest wszystkim parametrom dostępnym w tym menu domyślnie, wraz z ich krótkimi opisami i linkami do odpowiednich podrozdziałów.
 

Domyślne parametry menu „Układy”

Opcje menu wymienione poniżej są dostępne, jeśli wcześniej nie korzystali Państwo z menu „Układy” i zakładek (opisanych szczegółowo dalej). W przeciwnym razie opcje menu będą wyglądać nieco inaczej – omówimy je w i nie zapomnij sprawdzić dodatkowych parametrów wyświetlania, które pojawiają się po skonfigurowaniu zakładek):

Wstecz (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Kliknij „Wstecz”, aby powrócić do poprzedniego menu.

Rozciągnij: zaznaczone kamery (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Patrz również: 2.5.2. Usuwanie pustych obszarów po bokach
Opcja „Rozciągnij” oferuje różne metody dopasowania obrazu z kamery do slotu, aby wyeliminować puste pasy boczne. Zazwyczaj kliknięcie w kamerę przełącza widok z podglądu pojedynczej kamery na podgląd wszystkich kamer na ekranie.
Wybranie opcji „Rozciągnij” aktywuje tryb rozciągania. Po jego aktywacji kliknięcie w kamerę zmieni sposób wypełniania obrazu przez wyznaczony slot. Kolejne kliknięcia przełączą metodę z oryginalnej (z pustymi bokami) na dwie pozostałe: tryb „rozciągnij” i tryb „dopasuj”. Rozciąganie określa największy wymiar, zazwyczaj szerokość, i dopasowuje go do szerokości slotu, podczas gdy mniejszy wymiar, zazwyczaj wysokość, zostaje rozciągnięty do wysokości slotu. Metoda „dopasuj” określa mniejszy wymiar (zazwyczaj wysokość) i dopasowuje go do wysokości slotu – szerokość obrazu zostanie również zwiększona i wypełni slot w taki sposób, że fragmenty obrazu zostaną ucięte.

Metodę tę można stosować do rozciągania wybranych kamer indywidualnie. Aby rozciągnąć wszystkie kamery, należy skorzystać z opcji „Rozciągnij: wszystkie kamery” opisanej poniżej.

Rozciągnij: wszystkie kamery (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Patrz również: 2.5.2. Usuwanie pustych obszarów po bokach
Opcja „Stretch” oferuje różne metody dopasowania obrazu z kamery do okna podglądu, aby wyeliminować puste paski po bokach. Wybierz opcję „Stretch: all cameras”, aby rozciągnąć obraz wszystkich kamer na ekranie.
Po wybraniu tej metody pojawią się następujące opcje:
–Wstecz
–Auto
–Oryginał
–Rozciągnij
–Dopasuj

Metoda Original oznacza, że obraz nie zostanie rozciągnięty (co zazwyczaj skutkuje pojawieniem się pustych pasków po bokach);
Stretch określa największy wymiar, zazwyczaj szerokość, i dopasowuje go do długości okna, podczas gdy mniejszy wymiar, zazwyczaj wysokość, zostanie rozciągnięty do wysokości okna;
Fit in określa mniejszy wymiar (zazwyczaj wysokość) i dopasowuje go do wysokości okna – szerokość obrazu zostanie również przeskalowana, aby wypełnić okno, co spowoduje przycięcie fragmentów obrazu;
Metoda Auto pozwala systemowi Xeoma samodzielnie znaleźć i wybrać optymalną opcję rozciągania z powyższej listy.

Należy pamiętać, że parametr ten skonfiguruje wszystkie kamery na ekranie. Zmiana opcji jest możliwa w tym samym menu. Aby rozciągnąć tylko wybrane kamery, zaleca się użycie opcji „Stretch: select cameras” opisanej powyżej.

Tryb dużej siatki (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej szczegółów)

Opcja ta pozwala przypisać większe okna podglądu najważniejszym kamerom. Można określić liczbę wyświetlanych powiększonych okien, kryteria wyboru kamer „kluczowych" oraz czas ich wyświetlania na ekranie przed zniknięciem lub zastąpieniem.
Więcej informacji o tej funkcji i wszystkich opcjach znajduje się w menu „Tryb dużej siatki" w sekcji 2.5.4. Tryb dużej siatki.

Archiwum i nagrania: akcja (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej szczegółów)

Ta opcja wymaga licencji Xeoma Pro na serwerze. Po jej aktywacji można określić, co stanie się po kliknięciu przycisku „Play” (archiwum) podczas podglądu obrazu z kamery. Domyślnie akcja ta otwiera oddzielną przeglądarkę archiwum dla wybranej kamery, ale można to zmienić tak, aby podgląd archiwum otwierał się bezpośrednio w oknie podglądu zamiast strumienia na żywo. Podobnie jak w przypadku standardowej przeglądarki archiwum, strumień podglądu kamery będzie działał normalnie w tle.

Podopcje menu „Archiwum i nagrania: akcja”:
–Wstecz
–Otwórz archiwum wybranej kamery (wyróżnione na zielono jako opcja domyślna)
–Pokaż archiwum wybranej kamery wraz z podglądem na żywo z pozostałych kamer

Eksport stron (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej szczegółów)

Ta opcja umożliwia zapisanie kopii ustawień Xeoma. Kopię tę można następnie przesłać do tego samego lub innego systemu Xeoma za pomocą opcji „Import stron” (opisanej poniżej).
Więcej informacji o kartach i kopiach kart w 2.5.1. Karty

Import stron (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej szczegółów)

Ta opcja umożliwia przesłanie ustawień kart wcześniej wyeksportowanych z bieżącego lub innego serwera Xeoma (lub konta Cloud w przypadku użytkowników Xeoma Cloud) za pomocą opcji „Eksport stron”.
Więcej informacji o kartach i kopiach kart w 2.5.1. Karty

Układ: wszystkie kamery (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej szczegółów)

Po utworzeniu wymaganych kart i przypisaniu ich do kamer, karta „All cameras” często staje się zbędna i zostaje ukryta. Opcja „Układ: wszystkie kamery” służy do przywrócenia tej karty: wyświetla ona każdą kamerę podłączoną do Xeoma.
Więcej informacji o kartach w 2.5.1. Karty

Układ: niestandardowy (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej szczegółów)

Ta opcja zarządzania zakładkami służy do indywidualnego rozmieszczania wybranych kamer w zakładkach – różni się ona od pozostałych funkcji, które przypisują kamery do zakładek automatycznie. Można wybrać kamery do wyświetlenia na podstawie podglądu (podopcja „Nowa zakładka (wybór z podglądu kamer)”) lub adresu (podopcja „Nowa zakładka (wybór z listy kamer)”).

Pełna lista podopcji menu „Układ: niestandardowy”:
–Wstecz
–Nowa zakładka (wybór z podglądu kamer)
–Nowa zakładka (wybór z listy kamer)
Więcej o zakładkach w 2.5.1. Zakładki

Układ: ustaw niestandardową siatkę (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Ta opcja zarządzania zakładkami pozwala zdefiniować własny układ siatki zamiast korzystania z predefiniowanych szablonów (takich jak „Układ 1×1" i inne) wymienionych poniżej. Po kliknięciu tej opcji pojawi się okno dialogowe ustawień, umożliwiające skonfigurowanie niestandardowej siatki: poprzez klikanie mini-komórek lub ręczne wpisanie liczby kolumn i wierszy.
Więcej o zakładkach w 2.5.1. Zakładki

Układ 1×1 (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Ta opcja zarządzania zakładkami służy do wyboru gotowego układu siatki (np. „Układ 1×1" oznacza 1 kamerę w poziomie i 1 w pionie, czyli łącznie 1 kamerę na ekranie; „Układ 2×1" to 2 kamery w poziomie i 1 w pionie, czyli łącznie 2 kamery na ekranie). Opcja ta automatycznie tworzy nowe zakładki zawierające wszystkie kamery w ich pierwotnej kolejności, przy czym każda zakładka przyjmuje wybrany układ siatki (wyjątkiem jest ostatnia zakładka, która może zawierać mniej kamer, jeśli nie wystarczą one do wypełnienia całej siatki). Funkcja ta jest zazwyczaj niekompatybilna z opcjami „Układ: niestandardowy" oraz „Układ: ustaw niestandardową siatkę". Dostępne układy zależą od liczby kamer wyświetlanych w oknie głównym. Jeśli aktywna jest tylko jedna kamera, opcje te nie będą widoczne. Więcej o zakładkach w 2.5.1. Zakładki.

Układ: 2×1 (Patrz: Układ 1×1)
Układ: 1×2
Układ: 3×1 i kolejne, zależnie od liczby kamer.

Wyświetl czerwony krzyżyk na odłączonych kamerach (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Ta opcja służy do sygnalizowania sytuacji, w której kamera przestała działać i nie przesyła obrazu na żywo – jest to szczególnie przydatne przy dużej liczbie kamer wyświetlanych w małych okienkach, gdzie trudno zauważyć zastygnięcie obrazu. Po wybraniu tej opcji na statycznym podglądzie pojawi się duży czerwony krzyżyk. Po aktywacji pozycja ta w menu zmieni się na „Nie wyświetlaj czerwonego krzyżyka na odłączonych kamerach", co pozwala wyłączyć tę nakładkę. Zobacz również 2.5.7. Usprawnienia interfejsu

Ukryj odłączone kamery (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Ta opcja pozwala ukryć kamery, które nagle przestały działać, tj. takie, których strumień zanikł lub uległ zastygnięciu. Przeznaczona jest głównie do celów prezentacyjnych, gdy kluczowa jest estetyka widoku, a nie informacja o błędach technicznych. Odradzamy stosowanie tej opcji w systemach dozoru wideo: niesprawna kamera może stwarzać zagrożenie dla bezpieczeństwa lub utrudniać skuteczny nadzór. Interfejs Xeoma nie zawiera żadnego wizualnego wskaźnika informującego o włączeniu trybu „Ukryj odłączone kamery".
Po aktywacji opcja ta w menu zostanie zastąpiona przez „Pokaż odłączone kamery” – funkcję pozwalającą cofnąć poprzedni wybór.

Uwaga: działanie tej opcji koliduje z funkcją „Wyświetl czerwony krzyżyk na odłączonych kamerach”. Jeśli odłączone kamery są ukryte, opcja „Wyświetl czerwony krzyżyk na odłączonych kamerach” nie pojawi się w menu!

Poniższe opcje pojawiają się w menu „Układy", jeśli wcześniej skonfigurowano karty:
Ukryj panel stron
Automatyczne przewijanie
Ukryj kartę Wszystkie kamery
Pokaż nieprzypisane kamery

Więcej informacji na temat kart i opcji zarządzania kartami znajduje się w sekcji 2.5.1. Karty.

 

b) Opcja „Ustawienia okna”
Opcja ta zawiera wszystkie narzędzia do zarządzania warstwą wizualną Xeoma: przezroczystością, obramowaniami, skalowaniem interfejsu, automatycznym ukrywaniem elementów sterujących itp. Dostępne są następujące podopcje:

Maksymalna liczba klatek na sekundę (FPS) (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej informacji)

Pozwala obniżyć liczbę klatek na sekundę (FPS) interfejsu Xeoma (nie kamer!). Domyślnie ustawiono wartość „Bez limitu", co oznacza, że częstotliwość odświeżania interfejsu będzie odpowiadać maksymalnej liczbie klatek generowanych przez kamery. Wartość tę można zmniejszyć aż do „1 minuty", czyli 1 klatki na minutę.

Rozmiar czcionki dla nazw kamer (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej informacji)

Pozwala zmienić rozmiar czcionki używanej do wyświetlania nazwy kamery (wybranej w sekcjach „Uniwersalna kamera”, „Podgląd i archiwum” lub „Podgląd”) w Głównym oknie oraz oknie Szybkich ustawień. Dostępny zakres to od 10 pt do 36 pt. Domyślny rozmiar to 12 pt.
Więcej informacji o nazwach kamer znajduje się w rozdziale 2.10 „Zmiana nazw kamer w podglądzie”.

Skalowanie interfejsu (w procentach względem rozmiaru oryginalnego) (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej informacji)

Parametr ten pozwala powiększyć lub pomniejszyć elementy Xeoma – ikony, napisy, strzałki itp. Funkcja ta jest szczególnie przydatna w przypadku urządzeń mobilnych: mimo że Xeoma dysponuje własnymi algorytmami automatycznego skalowania zależnymi od rozdzielczości ekranu, elementy sterujące mogą być nadal zbyt małe, by można je było precyzyjnie dotknąć. Dostępny zakres skalowania wynosi od 50% (zmniejszenie standardowego interfejsu o połowę) do 400% (czterokrotne powiększenie). Wartość domyślna to 100%.

Włącz przezroczystość (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej informacji)

Aktywacja tego przełącznika uruchamia tryb półprzezroczystego okna – interfejs Xeoma stanie się transparentny, umożliwiając podgląd innych okien, pulpitu itp. Funkcja ta jest przydatna podczas jednoczesnej pracy w Xeoma i innym programie, np. podczas oglądania wideo.
Po włączeniu przełącznika (podświetlenie na niebiesko) można ustawić poziom przezroczystości interfejsu w zakresie od 0% (brak przezroczystości) do 50% (półprzezroczystość).
Jeśli poziom przezroczystości pozostanie na 0, funkcja nie będzie działać.
Jeśli przełącznik „Włącz przezroczystość” jest wyłączony, funkcja nie będzie działać.
Opcja jest domyślnie wyłączona.

Włącz przezroczystość elementów sterujących (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej informacji)

Opcja ta sprawia, że okna dialogowe ustawień Xeoma stają się półprzezroczyste, co pozwala na podgląd obrazu z kamer nawet podczas konfigurowania innych parametrów.
Gdy przełącznik jest wyłączony (podświetlony na szaro), menu i okna dialogowe nie będą przezroczyste.
Opcja jest włączona domyślnie. Może współdziałać z opcją „Włącz rozmycie elementów sterujących” opisaną poniżej.

Włącz rozmycie elementów sterujących (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej informacji)

Jeśli poprzednia opcja („Włącz przezroczystość elementów sterujących") jest aktywna, można zastosować efekt „matowego szkła", który lekko rozmyje obraz w tle.
Opcja jest włączona domyślnie. Nie można jej aktywować, jeśli przełącznik „Włącz przezroczystość elementów sterujących” jest wyłączony (podświetlony na szaro).

Zawsze na wierzchu (kliknij tutaj, aby uzyskać więcej informacji)

Ta opcja nadaje oknu Xeoma najwyższy priorytet, dzięki czemu jest ono zawsze wyświetlane nad pozostałymi oknami na urządzeniu. Inne okna będą widoczne wyłącznie po ręcznym zminimalizowaniu okna Xeoma – klawisz Tab oraz inne metody nie zadziałają. Tryb ten jest przydatny, gdy operatorzy muszą skupić się na Xeoma, ignorując inne aplikacje lub całkowicie ograniczając interakcję z nimi. Opcja jest domyślnie wyłączona.
Aby zwiększyć efektywność, można połączyć tę opcję z „Trybem pełnoekranowym” – w takim przypadku zminimalizowanie okna Xeoma będzie niemożliwe.

Tryb pełnoekranowy (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Po przełączeniu tego przełącznika na „Włączone”, Xeoma natychmiast wypełni cały ekran. Paski okna, w tym górny pasek tytułu, zostaną ukryte, a rozmiar okna zostanie zablokowany. Funkcja ta jest dostępna w wersjach Xeoma na systemy Windows, Linux i Mac OSX; w systemie Android jest niedostępna – w tym przypadku zaleca się użycie opcji „Pokaż obramowanie okna”. Opcja jest domyślnie wyłączona.
W połączeniu z opcją „Zawsze na wierzchu” zminimalizowanie okna Xeoma będzie niemożliwe.

Automatycznie ukrywaj elementy sterujące podczas bezczynności (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Opcja ta automatycznie ukrywa strzałki i panele interfejsu Xeoma po określonym czasie bezczynności użytkownika (ukrywane elementy obejmują sterowanie przeglądarką archiwum, dolny panel Menu Głównego, panel modułów itp.). Każda aktywność użytkownika, taka jak ruch myszą lub kliknięcie, przywróci panele i pozostałe elementy na ekran. Opcja jest domyślnie włączona.

Pokaż obramowanie okna (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Po przełączeniu przełącznika na „Włączone” (podświetlenie na niebiesko), obramowania przypisane do Xeoma przez system operacyjny znikną. W przeciwieństwie do „Trybu pełnoekranowego”, ta opcja nie zmienia rozmiaru okna i jest dostępna w wersjach Xeoma na systemy Windows oraz Android.
Opcja jest domyślnie wyłączona.

—
Na samym dole okna dialogowego znajduje się wskazówka dotycząca zmiany kolejności kamer.
 

c) Opcja „Ustawienia wizualizacji”
Menu to zawiera parametry dotyczące nakładek wizualnych i podobnych modyfikacji interfejsu Xeoma: na przykład napisy lub wizualizację ruchomych obiektów. Menu oferuje następujące opcje:

Wstecz (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Kliknij „Wstecz”, aby powrócić do poprzedniego menu.

Pokaż informacje o kamerze (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Wybierz ten element menu, aby:
– wyświetlić informacje o strumieniu archiwum kamery (rozdzielczość, kodek, przepływność oraz limity zapisu wideo według rozmiaru i czasu) oraz
– wyświetlić w Xeoma dane o użytkowniku aktualnie połączonym z serwerem, przychodzącym i wychodzącym ruchu sieciowym oraz obciążeniu pamięci RAM i procesora CPU serwera Xeoma. Po włączeniu tej opcji zostanie ona zastąpiona w menu pozycją „Ukryj informacje o kamerze”, która ukryje wszystkie wymienione dane.

Ukryj ostrzeżenia o niskim FPS (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Skorzystaj z tej opcji, aby wyłączyć automatyczne komunikaty Xeoma pojawiające się w przypadku spadku liczby klatek na sekundę lub zamrożenia obrazu z kamery. Po jej wybraniu pozycja w menu zmieni się na „Pokaż ostrzeżenia o niskiej liczbie klatek na sekundę”, co przywróci wyświetlanie ostrzeżeń.

Ukryj wskazówki dotyczące akceleracji interfejsu (kliknij tutaj, aby zobaczyć więcej szczegółów)

Ta opcja wyłącza wskazówki dotyczące optymalizacji szybkości i wydajności programu (np. sugestie wymiany karty graficznej). Powiadomienia te są aktywne domyślnie i pojawiają się tylko wtedy, gdy Xeoma zidentyfikuje sposób na wyeliminowanie spadku wydajności oprogramowania. Jeśli znają Państwo przyczyny problemów i decydują się nie naprawiać ich natychmiast, powiadomienia te można wyłączyć opcją „Ukryj wskazówki przyspieszania interfejsu”. Po jej wybraniu pozycja menu zmieni się na „Pokaż wskazówki przyspieszania interfejsu”, co przywróci tę funkcję.

Wyłącz wizualizację (kliknij, aby zobaczyć szczegóły)

Wybierz tę opcję, aby wyłączyć wizualizację obiektów w ruchu wykrywanych przez moduł „Detektor ruchu” (jeśli znajduje się on w łańcuchach modułów). Funkcja jest aktywna domyślnie i przejawia się jako zielona ramka otaczająca poruszający się obiekt. Szczegółowe informacje na ten temat znajdują się w 2.5.8. Wizualizacja ruchu.
Po wybraniu tej opcji pozycja menu zmieni się na „Włącz wizualizację”, co przywróci wyświetlanie wizualizacji.

Włącz wizualizację ścieżek ruchu (kliknij tutaj, aby dowiedzieć się więcej)

Ta opcja rozszerza proces wizualizacji o dodatkowe wyświetlanie ścieżek poruszających się obiektów (widocznych jako zielone kropki podążające za obiektami). Funkcja ta jest dostępna wyłącznie dla serwerów posiadających co najmniej jedną licencję Xeoma Pro i może być aktywowana tylko wraz z wizualizacją ruchu (tzn. wizualizacja ruchu w menu zmienia się na „Wyłącz wizualizację”).
Więcej szczegółów znajduje się w rozdz. 2.5.8. Wizualizacja ruchu.
Po wybraniu tej opcji pozycja menu zostanie zastąpiona przez „Wyłącz wizualizację ścieżek ruchu”, co zatrzyma wyświetlanie kropek śledzących ruch.

Ukryj komunikaty filtrów (kliknij, aby zobaczyć szczegóły)

Ta opcja pozwala ukryć wszystkie komunikaty Xeoma wyświetlane w polach kamer (w tym m.in. komunikaty z „Detektora problemów”, powiadomienia o błędach zapisu archiwum itp.). Komunikaty te są aktywne domyślnie; ich wyłączenie jest zalecane jedynie w celach demonstracyjnych, gdy zgłaszane problemy nie stanowią poważnego zagrożenia. Po wybraniu tej opcji pozycja menu zmieni się na „Pokaż komunikaty filtrów”, co przywróci wyświetlanie komunikatów Xeoma w polach kamer.

 

d) Opcja eMap
Ta opcja otwiera okno dialogowe, w którym można dodać interaktywny plan nadzorowanego obiektu (eMap), wirtualnie rozmieścić kamery i otrzymywać natychmiastowe powiadomienia o aktywacji detektorów. eMap ułatwia szybką identyfikację kamery, która wykryła zdarzenie, i pozwala bezzwłocznie przełączyć się na jej podgląd. Funkcja obsługuje również dodawanie urządzeń Orion Bolid. Więcej informacji znajduje się w rozdz. 2.5.9. Interaktywne mapy eMap
 

e) Opcja Ustawienia dekodowania klienta
Ta sekcja zawiera ustawienia zarządzania dekodowaniem strumieni z kamer. Pozwalają one wybrać, który element – klient czy serwer Xeoma – będzie odpowiedzialny za dekodowanie, aktywować metody optymalizacji (np. dekodowanie tylko klatek kluczowych lub buforowanie) oraz w razie potrzeby ograniczyć liczbę kamer wyświetlanych w Głównym oknie w wysokiej jakości strumieniu (archiwalnym).
Szczegóły dotyczące tej opcji znajdują się w rozdz. 2.5.10. Ustawienia dekodowania
 

f) Opcja „Synchronizacja czasu kamer ONVIF”
Ta opcja umożliwia komunikację systemu Xeoma ze wszystkimi podłączonymi kamerami ONVIF, aby automatycznie wyświetlały one ten sam czas co Xeoma – czas ten jest zazwyczaj prezentowany na ekranie wraz ze strumieniem. Funkcja ta służy do ujednolicenia danych czasu w programie i kamerach, gdy wyświetlają one własne wartości (szczególnie w przypadku różnych modeli kamer konfigurowanych osobno). Można jej również użyć do szybkiej konfiguracji nowo dodanych urządzeń – niektóre kamery wymagają ręcznego ustawienia daty i godziny po zakupie.

Podopcje „Synchronizacja czasu kamer ONVIF”:

Wstecz (kliknij, aby wyświetlić szczegóły)

Kliknij „Wstecz”, aby powrócić do poprzedniego menu.

Włącz automatyczną synchronizację czasu (kliknij, aby wyświetlić szczegóły)

Wybierz tę podopcję, aby włączyć automatyczną synchronizację czasu przez ONVIF. Po aktywacji czas z serwera zostanie przesłany do wszystkich podłączonych do Xeoma kamer obsługujących ONVIF. Xeoma i kamery będą się okresowo resynchronizować.
Po wybraniu tej opcji element menu zostanie zastąpiony polem „Wyłącz automatyczną synchronizację czasu”, które zatrzymuje koordynację czasu w kamerach ONVIF. Należy pamiętać, że po włączeniu synchronizacji nie można cofnąć tej zmiany automatycznie. Kamery muszą zostać skonfigurowane ręcznie, aby ponownie wyświetlały swój „domyślny” czas.
Odradzamy stosowanie tej synchronizacji jednocześnie z opcją „Włącz synchronizację czasu z serwerem NTP” – może to prowadzić do rozbieżności w czasie i konfliktów w ustawieniach.

Synchronizuj teraz (kliknij, aby wyświetlić szczegóły)

Skorzystaj z tej opcji, aby przeprowadzić szybką, jednorazową synchronizację czasu. Jeśli automatyczna synchronizacja jest włączona, funkcja ta pozwoli zarządzać czasem w kamerach bez oczekiwania na kolejny cykl resynchronizacji. Przyda się to np. przy przypisywaniu czasu z serwera Xeoma nowej partii dodawanych kamer ONVIF (więcej informacji na temat synchronizacji czasu znajdziesz w sekcji „Włącz automatyczną synchronizację czasu").
Pamiętaj: tej akcji nie można cofnąć! Po przeprowadzeniu synchronizacji konieczna jest ręczna rekonfiguracja kamer, aby ponownie wyświetlały one swój „domyślny” czas.

Włącz synchronizację czasu z serwerem NTP (kliknij, aby wyświetlić szczegóły)

Po wybraniu tej opcji Xeoma wykorzysta protokół ONVIF, aby kamery zsynchronizowały się ze specjalistycznymi serwerami NTP, z którymi zazwyczaj są fabrycznie skonfigurowane. Pamiętaj: tej akcji nie można cofnąć! Po aktywacji synchronizacji należy wyłączyć synchronizację z serwerem NTP w ustawieniach kamer i ręcznie skonfigurować je, aby ponownie wyświetlały „domyślny” czas. Odradzamy stosowanie tej funkcji razem z opcją „Włącz automatyczną synchronizację czasu” – może to powodować rozbieżności i konflikty w ustawieniach.

Patrz także: ONVIF w programie do monitoringu wizyjnego Xeoma
 

Parametry karty menu „Układy”

Poniższe opcje menu są dostępne po uprzednim skonfigurowaniu kart:
Strony podglądu
Opcja ta umożliwia szybkie przełączanie się między kartami. Rozwiązanie to jest szczególnie przydatne, gdy wybrano opcję „Ukryj panel stron", która ukrywa górny panel menu z kartami („Zarządzaj układami" → „Ukryj panel stron"). Jeśli panel jest widoczny, można również przełączyć się na dowolną kartę, klikając jej nazwę.

Podopcje tego menu:
–Wstecz
–Wszystkie kamery
–Nieprzypisane kamery
–Strona 1 (lub dowolna nazwa nadana pierwszej stronie)
–Strona 2 (lub dowolna nazwa nadana drugiej stronie) – i tak dalej.

Aby dowiedzieć się więcej o kartach i wspomnianych opcjach, zobacz sekcję 2.5.1. Karty
 

2.5.1. Strony (karty kamer)

Kliknij przycisk z ikoną okna, aby zoptymalizować widok ekranu. Podstawową (i najprzydatniejszą) funkcją jest „Zarządzaj układami”. Aby przypisać określony zestaw kamer do jednego ekranu, wybierz „Układ: niestandardowy” i kliknij obrazy potrzebnych kamer (zostaną one podświetlone na niebiesko), a następnie ponownie kliknij przycisk okna. W lewym górnym rogu pojawią się teraz dwie karty: „Wszystkie kamery” oraz „Strona 1”. Ta druga to właśnie utworzony widok – kliknij na nią prawym przyciskiem myszy, aby zmienić nazwę karty, np. na nazwę obszaru monitorowanego przez te kamery. Aby zmienić położenie obrazów na ekranie, po prostu je przeciągnij.

Jeśli potrzebujesz kolejnej strony, przejdź do „Menu układów” → „Zarządzaj układami” → „Układ: niestandardowy” → „Dodaj nową kartę” i zaznacz inne kamery. Popełniłeś błąd podczas wyboru kamer dla danej strony? Wybierz „Edytuj aktualną kartę” w tym samym menu i zaznacz lub odznacz obrazy kamer. Strona nie jest już potrzebna? Kliknij „Usuń aktualną kartę” (kamery pozostaną połączone z serwerem i nadal będą widoczne w karcie „Wszystkie kamery”). Jeśli chcesz, aby Xeoma ułożyła kamery automatycznie według wzoru, wybierz „Układ: XxY” (pierwsza liczba to liczba kamer w poziomie, druga – w pionie). Aby ukryć karty w oknie, przejdź do „Menu układów” → „Zarządzaj układami” → „Ukryj panel stron”.

Aby ograniczyć widoczność określonych układów i kamer, możesz zablokować użytkownikom możliwość przesuwania kamer. W tym celu zaloguj się do programu jako administrator i przejdź do „Menu główne” – „Zdalny dostęp” – „Użytkownicy”. W otwartym oknie znajdź opcję „Zmiana kolejności kamer jest dozwolona tylko administratorowi” i zaznacz ją. Następnie w „Menu podglądu” (ikona czterech kwadratów) wybierz „Użyj kolejności kamer użytkownika” i kliknij nazwę wybranego użytkownika. Aby spersonalizować układy dla konkretnego użytkownika, przejdź do „Menu podglądu” – „Zarządzaj układami” – „Układ: niestandardowy” i stwórz układy z indywidualną kolejnością kamer.

Uwaga: aby ustawienia weszły w życie, należy zamknąć program po stronie klienta, a następnie go uruchomić.

Ważne! Odznaczenie opcji „Zmiana kolejności kamer jest dozwolona tylko administratorowi” spowoduje zresetowanie wszystkich ustawień układów użytkowników. Po ponownym jej aktywowaniu konieczne będzie ponowne utworzenie układów i zdefiniowanie kolejności kamer dla użytkowników.

2.5.2. Usuwanie pustych obszarów

Czarne obramowania po bokach obrazu mogą być uciążliwe. Aby się ich pozbyć, przejdź do „Menu układów” → „Zarządzaj układami” i wybierz „Rozciągnij: wybierz kamery” (jeśli chcesz zmodyfikować tylko konkretne kamery) lub „Rozciągnij: wszystkie kamery”. Teraz możesz wybrać typ skalowania: „Oryginał”, „Rozciągnij” lub „Dopasuj”. Pierwsza opcja wyłącza skalowanie – obrazy są wyświetlane w oryginalnej formie. Opcja „Rozciągnij” eliminuje czarne obramowania poprzez rozciągnięcie obrazu na boki, co nieznacznie zmieni proporcje. Zwróć uwagę, że opcja „Dopasuj” wymusi wypełnienie okna przy zachowaniu proporcji, co w razie potrzeby spowoduje ucięcie części obrazu.

2.5.3. Automatyczne przewijanie

Projektując własną stację monitoringu, możesz skonfigurować Xeoma tak, aby automatycznie przełączała się między kilkoma stronami w stałych odstępach czasu. W tym celu przejdź do „Menu układów” → „Zarządzaj układami” → „Automatyczne przewijanie” i wybierz interwał (5 s, 1 min lub 5 min). Gotowe!

2.5.4. Tryb powiększonej siatki

Gdy na jednej stronie znajduje się wiele strumieni z kamer, jeden lub dwa z nich mogą być ważniejsze od pozostałych. Aby zajmowały więcej miejsca na ekranie, skorzystaj z menu „Tryb powiększonej siatki”. Wybierz „Powiększona siatka: 1×1” (jeśli potrzebujesz jednego dużego obrazu) lub „Powiększona siatka: 2×1” (dla dwóch obrazów). Jeśli Xeoma powiększyła niewłaściwy obraz, wejdź w „Tryb powiększonej siatki”, wybierz „Tryb kliknij-by-dodać”, a następnie po prostu kliknij właściwy obraz.

Jeśli łańcuchy zawierają detektory (np. „Detektor ruchu”), można skonfigurować Xeomę tak, aby powiększała obraz natychmiast po aktywacji detektora. Przejdź do „Menu układów” → „Tryb powiększonej siatki” → „Grupuj według detektorów”. Proste!

2.5.5. „Pokaż tylko aktywne kamery”

Od wersji 19.3.7 Xeoma oferuje specjalną opcję w układach: oddzielną kartę, na której wyświetlane są wyłącznie kamery, które wyzwoliły alarm (czyli takie, których moduły filtrów zostały aktywowane).
Instrukcja jest prosta: utwórz oddzielną kartę ze wszystkimi kamerami, dla których chcesz używać tej funkcji, a następnie, znajdując się na tej karcie, przejdź do „Układy" $\rightarrow$ „Zarządzaj układami" $\rightarrow$ „Tryb powiększonej siatki" $\rightarrow$ „Pokaż tylko aktywne kamery".
Z funkcji tej możesz korzystać dla dowolnej liczby kamer objętych licencją. Po wykryciu zdarzenia kamera zostanie „otwarta" na tej karcie i pozostanie na niej przez 5 sekund* (wartość domyślna) po zakończeniu zdarzenia. Dłuższy czas można ustawić w menu „Układy" $\rightarrow$ „Zarządzaj układami" $\rightarrow$ „Tryb powiększonej siatki" $\rightarrow$ „Czas wyświetlania aktywnych kamer" – aktualnie wybrana wartość zostanie wyróżniona zielonym kolorem.

2.5.6. Przełączanie na aktywne strony

Od oficjalnej wersji 22.3.16 Xeoma oferuje nowy tryb układów o nazwie „Przełączanie na aktywne strony", dzięki któremu klient automatycznie wyświetli stronę zawierającą kamerę lub kamery, które wyzwoliły alarm („aktywne"). Można wybrać rodzaj zdarzenia aktywującego kamerę: rozpoczęcie nagrywania (wyzwolenie detektorów), pojawienie się komunikatu z Detektora problemów lub z Przełącznika HTTP.
Tryb ten wyróżnia się na tle innych trybów układów w następujący sposób:
1) do strony lub stron zawierających aktywną kamerę, na które nastąpi przełączenie interfejsu, zostanie dodana specjalna ikona alarmu,
2) strona z aktywną kamerą zostanie wymuszona i wyświetlona nawet wtedy, gdy aktualnie przeglądana jest inna strona,
3) zostanie otwarta cała strona, nawet jeśli wyzwolona została tylko jedna z przypisanych do niej kamer.

Aby wyświetlać wyłącznie kamerę, która wyzwoliła alarm, należy zamiast tego użyć trybu aktywnej kamery.

Przed konfiguracją trybu „Przełączanie na aktywne strony” konieczne jest wcześniejsze utworzenie stron. Instrukcje znajdziesz w powyższej sekcji dotyczącej stron.

Menu Układy $\rightarrow$ Zarządzaj układami $\rightarrow$ Tryb powiększonej siatki można otworzyć z dowolnej strony. W otwartym oknie dialogowym zobaczysz 3 nowe pozycje:

Przełączanie na aktywne strony – wybierz tę opcję, aby włączyć tryb automatycznego przełączania na stronę z aktywną kamerą. Po włączeniu trybu nazwa opcji zmieni się na „Wyłącz tryb automatycznego przełączania na aktywne strony” – kliknij ją, aby wyjść z tego trybu.

Czas wyświetlania aktywnej strony – wybierz tę opcję, aby ustawić czas wyświetlania strony przed powrotem do poprzedniego widoku. Dostępne wartości to 5 sekund, 10 sekund, 30 sekund, 1 minuta, 2 minuty, 5 minut.
Aktualnie wybrana i używana wartość będzie wyświetlana na zielono.

Tryb „Automatycznego przełączania na aktywne strony” – kliknij tę opcję, aby określić, które zdarzenie aktywuje kamerę. Dostępne wartości to: Kamery z trwającym nagrywaniem, Kamery z problemami lub ostrzeżeniami oraz Komunikaty przełącznika HTTP.
Aktualnie wybrana i używana wartość będzie wyświetlana na zielono.

Zarządzanie układami jest kluczowym elementem tworzenia skutecznych systemów bezpieczeństwa chroniących życie prywatne i biznesowe.

2.5.7. Ulepszenia interfejsu

Parametry okna Xeoma konfigurować można w menu „Ustawienia okna”. W przypadku wysokiego obciążenia ruchu sieciowego lub procesora można dostosować suwak „Maksymalna liczba FPS”. Spowoduje to jednak mniejszą płynność obrazu. Jeśli nazwy kamer nie są widoczne na ekranie, należy zwiększyć wartość w opcji „Rozmiar czcionki nazw kamer”. Można również powiększyć interfejs za pomocą suwaka „Skaluj interfejs (w procentach rozmiaru oryginalnego)”. Dostępna jest opcja przezroczystości okna (po zaznaczeniu pola „Włącz przezroczystość”), której poziom reguluje suwak „Przezroczystość”. Opcja „Zawsze na wierzchu” gwarantuje, że okno Xeoma nie zostanie zasłonięte przez inne aplikacje.

2.5.8. Wizualizacja ruchu

Program bywa bardziej czujny od człowieka. Jeśli wykryje ruch, którego nie zauważył operator, może precyzyjnie wskazać jego źródło. Przejdź do menu „Układy" → „Ustawienia wizualizacji" i wybierz „Włącz wizualizację ruchu". Od tego momentu Xeoma będzie konsekwentnie oznaczać ramką każdy ruch wykryty przez „Detektor ruchu".

Trajektorię poruszającego się obiektu można zwizualizować, wybierając w tym samym menu opcję „Włącz wizualizację śladu ruchu". Xeoma naniesie wtedy na ekran zielone punkty odwzorowujące trasę obiektu.

Jeśli kamera zostanie rozłączona lub przestanie przesyłać obraz, warto dowiedzieć się o tym natychmiast – Xeoma umożliwia taką konfigurację. W menu „Układy” → „Ustawienia wizualizacji” należy wybrać „Pokazuj czerwony krzyżyk na rozłączonych kamerach”. Po aktywacji tej opcji każdy „zamrożony” obraz zostanie przekreślony, co zaalarmuje operatora.

2.5.9. Interaktywne mapy eMap

Zarządzanie bezpieczeństwem całego obiektu ułatwia interaktywna mapa z naniesionymi kamerami. W menu „Układy” → „eMap” należy wybrać „Wczytaj mapę”. Następnie, korzystając z przycisku folderu po prawej stronie, należy wybrać plik mapy (obsługiwane są formaty png, jpg, bmp itp.). Wybierz „Zapisz”, aby zapamiętać mapę w Xeoma. Po wczytaniu mapy można dodawać do niej kamery za pomocą opcji „Dodaj kamerę do mapy”. Należy wybrać adres IP kamery z listy rozwijanej i wskazać jej lokalizację na mapie. Po dodaniu kamery można ją obracać, aby ustawić odpowiedni kierunek obrazu.

Gdy dowolny detektor w łańcuchu przypisanym do kamery zostanie aktywowany, symbol tego detektora pod odpowiednią kamerą zostanie obramowany na czerwono.

2.5.10. Ustawienia dekodowania

Ustawienia dekodowania po stronie klienta
W systemach wykorzystujących strumienie H264/H265, Xeoma odbiera dane w formie skompresowanej („zakodowanej"). Aby wyświetlić takie strumienie, muszą one zostać zdekodowane. Jeśli strumienie H264/H265 są używane do podglądu (pole „URL podglądu" w ustawieniach „Uniwersalna kamera"), dekodowanie następuje w momencie dotarcia danych do Xeoma. W przypadku wykorzystania tych strumieni do zapisu w archiwum, dekodowanie odbywa się podczas odtwarzania nagrań.

Dekodowanie strumieni H264/H265 (zwłaszcza o wysokiej rozdzielczości i/lub bitrate) angażuje znaczne zasoby systemowe. Wysokie obciążenie procesora może prowadzić do rwania obrazu lub innych błędów systemowych.

Aby odciążyć procesor serwera Xeoma, proces dekodowania można przenieść częściowo lub całkowicie na stronę klienta. Wówczas serwer odbiera i przechowuje strumienie w formie nienaruszonej (skompresowanej), a dekodowanie uruchamia się na urządzeniu klienta dopiero w momencie żądania wyświetlenia strumienia.

Dekodowanie po stronie klienta można włączyć w menu „Układy” w sekcji „Ustawienia dekodowania klienta”. Opcja ta jest szczególnie przydatna przy niskiej przepustowości łącza między serwerem a klientem (np. w sieciach komórkowych). W takim przypadku klient odbiera skompresowany, „lżejszy” strumień.

W oknie dialogowym można elastycznie wybrać, które elementy dekodowania przenieść na stronę klienta: wyłącznie strumień podglądu dla trybu „Widok wielu kamer", strumień podglądu dla trybu „Widok jednej kamery", dekodowanie strumienia archiwalnego, wszystkie wymienione opcje jednocześnie lub ich dowolną kombinację.

Dekodowanie wideo po stronie klienta dla podglądu na żywo obejmuje następujące opcje:
Włączone – aktywuje dekodowanie strumieni H264/H265 dla podglądu na żywo po stronie klienta.
Włączone dla trybu Widok jednej kamery – dekodowanie strumieni H264/H265 odbywa się po stronie klienta wyłącznie dla okien otwartych w trybie „Widok jednej kamery".
Autowykrywanie – dekodowanie strumieni H264/H265 wykorzystywanych do podglądu odbywa się po stronie klienta tylko wtedy, gdy sprzęt klienta dysponuje wystarczającą mocą obliczeniową; w przeciwnym razie zadanie to przejmuje serwer.
Wyłączone – strumienie H264/H265 wykorzystywane do podglądu są dekodowane wyłącznie po stronie serwera.

Podsumowując: jeśli priorytetem jest odciążenie serwera, należy wymusić dekodowanie po stronie klienta dla wszystkich lub wybranych strumieni wideo. Jeśli przeniesienie części obciążenia jest pożądane, ale niekrytyczne, zaleca się wybór opcji „Autowykrywanie".

Dekodowanie wideo po stronie klienta dla widoku archiwum obejmuje następujące opcje:
Włączone – aktywuje dekodowanie po stronie klienta dla strumieni H264/H265 wykorzystywanych do odtwarzania nagrań archiwalnych we wbudowanym odtwarzaczu.
Wyłączone – dezaktywuje dekodowanie po stronie klienta dla strumieni H264/H265 wykorzystywanych do odtwarzania nagrań archiwalnych we wbudowanym odtwarzaczu.

Innym sposobem na redukcję obciążenia procesora – zarówno po stronie serwera, jak i klienta – jest wykorzystanie tzw. akceleracji sprzętowej dekodowania. Oznacza to, że część obliczeń zostanie wykonana przy użyciu zasobów układu graficznego (obsługiwane są technologie NVidia CUDA oraz Intel QuickSync w systemach Windows i Linux). Aby aktywować tę funkcję po stronie klienta, skorzystaj z opcji Akceleracja sprzętowa dekodowania wideo po stronie klienta. Przed jej użyciem zaleca się sprawdzenie, czy sprzęt klienta obsługuje którąkolwiek z tych technologii – w przeciwnym razie funkcja nie przyniesie efektu.

Więcej sposobów na redukcję obciążenia procesora.

---

2.6. Zmiana kolejności kamer

Kolejność rozmieszczenia kamer na ekranie głównym można zmienić, przeciągając okno podglądu danej kamery w odpowiednie miejsce (czyli zamieniając je miejscami z innym oknem podglądu).

Instrukcja obrazowa zmiany kolejności kamer

---

2.7. Lista urządzeń (urządzenia w grupach)

Praca z dużą liczbą kamer wymaga szybkiego dostępu i możliwości grupowania na Liście urządzeń. Oto instrukcja.

---

2.8. Sterowanie PTZ i zoom

W Xeoma można ręcznie sterować funkcjami PTZ (obrót, pochylenie, zoom) kamery lub – jeśli urządzenie ich nie obsługuje – korzystać z zoomu cyfrowego.
Dostępne są również: automatyczne śledzenie obiektów (np. piłek sportowych na boisku), obsługa presetów oraz tras strażniczych i patrolowych, specjalistyczne moduły do współpracy z systemem czujników Senstar oraz uruchamianie scenariuszy po wykonaniu obrotu kamery.

2.8.1. Ręczne sterowanie PTZ (obrót, pochylenie i zoom)

Jeśli kamera została poprawnie podłączona do Xeoma, a obsługiwane przez nią polecenia PTZ (obrót, pochylenie i zoom) zostały pomyślnie zidentyfikowane, ikona sterowania PTZ pojawi się w prawym górnym rogu podglądu kamery na Ekranie Głównym lub Ekranie Szybkich Ustawień, bądź w dolnym panelu Ekranu Szybkich Ustawień. Kliknięcie ikony otwiera panel sterowania PTZ. Użyj strzałek, aby obracać kamerę w górę, w dół, w lewo lub w prawo. Kliknij + lub –, aby przybliżyć lub oddalić obraz.

Zapoznaj się z instrukcją dodawania kamer PTZ

Poniższa tabela porównuje wszystkie opcje PTZ w Xeoma:

	Standard	Pro	Moduł dodatkowy
Kamera z fizycznymi możliwościami PTZ:
Ręczne sterowanie PTZ (obrót i pochylenie)	Tak	Tak	N/D, użyj Xeoma Standard lub Xeoma Pro
Ręczny zoom i obrót kamery	Tak	Tak	N/D, użyj Xeoma Standard lub Xeoma Pro
Automatyczny zoom i obrót kamery	Patrz: Śledzenie PTZ
Presety PTZ i zaprogramowane trasy	–	Tak	N/D, użyj Xeoma Pro
Śledzenie PTZ	Tak	Tak	N/D, użyj Xeoma Standard lub Xeoma Pro
Przejście do presetu PTZ	–	Tak	N/D, użyj Xeoma Pro
Śledzenie PTZ Senstar	–	Tak	N/D, użyj Xeoma Pro
Zoom cyfrowy (brak fizycznego PTZ):
Ręczny zoom w podglądzie	Tak	Tak	N/D, użyj Xeoma Standard lub Xeoma Pro
Ręczny zoom w archiwum	Tak	Tak	N/D, użyj Xeoma Standard lub Xeoma Pro
Automatyczny zoom w podglądzie	Patrz: Automatyczne śledzenie obiektów w podglądzie
Automatyczny zoom w archiwum	N/D	N/D	N/D
Ręczny obrót (pan-tilt) (w podglądzie i w archiwum)	Tak	Tak	N/D, użyj Xeoma Standard lub Xeoma Pro
Automatyczne śledzenie obiektów w podglądzie	N/D	Tak	N/D, użyj Xeoma Pro
Automatyczne śledzenie obiektów w archiwum	N/D	N/D	N/D

Rozwiązywanie problemów
Jeśli sterowanie PTZ jest widoczne, ale strzałki oraz przyciski + lub – nie reagują, przejdź do Ekranu Ustawień Szczegółowych danej kamery, otwórz ustawienia modułu „Universal Camera" i przewiń do listy opcji PTZ. Wypróbuj dostępne alternatywy, jeśli system wykrył inne profile dla Twojej kamery. Jeśli kamera wykorzystuje niestandardowy port dla poleceń PTZ, możesz wpisać właściwy numer w przeznaczonym do tego polu. Jeśli żadne z tych działań nie przyniesie rezultatu, spróbuj zmienić adres URL kamery lub skontaktuj się z zespołem wsparcia Xeoma w celu uzyskania pomocy.

Jeśli masz pewność, że kamera obsługuje PTZ, a sterowanie nie wyświetla się w Xeoma:
a) Sprawdź poprawność i kompletność danych autoryzacyjnych kamery.
b) Spróbuj dodać kamerę ponownie, korzystając z tego samego lub innego adresu URL.
c) Upewnij się, że określiłeś właściwy port PTZ dla kamery.

Więcej informacji tutaj

2.8.2. Zoom cyfrowy

Zoom cyfrowy to metoda cyfrowego powiększania obrazu, która pozwala elektronicznie przybliżyć obiekt bez zmiany ogniskowej obiektywu.
Jeśli Twoja kamera ma wysoką rozdzielczość i musisz zidentyfikować odległy obiekt, włącz tę opcję w Menu Głównym okna Szybkich Ustawień lub w oknie Przeglądarki Archiwum, a następnie przybliżaj i oddalaj obraz, używając kółka myszy.
Istnieje kilka sposobów włączenia zoomu cyfrowego:

1) Zoom cyfrowy w czasie rzeczywistym
Aby aktywować zoom cyfrowy, wykonaj następujące kroki:

-Kliknij kamerę, którą chcesz przybliżyć
-Kliknij przycisk „Lista" w lewym dolnym rogu
-W wyświetlonym oknie wybierz „Zoom"
-Użyj kółka myszy, aby przybliżać i oddalać obraz, LUB kliknij lewym przyciskiem myszy obszar, który chcesz powiększyć. Aby dalej zwiększać powiększenie, klikaj lewym przyciskiem myszy ponownie, aż obraz osiągnie pożądany rozmiar

2) Cyfrowe przybliżanie w archiwum
Aby aktywować cyfrowe przybliżanie w archiwum, wykonaj poniższe kroki:

-Przejdź do archiwum kamery, którą chcesz przybliżyć
-Kliknij przycisk „Lista” w lewym dolnym rogu
-W wyświetlonym menu wybierz „Włącz tryb przybliżania"
-Wybierz fragment wideo, który chcesz przybliżyć
-Użyj kółka myszy, aby przybliżać i oddalać obraz, LUB kliknij lewym przyciskiem myszy obszar, który chcesz powiększyć. Aby dalej zwiększać powiększenie, klikaj lewym przyciskiem myszy ponownie, aż obraz osiągnie pożądany rozmiar

* Cyfrowe przybliżanie jest dostępne w wersjach Xeoma Standard i Pro. Nie jest dostępne w wersji bezpłatnej oraz wersjach Starter i Lite.

2.8.3. Sterowanie PTZ w przeglądarce

Zobacz serwer WWW

2.8.4. PTZ Tracking – automatyczne śledzenie obiektów

Moduł „PTZ Tracking” automatycznie wykrywa ruchome obiekty i steruje kamerą tak, aby podążała za nimi (obracając się w celu ich śledzenia), co usprawnia wykrywanie incydentów i reagowanie na nie. Dla ułatwienia obsługi można skonfigurować maksymalną liczbę kroków w osi pionowej i poziomej, czas śledzenia obiektu przed powrotem do pozycji wyjściowej, prędkość przybliżania oraz inne parametry.

W zaawansowanych systemach nadzoru wideo, takich jak Xeoma, automatyczne śledzenie PTZ można łączyć z ręcznym sterowaniem PTZ.

Należy pamiętać, że jeśli kamera nie obsługuje mechaniki PTZ, można zamiast tego zastosować automatyczne śledzenie z wykorzystaniem przybliżenia cyfrowego obrazu.
Dowiedz się więcej

Rozwiązywanie problemów z modułem „PTZ Tracking”

Aby rozwiązać problemy z modułem „PTZ Tracking”, zobacz tutaj

2.8.5. Konfiguracja presetów PTZ i tras patrolowych

Wiele kamer PTZ oferuje przydatną funkcję zapamiętywania zdefiniowanych przez użytkownika punktów zainteresowania (tzw. presetów) oraz automatycznego przemieszczania się między nimi. Taki ruch między punktami przy użyciu presetów nazywa się patrolowaniem PTZ lub trasą patrolową (guard tour).

1. Jeśli na serwerze, na którym przeglądasz obraz z kamer, aktywna jest licencja Xeoma Pro, a kamera obsługuje sterowanie PTZ przez ONVIF, standardowe sterowanie PTZ będzie zawierać opcje zarządzania presetami i trasami patrolowymi.
Aby szybko przejść do wybranego presetu, kliknij przycisk „Presety”.
Aby dodać lub zmienić preset albo utworzyć bądź zmodyfikować trasę, kliknij ikonę „Tour”. W oknie „PTZ Tour” można skonfigurować trasę patrolową – harmonogram pozycji (presetów), które kamera ma „odwiedzić”, oraz czas postoju w każdej z nich.

Uwaga: aby dodać preset lub zmienić istniejący, użyj strzałek i przycisków zoomu, aby ustawić kamerę w żądanej pozycji, zanim klikniesz przycisk „Tour”.

Aby dodać preset, wpisz jego nazwę w polu „Preset settings” i kliknij przycisk „+” poniżej.

Aby zmienić istniejący preset, wybierz go z listy i kliknij OK. Uwaga: niektóre kamery mogą blokować możliwość zmiany lub usuwania presetów „wbudowanych”. Wszystkie presety utworzone w Xeoma można usunąć.

Aby utworzyć trasę patrolową, skorzystaj z okna „Tour management".

2. Wpisz nazwę trasy w polu „Tour management" i kliknij przycisk „+" poniżej. Otworzy się okno „PTZ Tour Settings", w którym można stworzyć harmonogram trasy z dostępnych presetów (1):

Wybierz preset z listy i ustaw czas postoju kamery w tej pozycji za pomocą suwaka (2). Kliknij przycisk „+" (3). Wybrany preset pojawi się w harmonogramie trasy (4), gdzie przyciski góra/dół służą do zmiany kolejności presetów (5).

Powtórz te czynności dla wszystkich potrzebnych presetów. Po zakończeniu konfiguracji harmonogramu kliknij OK, aby powrócić do okna „PTZ Tour”.

3. Po skonfigurowaniu przynajmniej jednej trasy, zostanie ona wyświetlona na rozwijanej liście „Tour management". Poniżej pojawią się dodatkowe ikony – oprócz przycisku „+" do dodawania kolejnych tras (6), dostępna będzie ikona edycji aktualnie wybranej trasy (7), ikona usuwania aktualnie wybranej trasy (8) oraz ikona uruchamiania trasy aktualnie wybranej w polu „Tour management".

Kliknij przycisk „START" po prawej stronie, aby kamera zaczęła przemieszczać się do określonych pozycji. Po uruchomieniu trasy ikona zmieni wygląd; ponowne kliknięcie zatrzyma proces (9).

Podczas trwania trasy na podglądzie z kamery pojawi się nakładka z nazwą presetu, do którego kamera aktualnie się przemieszcza.

Jeśli potrzebujesz kilku tras dla danej kamery, powtórz powyższe kroki.

Uwaga: Niektóre kamery udostępniają listę presetów, których nie można zmieniać ani usuwać. Xeoma pobiera listę presetów PTZ z kamery poprzez ONVIF; niektóre urządzenia oferują sztywne nazwy Preset1, Preset2…Preset1000. Takich presetów nie można usunąć, a w rzadkich przypadkach – zmodyfikować. Dotyczy to zazwyczaj bezmarkowych kamer z Chin. W takiej sytuacji można wybrać np. „Preset10” i dostosować go (pozycja, konfiguracja itp.), ale presetów tych nie da się usunąć z systemu Xeoma.

Więcej informacji

---

2.9. eMap (interaktywna mapa obiektu)

E-Map wyświetla obszar monitorowania na mapie elektronicznej, umożliwiając operatorowi błyskawiczną lokalizację kamer. Zaimportuj rzut obiektu do programu i rozmieść na nim urządzenia zabezpieczające. Przeciągaj ikony kamer na schemat, nadawaj im nazwy i określaj kąty widzenia poszczególnych urządzeń. Aby zwiększyć efektywność systemu dozoru wideo, wykorzystaj wbudowane detektory ruchu i hałasu. Po aktywacji któregokolwiek z detektorów, Xeoma natychmiast wskaże zdarzenie na mapie. Czerwony symbol sensora pozwoli precyzyjnie zidentyfikować pomieszczenie, w którym wykryto ruch lub przekroczono próg hałasu. Przejdź do podglądu kamery w 1 sekundę!

eMap w systemie Xeoma obsługuje warstwy, pozwalając na przechowywanie dowolnej liczby map dla różnych kondygnacji. Kliknij ponownie „Wczytaj mapę", wybierz inną nazwę i ścieżkę, a następnie „Zapisz", aby utworzyć drugą, niezależną mapę. Przełączaj się między nimi za pomocą menu rozwijanego „Wybierz mapę". Dodawaj kamery do drugiej mapy analogicznie jak do pierwszej.

Dostęp do obrazu jest teraz równie prosty, jak pojedyncze kliknięcie kamery. Co więcej, jeśli łańcuchy kamer zawierają detektory (np. „Detektor ruchu"), eMap ułatwia monitorowanie ich działania. Przy każdej reakcji detektora, obrys jego symbolu podświetli się na czerwono bezpośrednio pod ikoną kamery.

Jeśli dana eMap nie jest już potrzebna, wybierz ją z menu rozwijanego „Wybierz mapę” i kliknij poniżej opcję „Usuń mapę”. W przypadku błędnego rozmieszczenia kamery na mapie wybierz Usuń kamerę z mapy i kliknij odpowiednie urządzenie.

W wersji Xeoma 21.11.18 w module eMaps dodano możliwość wyświetlania map interaktywnych w trybie pełnoekranowym. Możesz teraz dopasować mapę do rozmiaru ekranu, aby nie przeoczyć istotnych szczegółów – co jest szczególnie przydatne w obiektach, gdzie na jednej mapie umieszczono wiele kamer. W wersji Xeoma 21.11.18 w module eMaps wprowadzono możliwość regulacji poziomu przezroczystości map, aż do pełnej nieprzezroczystości. Rozwiązanie to pozwala dobrać optymalny balans między widocznością ikon alertów a tłem stanowiącym obraz z kamer. Od wersji Xeoma 22.6.3 możliwe jest korzystanie z eMap (map interaktywnych) w trybie wieloserwerowym.

---

2.10. Zmiana nazw kamer w podglądzie

Aby zmienić nazwę kamery w lewym górnym rogu okna podglądu, skorzystaj z jednej z poniższych metod:

1. Zmiana nazwy kamery jest realizowana głównie poprzez ustawienie Nazwa źródła w module Uniwersalna Kamera:

2. Nazwę kamery można zmienić również w ustawieniach modułów Podgląd i Archiwum lub Podgląd:

Ostateczna nazwa kamery jest sumą wartości zdefiniowanych w modułach Uniwersalna Kamera oraz Podgląd i Archiwum lub Archiwum, dlatego zaleca się definiowanie nazwy urządzenia wyłącznie w jednym z tych miejsc.

3. Kliknij nazwę kamery w Oknie Głównym lub Oknie Pojedynczej Kamery.

W oknie tym otworzy się dialog ustawień:
– „Podgląd i Archiwum" („Podgląd"), jeśli nazwa kamery nie była wcześniej edytowana. Patrz pkt 2,
– „Uniwersalna Kamera", jeśli nazwa kamery była wcześniej edytowana. Patrz pkt 1

Informacje na temat zmiany nazwy kamery w widoku przeglądarki internetowej znajdziesz w sekcji Serwer WWW

---

2.11. Bezpośredni zapis do archiwum, czyli „Dual Streaming”

Funkcja „Bezpośredni zapis do archiwum" (znana również jako „Dual Streaming") to jeden z domyślnych mechanizmów systemu Xeoma, służący do optymalizacji zużycia zasobów serwera. Metoda ta polega na wykorzystaniu, tam gdzie to możliwe, wielu strumieni wideo z kamery:
– pierwszy, zazwyczaj o niższych parametrach (rozdzielczość, liczba klatek na sekundę i bitrate), służy do wyświetlania obrazu oraz jego przetwarzania przez moduły filtrów;
— drugi, o wyższych lub maksymalnych parametrach, jest zapisywany do archiwum bez modyfikacji*.

Wymagania dla funkcji „Bezpośredni zapis do archiwum” (wszystkie warunki muszą być spełnione):
1. Działa wyłącznie z modułem „Universal Camera” jako modułem źródłowym. Inne moduły źródłowe (takie jak „Screen Capture” lub „HTTP Receiver”) nie są odpowiednie.
2. W celu zapisu nagrań można użyć wyłącznie modułu „Preview and Archive”. Inne moduły docelowe (takie jak „Save to File” lub „HTTP Sender”) nie są odpowiednie.
3. Kamera musi być kamerą IP (sieciową) lub kamerą analogową podłączoną przez rejestrator DVR lub NVR.
4. Kamera musi obsługiwać podwójny strumień (dual streaming), czyli udostępniać dwa wymagane strumienie (co najmniej jeden w standardzie H.264/H.265/H.264+/H.265+). Więcej o podwójnym strumieniu
Jeśli podgląd na żywo w Xeoma nie jest wymagany, wystarczy pojedynczy strumień H.264/H.265/H.264+/H.265+ (szczegóły takich przypadków znajdziesz poniżej).

—
Zalety trybu „Direct saving to archive”:
1. Mniejsze obciążenie procesora dzięki wykorzystaniu strumienia podglądu MJPEG (lub H.264/H.265/H.264+/H.265+ o niskich parametrach): Eliminuje to konieczność ciągłego dekodowania strumienia wysokiej jakości. Zamiast tego system dekoduje lżejszy strumień. Strumień „ciężki” jest dekodowany tylko w momencie uzyskania do niego dostępu (podczas przeglądania archiwum lub widoku pojedynczej kamery – patrz poniżej).
2. Brak spadku jakości obrazu. W większości przypadków na jednym ekranie wyświetla się kilkanaście kamer, więc rozmiar ekranu i tak nie pozwoliłby na jednoczesny podgląd wszystkich w maksymalnej jakości. Jednocześnie podczas wyświetlania jednej kamery można wykorzystać strumień najwyższej jakości (tzw. „strumień archiwalny”). W takim przypadku obciążenie jest zazwyczaj jeszcze niższe, ponieważ nie trzeba wyświetlać pozostałych kamer.
3. Bezpośredni zapis do archiwum przechowuje nagrania w skompresowanym formacie MKV, co znacząco oszczędza miejsce na dysku w porównaniu z nagraniami nieskompresowanymi.

Dowiedz się więcej o różnicach między strumieniami MJPEG a skompresowanymi oraz ich zaletach

—
Jak włączyć tryb „Direct saving to archive”:
Tryb aktywuje się automatycznie, jeśli w ustawieniach modułu „Universal Camera”, w polu „Full URL address of the rtsp stream of the IP camera for direct recording to the archive” (tzw. „strumień archiwalny”), zostanie podany adres strumienia RTSP (H.264/H.265/H.264+/H.265+).

Jeśli pole to pozostanie puste, tryb nie zostanie aktywowany, a do wszystkich celów, w tym nagrywania, użyty zostanie strumień z pola „Full IP camera URL for viewing (to reduce the load, it is advisable to use an MJPEG stream or an H264 stream with low parameters )” (tzw. „strumień podglądu”). Pamiętaj, że jeśli jako „strumień podglądu” zostanie wybrany strumień H.264/H.265/H.264+/H.265+, będzie on dekodowany w czasie rzeczywistym, co spowoduje proporcjonalny wzrost obciążenia procesora i wymagań dla dysku, zależnie od parametrów strumienia podglądu.

Podczas automatycznego skanowania kamer Xeoma priorytetowo traktuje strumienie nadające się do bezpośredniego zapisu. Ponieważ wiele kamer obsługuje podwójny strumień (dual streaming), są one dodawane do Xeoma z już skonfigurowanym bezpośrednim zapisem do archiwum.
Jeśli kamera nie posiada odpowiednich strumieni lub nie zostaną one znalezione podczas wyszukiwania, Xeoma wykorzysta dostępne strumienie.

Więcej o ustawieniach modułu „Universal Camera”

—
Wady trybu „Direct saving to archive”:

1. Moduły filtrujące modyfikujące obraz nie mogą nanosić zmian na nagrania archiwalne. Zobacz specyfikę nagrywania w trybie „Direct Saving to Archive”..
2. Ponieważ zazwyczaj wykorzystywane są dwa strumienie, może wystąpić większe obciążenie sieci w porównaniu z korzystaniem z jednego strumienia, szczególnie jeśli jest on skompresowany.
3. Wiele aspektów wymaga uwagi. Tryb „Direct saving” wpływa na ustawienia modułu „Universal Camera” oraz używanych w łańcuchu modułów filtrów, ustawienia dekodowania i okien w menu „Layouts”, a także – pośrednio – na ustawienia użytkowników.
4. Podgląd w czasie rzeczywistym: moduły filtrujące domyślnie wykorzystują „strumień podglądu”. W przypadku modułów inteligentnych jakość „strumienia podglądu” może być niewystarczająca do uzyskania odpowiedniej precyzji, gdyż wymagają one strumienia o wyższej jakości (bardziej szczegółowego). W takim przypadku konieczne może być wyłączenie trybu bezpośredniego zapisu do archiwum lub zaznaczenie opcji „Użyj strumienia z archiwum” dla niektórych lub wszystkich tych modułów. Spowoduje to jednak stałe dekodowanie „ciężkiego” strumienia z tych kamer, co naturalnie zwiększy obciążenie procesora i zmniejszy oszczędność zasobów systemowych.
5. Nie wszystkie kamery obsługują dual streaming. Choć większość kamer sieciowych posiada tę funkcję, jest ona niedostępna w niektórych modelach, w tym w kamerach USB oraz kamerach analogowych podłączonych przez tuner lub adapter USB.
6. Jedynym modułem docelowym do nagrywania, którego można użyć, jest moduł Podglądu i Archiwum.

—

Co się stanie, gdy pole „strumień archiwum” zawiera adres URL, ale pole „strumień podglądu” jest puste?

W takim przypadku zostanie wykonany bezpośredni zapis do archiwum, ale obraz z kamery nie zostanie wyświetlony w podglądzie – zamiast strumienia podglądu pojawi się komunikat na czarnym tle.

Moduły filtrujące w łańcuchu mogą działać, jeśli w ich ustawieniach zaznaczono opcję „Użyj strumienia z archiwum (wysoka rozdzielczość)” (mogą one wtedy np. zapisywać raporty lub metainformacje o rozpoznanych obiektach).
Jeśli moduł filtrujący w łańcuchu bez strumienia podglądu nie posiada takiej opcji lub nie została ona zaznaczona, moduł ten zostanie pominięty (nie będzie działać i przyjmie stan „Zignorowano”).

—
Co się stanie, jeśli „strumień archiwum” jest niestabilny i okresowo traci połączenie?

Jeśli w ustawieniach kamery „Uniwersalna" w Xeoma wypełniono oba pola („Pełny adres URL kamery IP do podglądu (w celu zmniejszenia obciążenia zaleca się użycie strumienia MJPEG lub strumienia H.264 o niskich parametrach)" oraz „Pełny adres URL strumienia RTSP kamery IP do bezpośredniego zapisu do archiwum"), to w przypadku utraty łączności ze „strumieniem archiwum", do nagrań zostanie tymczasowo wykorzystany „strumień podglądu". Jednocześnie Xeoma będzie stale próbować ponownie połączyć się ze „strumieniem archiwum", a po jego przywróceniu ponownie zacznie go używać do zapisu w archiwum.

—

W których edycjach Xeoma dostępny jest tryb „Bezpośredni zapis do archiwum”?
Tryb „Bezpośredni zapis do archiwum" jest dostępny we wszystkich 6 edycjach Xeoma, a także w usłudze Xeoma Cloud oraz produkcie Xeoma Pro Your Cloud.
Warto dodać, że metoda ta nie jest stosowana wyłącznie w Xeoma Cloud, jednak istnieją ograniczenia dotyczące parametrów „strumienia podglądu”, jeśli jest to strumień H.264/H.265/H.264+/H.265+.

—

Specyfika nagrywania w trybie „Bezpośredni zapis do archiwum”:
Jak zapewne wiadomo, w trybie „Bezpośredni zapis do archiwum” strumień „archiwum” nie jest dekodowany do momentu odtwarzania nagrań. Eliminuje to konieczność stałego dekodowania „ciężkiego” strumienia, przenosząc ten proces na moment przeglądania archiwum kamery. Ponieważ „strumień archiwum” nie jest dekodowany w sposób ciągły, nie można wprowadzać w nim zmian w czasie nagrywania*. Jeśli w nagraniach Xeoma wymagane są modyfikacje obrazu (kadrowanie, obracanie, zmiana rozmiaru, maskowanie), tryb bezpośredniego zapisu do archiwum musi zostać wyłączony.

Jedyne modyfikacje dostępne dla nagrań w trybie „Bezpośredni zapis do archiwum” to: 1) filtrowanie zdarzeń ruchu na podstawie danych z modułu „Detektor ruchu” (czyli pomijanie fragmentów archiwum, w których nie wykryto ruchu) oraz 2) nakładanie znaczników daty i godziny. Dodawanie modyfikacji do nieodkodowanego strumienia jest niemożliwe, dlatego te dwa wyjątki opierają się na obejściach: znacznik daty/godziny to w rzeczywistości oddzielne napisy przechowywane „obok” nagrań, a Detektor ruchu wykorzystuje „strumień podglądu” do wykrywania ruchu i przesyła polecenia odpowiedniego cięcia „strumienia archiwum”.

—

Specyfika podglądu na żywo w trybie „bezpośredni zapis do archiwum” (część kliencka):
Ważne: w tym akapicie omawiamy wyłącznie podgląd kamer w czasie rzeczywistym. Informacje na temat archiwizacji znajdziesz tutaj

Większość modułów modyfikujących (filtrów) pracuje na „strumieniu podglądu". Jakość tego strumienia może wpływać na działanie modułów analityki wideo (np. rozpoznawania dymu i ognia) – przy niskiej jakości strumienia precyzja rozpoznawania może spaść. Stoją Państwo zatem przed wyborem między redukcją obciążenia procesora dzięki zastosowaniu podwójnego strumieniowania a precyzją rozpoznawania. Jeśli dany moduł filtra wymaga wysokiej jakości obrazu, należy zaznaczyć opcję „Użyj strumienia z archiwum (wysoka rozdzielczość)" w jego ustawieniach. Spowoduje to dekodowanie „strumienia archiwum" i jego wykorzystanie do analityki wideo: obciążenie procesora wzrośnie, jednak nagrania nadal będą zapisywane w skompresowanym kontenerze MKV, co oszczędza miejsce na dysku. Więcej o tej opcji
W przypadku innych modułów – np. „Kadrowanie obrazu" lub „Maskowanie" – jakość „strumienia podglądu" nie jest tak istotna. Należy jedynie uważać na sytuacje, w których „strumień podglądu" pokazuje inny obraz niż „strumień archiwum" (rzadka rozbieżność, występująca w niektórych kamerach).

Dla modułów „Maskowanie prywatności", „Znacznik", „Znacznik HTTP", „Kadrowanie obrazu", „Obracanie obrazu":
gdy moduł filtra z tej listy zostanie dodany do łańcucha w trybie „Bezpośredni zapis do archiwum”, efekt jego działania jest automatycznie wyświetlany w oknach Podglądu pojedynczej kamery oraz Podglądu wielu kamer.
W wersjach Xeoma starszych niż 22.6.28 funkcja ta mogła być niedostępna. Jeśli korzystają Państwo ze starszej wersji Xeoma i nie widzą modyfikacji z wymienionych modułów, należy zapoznać się z poniższym akapitem.

Dla modułów „Korekcja fisheye”, „Rozpoznawanie twarzy”, „Rozpoznawanie obiektów”, „ANPR”, „Rozpoznawanie płci”, „Detektor tłumu”, „Filtrowanie wielkości obiektów”, „Rozpoznawanie wieku”, „Rozpoznawanie tekstu”, „FaceID”, „Zmiana rozmiaru obrazu”, „Detektor twarzy (emocje)”, „Licznik odwiedzających”, „Detektor przekroczenia linii”, „Unitor” (czyli modułów, które nakładają wizualizację lub modyfikację obrazu):
Po dodaniu modułu filtra z tej listy do łańcucha w trybie „Bezpośredni zapis do archiwum”, efekt jego działania może nie być widoczny natychmiast. Aby włączyć wyświetlanie efektów tych modułów w podglądzie na żywo, należy wykonać następujące kroki (lub upewnić się, że zostały one wykonane):
1. Odznaczyć opcję „Wymuś dekodowanie po stronie klienta” w ustawieniach Użytkowników (Menu główne – Dostęp zdalny – Użytkownicy) dla wymaganego profilu użytkownika. Akcja ta jest dostępna wyłącznie dla profilu Administratora.
2. W sekcji „Układy” – Ustawienia dekodowania wybrać opcję „Wyłączone” z listy rozwijanej „Dekodowanie wideo po stronie klienta w podglądzie na żywo”. Jeśli ta opcja jest niedostępna, należy wrócić do kroku 1.
3. W sekcji „Układy” – Ustawienia dekodowania zmniejszyć lub ustawić na „0” suwak „Maksymalna liczba kamer, dla których wyświetlany będzie strumień wysokiej rozdzielczości (z archiwum)”.

Więcej o ustawieniach dekodowania

Co to oznacza? Aby moduł mógł analizować obraz ze strumienia podglądu, strumień ten musi zostać odkodowany przez część serwerową Xeoma (wyjątki opisano w powyższym akapicie).

W przypadku modułów „Rozpoznawanie kodów QR”, „Detektor kolorów”, „Detektor upadków”, „Eye Tracking”, „Miejsca parkingowe”, „Śledzenie wydarzeń sportowych”, „Detektor środków ochrony osobistej”, „Detektor dymu”, „Detektor przedmiotów pozostawionych”, „Detektor przebywania w strefie” oraz „Detektor obiektów” (czyli modułów, które nie nakładają danych analitycznych na obraz):
Moduły z tej listy wykorzystują do działania „strumień podglądu” i zapisują uzyskane dane analityczne do raportów lub jako metadane. Metadane – np. informacje o wszystkich zdarzeniach wykrycia pozostawionego przedmiotu – są przechowywane oddzielnie od nagrań i synchronizowane w momencie rozpoczęcia odtwarzania z archiwum. To samo dotyczy danych wizualizacji (np. zielonych kropek wskazujących trajektorię poruszającego się obiektu), które również są zapisywane bezpośrednio, co eliminuje konieczność dekodowania głównego strumienia („strumienia archiwum”).

Należy pamiętać, że jakość „strumienia podglądu” może wpływać na działanie takich modułów (np. na precyzję detekcji dymu i ognia): w strumieniu niskiej jakości widocznych jest mniej szczegółów, co obniża dokładność rozpoznawania. Stoją Państwo zatem przed wyborem między redukcją obciążenia procesora dzięki zastosowaniu strumieniowania dwukanałowego a dokładnością rozpoznawania. Jeśli chcą Państwo, aby moduł filtrujący pracował na obrazach wysokiej jakości, należy zaznaczyć opcję „Użyj strumienia z archiwum (wysoka rozdzielczość)” w jego ustawieniach. Spowoduje to dekodowanie „strumienia archiwum” i wykorzystanie go do analityki wideo: obciążenie procesora wzrośnie, jednak nagrania nadal będą zapisywane w skompresowanym kontenerze MKV, co oszczędza miejsce na dysku. Więcej o tej opcji

Dla modułów „Harmonogram”, „Detektor problemów”, „Przełącznik przekaźnika”, „Przełącznik przyciskowy”, „Warunek”, „Przełącznik HTTP”, „Wbudowany detektor kamery”, „RIF+”, „Czytnik kart inteligentnych”, „GPIO”, „Przejście do presetu PTZ”, „Śledzenie Senstar PTZ”, „Sterowniki Modbus”, „Detektor prędkości pojazdów”, „Integracja z kamerą termowizyjną”:
Moduły te w ogóle nie analizują strumienia z kamery, a jedynie odbierają zewnętrzny sygnał wyzwalający, więc bezpośredni zapis do archiwum nie wpływa na ich działanie.

---

ROZDZIAŁ 3. KONFIGURACJA MODUŁÓW.

Ustawienia modułów

3.1. Ustawienia źródeł

Uniwersalna kamera

Moduł ten umożliwia wybór źródła obrazu: kamery (IP (sieciowej), w tym bezprzewodowej, USB lub analogowej) lub publicznej kamery internetowej („Random IP Camera”).

Nazwę kamery wyświetlaną w Widoku wielokamerowym można określić w polu „Nazwa źródła” modułu Uniwersalna kamera lub w ustawieniach modułu Podgląd bądź Podgląd i Archiwum.
Więcej informacji o module, dodawaniu kamer i optymalizacji pracy z kamerami IP znajdą Państwo tutaj

Zobacz także: Rozwiązywanie problemów z połączeniem kamer / Lista obsługiwanych kamer

 

Mikrofon

Moduł ten umożliwia wybór źródła dźwięku – mikrofonu. Należy wybrać odpowiednie urządzenie z listy dostępnych urządzeń audio. Konieczność zastosowania tego modułu w łańcuchu zależy od typu kamery – zazwyczaj kamery USB wymagają modułu Mikrofon do obsługi dźwięku, podczas gdy kamery IP mają zazwyczaj wbudowany strumień audio i nie potrzebują dodatkowego modułu.

Wykorzystaj ten moduł do monitorowania aktywności personelu.

Więcej o tym module w tym artykule

 

Odczyt plików

Moduł ten (Urządzenie) umożliwia wybór plików JPEG lub MJPEG jako źródła obrazu. Należy utworzyć łańcuch modułów, w którym moduł Odczyt plików zostanie połączony z modułem Podgląd i Archiwum lub Podgląd. W zależności od potrzeb można dodać do łańcucha inne moduły.
 

Należy podać pełną ścieżkę do pliku JPEG lub MJPEG, który ma służyć jako źródło:

Wybrany obraz lub wideo zostanie wyświetlony w Xeoma jako kamera. Nazwę kamery można określić w ustawieniach modułu Podgląd (lub Podgląd i Archiwum):

Wykorzystaj ten moduł do emisji specjalistycznych reklam w formacie JPEG lub MJPEG – jest to szczególnie przydatne dla partnerów handlowych promujących oprogramowanie.

Zobacz także „Jak użyć wideo jako kamery w Xeoma?”

 

Przechwytywanie ekranu

Moduł ten umożliwia przechwytywanie obrazu z ekranu i przekazywanie strumienia wideo do kolejnych modułów w łańcuchu – na przykład do jednostki rejestrującej (moduł „Podgląd i Archiwum”). Moduł Przechwytywanie ekranu jest dostępny dla systemów Windows, Linux i Mac OSX.
W ustawieniach modułu można określić częstotliwość klatek oraz rozmiar względem oryginalnej rozdzielczości obrazu. Jak zwykle, nazwę okna podglądu tego źródła można zdefiniować w ustawieniach modułów Podgląd, Podgląd i Archiwum lub Uniwersalna Kamera.

W połączeniu z detektorem ruchu moduł ten umożliwia automatyczne rozpoczęcie nagrywania w momencie wykrycia aktywności na komputerze.
Modułu tego używaj do monitorowania aktywności pracowników lub dzieci, nagrywania materiałów edukacyjnych oraz zapisywania sesji szkoleniowych.

 

Inna instancja Xeoma

Moduł umożliwia odbiór strumienia audio/wideo przesyłanego przez inne instancje Xeoma w sieci. W ustawieniach modułu „Inna instancja Xeoma” należy wskazać adres URL strumienia oraz parametry dostępu. Nazwę kamery można określić w ustawieniach modułu Podgląd (lub Podgląd i Archiwum). Rozdzielczość obrazu i liczbę klatek na sekundę ustawia się w opcjach zaawansowanych.

Więcej o połączeniu Innej instancji Xeoma z serwerem WWW

 

Odbiornik FTP

Moduł ten umożliwia wykorzystanie serwera FTP jako źródła, co w praktyce oznacza przesyłanie obrazu z kamery do Xeoma za pośrednictwem FTP. Rozwiązanie to jest optymalne, gdy przekierowanie portów na routerze w lokalizacji kamery jest niemożliwe lub gdy kamera nie posiada przypisanego adresu IP (np. przy połączeniu przez internet mobilny), co uniemożliwia jej wykrycie przez program. Należy skonfigurować kamerę tak, aby przesyłała obraz (JPEG) na serwer FTP pod adres IP komputera, używając określonego portu, nazwy użytkownika i hasła. Nazwę podglądu dla tego modułu można przypisać w ustawieniach modułu Podgląd (lub Podgląd i Archiwum).

Szczegółową instrukcję konfiguracji tego modułu ze zrzutami ekranu można znaleźć tutaj.

 

Odbiornik HTTP

Moduł ten umożliwia odbiór wideo i audio z innego serwera Xeoma. Wprowadź port i ścieżkę, aby umożliwić dostęp do tej instancji Xeoma z innych instancji programu.

Aby ograniczyć dostęp do tego adresu, wprowadź nazwę użytkownika i hasło. W odpowiednim polu pojawi się adres dostępu do wideo lub obrazów. Więcej informacji znajdziesz w tym artykule

 

Odbiornik prędkości ANPR

Moduł ten odbiera dane z modułów Nadawca prędkości ANPR i na ich podstawie wykrywa przekroczenie limitu prędkości. Wprowadź unikalne identyfikatory pierwszego i drugiego punktu pomiarowego z modułów „Nadawca prędkości ANPR” oraz czas (w sekundach lub minutach), w jakim pojazd powinien pokonać ten odcinek.

Moduł obliczy różnicę czasu między przekroczeniem tych punktów przez pojazd i wywoła zdarzenie, jeśli czas ten będzie krótszy od zdefiniowanej wartości. Zrzut obrazu z kamery zawierający pojazd sprawcy, tablicę rejestracyjną oraz czas zdarzenia zostanie zapisany w określonym folderze. Aby zminimalizować obciążenie sieci, moduł odpytuje Nadawcę o dane raz na 10 minut.

Dowiedz się więcej w sekcji „Rozpoznawanie tablic rejestracyjnych: Przekroczenie limitu prędkości”

 

3.2. Ustawienia celu

Alarm dźwiękowy

Moduł ten umożliwia serwerowi odtworzenie określonego dźwięku po otrzymaniu obrazu. W wersji Xeoma Pro dźwięk może być odtwarzany również na klientach. Aby sygnał był wyzwalany po wykryciu ruchu, należy umieścić moduł za detektorem ruchu. Można wybrać plik wav z listy lub ręcznie wskazać ścieżkę do pliku, określić interwał odtwarzania (dźwięk będzie odtwarzany przy każdej klatce, ale nie częściej niż w określonym interwale) oraz czas trwania. Kliknij „Test”, aby zweryfikować ustawienia.

Modułu tego należy używać do powiadamiania ochrony o zdarzeniach wyświetlanych na ekranie.

 

Uruchomiacz aplikacji

Moduł ten umożliwia uruchamianie wybranej aplikacji. Aby aktywować ją po wykryciu ruchu, podłącz moduł za detektorem ruchu. Określ ścieżkę do programu, używając makr, oraz zdefiniuj interwał (program będzie uruchamiany przy każdej nowej klatce, jednak nie częściej niż wynika to z ustawionego interwału). Kliknij „Test”, aby zweryfikować ustawienia.
Użyj tego modułu do uruchamiania zewnętrznych aplikacji lub skryptów.

Moduł „Application runner” obsługuje następujące makra:

%JPEG% – przesyła do programu pełną ścieżkę do obrazu JPEG (po kliknięciu przycisku „Test” zostanie wysłany domyślny obraz 100×100)
%BMP% – przesyła do programu pełną ścieżkę do obrazu BMP (po kliknięciu przycisku „Test” zostanie wysłany domyślny obraz 100×100)
%FACECOUNT% – wyświetla liczbę twarzy z modułu „Face recognition”
%NAMES% – makro pobierające imiona z modułu „Face recognition”
%FACEID% – czas detekcji twarzy + imię + procent dopasowania
%TEXT% – makro pobierające tekst z modułu „Rozpoznawanie tekstu”
%EYEANGLE% – kierunek spojrzenia z modułu „Śledzenie oczu”

Więcej informacji o tym module można znaleźć tutaj

 

Okno wyskakujące (w kliencie)

Moduł ten umożliwia automatyczne przywracanie aplikacji Xeoma ze stanu zminimalizowanego po otrzymaniu nowych klatek wideo. Podłącz go do odpowiedniego modułu w łańcuchu (np. „Detektor ruchu” + „Okno wyskakujące” lub „Rozpoznawanie twarzy” + „Okno wyskakujące” itd.). Dzięki temu okno klienta Xeoma zostanie wyświetlone (zmaksymalizowane) po wystąpieniu zdarzenia (np. wykryciu ruchu, rozpoznaniu twarzy itp.).

Moduł ten służy również do wysyłania powiadomień push do aplikacji Xeoma na Androida po wystąpieniu zdarzenia. Od wersji Xeoma 20.10.22 do wysyłania powiadomień push używany jest inny moduł – „Powiadomienia mobilne”.

 

Wysyłanie SMS

Moduł ten umożliwia konfigurację automatycznego wysyłania wiadomości tekstowych (SMS) na telefony komórkowe. Można zdefiniować interwał między wysyłkami oraz użyć makr, aby wskazać kamerę i czas wykrycia ruchu. Wybierz jedną z metod wysyłki: za pośrednictwem serwisów clickatell.com lub bulksms.com albo przy użyciu modemu GSM.

W przypadku wyboru serwisu clickatell.com należy podać login, hasło i identyfikator API (lub samo API ID) otrzymane po rejestracji. W przypadku modemu wystarczy podłączyć urządzenie. Następnie wprowadź numery telefonów odbiorców, treść wiadomości i wybierz częstotliwość wysyłki.

API ID (klucz API) – klucz ten jest dostępny w używanym serwisie.

W serwisie clickatell.com przejdź do zakładki „Manage my product”, kliknij „My Connections”, wybierz „XML” z listy rozwijanej „Add connection”, a następnie kliknij „Submit and Get API ID” – Twój identyfikator API wyświetli się w oknie.

W serwisie bulksms.com wymagane są jedynie login i hasło otrzymane podczas rejestracji. Serwis ten oferuje również 5 darmowych wiadomości testowych.

Numer lub nazwa nadawcy: można użyć dowolnej nazwy, pod warunkiem rejestracji w serwisie, z którego korzystasz do wysyłki. Jeśli po teście pojawi się błąd informujący o nieprawidłowym nadawcy, oznacza to, że podana nazwa jest błędna lub niezgodna z wymaganiami administratora serwisu. Pozostawienie pola nadawcy pustego spowoduje użycie numeru podanego podczas rejestracji.

Numery odbiorców: wiadomości SMS można wysyłać jednocześnie na wiele numerów, oddzielając je średnikiem „;", przecinkiem „," lub spacją.

Więcej informacji znajdziesz na stronie serwisu, w którym masz zarejestrowane konto.

Po skonfigurowaniu modułu kliknij „Test”, aby sprawdzić jego działanie.

Użyj tego modułu do wysyłania powiadomień o sytuacjach awaryjnych. Połączenie modułu wykrywania problemów z modułem wysyłki SMS pozwala na otrzymywanie alertów o:
– kończącej się pamięci RAM;
– kończącym się miejscu na dysku;
– nieprawidłowym ponownym uruchomieniu serwera;
– braku strumienia audio;
– zbyt ciemnym obrazie;
– zbyt jasnym obrazie;
– obróceniu lub zasłonięciu kamery;
– prawidłowym ponownym uruchomieniu serwera;
– braku dostępu do bazy danych;
– błędach bazy danych;
– Brak obrazu z kamery lub obraz nie zmienia się
– Zasób sieciowy nie jest już dostępny.

 

Wysyłanie wiadomości e-mail

Moduł ten umożliwia konfigurację automatycznej wysyłki e-maili po detekcji zdarzenia. Można zdefiniować odstęp między wiadomościami oraz załączyć nagrania wideo i obrazy (określając maksymalną liczbę zdjęć, odstęp między przechwytywaniami, liczbę klatek na sekundę i czas trwania wideo oraz maksymalny rozmiar wiadomości). Makra pozwalają na współpracę z detektorem problemów i detektorami ruchu. Liczba załączanych obrazów – do określa, ile zdjęć może zostać dołączonych do każdej wiadomości e-mail, zgodnie z ustawieniem Maksymalny rozmiar wiadomości definiowanym za pomocą suwaka poniżej.

Przykładowo, jeśli nie chcesz, aby każda wiadomość przekraczała 2 MB, może ona zawierać do 26 zdjęć (liczba ta może się różnić w zależności od rozdzielczości kamery i rozmiaru obrazu, co w większości przypadków można skonfigurować w panelu administracyjnym kamery).

Wybierz serwer pocztowy z listy lub podaj własny. Jeśli Twojego serwera nie ma na liście, ustawienia można wprowadzić ręcznie. Wpisz adres serwera SMTP, port oraz metodę szyfrowania danych. Podaj nazwę użytkownika i hasło do konta e-mail. W polu „Odbiorca" wpisz adres e-mail odbiorcy (lub kilka adresów, oddzielając je spacją, przecinkiem lub średnikiem). Można wysyłać wiadomości na wiele adresów. Wpisz temat i treść wiadomości (opcjonalnie). Kliknij przycisk „Test", aby zweryfikować ustawienia.

Należy pamiętać, że podłączenie modułu wysyłania e-maili za detektorem ruchu wpłynie na wynik działania. Przykładowo, przy interwale 1 minuty między wiadomościami i ustawieniu dołączania 2 zdjęć do każdej z nich, program co 30 sekund będzie sprawdzał w detektorze ruchu, czy w DANYM momencie występuje ruch. Jeśli tak, zdjęcie zostanie zapisane w pamięci tymczasowej w oczekiwaniu na wysyłkę. Jeśli nie – nie zostanie zapisane. Po kolejnych 30 sekundach program ponownie sprawdzi obecność ruchu, aby w razie potrzeby przechwycić kolejne zdjęcie. W tym momencie wyśle wiadomość e-mail ze wszystkimi obrazami zapisanymi w danym przedziale czasowym (w naszym przykładzie w ciągu 1 minuty). Jeśli nie zapisano żadnych zdjęć, wiadomość nie zostanie wysłana.

Aby umożliwić odtwarzanie załączonych nagrań na urządzeniach mobilnych, zaleca się wybór formatu MP4, obsługiwanego przez większość tych urządzeń.

Ustawienia modułu „Wysyłanie e-mail”:

Użyj strumienia o wysokiej rozdzielczości z archiwum – opcja ta powoduje, że moduł „Wysyłanie e-mail" wykorzysta drugi strumień (przeznaczony do zapisu w archiwum, zazwyczaj o wyższej rozdzielczości) z ustawień modułu „Kamera uniwersalna". Dzięki temu załączniki będą miały wyższą rozdzielczość.

Prerecord – jeśli obraz lub wideo ma rejestrować zdarzenia przed aktywacją detektora, ustaw tę wartość na kilka sekund.

Grupuj zdarzenia występujące w odstępie – najlepiej wyjaśnić to na przykładzie:
– detektor ruchu wykrywa obiekt przez 5 sekund, następnie po 10 sekundach – kolejny obiekt przez 5 sekund
– jeśli interwał wysyłki e-maili wynosi 5 sekund – otrzymasz 2 wiadomości (wykryto 2 różne zdarzenia)

Jeśli w Twojej konfiguracji detektory mogą aktywować się często i nie chcesz, aby Xeoma zalewała skrzynkę e-mail wiadomościami co kilka sekund – ten suwak pozwala zagregować wszystkie aktywowane zdarzenia w jednej wiadomości.

Interwał opóźnienia dodawania obrazów/wideo – jeśli do wiadomości e-mail dołączane są załączniki, opcja ta wymusza ich tworzenie nie natychmiast po aktywacji detektora, lecz z opóźnieniem.

Uwaga: przy korzystaniu z funkcji Prerecord należy ustawić suwaki „Grupuj zdarzenia występujące w odstępie” oraz „Interwał opóźnienia dodawania obrazów/wideo” na 0, jak pokazano poniżej:

W przeciwnym razie funkcja Prerecord zostanie zignorowana.

Odstęp między wiadomościami – parametr ten określa częstotliwość wysyłania powiadomień przez Xeoma. Jest to skuteczne rozwiązanie w przypadku przeciążenia skrzynki odbiorczej, jednak wszystkie wiadomości wygenerowane w tym przedziale zostaną pominięte i utracone. (Uwaga: ten licznik ma priorytet nad pozostałymi; jeśli np. opóźnienie między obrazami jest większe niż wartość tego licznika, powiadomienia będą dostarczane, ale bez załączników)

W ustawieniach modułu „Wysyłanie e-mail” można zastosować różne makra w temacie i treści wiadomości, aby otrzymywać precyzyjne informacje zgodnie z konfiguracją makr.

Dostępne są następujące makra:

%TEXT% – makro do odbierania tekstu rozpoznanego przez moduł „Rozpoznawanie tekstu”
%OBJECT% – makro przekazujące informacje o obiekcie wykrytym przez moduł „Rozpoznawanie obiektów”
%GENDER% – makro przekazujące informacje o płci z modułu „Rozpoznawanie płci”
%NUMBER% – makro do odbierania numeru tablicy rejestracyjnej w formie tekstowej z modułu „ANPR”, np. A110PB77 itp.
%FACECOUNT% – wyświetla w treści e-mail liczbę twarzy zidentyfikowanych przez moduł „Rozpoznawanie twarzy”
%NAMES% – makro do odbierania imion/nazwisk z modułu „Rozpoznawanie twarzy”
%TIME% – czas wykrycia

%AREA% – status miejsc parkingowych z modułu „Miejsca parkingowe”
%REPORT% – makro przekazujące informacje o rodzaju problemu z modułu „Detektor problemów"
%STATUS% – typ wyzwalacza (wykryto ruch, znaleziono problem lub rozwiązano problem)

Moduł służy do wysyłania powiadomień o sytuacjach awaryjnych. Połączenie modułu „Detektor problemów" z wysyłką e-mail umożliwia otrzymywanie powiadomień o:
– wyczerpywaniu się pamięci RAM;
– braku miejsca na dysku;
– nieprawidłowym ponownym uruchomieniu serwera;
– braku strumienia audio;
– zbyt ciemnym obrazie;
– zbyt jasnym obrazie;
– obróceniu lub zasłonięciu kamery;
– prawidłowym ponownym uruchomieniu serwera;
– braku dostępu do bazy danych;
– błędach bazy danych;
– brak obrazu z kamery lub brak zmian w obrazie (obraz zamrożony);
– niedostępności zasobu sieciowego.

 

Zapis do pliku

Moduł umożliwia zapisywanie przychodzących klatek do wskazanego pliku. Można zdefiniować ścieżkę przechowywania wideo i obrazów, nazwę plików oraz zastosować makra.

Na przykład, aby zapisywać obrazy JPEG na dysku C w folderze Public i podfolderze Pictures z nazwą bazową img oraz dodaną bieżącą datą i godziną, należy wskazać pełną ścieżkę do pliku: C:\Users\Public\Pictures\img_%ym-d_h-is%.jpg. Można również określić interwał zapisywania klatek.

Moduł pozwala na zapisywanie różnych plików na różnych dyskach i w różnych folderach.

Uwaga: nagrań z modułu „Zapis do pliku" nie można odtwarzać w wbudowanym odtwarzaczu wideo programu Xeoma. Aby przeglądać nagrania bezpośrednio w programie Xeoma, należy użyć modułu „Podgląd i archiwum".

Informacje o makrach dostępnych dla tego modułu znajdują się tutaj

 

Przesyłanie FTP

Moduł umożliwia przesyłanie plików z obrazami lub wideo na wskazany serwer FTP (SFTP). Należy podać adres serwera, port, nazwę użytkownika i hasło oraz zaznaczyć opcję bezpiecznego połączenia. Ścieżkę zapisu pliku definiuje się za pomocą dostępnych makr. Można określić interwał oraz typ zapisywanych danych. Przycisk „Test" służy do weryfikacji ustawień.

 

Przesyłanie ANPR do FTP

Moduł umożliwia przesyłanie danych z modułu ANPR programu Xeoma na serwer FTP. Dane są wysyłane w formie archiwum tar, które zawiera obraz JPEG rozpoznanej tablicy rejestracyjnej oraz raport tekstowy. Raport może zawierać numer rozpoznanej tablicy, jej współrzędne na obrazie, rozmiar obrazu oraz znacznik czasu. W odpowiednich polach należy wprowadzić adres serwera, port i nazwę użytkownika serwera FTP. Za pomocą dostępnych makr należy ustawić ścieżkę zapisu pliku oraz ścieżkę do pliku wzorcowego raportu, który ma zostać wysłany na serwer.

 

Wysyłanie żądań HTTP

Moduł służy do generowania i wysyłania żądań HTTP. Aby wysyłać żądania wyzwalane ruchem, należy podłączyć moduł za detektorem ruchu. Zaznacz opcję „Pokaż wszystkie parametry", aby skonfigurować parametry żądania. Podczas konfiguracji parametrów użyj makra {ID} jako unikalnego identyfikatora modułu. Wygenerowany adres URL zostanie wyświetlony w polu „Wynikowy adres URL".

Moduł umożliwia wysyłanie żądań HTTP do urządzeń zewnętrznych, np. w celu otwarcia bramy.

Patrz 3.14. Wysyłanie żądań HTTP (integracja z automatyką domową)

 

Przesyłanie HTTP do innego serwera Xeoma

Moduł ten umożliwia transmisję wideo i dźwięku przez sieć do innych instancji Xeoma. Wprowadź port i ścieżkę na zdalnym serwerze Xeoma, na który mają być przesyłane dane.

Aby ograniczyć dostęp do zdalnego serwera, wprowadź nazwę użytkownika i hasło. W odpowiednim polu wyświetlony zostanie adres używany do uzyskania dostępu do strumienia wideo lub obrazów.

Więcej w 3.15. Przesyłanie HTTP do innego serwera Xeoma

 

Nadawanie RTSP

Moduł ten umożliwia transmisję danych w sieci za pomocą nadawania RTSP. Do nadawania w formacie libx264 wymagane jest dodatkowe oprogramowanie ffmpeg. Można je pobrać z naszej strony lub użyć własnej instalacji ffmpeg. Pobierając ffmpeg z naszej witryny, akceptujesz warunki licencji GNU GPLv2+. W przypadku nadawania w formatach mjpeg lub mpeg4 dodatkowe oprogramowanie nie jest wymagane, ponieważ wykorzystywane jest wbudowane ffmpeg. Można również wybrać pożądany poziom kompresji wynikowego strumienia.

Użyj tego modułu, aby emulować kamerę IP RTSP.

Więcej w 3.16. Nadawanie RTSP

 

Podgląd

Moduł ten umożliwia podgląd aktualnego obrazu z kamery w czasie rzeczywistym:
 
 

W przeciwieństwie do modułu „Podgląd i archiwum", moduł ten nie zapisuje wideo z kamery w archiwum. Znajduje zastosowanie w obiektach, gdzie monitoring odbywa się w czasie rzeczywistym, a nagrania archiwalne nie są wymagane. Przydatny w trybie Xeoma Starter, który umożliwia podgląd nieograniczonej liczby źródeł.

Możesz określić nazwę, która będzie wyświetlana na obrazie tego modułu „Podgląd":

 

Serwer WWW

Więcej o serwerze WWW tutaj

Użyj tego modułu, aby udostępnić obraz z kamery na swojej stronie internetowej lub wyświetlać go w przeglądarce.

 

Podgląd i archiwum

Więcej o archiwum tutaj

Użyj specjalnej opcji w tym module, aby zsynchronizować go z kartami SD.

 

ANPR Speed Sender

Ten moduł docelowy rejestruje czas przejazdu pojazdu przez punkt kontrolny i wysyła dane do modułu ANPR Speed Sender w celu obliczenia czasu między punktami i ustalenia, czy przekroczono limit prędkości.

Po module ANPR należy umieścić parę modułów ANPR Speed Sender (jeden dla każdego z dwóch punktów kontrolnych) oraz jeden moduł źródłowy „ANPR Speed Receiver" (wszystkie trzy mogą znajdować się na tym samym komputerze).

Wprowadź unikalny identyfikator (ID) punktu kontrolnego (musi on różnić się od ID drugiego punktu), dane połączenia z serwerem Xeoma wyposażonym w moduł ANPR Speed Receiver, wykrywający przekroczenia prędkości, oraz ścieżkę do folderu, w którym zapisywany będzie obraz z kamery zawierający tablicę rejestracyjną pojazdu, datę i czas wykrycia w formacie UNIX. Można wybrać metodę synchronizacji czasu – moduł GPS lub czas systemowy komputera.

Dowiedz się więcej w sekcji „Rozpoznawanie tablic rejestracyjnych: Przekroczenie limitu prędkości”

 

Powiadomienia mobilne

Moduł „Powiadomienia mobilne" umożliwia otrzymywanie powiadomień PUSH na urządzeniach mobilnych, np. po uruchomieniu konkretnego modułu. Więcej informacji w tym artykule.

 

Streaming do YouTube

Użyj modułu Streaming do YouTube, aby przesyłać obraz z kamery na swój kanał YouTube jako transmisję na żywo. Streaming z Xeoma to doskonały sposób na budowanie zaufania w branżach często obarczonych stereotypami i obawami, takich jak opieka nad seniorami, hotele dla zwierząt, punkty fast food czy małe lokale z branży HoReCa. Ponadto transmisja na żywo z warsztatu pozwoli zainteresować klientów i przybliżyć im proces realizacji usług. Jest to również skuteczne rozwiązanie w sytuacjach, gdy wymagany jest zdalny podgląd strumienia wideo, a brak jest publicznego adresu IP. Moduł ten jest dostępny w edycjach Xeoma Standard oraz Xeoma Pro.

Dowiedz się więcej w tym artykule.

 

Powiadomienia z bota Telegram

Moduł ten służy do wysyłania wiadomości do bota w komunikatorze Telegram. Wiadomości mogą zawierać niestandardowy tekst i/lub zdjęcia z kamery.

Do korzystania z modułu wymagany jest token dostępu do bota Telegram.
Instrukcja uzyskania tokena:
1. Otwórz aplikację Telegram i wyszukaj „BotFather" w pasku wyszukiwania
2. Uruchom (/start) i utwórz nowego bota (/newbot)
3. Skopiuj token, który otrzymasz po utworzeniu nowego bota.

Ten moduł jest dostępny w edycjach Xeoma Standard, Xeoma Pro oraz Trial. Więcej informacji o module znajdziesz tutaj

 

3.3. Filtry

Detektor dnia

Ten moduł automatycznie filtruje klatki przy słabym (niewystarczającym) oświetleniu. Można go wykorzystać do nagrywania w dzień, np. w lokalizacjach zdalnych, gdzie nagrywanie zgodnie z modułem „Harmonogram” nie jest zasadne – np. w rezerwatach przyrody podczas obserwacji zwierząt żyjących zgodnie z biorytmem Ziemi, a nie według rozkładu.

Aby wyłączyć moduł, odznacz pole w prawym górnym rogu. Wówczas wszystkie kolejne moduły nie otrzymają obrazu. Aby wyłączyć filtr bez przerywania całego łańcucha, zaznacz „Ukryty” – ikona obwodu filtra zmieni wtedy kolor. Aby ponownie włączyć moduł, zaznacz pole.

 

Detektor ruchu

Więcej o detektorze ruchu tutaj
Użyj tego modułu do wykrywania ruchu i jego braku oraz ignorowania przemieszczania się chmur i cieni. Połącz go ze śledzeniem PTZ, aby monitorować poruszające się obiekty. Funkcje te usprawnią nadzór nad personelem.

 

Detektor przebywania

Moduł zostanie uruchomiony, gdy obiekt znajdzie się w wyznaczonej strefie przez określony czas. Podłącz ten moduł w łańcuchu za modułem „Detektor obiektów”, w którym zdefiniowano strefę detekcji, rozmiar obiektu i inne wymagane ustawienia. W ustawieniach Detektora przebywania określ czas wyzwalania. Więcej informacji o module znajdziesz w tym artykule

 

Detektor obiektów

To rozszerzona wersja Detektora ruchu, która umożliwia śledzenie obiektów nawet wtedy, gdy się nie poruszają, oraz rozróżnianie poszczególnych obiektów od siebie.

Zobacz 3.12. Detektor obiektów

 

Detektor porzuconych obiektów

Moduł ten wykrywa, czy obiekt w polu widzenia kamery pozostał bez nadzoru przez zbyt długi czas, i uruchamia zdefiniowane reakcje. Aby uniknąć fałszywych alarmów, określ minimalny i maksymalny rozmiar obiektu wyzwalającego alarm. Pozwoli to modułowi zareagować np. na pozostawiony bagaż, a nie na osoby przemieszczające się po dworcu kolejowym.

Zdefiniuj strefę detekcji o dowolnym kształcie i rozmiarze. Użyj pędzla, aby zaznaczyć na czerwono obszary podlegające monitorowaniu. Pozostaw przezroczyste miejsca, w których obiekty nie będą monitorowane. Rozmiar pędzla można dostosować do wypełniania lub czyszczenia strefy monitorowania. W trybie „Auto" efekt działania pędzla – wypełnianie lub czyszczenie – dobierany jest automatycznie w zależności od obszaru pod kursorem.

Można ustawić czas, po którym obiekt zostanie uznany za porzucony. Na przykład przy ustawieniu 10 sekund, reakcję wywołają tylko przedmioty, które pozostawały bez nadzoru przez ponad 10 sekund.

Jeśli zaznaczono opcję „Praca ciągła w celu umożliwienia wyszukiwania ruchu w archiwum”, Detektor przejdzie w stan „Ignorowany” (w wersjach starszych niż 20.10.13 – „Pomijanie”) (jeśli archiwum jest podłączone za Detektorem, będzie prowadzone ciągłe nagrywanie). Opcję tę stosuje się, gdy wymagane jest ciągłe nagrywanie, ale konieczne jest również wyszukiwanie obiektów w archiwum. W ten sposób Detektor w oprogramowaniu Xeoma będzie gromadzić dane wyłącznie o obiektach bez nadzoru (porzuconych).

Dowiedz się więcej o module.

 

Harmonogram

Ten moduł pozwala zdefiniować dni i godziny pracy podłączonych modułów harmonogramu. Można określić czas pracy, np. od 17:00 do 23:59 w dni robocze (do 23:59:59, ponieważ minuta jest rejestrowana do końca). Możliwe jest osobne ustawienie godzin dla dni roboczych oraz trybu całodobowego dla weekendów. Alternatywnie można skonfigurować timer, który włączy i wyłączy moduł po upływie określonego czasu. Aby wyłączyć moduł, odznacz pole w prawym górnym rogu – w takim przypadku kolejne moduły nie otrzymają obrazu. Aby ukryć filtr bez przerywania działania całego łańcucha, zaznacz opcję „Ukryty” – ikona obwodu filtra zmieni wtedy kolor. Aby ponownie włączyć moduł, zaznacz pole.

Użyj tego modułu do detekcji według harmonogramu. Więcej informacji na jego temat znajdziesz w tym artykule.

 

Oznaczenia

Moduł ten umożliwia nakładanie znaku wodnego z datą i godziną, współrzędnymi GPS, własnym tekstem lub obrazem na obraz z kamery lub innego źródła wideo. Można wybrać położenie oznaczenia, format daty i godziny oraz dostosować rozmiar czcionki.

Aby zapisywać archiwum z oznaczeniami, należy odznaczyć pole „Włącz nagrywanie H.264/H.265/H.265 do archiwum bez konwersji" w ustawieniach modułu „Uniwersalna kamera". Wówczas archiwum zostanie zapisane w formacie .xem.

Jeśli chcesz zapisywać oznaczenia daty i godziny w archiwum, a jednocześnie przechowywać strumień H.264 bez konwersji, archiwum Xeoma zostanie zapisane w formacie .mkv, a oznaczenia zostaną dodane jako napisy. Pamiętaj o włączeniu napisów podczas odtwarzania nagrania w zewnętrznym odtwarzaczu.

Więcej na temat oznaczeń znajdziesz tutaj

 

Detektor dymu

Moduł ten wykrywa dym w monitorowanym obszarze. Za pomocą suwaka progu czułości określ, jaki poziom zadymienia w strefie ma wywołać reakcję. Poziom 0 oznacza, że każde zamglenie obrazu zostanie uznane za dym. Poziom 100 to niski poziom czułości – alarm lub inne zdefiniowane działania zostaną uruchomione tylko przy bardzo gęstym zadymieniu.

Zdefiniuj strefę lub strefy detekcji o dowolnym kształcie i rozmiarze. Użyj koloru czerwonego, aby wyznaczyć obszar monitorowany pod kątem wystąpienia dymu. Pozostaw przezroczyste miejsca, które mają być pominięte. Można zmienić rozmiar pędzla służącego do wypełniania lub czyszczenia strefy monitorowania. W trybie „Auto" efekt pędzla – wypełnianie lub czyszczenie – jest wybierany automatycznie w zależności od obszaru pod pędzlem.

Aby uniknąć fałszywych alarmów, skorzystaj z opcji „Ignoruj ruch krótszy niż", w której należy ustawić czas w sekundach, po którym zamglenie zostanie uznane za dym i wywoła zaprogramowane reakcje.

„Praca ciągła w celu umożliwienia wyszukiwania w archiwum": po zaznaczeniu tej opcji Detektor dymu przejdzie w stan „Ignorowany" (w wersjach starszych niż 20.10.13 – „Pomijanie") (np. jeśli po detektorze ruchu podłączono archiwum, będzie ono nagrywać w trybie ciągłym). Opcja ta jest stosowana, gdy wymagane jest ciągłe nagrywanie oraz jednoczesne gromadzenie danych o zdarzeniach typu „dym". Przy włączonej opcji Detektor dymu w oprogramowaniu Xeoma będzie zbierać wyłącznie dane o „zdarzeniach dymu".

Dostępne również w Xeoma: wykrywanie ognia

Zobacz 3.11. Detektor dymu

 

Detektor dźwięku

Moduł ten umożliwia analizę strumieni audio i reakcję na dźwięki przekraczające określony próg. Jeśli kamera posiada wbudowany mikrofon, detektor można podłączyć bezpośrednio do modułu „Uniwersalna kamera". W przypadku mikrofonu zewnętrznego należy dodać moduł „Mikrofon" i połączyć go z detektorem.
Ustawienia modułu obejmują:
Nagrywanie ciągłe (przeszukiwanie dostępne z poziomu menu archiwum) – zaznacz tę opcję, jeśli chcesz, aby detektor nagrywał materiał w trybie 24/7, a następnie przeglądał archiwum w poszukiwaniu zdarzeń; dzięki temu możesz przejść do Menu Archiwum → Pokaż dane dźwiękowe z Detektora dźwięku, a Xeoma zaznaczy wykryte dźwięki kolorem pomarańczowym na osi czasu.

Nagrywanie po zdarzeniu – określ długość materiału, który ma zostać zachowany w archiwum po uruchomieniu detektora.

Próg dźwięku, % – ustaw czułość detektora, aby reagował na konkretne dźwięki (np. głośny trzask pękającej szyby lub wystrzał), ignorując niepotrzebne szumy (np. klaksony samochodów). Uwaga: im wyższa wartość, tym więcej dźwięków zostanie zignorowanych.

Aktualny poziom dźwięku, % – sprawdź w czasie rzeczywistym, co słyszy detektor; jest to przydatne podczas wstępnej konfiguracji przy dostosowywaniu progu czułości.

 

Detektor twarzy

Moduł służy do detekcji ludzkich twarzy w polu widzenia kamer. Może być wykorzystany do wykrywania nadmiernej obecności osób w strefach niedozwolonych lub odwrotnie – do monitorowania braków w obsadzie personelu.

Rozpoznawanie twarzy ułatwia wyszukiwanie konkretnych osób w podglądzie na żywo oraz w archiwum. Aby funkcja ta działała, wymagana jest wcześniejsza konfiguracja (trening) w celu dodania twarzy osób, które mają być rozpoznawane. Twarze można dodawać na dwa sposoby: w czasie rzeczywistym, korzystając z obrazu z kamery, lub podczas odtwarzania archiwum. Więcej informacji znajduje się w sekcji „Pomoc dotycząca rozpoznawania twarzy w ustawieniach Detektora twarzy”.

W połączeniu z modułem „Maskowanie prywatności" pozwala na dynamiczne rozmywanie twarzy osób widocznych w obrazie z kamery.

Nowa, innowacyjna funkcja: Detektor maseczek – opcja automatycznie wykrywająca osoby noszące lub nienoszące ochronnych maseczek medycznych.

Dowiedz się więcej o Detektorze twarzy

 

Detektor problemów

Wbudowane narzędzia do autodiagnostyki systemu. Ten moduł filtrujący powiadamia o sytuacjach awaryjnych, takich jak: brak obrazu z kamery, brak dźwięku, utrata ostrości, degradacja obrazu, przesunięcie kamery, zbyt ciemny lub zbyt jasny obraz, brak wolnego miejsca na dysku, wyczerpanie pamięci RAM lub restart serwera. Oś czasu w archiwum zaznacza interwały, w których wykryto problem lub brak nagrania spowodowany awarią kamery (np. „zawieszenie" obrazu).

Elastyczna konfiguracja i modułowa budowa Xeoma pozwalają otrzymywać odpowiednie powiadomienia z wybranych kamer we właściwym czasie. Jeśli sygnał z jednej kamery zostanie utracony, system może wysłać powiadomienie do administratora, a w przypadku wyłączenia innej kamery – uruchomić alarm dźwiękowy. Do jednej kamery można jednocześnie przypisać kilka rodzajów powiadomień.

Komunikaty o problemach są powielane w oknie podglądu. Dzięki wyborowi odpowiedniej czcionki nie przegapisz żadnej informacji o błędzie:

Możesz skorzystać z opcji sprawdzania dostępu do zasobu sieciowego (np. modemu). W tym celu podaj adres zasobu do weryfikacji oraz ustaw żądany interwał sprawdzania dostępności. „Detektor problemów" może również rejestrować wykryte błędy w pliku dziennika:

Dziennik zdarzeń jest zapisywany w pliku ProblemsDetector.log w folderze Logs, znajdującym się w katalogu ustawień Xeoma. Plik ten zawiera wiele różnych komunikatów; oto ich lista:

Moduł Detektora problemów wraz z funkcją wysyłki SMS/e-mail może powiadomić o:

• Wyczerpaniu pamięci RAM
• Rozwiązaniu problemu z pamięcią RAM
• Prawidłowym restarcie serwera
• Wyczerpaniu miejsca na dysku
• Rozwiązaniu problemu z brakiem miejsca na dysku
• Braku miejsca na dysku
• Zbyt ciemnym obrazie
• Przywróceniu prawidłowej jasności obrazu
• Zbyt jasnym obrazie
• Przywróceniu prawidłowej jasności obrazu
• Utracie ostrości obrazu z kamery
• Przesunięciu lub zasłonięciu kamery
• Braku ruchu kamery
• Błędzie aktualizacji bazy danych
• Błędzie odczytu bazy danych
• Błędzie zapisu do bazy danych
• Odebraniu strumienia audio
• Odebraniu strumienia wideo
• Braku obrazu z kamery lub braku zmian w obrazie
• Niedostępności zasobu sieciowego
• Dostępności zasobu sieciowego
• Wysokim obciążeniu procesora
• Spadku obciążenia procesora

Szczegółową instrukcję obsługi modułu „Problems detector” znajdziesz tutaj.

 


Zmiana rozmiaru obrazu



Moduł Image Resize redukuje rozmiar obrazu wejściowego.

W ustawieniach modułu dostosuj rozmiar obrazu wynikowego, określając procent oryginalnej wielkości.

Więcej w tym artykule

 


Obrót obrazu



Moduł Image Rotate umożliwia obracanie i lustrzane odbicie obrazu z kamery.

Użyj suwaka, aby ustawić kąt obrotu. Odznacz opcję „90-degree pitch (rounded down)”, aby użyć dowolnego kąta obrotu. W przeciwnym razie, gdy opcja jest zaznaczona, wartość zostanie zaokrąglona w dół do 0, 90 lub 180.

Więcej w tym artykule

 


Kadrowanie obrazu



Moduł Image Crop umożliwia dynamiczne kadrowanie obrazu z kamery. W oknie dialogowym ustawień modułu zaznacz na czerwono obszar, który chcesz zachować. Nieoznaczone fragmenty zostaną przycięte.

Więcej w tym artykule

 


Śledzenie PTZ



Moduł ten automatycznie kieruje kamerę PTZ w stronę poruszających się obiektów. Aby śledzenie PTZ działało, kamera musi obsługiwać funkcje PTZ, a moduł należy podłączyć w łańcuchu za modułem wykrywania ruchu (Motion Detector). Czułość, metodę detekcji i inne parametry konfiguruje się w ustawieniach modułu „Motion detector”, co bezpośrednio wpływa na działanie modułu „PTZ Tracking”.

Można zdefiniować czas reakcji na ruch (kamera ruszy, gdy ruch potrwa dłużej niż wybrany czas), czas powrotu do pozycji startowej i czas oczekiwania na kolejne śledzenie, limity ruchu i zoomu kamery oraz wielkość kroku ruchu i zoomu (wpływa to na prędkość i kąt obrotu).

Więcej informacji o module znajdziesz w tym artykule

 


Automatyczne rozpoznawanie tablic rejestracyjnych (ANPR)



Moduł ten umożliwia rozpoznawanie tablic rejestracyjnych pojazdów z różnych krajów, tworzenie białych i czarnych list oraz przechowywanie plików dziennika. Moduł nie jest dostępny na system Android.

W Xeoma dostępne są również: wykrywanie prędkości pojazdów (metoda różnicy czasu) oraz metoda oparta na radarze.

Więcej o ANPR tutaj

 


Korekcja obrazu Fisheye



Moduł ten pozwala skorygować zniekształcenia obrazu z kamer typu fisheye, przywracając mu standardowy format.

Więcej informacji o module znajdziesz w tym artykule

 


Licznik odwiedzających



Moduł Visitors Counter zlicza odwiedzających wykrytych w polu widzenia kamery i wyświetla te dane w podglądzie. Przykładowo: w ustawieniach modułu Motion Detector wyznacz linię w monitorowanej strefie, a następnie podłącz moduł Visitors Counter za detektorem. Każda osoba przekraczająca tę linię zostanie zaliczona jako odwiedzający. Dostępne są dwie metody zliczania: jednokierunkowa, stosowana, gdy osoby poruszają się tylko w jednym kierunku (wejście lub wyjście) – w tym przypadku każde przekroczenie linii zwiększa licznik o 1; oraz dwukierunkowa, przeznaczona dla miejsc, gdzie ruch odbywa się w obie strony – w tym trybie każde drugie przekroczenie linii jest liczone jako jeden odwiedzający. Opcja „Reset the counter every” określa częstotliwość resetowania licznika (np. na początku dnia lub zmiany). Raporty można również zapisywać w pliku CSV.

Wykorzystaj ten moduł do nadzoru nad personelem.

Dowiedz się więcej o module Visitors Counter

 



Detektor przekroczenia linii



Moduł ten umożliwia wyznaczenie wirtualnej linii, której przekroczenie wyzwala zdarzenie. Moduł potrafi wykryć kierunek ruchu oraz zliczyć, ile razy linia została przekroczona w określonym kierunku.

Podłącz ten moduł w łańcuchu za modułem „Object Detector", w którym skonfigurowano strefę detekcji, rozmiar obiektu i inne wymagane ustawienia. W ustawieniach modułu Cross-line Detector przeciągnij linię w oknie podglądu kamery. Końce linii oznaczone są zielonymi kropkami – kliknij jedną z nich i przeciągnij, aby zmienić położenie linii. Linia posiada również czerwony trójkąt wskazujący kierunek ruchu obiektu wywołującego alarm. Kliknij „Toggle direction", aby zmienić ten kierunek. Jeśli masz kilka linii, odpowiednią możesz wybrać z listy rozwijanej „Select line". Zaznacz opcję „Show count of visitors", aby Xeoma zliczała liczbę przekroczeń linii w wybranym kierunku. Od wersji Xeoma 24.7.9 moduł Cross-Line Detector oferuje nowy tryb pracy: zliczanie osób na kondygnacji.

Więcej informacji o module znajdziesz w tym artykule

 


Maskowanie stref prywatnych



Moduł Maskowanie stref prywatnych umożliwia dynamiczne rozmywanie obszarów w polu widzenia kamery, których nie wolno rejestrować. Dbamy o ochronę prywatności, szczególnie w dużych miastach, gdzie obiektyw kamery CCTV może łatwo obejmować okna sąsiadów.

Wdróż ten moduł, aby ukryć strefy prywatne na nagraniach. Można go stosować w połączeniu z filtrami detekcji, aby dynamicznie rozmywać wykryte obiekty, takie jak twarze, numery rejestracyjne itp.

Moduł „Privacy Masking" można połączyć z modułem „Motion Detector" (zaleca się ustawienie w nim trybu „Compare to the accumulated background") lub z modułem „Object Detector", a następnie w module „Privacy Masking" zaznaczyć opcję „Use a detector to select zones for masking".

Moduł może również pracować bez detektorów – wymagany obszar maskowania można wtedy wyznaczyć bezpośrednio w module za pomocą pędzla. Aby dane z modułu były zapisywane w archiwum, w module „Universal Camera" należy odznaczyć opcję „Use recording of H.264 stream to Archive without recoding".

Moduł jest dostępny w edycji Xeoma Pro. Ponieważ licencje Xeoma Pro i Xeoma Standard sumują się, możesz zakupić licencję Xeoma Pro dla 1 kamery i dodać ją do licencji Standard, aby korzystać z funkcji „Privacy masking" i innych zaawansowanych modułów Pro dla jednej kamery (licencje Pro można nabyć dla dowolnej liczby kamer).

 


Przełącznik przyciskiem



Moduł ten umożliwia szybkie włączanie i wyłączanie modułów w łańcuchu znajdujących się za nim za pomocą przycisku w dolnym panelu lub opcji w Menu głównym. Dodaj moduł Button Switcher do łańcucha, a następnie użyj przycisku w dolnym panelu lub opcji w Menu głównym, gdy chcesz np. szybko rozpocząć lub zatrzymać nagrywanie. Możesz zdefiniować nazwę (ID) modułu. Wszystkie moduły o tym samym ID będą sterowane jednocześnie.

Użyj tego modułu do szybkiego uruchamiania i zatrzymywania nagrywania.

 


Unitor



Moduł Unitor służy do łączenia sygnału z dwóch źródeł wideo w jeden strumień. Podłącz dwie kamery lub inne źródła wideo do modułu Unitor, aby uzyskać scalony obraz. Dodatkowo można wykorzystać jedno źródło audio.

Możesz wybrać układ kamer względem siebie (połączenie poziome lub pionowe) oraz zmienić ich kolejność.

Pamiętaj, że moduł Unitor generuje tylko jeden strumień audio.

Użyj tego modułu, aby połączyć dwa strumienie wideo w jeden.

Więcej informacji o tym module znajdziesz w artykule o module Unitor lub w filmie prezentującym Unitor.

 


Przełącznik przekaźnikowy



Moduł ten pełni funkcję przełącznika strumieni. Po otrzymaniu sygnału z modułu sterującego zamyka obwód i przepuszcza strumień z zarządzanego (drugorzędnego) łańcucha.

Więcej informacji o tym module i jego ustawieniach znajduje się w sekcji 3.9. Relay Switch.

 


Warunek



Moduł ten działa jak przełącznik przekaźnikowy oparty na wybranym warunku logicznym. Inną nazwą tego modułu jest Denial, ponieważ w przeciwieństwie do innych filtrów w Xeoma sprawdza on, czy poprzednie moduły (filtry) NIE zostały aktywowane.

Połącz moduł Condition po detektorach, a przed modułami docelowymi.
Wybierz tryb pracy:
Bramka logiczna AND – moduł przekaże obraz do kolejnych modułów tylko wtedy, gdy ŻADEN z poprzedzających modułów NIE został w danej chwili aktywowany.
Bramka logiczna OR – moduł przekaże obraz do kolejnych modułów, gdy przynajmniej JEDEN z poprzedzających modułów NIE został w danej chwili aktywowany.
Aby wyłączyć tę odwróconą logikę dla danego modułu (tzn. aby Condition aktywował się, gdy moduł jest „aktywowany”, a nie „NIE aktywowany”), zaznacz nazwę modułu na liście (wyświetlane są tylko moduły połączone z Condition). Uwaga: mechanizm ten działa odwrotnie niż w przypadku bezpośredniego połączenia modułów.

 


Oznaczanie HTTP



Ten moduł łączy funkcje modułów „Przełącznik HTTP” i „Oznaczanie”. Pozwala on na włączanie i wyłączanie wszystkich kolejnych modułów (całego łańcucha podłączonego za modułem Oznaczanie HTTP) oraz zapisywanie metadanych po otrzymaniu żądania HTTP. Działa jak wyłącznik/łącznik obwodu i przyjmuje polecenia przerwania obwodu (poprzez adres URL wyłączania) lub jego zamknięcia (poprzez adres URL włączania). Zapisuje metadane dotyczące polecenia oraz identyfikator (ID). Za pomocą tego ID można odnaleźć i wyświetlić wpis w archiwum sieciowym (wymaga to obecności modułu Serwer WWW w schemacie). Po otrzymaniu polecenia kontynuacji moduł utrzymuje obwód zamknięty. Jeśli polecenie kontynuacji lub wyłączenia nie zostanie odebrane przez dłuższy czas, obwód zostanie automatycznie przerwany.

Przykładowo: można podłączyć moduł Oznaczanie HTTP w łańcuchu przed modułem Archiwum i wysłać adres URL wyłączania z identyfikatorem (np. „id=123"). Aby kontynuować nagrywanie, wyślij polecenie kontynuacji. Aby wznowić nagrywanie, wyślij żądanie pod adres URL włączania.

Żądania można wysyłać poprzez systemy automatyki domowej lub bezpośrednio z przeglądarki internetowej.

 


Przełącznik HTTP



Ten moduł pozwala na włączanie i wyłączanie wszystkich kolejnych modułów (całego łańcucha podłączonego za Przełącznikiem HTTP) po otrzymaniu żądania HTTP. Działa jak wyłącznik/łącznik obwodu i przyjmuje polecenia przerwania obwodu (poprzez adres URL wyłączania) lub jego zamknięcia (poprzez adres URL włączania).

Ścieżka URL wyłączania: wyślij to żądanie HTTP, aby Przełącznik HTTP zablokował strumień wideo na określony czas (lub na stałe, do momentu wysłania adresu URL włączania).

Ścieżka URL włączania: wyślij ten adres URL, aby Przełącznik HTTP przestał blokować strumień wideo (zamknął obwód). Jeśli określono limit czasu, po jego upływie moduł ponownie zablokuje strumień wideo.

Przykładowo: można podłączyć ten moduł w łańcuchu przed modułem Archiwum i wysłać adres URL wyłączania, gdy chcesz zatrzymać nagrywanie. Aby wznowić nagrywanie, wyślij żądanie pod adres URL włączania. Żądania można wysyłać poprzez systemy automatyki domowej lub bezpośrednio z przeglądarki internetowej.

Użyj makra {ID}, aby uzyskać unikalną nazwę tego modułu. Jeśli makro nie zostanie użyte, a ścieżka będzie taka sama dla wszystkich nadawców HTTP, po otrzymaniu żądania wszystkie moduły tego typu zostaną włączone lub wyłączone.

Użyj parametru “timeout_seconds”, aby ustawić lub zmienić czas pracy (np. http://10.1.10.10:10090/http_sender_on?module=HttpSwitcher.7&timeout_seconds=5).

Użyj parametru “show_status”, aby uzyskać informacje o aktualnym stanie modułu (np. http://10.1.10.10:10090/http_sender_on?module=HttpSwitcher.7&show_status).

 


Detektor wbudowany w kamerę



Moduł ten wykorzystuje wbudowane detektory i czujniki kamer IP obsługujących protokół ONVIF oraz umożliwia wysyłanie poleceń do kamery. Dzięki niemu możesz konfigurować reguły analityki bezpośrednio w kamerze i zrezygnować z detektorów Xeoma, przenosząc część obciążenia serwera na stronę kamery.
Więcej o module

 


Detektor twarzy (Emocje)



Moduł automatycznie rozpoznaje emocje (radość, strach, neutralność, smutek itp.) na twarzach pojawiających się w kadrze kamery, wyświetla je na ekranie, zapisuje w raporcie w arkuszu kalkulacyjnym lub przesyła do zewnętrznego programu w celu dalszego przetwarzania. Może również stanowić alternatywę dla detektora twarzy w zakresie samej detekcji (bez rozpoznawania) lub działać z nim równolegle – na przykład w celu określania emocji wyłącznie osób znanych lub nieznanych. Moduł jest sprzedawany oddzielnie i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w trybie testowym przez 1 godzinę, po czym wymagana jest rekonfiguracja.

Więcej informacji o module i jego ustawieniach zawiera ten przewodnik konfiguracji.

 


FaceID



Moduł rozpoznaje ludzkie twarze w obrazie z kamery i porównuje je z bazą danych (zdalną bazą LDAP lub bazą lokalną). Działa wyłącznie w połączeniu z modułami Rozpoznawanie kodów QR lub Czytnik kart inteligentnych. Czytnik kodów QR lub kart inteligentnych pobiera identyfikator osoby i przesyła te metadane do modułu FaceID, który wyszukuje w bazie twarzy przypisanej do tego identyfikatora. Rozwiązanie znajduje zastosowanie w zaawansowanych systemach kontroli dostępu w obiektach o ograniczonym dostępie, na kampusach uniwersyteckich, w prywatnych rezydencjach oraz wszędzie tam, gdzie wymagany jest najwyższy poziom bezpieczeństwa i weryfikacji tożsamości posiadacza przepustki. Moduł jest sprzedawany oddzielnie i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w trybie testowym przez 1 godzinę, po czym wymagana jest rekonfiguracja. Więcej informacji o module znajduje się w tym artykule.

 


Rozpoznawanie typu obiektu



Moduł automatycznie klasyfikuje obiekty w polu widzenia kamery (osoba, samochód, zwierzę, ptak, motocykl, samolot, dron itp.) i reaguje na wybrane typy obiektów lub je ignoruje. „Rozpoznawanie obiektów” jest idealne w środowiskach, w których w polu widzenia występuje ruch, a system ma reagować wyłącznie na konkretny rodzaj obiektu. Moduł jest sprzedawany oddzielnie i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w trybie testowym przez 1 godzinę, po czym wymagana jest rekonfiguracja.

!Nowa innowacyjna funkcja: detekcja ptaków morskich i ptaków. Ochrona upraw dla gospodarstw rolnych i obiektów rybackich dzięki sztucznej inteligencji w Xeoma.
!Nowa innowacyjna funkcja: detekcja dronów. Idealne rozwiązanie dla lotnisk i terenów prywatnych. Chroń prywatność i zapobiegaj niebezpiecznym wypadkom dzięki funkcji AI w Xeoma.
Aby uzyskać więcej informacji i licencje demonstracyjne, prosimy o kontakt.

Więcej informacji o module i jego ustawieniach zawiera ten przewodnik konfiguracji.
 


SmartHome – RIF+



Moduł współpracuje z urządzeniami automatyki RIF+. Do urządzenia można podłączyć różne czujniki, z których moduł odbiera sygnały alarmowe. Moduł jest sprzedawany oddzielnie i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w trybie testowym przez 1 godzinę, po czym wymagana jest rekonfiguracja. Dowiedz się więcej

 


Rozpoznawanie kodów QR



Moduł rozpoznawania kodów QR to filtr skanujący obraz z kamery w poszukiwaniu kodów QR; po ich wykryciu przekazuje sygnał wideo dalej w schemacie. Zazwyczaj umieszcza się go w łańcuchu przed modułem FaceID, który porównuje twarz widoczną w kadrze z wizerunkiem osoby zidentyfikowanej na podstawie danego kodu QR. Moduł współpracuje również z modułem „Application Runner”, przesyłając informacje o kodzie QR za pomocą makra %TEXT%. Znajduje zastosowanie w zaawansowanych systemach kontroli dostępu w obiektach o ograniczonym wstępie, na kampusach uniwersyteckich, w rezydencjach prywatnych oraz wszędzie tam, gdzie wymagany jest podwyższony poziom bezpieczeństwa i weryfikacji tożsamości posiadacza przepustki. Moduł jest sprzedawany oddzielnie i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w trybie testowym przez 1 godzinę, po upływie której wymagana jest rekonfiguracja.
Więcej informacji o module znajdziesz tutaj.

 


Czytnik kart inteligentnych



Moduł pobiera dane o posiadaczu karty z czytników kart dostępu Omnikey i przekazuje je w łańcuchu do modułu FaceID w celu porównania zdjęcia z bazy danych z twarzą osoby znajdującej się przed kamerą. Znajduje zastosowanie w zaawansowanych systemach kontroli dostępu w obiektach o ograniczonym wstępie, na kampusach uniwersyteckich, w rezydencjach prywatnych oraz wszędzie tam, gdzie wymagany jest podwyższony poziom bezpieczeństwa i weryfikacji tożsamości posiadacza przepustki. Moduł współpracuje również z modułem „Application Runner”, przesyłając informacje o karcie dostępu za pomocą makra %TEXT%. Moduł jest sprzedawany oddzielnie i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w trybie testowym przez 1 godzinę, po upływie której wymagana jest rekonfiguracja.

Więcej informacji o module znajdziesz w tym artykule.

 


Moduł GPIO



Moduł ten współpracuje z urządzeniami podłączonymi do interfejsu GPIO. Może zarówno reagować na wyzwolenie zewnętrznych czujników (wykorzystując pin wejściowy), jak i wysyłać sygnał aktywujący urządzenia zewnętrzne (wykorzystując pin wyjściowy).

Po wyzwoleniu pinu wejściowego moduł przechodzi w stan „Ignorowany" (w wersjach starszych niż 20.10.13 – „Pomijanie"), co umożliwia dalsze przekazywanie sygnału wideo w łańcuchu.
Gdy moduły poprzedzające ten element w łańcuchu zostaną wyzwolone, do pinu wyjściowego wysyłany jest sygnał.

Więcej informacji znajdziesz tutaj.

 


Przejście do presetu PTZ



Po otrzymaniu alarmów z poprzednich modułów w łańcuchu, moduł ten może ustawić wybraną kamerę w zdefiniowanej wcześniej pozycji. Kamera musi obsługiwać sterowanie PTZ poprzez protokół ONVIF.

Dowiedz się więcej.

 


Rozpoznawanie płci



Moduł oparty na sztucznej inteligencji (AI) umożliwia automatyczne rozpoznawanie płci osób. To idealne rozwiązanie dla sklepów detalicznych, gdzie reklamy promocyjne lub powiadomienia mogą być dostosowywane do płci odwiedzającego, co przekłada się na wyższą sprzedaż.

Moduł jest sprzedawany oddzielnie i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w trybie testowym przez 1 godzinę, po czym wymagana jest rekonfiguracja.

Dowiedz się więcej w „Rozpoznawanie płci w Xeoma”

 


Śledzenie obiektów sportowych



Sports Tracking to moduł dostępny od wersji Xeoma 19.11.26, oparty na zbiorach danych sztucznej inteligencji. Służy do automatycznej detekcji piłki lub zawodników w polu widzenia kamery oraz automatycznego śledzenia – rotacji kamery w celu ciągłego podążania za obiektem. Funkcja ta jest szczególnie ceniona w transmisjach wideo z wydarzeń sportowych drużynowych. Moduł obsługuje aktualnie piłkę nożną; wsparcie dla futbolu amerykańskiego, koszykówki i innych dyscyplin zespołowych może zostać dodane na życzenie.

Moduł „Sports Tracking" może automatycznie przybliżać obraz podczas śledzenia piłki. Jeśli na boisku znajdują się dwie piłki, moduł będzie śledzić tę, którą wykrył jako pierwszą, wykorzystując sztuczną inteligencję i wizję komputerową.

Moduł jest sprzedawany osobno i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w wersji testowej przez 1 godzinę, po czym wymagana jest rekonfiguracja.

Więcej informacji w sekcji „Detekcja i śledzenie piłek sportowych”

 


Detektor tłumu



Moduł bazuje na sieciach neuronowych AI. Zlicza osoby i wykrywa, czy ich liczba przekracza lub nie osiąga określonego limitu (wykrywanie tłoku), uruchamiając zaprogramowaną reakcję. Znajduje zastosowanie przy zliczaniu pasażerów w transporcie publicznym, np. w wagonach metra, autobusach, tramwajach czy pociągach. Można określić liczbę osób w polu widzenia kamery niezbędną do aktywacji modułu. Nowość: monitorowanie dystansu społecznego.

Moduł jest sprzedawany osobno i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w wersji testowej przez 1 godzinę, po czym wymagana jest rekonfiguracja.

Więcej informacji w sekcji „Detektor tłumu”

 


Rozpoznawanie kolorów



Moduł aktywuje się po wykryciu wybranego koloru w określonym obszarze w czasie rzeczywistym. Został zaprojektowany do samodzielnego przechwytywania obiektów po kolorze lub do pracy z innymi modułami, np. Rozpoznawaniem tablic rejestracyjnych, w celu wykrywania naruszeń przepisów ruchu drogowego w połączeniu z sygnalizacją świetlną (wykrywanie kierowców ignorujących czerwone światło).

Wybierz kolor do wykrywania z listy podstawowej lub wprowadź go w przestrzeni barw RGB lub HSV. Suwak progu czułości umożliwia wykrywanie odcieni z wybranego zakresu. Zaznacz pędzlem na czerwono obszar monitorowania. Obszary nieoznaczone na czerwono zostaną pominięte. Opcja „Analizuj tylko obszary zmienne" pozwala ignorować obiekty statyczne w obrazie (moduł będzie wtedy wykrywał wyłącznie obiekty w ruchu). Do korzystania z tej funkcji wymagane jest umieszczenie w łańcuchu przed tym modułem modułu „Detektor ruchu".

Moduł jest sprzedawany osobno i aktywowany w ramach licencji Xeoma Standard lub Xeoma Pro. Dostępny w wersji testowej przez 1 godzinę, po czym wymagana jest rekonfiguracja.

Zobacz stronę promocyjną modułu tutaj
 


Śledzenie Senstar PTZ

Ważna uwaga: od października 2024 r. Senstar PTZ Tracking przestał być samodzielnym modułem – obecnie stanowi część modułu PTZ Tracking (dostępnego w edycjach Xeoma Standard i Xeoma Pro).

Moduł integruje system wideonadzoru z systemem zabezpieczeń opartym na czujnikach Senstar i automatycznie kieruje kamerę w stronę strefy alarmowej.

Do pełnej funkcjonalności moduł musi być połączony w łańcuchu z kamerą ONVIF PTZ.
Aby otrzymywać alarmy z czujników, w ustawieniach modułu należy wprowadzić adres sieciowy komputera z zainstalowanym oprogramowaniem „Senstar Network Manager", na którym włączono łączność z systemem wideonadzoru.

W ustawieniach zaawansowanych modułu określ, z których urządzeń mają być przetwarzane sygnały alarmowe oraz na jaką pozycję ma się przesunąć kamera podczas alarmu:
Wybierz numer urządzenia, wprowadź numer alarmu oraz wymagane współrzędne pozycji kamery (użyj przycisku „Zastosuj aktualne współrzędne", aby automatycznie wprowadzić bieżącą pozycję kamery). Kliknij „Dodaj", aby dodać nowy alarm do przetwarzania, „Aktualizuj", aby edytować wybrany alarm, lub „Usuń", aby usunąć wybrany alarm.

Po otrzymaniu alarmu z przetworzonej listy kamera automatycznie skieruje się do wybranej strefy, a nagrywanie do archiwum lub innej lokalizacji zostanie uruchomione (czas nagrywania określa ustawienie „Postrecord").

Obsługiwana jest większość czujników Senstar, np. FlexZone, OmniTrax, UltraWave i inne.

Więcej o module

 


Filtrowanie rozmiaru obiektów



Nowy moduł w Xeoma – „Filtrowanie rozmiaru obiektów" – pozwala odrzucać obiekty zgodnie z parametrami skonfigurowanymi w ustawieniach modułu (szerokość, wysokość). Dzięki temu moduł wykrywa obiekty o określonych parametrach i rozmiarach. Więcej informacji na temat tego modułu znajdziesz w tym artykule

 


Detektor prędkości pojazdów



Moduł ten współpracuje z modułem ANPR oraz prędkościomierzem ISKRA DA/40. Moduł ANPR należy podłączyć w łańcuchu za tym modułem, ustawiając jego metodę rozpoznawania na „W połączeniu z modułem Detekcji prędkości". Jako moduł docelowy w tym łańcuchu zaleca się użycie modułu „ANPR Sender to FTP".

Więcej informacji w tym artykule

 


Rozpoznawanie wieku



Dodatkowy moduł Xeoma „Rozpoznawanie wieku" bazuje na AI i sieciach neuronowych. Umożliwia on rozpoznawanie wieku osób w czasie rzeczywistym przy użyciu komputerowej analizy obrazu. Więcej informacji o module Rozpoznawanie wieku znajdziesz w tym artykule.

 


Mój detektor



„Mój detektor” umożliwia dodawanie własnych neurodetektorów i korzystanie z nich w systemie Xeoma.
Moduł ten pozwala tworzyć w Xeoma komponenty oparte na narzędziach zewnętrznych. Jest przeznaczony do integracji z różnymi aplikacjami i wtyczkami oraz do tworzenia oddzielnych neurodetektorów typu „mój detektor". Więcej informacji o module znajdziesz w tym artykule.

 


Detektor zdarzeń dźwiękowych



Moduł bazuje na sztucznej inteligencji i wykrywa zdarzenia dźwiękowe, takie jak płacz, krzyki, strzały, tłuczenie szkła czy alarmy samochodowe.

Więcej informacji o module znajdziesz w tym artykule

 


Detektor bezpieczeństwa na placach budowy



Moduł oparty na sztucznej inteligencji wykrywa na obrazie z kamery elementy wyposażenia ochronnego osób: kaski i/lub odzież roboczą.

Więcej informacji o module tutaj.

 


Rozpoznawanie tekstu



Moduł służy do rozpoznawania tekstu w określonym obszarze strumienia wideo na żywo. Może on wyzwalać reakcje po wykryciu konkretnego słowa lub frazy w rozpoznanym tekście, a także po wykryciu liczby równej, większej lub mniejszej od określonej wartości.

Więcej informacji o module tutaj.

 


Sterowniki Modbus



Moduł służy do odbierania poleceń ze sterowników komunikujących się przez protokół Modbus i wyzwalania reakcji w systemie Xeoma. Jest to popularny typ sterowników stosowanych w systemach automatyki, inteligentnych domach, sygnalizacji świetlnej itp.
Sterowniki te posiadają porty wejściowe (wejścia), które wysyłają wyzwalacze do Xeoma (sześć portów od 0 do 5). Zaznacz odpowiednie pola wyboru, aby określić, na które porty wejściowe Xeoma ma reagować. Szczegóły dotyczące przypisania portów do wyzwalaczy znajdują się w dokumentacji sterownika. Po otrzymaniu sygnału z danego portu można wskazać moduł, do którego ma zostać przesłany strumień wideo (jeśli za tym modułem w łańcuchu podłączono kilka innych). Pozwala to na zróżnicowanie reakcji systemu w zależności od portu wejściowego.
Podczas dodawania modułu należy wprowadzić adres IP i port sterownika (zazwyczaj 502). Zaznacz pola „Reaguj na stan tego portu wejściowego" dla wymaganych portów. Wybierz moduł, do którego ma trafić strumień wideo po wystąpieniu wyzwalacza. Można również zaznaczyć opcję „Odwróć stan portu", aby uzyskać reakcję odwrotną: przesyłanie wideo przy braku sygnałów wejściowych i zatrzymanie w momencie ich wystąpienia.

Kliknij „Test”, aby sprawdzić połączenie ze sterownikiem.

Więcej informacji o tym module znajdziesz w tym artykule.

 

Miejsca parkingowe



Dodatkowy moduł „Miejsca parkingowe" w oprogramowaniu do monitoringu Xeoma służy do automatycznego określania i aktualizowania statusu (wolne/zajęte) miejsc postojowych na parkingu. Moduł ten wykrywa obiekty określonego typu w wybranych strefach.
Więcej informacji o module tutaj.

 

Detektor upadków



Dodatkowy moduł „Detektor upadków" bazuje na sieciach neuronowych i wykrywa momenty poślizgnięcia się lub upadku osób w polu widzenia kamery. Funkcja ta jest przydatna w placówkach opieki zdrowotnej, szczególnie w pracy z osobami starszymi, a także w systemach monitoringu miejskiego, umożliwiając natychmiastową reakcję na wypadki (w tym upadki z krzesła lub łóżka).
Więcej informacji o module tutaj.

 

Eye Tracking



Dodatkowy moduł „Eye Tracking” w Xeoma to rozwiązanie oparte na sieciach neuronowych, które umożliwia systemowi monitoringu wideo wykrywanie kierunku spojrzenia osoby. Nie wymaga on specjalistycznego sprzętu ani czujników. Pozyskane dane pozwalają tworzyć statystyki dla różnych zastosowań, takich jak neuromarketing, badania naukowe i inne scenariusze biznesowe.

Sprawdź więcej w tym artykule.

 

Dane z kamer termowizyjnych



Moduł Thermal Camera Data w Xeoma to potężne, a zarazem przystępne kosztowo narzędzie do określania temperatury obiektów. Moduł ten odbiera dane o temperaturze z kamer termowizyjnych HikVision i wyzwala zdarzenia, gdy temperatura minimalna, maksymalna lub średnia jest równa, wyższa, niższa od zdefiniowanej wartości lub mieści się w określonym zakresie.

Dowiedz się więcej o module w tym artykule.

 

Detektor ptaków



Bird Detector to moduł wykorzystujący sztuczną inteligencję, który wykrywa ptaki w polu widzenia kamery i umożliwia ich śledzenie. Moduł został zaprojektowany z myślą o termowizyjnych kamerach PTZ, ale sprawdza się również w przypadku stałych kamer termowizyjnych.

Moduł rozpoznaje ptaka z odległości do 350 metrów, nawet gdy na ekranie widoczny jest jedynie punkt. Dzięki technologiom AI przewidującym kierunek lotu, moduł steruje kamerą PTZ, umożliwiając maksymalnie płynne śledzenie ptaka.

Dowiedz się więcej o module w tym artykule.

 

Monitor tętna

(Wkrótce) Heart Rate Monitor to dodatkowy moduł oprogramowania do monitoringu wideo Xeoma. To unikatowe narzędzie wykorzystuje obraz z kamery do określania tętna osoby znajdującej się w polu widzenia. Nie wymaga żadnych dodatkowych czujników!

Wykorzystując algorytmy sztucznej inteligencji, moduł Xeoma wykrywa osobę, lokalizuje środek jej twarzy, a następnie analizuje mikrozmiany widoczne wyłącznie dla wizji komputerowej, aby oszacować tętno.

Dowiedz się więcej o module w tym artykule.

 

Licznik rozładunku towarów



Freight Unloading Counter to moduł Xeoma oparty na sztucznej inteligencji i głębokim uczeniu maszynowym, który wykrywa pojazdy transportowe w polu widzenia kamery i zlicza te, które zostały rozładowane. Moduł dostępny jest w edycji Xeoma Pro.

Freight Unloading Counter współpracuje z dowolnymi kamerami, np. IP lub USB. Statystyki rozładunku zapisywane są w plikach dziennika .csv, które można eksportować do programu Excel. Statystyki rozładunku pojazdów można również wyświetlać na ekranie za pomocą modułu „Marking”.

Dowiedz się więcej o module Freight Unloading Counter w Xeoma

 

Licznik klientów restauracji



Moduł „Restaurant clients counter” opiera się na sztucznej inteligencji i służy do zliczania gości siedzących przy stolikach w restauracjach, kawiarniach i innych lokalach usługowych.

Szczegóły dotyczące tego modułu znajdziesz w artykule Restaurant clients counter.

 

Widok otoczenia 360°



Moduł „360° Surround View” służy do łączenia obrazów z 4 kamer szerokokątnych obejmujących cały obszar wokół obiektu, co pozwala uzyskać panoramiczny widok z góry w jednym oknie.

Dowiedz się więcej o tym module w artykule „360° surround view", the AI-based module in Xeoma.

 

Voice-to-Text

Moduł Voice-to-Text w oprogramowaniu do monitoringu Xeoma, wspierany przez AI, „nasłuchuje” strumienia audio z kamery lub zewnętrznego mikrofonu, wykrywa mowę i zapisuje jej transkrypcję w raporcie CSV lub nakłada ją jako tekst na podgląd. Można go również skonfigurować tak, aby reagował na określone słowa lub frazy. Moduł obsługuje także zewnętrzne pliki audio .mp3. Obecnie Voice-to-Text znajduje się w fazie beta, dlatego mogą występować zapętlenia lub pominięcia.

Dowiedz się więcej o tym module w artykule Voice-to-Text: Xeoma's Intellectual Module for Speech Recognition.

Timer

Moduł filtrujący „Timer” umożliwia określenie czasu pracy kolejnych modułów w łańcuchu oraz przerw między tymi cyklami. W przeciwieństwie do modułu „Scheduler”, „Timer” operuje wyłącznie na czasie, pozwalając na konfigurację cyklicznych interwałów pracy z nieskończoną liczbą powtórzeń poprzez zdefiniowanie czasu trwania pracy i pauzy modułu. Dla różnych kamer można skonfigurować odmienne cykle pracy i przerwy. Dodatkowo, w celu optymalizacji pasma sieciowego, moduł może wstrzymać odbiór strumieni wideo z kamer w okresach przerwy. Moduł jest dostępny w edycjach Xeoma Standard oraz Xeoma Pro.

Więcej informacji o tym module znajdą Państwo w artykule „Moduł Timer w Xeoma”.

Detektor czasu trwania

Moduł filtrujący „Duration Detector” aktywuje się, gdy zdarzenie z poprzedniego detektora trwa dłużej niż określony czas. Moduł może również działać w trybie odwrotnym, reagując na brak wyzwalaczy przez wskazany czas lub dłużej. Dzięki „Duration Detector” można reagować na zdarzenia trwające zbyt długo lub, przeciwnie, na brak obiektów docelowych czy zdarzeń w kadrze przez czas przekraczający oczekiwania. Moduł jest dostępny w edycjach Xeoma Standard oraz Xeoma Pro.

Więcej informacji o tym module znajdą Państwo w artykule „Detektor czasu trwania w Xeoma”.

Inwerter

Moduł filtrujący „Inverter” automatycznie odwraca stan poprzedniego modułu w łańcuchu (lub kilku modułów, jeśli są podłączone do „Invertera” równolegle). Jeśli poprzedni moduł zostanie aktywowany i przekaże sygnał, „Inverter” go zablokuje. I odwrotnie: jeśli poprzedni moduł nie jest aktywny, „Inverter” przekaże sygnał wyzwalający do następnego modułu w łańcuchu. Moduł jest dostępny w edycjach Xeoma Standard oraz Xeoma Pro.

Więcej informacji o tym module znajdą Państwo w artykule „Moduł Inwerter w Xeoma”.

---

3.4.1. Kamera uniwersalna



Moduł ten umożliwia wybór źródła obrazu: kamery (IP, USB, w tym bezprzewodowe lub analogowe) bądź publicznej kamery internetowej („Random IP Camera”).

Nazwę kamery wyświetlaną w oknie głównym (widok wielokamerowy) można zdefiniować w ustawieniach modułu „Preview” lub „Preview and Archive” bądź w polu „Source name” w ustawieniach modułu „Universal Camera”. Można tutaj użyć makra %IP%, aby wyświetlić adres IP kamery.

Przy pierwszym uruchomieniu Xeoma startuje w trybie Trial, który automatycznie wyszukuje kamery. Znalezione urządzenia zostaną dodane do okna głównego lub umieszczone w menu „+” na dolnym panelu ikon.
Zobacz ogólne informacje na temat automatycznego wyszukiwania

Dla kamer IP:

Kamerę IP (sieciową) można dodać za pomocą menu „+” na dolnym panelu ikon (więcej o automatycznym wyszukiwaniu w sekcji 2.4. Automated search).

W ustawieniach Universal Camera można zdefiniować następujące parametry (szczegóły poniżej zrzutów ekranu):







Source name: pole do wprowadzenia nazwy kamery wyświetlanej w oknie głównym (widok wielokamerowy). Makro %IP% zostanie tutaj zastąpione adresem IP kamery.

Device type: umożliwia przełączanie między kamerami IP, kamerami USB a losową kamerą internetową. Interfejs okna dialogowego zmienia się zgodnie z wyborem, wyświetlając wyłącznie ustawienia specyficzne dla danego typu urządzenia.

Pole wyboru „Zezwalaj na automatyczne zatrzymanie w stanie bezczynności”: gdy jest zaznaczone, moduł przestanie odbierać strumień z kamery, jeśli nie jest on wykorzystywany w kolejnych modułach (np. gdy za modułem następuje „Harmonogram”, którego ustawienia wskazują, że są to godziny poza zakresem pracy). Po odznaczeniu automatyczne zatrzymanie zostanie wyłączone – kamera będzie przesyłać strumień w sposób ciągły (co jest korzystne, jeśli kamera zbyt długo inicjuje przesyłanie po wyjściu ze stanu bezczynności). Należy pamiętać, że jeśli za kamerą następują filtry wymagające stałego dostępu do strumienia, automatyczne zatrzymanie nie zostanie aktywowane nawet przy zaznaczonej opcji.

Link tekstowy „Lista obsługiwanych marek" przeniesie użytkownika do naszej witryny (strona otworzy się w domyślnej przeglądarce urządzenia). Opcja ta wymaga połączenia z Internetem.
Linki tekstowe „Nie znaleziono?" i „Wskazówki optymalizacji" otworzą wyskakujące okno z poradami dotyczącymi wyszukiwania i optymalizacji.

W wersji Xeoma 22.10.12 i nowszych okno ustawień modułu „Kamera uniwersalna” zawiera nową opcję otwierania strony administracyjnej kamery w domyślnej przeglądarce.



Użyj tego przycisku, aby szybko wprowadzić zmiany w ustawieniach kamery poprzez jej panel administracyjny w przeglądarce (poza aplikacją Xeoma).

Pola nazwy użytkownika i hasła: służą do wprowadzenia danych uwierzytelniających niezbędnych do uzyskania dostępu do strumienia kamery. Zazwyczaj są to te same dane, których używa się do logowania do panelu administracyjnego kamery, jednak niektóre urządzenia posiadają osobne poświadczenia dla konkretnych strumieni lub użytkowników ONVIF.

Sekcja „Pełny adres URL strumienia podglądu z kamery (wtórny strumień o niskiej rozdzielczości, zalecany MJPEG)" służy do konfiguracji strumienia podglądu.
Parametry strumienia podglądu: pole na adres URL strumienia kamery, który będzie wyświetlany w oknie widoku wielu kamer (tzw. strumień „do podglądu") i wykorzystywany przez detektory (chyba że w ich ustawieniach wybrano inaczej). Pole to jest zazwyczaj automatycznie wypełniane przez Xeoma, ale można też ręcznie wprowadzić znany adres URL. Podczas automatycznego wyszukiwania Xeoma często znajduje kilka opcji strumienia nadających się do podglądu – w takim przypadku dostępne wybory wyświetlą się w menu rozwijanym. Informacje o strumieniu znajdują się w nawiasach kwadratowych przed właściwym adresem URL, np. [640×360 25 fps h264 1024 kb]. Ich edycja nie przyniesie żadnego skutku – służą one wyłącznie informacyjnie. Xeoma pobiera parametry strumienia (rozdzielczość, liczba klatek na sekundę, format, przepływność) bezpośrednio z panelu administracyjnego kamery.
W celu uzyskania najlepszej wydajności zaleca się – o ile to możliwe – korzystanie z funkcji wielostrumieniowania kamery (w Xeoma określanej jako „bezpośrednie zapisywanie do archiwum bez konwersji") (szczegóły poniżej).

Opcja „Dekoduj tylko klatki kluczowe" jest wyświetlana wyłącznie wtedy, gdy w polu „Pełny adres URL strumienia podglądu z kamery (wtórny strumień o niskiej rozdzielczości, zalecany MJPEG)" użyty został strumień H264/H264+ (niedostępna dla strumieni MJPEG lub H265).
Zaznacz to pole, aby zmniejszyć obciążenie procesora związane z dekodowaniem skompresowanych strumieni H264 poprzez dekodowanie wyłącznie klatek kluczowych. Im wyższa rozdzielczość strumienia używanego „do podglądu", tym skuteczniej opcja ta odciąża procesor. Może to skutkować mniejszą płynnością obrazu (efekt „szarpania"), w zależności od interwału klatek kluczowych ustawionego w kamerze.

Typ protokołu transportowego: pozwala wybrać metodę przesyłania klatek strumienia: Auto, TCP, UDP lub UDP Multicast. Jeśli występują zniekształcenia obrazu (szare lub zielone pasy), spróbuj zmienić opcję w tym menu rozwijanym. Więcej wskazówek dotyczących usuwania zniekształceń znajdziesz tutaj

Pole wyboru „Buforowanie odczytu strumienia wideo” służy do włączenia wstępnego buforowania strumienia wideo w celu zapewnienia płynniejszego wyświetlania. Może to spowodować opóźnienie od 1 do 5 sekund oraz zwiększone zużycie pamięci RAM.

Link tekstowy „Nie jesteś zadowolony z wyników wyszukiwania" otworzy wyskakujące okno z poradami dotyczącymi wyszukiwania.
Link tekstowy „Auto search for camera by IP address” otwiera okno dialogowe umożliwiające wyszukanie kamer. Aby skorzystać z tej opcji, należy podać adres IP kamery w polu „Full URL address for preview stream from the camera”.

Sekcja Full URL of H.264/H.264+/H.265/H.265+ video stream (without preview) for saving into archive without re-encoding służy do wykorzystania funkcji wielostrumieniowości kamery. Należy ją stosować wraz z zaznaczoną opcją „Enable H.264/H.265/H.265 recording to Archive without conversion” (patrz poniżej).
W polu Archive stream parameters należy wprowadzić adres URL głównego strumienia kamery, aby był on zapisywany w archiwum (tzw. strumień „do archiwum”). Pole to jest zazwyczaj automatycznie wypełniane przez Xeoma, ale można też ręcznie wprowadzić znany adres URL. Podczas automatycznego wyszukiwania Xeoma często znajduje kilka opcji strumienia, które mogą służyć jako „podgląd” – w takim przypadku dostępne opcje wyświetlą się w menu rozwijanym. Informacje o strumieniu są podawane w nawiasach kwadratowych przed właściwym adresem URL, np. [1280×720 25 fps h264 2 Mb]. Edycja tego zapisu nie przynosi skutku – służy on wyłącznie celom informacyjnym. Xeoma pobiera parametry strumienia kamery (rozdzielczość, liczbę klatek na sekundę, format, bitrate) ustawione w panelu administracyjnym kamery.

Ten adres URL może być wykorzystany do wyświetlania obrazu w oknie widoku pojedynczej kamery, jeśli zaznaczona jest odpowiednia opcja (patrz poniżej).

Enable H.264/H.265/H.265+ recording to Archive without conversion: zaznacz to pole, aby aktywować użycie adresu URL z pola Archive stream parameters. Jeśli ta opcja nie jest zaznaczona, adres URL z pola Archive stream parameters zostanie zignorowany, a zamiast niego
zostanie wykorzystany adres URL z pola Preview stream parameters.

Use H.264/H.265/H.265+ stream (from Archive) in single camera view mode: zaznacz to pole, aby adres URL z pola „Archive stream parameters” był wyświetlany w oknie widoku pojedynczej kamery.

Należy pamiętać, że funkcja wielostrumieniowania (w Xeoma nazywana „bezpośrednim zapisem do archiwum”) działa tylko w przypadku kamer, w których przynajmniej jeden ze strumieni korzysta z kodeka H264/H264+/H265/H265+. Jeśli do zapisu nagrań wideo używany jest moduł Preview and Archive (moduł domyślny), nagrania z kamer korzystających z opcji „bezpośredniego zapisu do archiwum” będą zapisywane w formacie .mkv. W przeciwnym razie nagrania będą zapisywane w formacie .xem. W obu przypadkach nagrania można odtworzyć w wbudowanej przeglądarce archiwum Xeoma. Więcej informacji o podwójnym strumieniowaniu Zobacz nasz przewodnik krok po kroku dotyczący podwójnego strumieniowania w Xeoma

Opcja „Low quality archive: additionally record the preview stream to the archive” (dostępna od wersji Xeoma 22.3.16) umożliwia równoległy zapis nagrań w niskiej jakości, oprócz standardowych archiwów (zazwyczaj wysokiej jakości).
Archiwum niskiej jakości może być wykorzystane do:
* zmniejszenia obciążenia procesora podczas jednoczesnego podglądu nagrań z wielu kamer (szczególnie przy użyciu mnożnika prędkości);
* eksportu fragmentów archiwum w warunkach ograniczonej przepustowości sieci;
lub
* optymalizacji miejsca na dysku przy długoterminowym przechowywaniu kluczowych materiałów wideo.

Czas przechowywania archiwum niskiej jakości można ustawić w konfiguracji modułu „Preview and Archive”.

Podczas eksportu można wybrać archiwum o niższej jakości w oknie eksportu wbudowanej przeglądarki archiwum Xeoma.

Aby korzystać z archiwum niskiej jakości podczas jednoczesnego podglądu nagrań z kilku kamer (funkcja Xeoma Pro), zaznacz opcję „Priorytetyzuj nagrania o niższej rozdzielczości przy jednoczesnym podglądzie kilku archiwów” w menu Układy -> Ustawienia dekodowania klienta.

Użyj akceleracji sprzętowej dekodowania, jeśli jest dostępna: zaznacz to pole, aby włączyć akcelerację sprzętową – CUDA (dla kart graficznych Nvidia) lub QuickSync (dla procesorów Intel). Więcej informacji w sekcji „4.13 Akceleracja sprzętowa"
W systemach Linux dostępna jest wyłącznie technologia CUDA, natomiast w systemie Windows dostępne są zarówno CUDA, jak i QuickSync. Akceleracja sprzętowa nie jest jeszcze dostępna dla systemów Mac OS, Android oraz Linux ARM.

Użyj strumienia audio z kamery: gdy opcja jest odznaczona, strumień dźwięku z kamery zostanie zignorowany.
Po zaznaczeniu pojawi się dodatkowe pole „Pełny adres URL strumienia dźwięku z kamery” (np. http://IP/audio.cgi), w którym można wprowadzić adres URL strumienia audio, jeśli jest on przesyłany oddzielnie (znajdziesz go w interfejsie administracyjnym kamery, dokumentacji lub w sieci). Zazwyczaj dźwięk jest przesyłany w strumieniu RTSP wraz z obrazem, więc najczęściej w tym polu wpisuje się ten sam adres URL, co w polu „Parametry strumienia archiwum”.

„Pełny adres URL strumienia dźwięku z kamery" (np. http://IP/audio.cgi): patrz powyżej.

Jakość dźwięku/częstotliwość próbkowania: wybierz odpowiednią wartość w kHz z menu rozwijanego. Częstotliwość próbkowania wpływa na zakres częstotliwości odbieranego cyfrowego strumienia dźwięku.

FPS: menu rozwijane umożliwia wybór liczby klatek na sekundę (dotyczy wyłącznie strumienia JPEG). Dostępne opcje: Maksymalna oraz od jednej klatki na dobę do 50 klatek na sekundę.

Użyj sterowania PTZ: menu rozwijane umożliwia wybór zestawu komend PTZ rozpoznanych dla danej kamery. Funkcja działa tylko w przypadku kamer z fizyczną obsługą PTZ. Wybierz odpowiedni zestaw komend sterujących PTZ i kliknij łącze „Testuj PTZ”, aby go sprawdzić. Jeśli konfiguracja jest poprawna, w oknie Widoku pojedynczej kamery w Xeoma pojawi się panel sterowania PTZ, umożliwiający ręczne lub automatyczne obracanie kamery. Więcej o PTZ w Xeoma znajdziesz tutaj

Port HTTP dla sterowania PTZ (jeśli kamera obsługuje PTZ): użyj tego pola, aby wprowadzić inny port sterowania PTZ, jeśli kamera korzysta z niestandardowego portu. Informacje o używanym porcie znajdziesz na stronie administracyjnej kamery (wpisz jej adres IP w pasku adresu przeglądarki).

Ustawienia inwersji obrotu kamery PTZ: jeśli kamera została zamontowana odwrotnie niż przewiduje jej konstrukcja, możesz odwrócić reakcję na komendy PTZ (np. obrót kamery w prawo po naciśnięciu przycisku „lewo"). Ta opcja pozwala włączyć inwersję poziomą, pionową lub obie jednocześnie.

Lista dostępnych tokenów profilu (dostępne tylko dla kamer ONVIF): jeśli profil PTZ z ustawienia Użyj sterowania PTZ (patrz powyżej) nie działa, spróbuj wybrać inną opcję z tego menu. W rzadkich przypadkach komendy PTZ są ściśle powiązane ze strumieniami kamery. Jeśli zmiana adresów URL w celu aktywacji wymaganego profilu PTZ nie wchodzi w grę, możesz tutaj wybrać profile strumieni – ustawienie to wpłynie wyłącznie na dostępność komend PTZ, nie zmieniając adresu URL strumienia używanego do „podglądu”.

Ustawienia kamery ONVIF: (tylko dla kamer z obsługą ONVIF) ta opcja otwiera okno pop-up z podstawowymi ustawieniami, takimi jak ostrość, FPS, czas naświetlania itp. Xeoma wyświetla tutaj wyłącznie opcje przekazywane przez kamerę za pomocą protokołu ONVIF. Jeśli dana opcja nie jest dostępna, oznacza to, że kamera nie obsługuje jej sterowania przez ONVIF.

Uwaga: ustawienia ostrości kamery oraz funkcje pomocnicze, takie jak wycieraczka/spryskiwacz, znajdują się w innym miejscu: w oknie dialogowym sterowania PTZ (okno Szybkie ustawienia / Widok pojedynczej kamery).

Dla kamer USB: wybierz kamerę z listy. Wybierz wymaganą kombinację częstotliwości odświeżania obrazu (fps) oraz rozdzielczości (określoną przez sterowniki kamery). Poniżej znajdują się standardowe ustawienia obrazu, takie jak jasność, kontrast, ostrość itp., które można dostosować suwakiem. Opcja „Przywróć wartości domyślne” resetuje ustawienia do wartości fabrycznych kamery.

Dla kamer internetowych: częstotliwość odświeżania obrazu można określić w menu ustawień zaawansowanych.

Dla kamer analogowych:

Xeoma obsługuje karty przechwytywania wideo korzystające ze sterowników DirectShow/WDM i posiadające jeden układ na kanał. Takie karty są widoczne w systemie Windows jako osobne urządzenia (Urządzenie nr 1, Urządzenie nr 2 itd.). Xeoma wykryje je jako zestaw kamer USB. System pracuje na ustawieniach domyślnych, więc jeśli działanie odbiega od oczekiwań, należy zmienić konfigurację karty lub kamery analogowej.

Xeoma współpracuje również z rejestratorami DVR, które udostępniają bezpośrednie adresy URL strumieni JPEG, MJPEG, WEBM (VP8 i VP9) lub MPEG-4 dla każdego kanału i przesyłają wideo protokołami http lub rtsp. Xeoma „widzi" takie rejestratory jako zestaw osobnych kamer IP. Często są one wykrywane automatycznie za pomocą prostego wyszukiwania lub wyszukiwania po adresie IP i haśle (obie funkcje dostępne w menu „+" w panelu poniżej). W niektórych przypadkach, aby połączyć rejestrator DVR z Xeoma, konieczna jest znajomość dokładnych adresów URL strumieni wideo (http/rtsp dla MJPEG/H264). Informacje te znajdują się w dokumentacji urządzenia, w jego internetowym panelu administracyjnym lub można uzyskać je bezpośrednio od producenta rejestratora.

 

---

3.4.2. Detektor ruchu

Moduł ten jest kluczowy w oprogramowaniu do monitoringu, ponieważ umożliwia konfigurację detekcji ruchu w określonej strefie, wykrywanie ustania ruchu, wtargnięcia do strefy zakazanej, przebywania w strefie, kontrolę aktywności personelu oraz odróżnianie ruchomych obiektów od tła.

Wykorzystując komputerową analizę obrazu, moduł wykrywa zmiany pikseli w strumieniu wideo. Zdarzenia są rejestrowane w przeszukiwalnym dzienniku. Dostępne jest zintegrowane wyszukiwanie oparte na metadanych i informacjach ze wszystkich systemów.



Skalę czułości należy wykorzystać do określenia, jakie dane będą zapisywane w archiwum. Poziom 0 oznacza maksymalną czułość na obiekty o dowolnej prędkości i rozmiarze. Poziom 100 to niska czułość – alarm lub zdefiniowana akcja zostaną uruchomione tylko przy dużych obiektach o wyraźnym ruchu. Aktualny poziom czułości wskazuje, jaka prędkość i dynamika ruchu są wymagane do reakcji systemu.

Maski: zdefiniuj strefę detekcji o dowolnym kształcie i rozmiarze. Kolorem czerwonym zaznacz obszar monitorowany. Pozostaw przezroczyste miejsca tam, gdzie ruch ma być ignorowany. Można zmienić rozmiar pędzla do wypełniania lub czyszczenia strefy monitorowania. W trybie „Auto” działanie pędzla (wypełnianie lub czyszczenie) jest dobierane automatycznie w zależności od obszaru pod kursorem. Alarm uruchomią tylko obiekty większe niż zdefiniowany „Rozmiar obiektu”, dlatego należy go dobrać precyzyjnie.

Wizualizacja ruchu pozwala prześledzić ścieżkę przemieszczania się obiektu. Nawet jeśli nie obserwowano zdarzenia na bieżąco, zawsze można sprawdzić, skąd przybył ruchomy obiekt.

W oprogramowaniu Xeoma do monitoringu można wybrać jedną z dwóch metod detekcji: poprzez porównywanie sąsiednich klatek (tzw. metoda różnic klatek) lub poprzez porównywanie z zakumulowanym tłem (tzw. metoda odejmowania tła).

Dodatkowo można ustawić opóźnienie detekcji – ruch trwający krócej niż określona wartość (w sekundach) zostanie zignorowany. Funkcja Pre-record umożliwia zapisywanie w archiwum fragmentów poprzedzających bezpośrednią detekcję ruchu. Opcja Post-record pozwala zapisać w archiwum klatki następujące po zakończeniu ruchu.

Kolor tekstu ustawień może ulegać zmianie. Jeśli ustawienie blokuje strumień wideo, zostanie podświetlone na żółto. Gdy zacznie ono przepuszczać obraz do kolejnych modułów, zmieni kolor na zielony.

Opcja „Wykrywaj tylko brak ruchu przez” pozwala na odwrócenie działania detektora ruchu, aby wykrywał on jedynie moment zatrzymania ruchu przed kamerą – np. podczas monitorowania liczników lub ruchomych części urządzeń. Suwak służy do ustawienia czasu – jeśli ruch ustanie na okres dłuższy niż wskazana wartość, zostaną uruchomione kolejne moduły.

„Ciągła praca w celu umożliwienia wyszukiwania ruchu w archiwum”: po zaznaczeniu detektor ruchu przechodzi w stan „Ignorowany” (w wersjach starszych niż 20.10.13 – „Pomijanie”) (jeśli moduł archiwum znajduje się za detektorem ruchu, będzie on prowadził ciągły zapis). Opcja ta jest stosowana, gdy wymagany jest zapis ciągły, ale konieczne pozostaje wyszukiwanie ruchu w archiwum. Dzięki temu detektor ruchu w oprogramowaniu Xeoma będzie gromadzić jedynie dane o zdarzeniach ruchu.

Od wersji Xeoma 20.10.13 w ustawieniach modułu „Detektor ruchu” (w licencji Xeoma Peo) dostępne są opcje „Rozpoznawanie samochodów” oraz „Rozpoznawanie ludzi”, które eliminują fałszywe alarmy, gdy celem jest wykrycie ruchu wyłącznie pojazdu lub człowieka. Zaznaczenie odpowiedniej opcji pozwala zredukować liczbę błędnych powiadomień do minimum (może to jednak zwiększyć obciążenie procesora). Od wersji Xeoma 23.6.14 można dodatkowo ustawić wymagany poziom dokładności rozpoznawania ludzi lub samochodów, aby precyzyjnie dostosować ustawienia do środowiska i wyeliminować alarmy wynikające z niskiej precyzji rozpoznawania.

W module „Detektor ruchu" dostępna jest również opcja sprzętowa, która zapobiega fałszywym alarmom podczas przełączania kamery w tryb IR.

Rozwiązanie problemów z fałszywymi alarmami znajdziesz także w artykule: Problemy z fałszywymi alarmami w oprogramowaniu do monitoringu Xeoma
Przeczytaj także artykuł Zaawansowane opcje detektora ruchu w programie do nadzoru wideo Xeoma.

W wersji Xeoma 23.3.22 usprawniliśmy wybór strefy w ustawieniach modułu, gdy strumienie o niskiej i wysokiej rozdzielczości mają różne proporcje obrazu. Obecnie w tym i innych podobnych modułach, gdzie konfiguruje się strefę detekcji, wykorzystywany jest konkretny strumień wybrany do pracy (domyślnie jest to strumień podglądu; jeśli zaznaczono opcję „Użyj strumienia wysokiej rozdzielczości z archiwum", wykorzystywany jest strumień przeznaczony do zapisu archiwalnego).

---

3.5. Archiwum

Moduł „Podgląd i Archiwum” umożliwia zapisywanie obrazu w archiwum do późniejszego odtworzenia oraz jego wyświetlanie na ekranie. Podobnie jak moduł Podgląd, pozwala on na monitorowanie obrazu w czasie rzeczywistym. Oferuje również interaktywne wyszukiwanie w archiwum według określonych parametrów. Po najechaniu kursorem na odpowiednie okno podglądu, zostaje ono obramowane niebieską ramką.

Ustawienia i zapis archiwum

W ustawieniach można nadać kamerze nazwę wyświetlaną w głównym oknie, w polu podglądu (będzie ona używana w sekcji Lista urządzeń, na eMapie oraz przy przypisywaniu uprawnień użytkownikom), a także przypisać ją do jednej lub kilku grup, aby ułatwić późniejszą pracę z Listą urządzeń. W ustawieniach tego modułu można również określić czas przechowywania nagrań (czyli okres, po którym zostaną one nadpisane nowszymi), maksymalny rozmiar archiwum (miejsce na dysku zajmowane przez archiwum z tej kamery) oraz częstotliwość zapisu klatek.



Od wersji Xeoma 21.4.2 dostępna jest „inteligentna” automatyczna dystrybucja nagrań między dyskami. W ustawieniach modułu „Podgląd i Archiwum” należy wskazać kilka folderów, dysków lub ścieżek do macierzy RAID, a Xeoma równomiernie rozdzieli archiwa, zapisując kolejne nagranie na dysku z większą ilością wolnego miejsca. Funkcja dostępna w edycjach Xeoma Standard, Xeoma Pro oraz w usłudze Xeoma Pro Your Cloud. Od oficjalnej wersji 22.3.16 Xeoma oferuje opcję wyłączenia automatycznego tworzenia brakujących folderów w ścieżce. Będzie to szczególnie przydatne w systemach Unix oraz w sytuacjach, gdy dysk jest montowany przez użytkownika w określonym folderze.

Warto zauważyć, że opcja „Zawsze zostawiaj wolne miejsce na dysku HDD” działa automatycznie w zależności od liczby kamer.
Od wersji Xeoma 23.3.22, jeśli wartość tego ustawienia została zmieniona ręcznie, zostanie zastosowana nowa wartość. W przeciwnym razie system wykorzysta wartość zalecaną automatycznie przez program.

W ustawieniach zaawansowanych (kliknij, aby je rozwinąć) można zmniejszyć rozdzielczość obrazu i jakość zapisywanych klatek (w % wartości oryginalnej; domyślnie są one identyczne z oryginałem), określić ścieżkę zapisu plików archiwalnych lub ustawić globalny limit (dotyczący wszystkich archiwów) wolnego miejsca, które Xeoma ma zawsze pozostawiać.

Równoległy zapis nagrań w wysokiej i niskiej jakości jest dostępny w Xeoma od wersji 22.3.16. Archiwum niskiej jakości może służyć do mniej obciążającego zasoby jednoczesnego podglądu nagrań z wielu kamer, do eksportu lub do długoterminowego przechowywania kluczowych dowodów wideo. Więcej informacji tutaj

Uwaga: dzięki nagrywaniu w pętli, po przekroczeniu limitu archiwum Xeoma zacznie nadpisywać najstarsze materiały. Nigdy nie wystąpi problem zapełnienia dysku ani zatrzymania nagrywania z powodu wyczerpania zarezerwowanego miejsca. Jeśli jednak globalne ograniczenie miejsca na dysku nie pozostawi Xeoma przestrzeni na zapis, nagrywanie nie zostanie uruchomione. Pod polem ścieżki znajduje się nazwa Preview.Archive.{Number}, która ułatwi bezpośrednie odnalezienie nagrań Xeoma dla tej kamery na dysku.

N.B. Jeśli całkowity rozmiar archiwum przekracza 3 TB, zalecamy upewnienie się, że baza danych archiwum (znajduje się w …/Xeoma/XeomaArchive/Database) oraz samo archiwum znajdują się na osobnych dyskach.

W wersji beta Xeoma 23.12.7 do ustawień modułu „Podgląd i Archiwum” dodano opcję redukcji szumów „Włącz redukcję szumów”. Funkcja ta współpracuje z każdym typem dźwięku w Xeoma i zapewnia czysty dźwięk, nawet przy bezpośrednim zapisie do archiwum. Redukcja szumów dotyczy wyłącznie nagrań archiwalnych. Funkcja jest dostępna dla wszystkich kamer po aktywacji licencji Xeoma Pro dla co najmniej jednej kamery, a także w edycji Xeoma Pro Trial.

3.5.2. Odtwarzanie archiwum

Wszystkie nagrania z kamer są przechowywane w domyślnym katalogu użytkownika (chyba że wskazano inną ścieżkę) i sortowane w folderach według dat. Nagrania archiwalne można odtwarzać w trybie online i offline. Przeglądanie archiwum odbywa się bez przerywania monitorowania i nagrywania w Xeoma.

Archiwum Xeoma wyposażono w wygodny, wbudowany odtwarzacz multimedialny wykorzystujący wielowątkowe mechanizmy szybkiego odtwarzania. Skala czasu archiwum jest regulowana (od sekund do dni), co pozwala błyskawicznie odnaleźć wymagany przedział czasowy i uruchomić odtwarzanie od wybranego momentu. Aby zmienić skalę, przesuń suwak w prawo lub w lewo albo użyj kółka myszy. Kalendarz umożliwia szybki skok do wybranej daty i godziny – do nawigacji i wyboru służą strzałki. Można również regulować prędkość odtwarzania nagrań, np. przyspieszając fragmenty mało istotne, by skupić się na tych wymagających większej uwagi – przesuń suwak prędkości w prawo lub w lewo, aby przyspieszyć lub zwolnić odtwarzanie (domyślnie ustawione na prędkość normalną). Naciśnięcie białych strzałek po bokach osi czasu powoduje przesunięcie suwaka do następnej/poprzedniej minuty (lub do następnego/poprzedniego zdarzenia w przypadku przeglądania wyników wyszukiwania).

Poniżej znajduje się szczegółowy opis wszystkich dostępnych elementów.



Oto elementy i kontrolki dostępne w interfejsie odtwarzacza archiwum.

1 – Nazwa kamery. Nazwa pochodzi z modułu „Uniwersalna kamera” lub „Podgląd i archiwum”. Jeśli oba moduły posiadają nazwy, wyświetlana jest ich kombinacja.

2 – Przejdź do poprzedniej/następnej kamery. Podwójne strzałki służą do przełączania widoku na poprzednie (lewa strzałka) lub następne (prawa strzałka) archiwum. Technicznie może to być nie poprzednia/następna kamera, lecz poprzednie/następne archiwum tej samej kamery, jeśli w jej łańcuchu znajduje się wiele modułów „Podgląd i archiwum" lub jeśli kamera została zduplikowana.
Strzałki pojawiają się tylko wtedy, gdy dostępne są kamery/archiwa do przełączenia: np. podczas oglądania ostatniej kamery prawa strzałka znika, ponieważ nie ma kolejnego archiwum.

3 – „Pauza”. Gdy odtwarzanie jest wstrzymane (patrz „9”), w tym miejscu pojawi się czerwony symbol pauzy.

Poniżej znajduje się opis elementów tzw. „dolnego panelu" przeglądarki archiwum Xeoma. Dolny panel znika po ponad 3 sekundach bezczynności, aby nie zasłaniać widoku. Można go przywołać dowolną akcją, np. ruchem myszy. Ponadto w nowszych wersjach Xeoma (od wersji Beta 24.7.9) można kliknąć znacznik panelu i przeciągnąć go lekko w dół, aby zminimalizować jego rozmiar, lub całkowicie w dół, aby go ukryć, pozostawiając jedynie znacznik do ponownego wywołania. Można też nacisnąć i przytrzymać dowolne miejsce na panelu, aby przeciągnąć go całkowicie w górę – funkcja przydatna, gdy trzeba sprawdzić coś w dolnej części ekranu, a panel musi pozostać widoczny.

4 – Do poprzedniego / następnego nagrania. Strzałki te, umiejscowione na końcach osi czasu, pozwalają jednokrotnym kliknięciem przeskoczyć do poprzedniej (lewa strzałka) lub następnej (prawa strzałka) minuty nagrania (lub do poprzedniego/następnego zdarzenia po wykonaniu wyszukiwania w archiwum); przytrzymanie przycisku przyspiesza przeskoki.

5 – Wyjdź z archiwum. Naciśnij ten przycisk, aby opuścić przeglądarkę archiwum i powrócić do podglądu na żywo.

6 – Menu archiwum. Naciśnij ten przycisk, aby otworzyć menu z dodatkowymi opcjami wyszukiwania, eksportu, powiększania itp. Więcej informacji na temat tego menu i jego opcji znajdziesz poniżej

7 – Oś czasu odtwarzacza archiwum. Wyświetla znaczniki minut, godzin, dni lub lat, zależnie od wybranej skali czasu (patrz 12) oraz ilości nagrań. Segmenty z nagraniami są oznaczone kolorem jasnoniebieskim (7), natomiast brak nagrań sygnalizują puste pola (8). Segmenty szare oznaczają wystąpienie problemów ze strumieniem wideo w danym przedziale czasowym.

Należy pamiętać, że kolory nagrań mogą się różnić podczas korzystania z jednoczesnego podglądu kilku archiwów w Xeoma Pro.

Jeśli przeprowadzono wyszukiwanie w nagraniach, segmenty zawierające poszukiwane obiekty zostaną podświetlone na jasnozielono. Więcej informacji znajduje się poniżej w sekcji Opcje menu archiwum

9 – Pauza/wznowienie odtwarzania. Przycisk ten ma dwa stany: domyślnie, podczas odtwarzania archiwum, wyświetla ikonę pauzy. Gdy odtwarzanie jest wstrzymane, przycisk zmienia się w ikonę „Odtwórz”, którą można kliknąć, aby wznowić odtwarzanie (dodatkowo w punkcie (4) pojawi się czerwony znacznik pauzy).

10 – Pasek przewijania osi czasu. Nad suwakiem wyświetlany jest niebieski wskaźnik z datą i godziną aktualnie odtwarzanego nagrania. Suwak przesuwa się wzdłuż osi czasu w miarę postępu odtwarzania; można go również przeciągnąć myszą w dowolne miejsce, aby rozpocząć odtwarzanie od tego momentu.

11 – Prędkość odtwarzania to suwak regulujący tempo odtwarzania nagrań. Domyślnie ustawiona jest wartość 1x (prędkość rzeczywista). Przesuń suwak w prawo (znak „+”), aby zwiększyć prędkość (maksymalne przyspieszenie to 900x), lub w lewo (znak „-”), aby ją zmniejszyć.
Prędkość 0,05x aktywuje odtwarzanie klatka po klatce.

Ustawienie ujemnej wartości prędkości odtwarzania aktywuje odtwarzanie wsteczne – wyświetlanie nagrań od momentu „teraz” w kierunku „przeszłości”. Na przykład prędkość -2,0x oznacza odtwarzanie wsteczne z dwukrotną szybkością. Więcej informacji znajduje się poniżej w sekcji Odtwarzanie wsteczne.

12 – Skala czasu to suwak regulujący skalę osi czasu w odtwarzaczu archiwum Xeoma. Przesuń suwak w prawo (znak „+”), aby zwiększyć skalę i wyświetlić szczegółowe znaczniki minut i godzin, lub w lewo (znak „-”), aby zmniejszyć skalę i przejrzeć nagrania z całych dni, miesięcy lub lat (jeśli są dostępne). Przy najmniejszej skali widoczne są wszystkie nagrania, co pozwala wybrać konkretną datę i godzinę, a następnie zwiększyć skalę w celu uzyskania bardziej szczegółowego podglądu. Największa skala to 1 minuta; w tym trybie oś czasu wyświetla również sekundy.

13 – Kalendarz to przycisk otwierający wyskakujące okno, w którym można wybrać konkretną datę i godzinę nagrania do odtworzenia. Lewa część okna zawiera kalendarz ustawiony na bieżący miesiąc. Dni z nagraniami są białe, a dni bez nagrań – szare. Poniżej znajdują się strzałki umożliwiające przejście do następnego/poprzedniego dnia lub do daty pierwszego/ostatniego wpisu w archiwum.
Prawa część okna Kalendarza zawiera pokrętła godzin i minut, które służą do wyboru dokładnego czasu nagrania zaznaczonego w lewej części. Godziny lub minuty, dla których istnieją nagrania, są w pokrętłach podświetlone na biało. Minuty są pogrupowane w 5-minutowe przedziały (zaokrąglone w dół), zatem aby wyświetlić nagranie z godziny 10:03, należy wybrać 10 w pokrętle godzin oraz 00 w pokrętle minut – zakres ten obejmuje wszystkie nagrania z przedziału od 10:00 do 10:05.

14 – Przejdź do końca archiwum przesuwa suwak osi czasu (10) do początku ostatniego wpisu w danym archiwum.

Należy pamiętać, że po wykonaniu wyszukiwania w archiwum w miejsce tego przycisku pojawi się inny, występujący w dwóch wariantach. Pierwszy – zielony przycisk Play – oznacza odtworzenie wyłącznie epizodów zawierających poszukiwane obiekty; drugi – biały przycisk Play z zieloną linią poniżej – oznacza odtworzenie wszystkich nagrań, niezależnie od obecności poszukiwanego typu obiektu.

 

Intensywność ruchu na osi czasu archiwum

Od wersji Xeoma Beta 24.7.9 system Xeoma oferuje wizualizację intensywności ruchu na osi czasu archiwum dla kamer, które mają w swoich łańcuchach moduł „Detektor ruchu”. Ciemniejsze obszary wskazują mniejszy ruch, natomiast jaśniejsze oznaczają większą częstotliwość zdarzeń. Jest to doskonałe uzupełnienie funkcji wizualizacji ścieżki ruchu, która pozwala śledzić kierunek przemieszczania się obiektu, oraz funkcji mapy ciepła – opartej również na danych z Detektora ruchu, lecz wykorzystującej inne kolory do wskazywania obszarów w kadrze o różnej intensywności ruchu. Nowa funkcja Intensywność ruchu na osi czasu archiwum jest dostępna natychmiast po otwarciu odtwarzacza, bez konieczności podejmowania dodatkowych działań, co pozwala operatorom ocenić sytuację jednym rzutem oka na oś czasu.

Oto zestawienie znaczenia poszczególnych kolorów:



 

Odtwarzanie wstecz
Od wersji Xeoma 23.3.22 w edycji Xeoma Pro dodano funkcję odtwarzania wstecz (tj. odtwarzanie w kierunku odwrotnym, od punktu na osi czasu wstecz do poprzednich zdarzeń). Odtwarzanie wstecz jest dostępne dla standardowych nagrań, archiwów podwójnych (równoległe nagrywanie w niższej jakości) oraz przy jednoczesnym wyświetlaniu nagrań z kilku kamer.

Do obsługi nowej funkcji odtwarzania wstecz można używać skrótów klawiszowych. Naciśnij klawisz „+”, aby uruchomić standardowe odtwarzanie do przodu, lub „–”, aby włączyć odtwarzanie wstecz.
 

Opcje menu archiwum



Przejrzyjmy dostępne opcje w menu Archiwum okna Odtwarzacza Archiwum Xeoma.

Pierwszą z nich jest opcja Pozycja startowa, która określa, w którym miejscu zostanie otwarte archiwum przy następnym uruchomieniu – na samym początku, 5 minut przed końcem archiwum lub w miejscu, w którym ostatnio przerwano pracę (opcja domyślna).

Następnie dostępna jest opcja „Ustawienia wizualizacji" w Xeoma Pro, umożliwiająca włączanie i wyłączanie wizualizacji ruchu podczas odtwarzania nagrań, analogicznie do wizualizacji ruchu w podglądzie na żywo. Więcej informacji o pozostałych funkcjach dostępnych wyłącznie w Xeoma Pro znajdziesz tutaj

Kolejną opcją jest Wyszukiwanie w archiwum, które umożliwia wyszukiwanie różnych obiektów w nagraniach. Większość tych funkcji wymaga działania odpowiedniego modułu w łańcuchu kamery w celu gromadzenia danych. Przykładowo: wyszukiwanie według ruchu wymaga modułu „Detektor ruchu”, a wyszukiwanie emocji – dodatkowego modułu „Detektor twarzy (Emocje)”. Podmenu to zawiera również opcje „Log tablic rejestracyjnych” oraz „Log rozpoznanych twarzy”, służące do przeglądania dzienników zdarzeń dla tych typów obiektów.

Opcja Eksportuj umożliwia zapisanie wybranego fragmentu archiwum w preferowanym formacie. Jest to przydatne, gdy nagrania są przechowywane w formacie MJPEG (.xem), a fragment musi zostać przekazany organom nadzorczym w formacie obsługiwanym przez większość odtwarzaczy. Funkcja ta służy również do zapisywania pojedynczych zrzutów ekranu z archiwum. Aby z niej skorzystać, kliknij opcję, aby wyświetlić białe trójkąty na osi czasu, a następnie przesuń je tak, by zaznaczyć interesujący fragment. Ponownie wybierz Eksportuj z menu. Pojawi się okno z prośbą o wskazanie miejsca zapisu oraz wybór formatu konwersji.

Dialog eksportu oferuje kilka formatów wideo z dźwiękiem oraz jeden format wyłącznie audio (.wav, dostępny od wersji Xeoma 23.3.22).
W przypadku eksportu fragmentu z jednym strumieniem wideo i wieloma ścieżkami dźwiękowymi należy wybrać format .mkv. Jest to jedyny kontener obsługujący napisy dla modułu Markowanie, jeśli korzysta on z funkcji bezpośredniego zapisu do archiwum.

Do eksportu fragmentów z wieloma ścieżkami dźwiękowymi należy wybrać format .mkv.

Dzięki nowej opcji zapisywania archiwum w niższej jakości równolegle do archiwum standardowego (dostępnej od wersji Xeoma 22.3.16), nagrania o niższej jakości mogą być wykorzystywane do eksportu – szczególnie podczas szybkiego pobierania zdalnego w ograniczonej przepustowości sieci.
Funkcja ta pozwala wybrać, czy eksportować nagrania z archiwum wysokiej jakości, czy z archiwum o niższej jakości.

Możliwość zapisywania kopii strumienia wideo z kamery w niższej jakości można aktywować w ustawieniach modułu „Uniwersalna kamera“.
Czas przechowywania archiwum o niskiej jakości definiuje się w ustawieniach modułu „Podgląd i archiwum“.

Opcja „Usuń przedział” służy do trwałego usuwania fragmentów z archiwum. Działa podobnie jak eksport – należy zaznaczyć fragment białymi znacznikami, a następnie ponownie kliknąć tę opcję. Uwaga: tej operacji nie można cofnąć.
W systemach z licencjami Xeoma Pro menu to oferuje również opcje nadawania fragmentom archiwum ochrony przed usunięciem, podgląd takich fragmentów oraz cofanie statusu ochrony.

Reindeksuj archiwum: aby rozszerzyć archiwum o materiały nie zarejestrowane przez Xeoma, należy sprawić, by system „rozpoznał” odpowiednie pliki. W tym celu wybierz Reindeksuj archiwum w menu Archiwum. Od wersji Xeoma 23.6.14 nie trzeba czekać na zakończenie pełnego procesu – każde nagranie będzie dostępne natychmiast po jego reindeksacji.

Włącz tryb powiększenia: jeśli fragment nagrania jest zbyt mały, by go rozpoznać, można użyć zoomu cyfrowego. Wybierz „Włącz tryb powiększenia” w menu Archiwum. Teraz za pomocą kółka myszy można przybliżać i oddalać obraz w miejscu położenia kursora. Można również kliknąć bezpośrednio w obszar, który wymaga powiększenia, lub przytrzymać lewy przycisk myszy i obrysować ramką obszar do powiększenia.


Zrzut ekranu umożliwia wykonanie migawki podczas przeglądania archiwum. Kliknij „Zrzut ekranu” w menu Archiwum i w nowym oknie wybierz sposób zapisu: Zapisz po stronie klienta i serwera lub Zapisz tylko po stronie klienta. Aby szybko uzyskać dostęp do wszystkich wykonanych migawek, wybierz Otwórz katalog zrzutów ekranu. Można również wydrukować zrzut ekranu lub skorzystać z opcji Wyślij e-mailem, aby przesłać go na wskazany adres.


Opcja Wybierz kamery do odtwarzania jest dostępna wyłącznie w wersji Xeoma Pro – pozwala ona wybrać kamery, z których archiwa chcesz wyświetlać jednocześnie w odtwarzaczu archiwum Xeoma.


Wybierz twarz i dodaj ją do bazy danych to opcja treningu „Rozpoznawania twarzy” w Xeoma, która pozwala dodać twarz osoby z nagrań do bazy rozpoznawania (białej lub czarnej listy). Więcej informacji o opcjach treningu Rozpoznawania twarzy znajdziesz tutaj


Utwórz mapę ciepła to funkcja dostępna w systemach z licencją Xeoma Pro. Generuje ona kolorową wizualizację najbardziej „popularnych” obszarów w polu widzenia kamery – czyli tych o największym ruchu. Dane pochodzą z modułu „Detektor ruchu”, który musi znajdować się w łańcuchu przetwarzania kamery, dla której tworzona jest mapa ciepła. Dowiedz się więcej o mapach ciepła


Kolejną funkcją, dostępną w edycji Xeoma Pro, jest „Odtwórz archiwum ONVIF". Umożliwia ona odtwarzanie w odtwarzaczu archiwum Xeoma nagrań zapisanych na kamerze zgodnej ze standardem ONVIF lub w rejestratorze DVR. Dowiedz się więcej o tej funkcji


Miniatury podglądu na osi czasu
Od wersji Xeoma 23.12.7 najechanie kursorem na oś czasu w odtwarzaczu archiwum Xeoma wyświetla małe miniatury kluczowych klatek z danego epizodu – podobnie jak podczas przeglądania wideo w serwisie YouTube. W miejscu, nad którym znajduje się kursor, pojawi się „duch” suwaka osi czasu, podczas gdy główny suwak (patrz pkt 10 w sekcji 3.5.2 Odtwarzanie archiwum) pozostaje bez zmian.



 

3.5.3 Profesjonalne funkcje archiwum (wymagana licencja Pro)

Jednoczesny podgląd wielu archiwów
Aby wyświetlić nagrania z kilku różnych kamer jednocześnie, należy wybrać opcję Wybierz kamery do odtworzenia w menu Archiwum. Następnie zaznacz wymagane kamery i kliknij przycisk Archiwum. Wszystkie kamery pojawią się na ekranie, a ich nagrania zostaną oznaczone na dole liniami w różnych kolorach.

Dzięki nowej opcji zapisywania archiwum o niższej jakości oprócz standardowego (dostępnej od wersji Xeoma 22.3.16), nagrania o niższej rozdzielczości pozwalają odciążyć procesor podczas jednoczesnego podglądu nagrań z wielu kamer (szczególnie przy użyciu mnożnika prędkości). W tym celu zaznacz opcję „Priorytet nagraniom o niższej rozdzielczości przy jednoczesnym podglądzie wielu archiwów” w menu Układy –> Ustawienia dekodowania klienta.

Zapisywanie kopii strumienia wideo o niższej jakości można włączyć w ustawieniach modułu „Uniwersalna kamera”.
Czas przechowywania archiwum o niskiej jakości można ustawić w ustawieniach modułu „Podgląd i archiwum”.

Wizualizacja ruchu

Funkcja wizualizacji ruchu nie tylko wykrywa poruszające się obiekty, ale również śledzi ich trajektorię.



Możliwość oznaczenia fragmentu archiwum jako nieusuwalnego

Wybierz określony przedział czasu w archiwum i oznacz go jako nieusuwalny (Archiwum -> Menu główne -> Usuń przedział -> Zapisz wybrany przedział jako nieusuwalny). Funkcja ta zapobiega utracie kluczowych fragmentów nagrań i minimalizuje ryzyko ich usunięcia przez operatorów.



Wyszukiwanie według ruchu

Funkcja wyszukiwania według ruchu ułatwia i usprawnia nawigację w Archiwum. Po wybraniu tej opcji zaznacz prostokątny obszar bezpośrednio na obrazie z kamery, w którym mają być wyszukiwane zdarzenia związane z ruchem. Wykryte zdarzenia zostaną wyświetlone na osi czasu na zielono. Można jednocześnie wybrać kilka obszarów wyszukiwania. Aby odznaczyć obszar, kliknij w jego wnętrzu. Aby odznaczyć wszystkie obszary, skorzystaj z odpowiedniej opcji w menu odtwarzacza archiwum.



Wyszukiwanie rozpoznanych tablic rejestracyjnych
Korzystając z modułu „ANPR”, możesz przeglądać wyniki jego pracy w Archiwum. Wybierz opcję Wyszukaj według tablic rejestracyjnych w menu Archiwum, aby wskazać numer wykryty przez kamerę. Xeoma natychmiast przeniesie Cię do odpowiedniej sekcji Archiwum, wyświetlając konkretny pojazd. Możesz również wybrać Dziennik tablic rejestracyjnych, aby uzyskać pełną listę wykrytych numerów posortowaną według daty (przełączanie między dniami odbywa się za pomocą kalendarza).

Dodawanie twarzy do rozpoznawania (trenowanie)
Korzystając z modułu „Face Detector", możesz nauczyć system Xeoma rozpoznawać konkretne osoby na podstawie materiału z Archiwum. W tym celu wybierz w menu Archiwum opcję „Wybierz twarz i dodaj do bazy danych". Wprowadź imię i nazwisko osoby, a następnie zaznacz jej twarz ramką.

Pamięci masowe NVR lub DVR
Xeoma obsługuje karty przechwytywania wideo z systemów monitoringu. Umożliwia integrację istniejących kamer analogowych z siecią IP oraz scentralizowane zarządzanie urządzeniami analogowymi i IP.

Xeoma współpracuje z magazynami NVR oraz DVR. Na pojemność pamięci DVR/NVR wpływają takie czynniki jak kompresja wideo (kodek), rozdzielczość oraz zapis detekcji ruchu – Xeoma pozwala efektywnie optymalizować wykorzystanie dostępnej przestrzeni.

Dzięki Xeoma zoptymalizujesz przestrzeń dyskową niemal każdego rejestratora DVR lub NVR.

Alternatywny sposób na ograniczenie zajętości dysku HDD
Innym rozwiązaniem jest wykorzystanie modułu „Zapis do pliku" do zapisywania nagrań w innych kodekach (np. wysoko kompresyjnym H.264). Dzięki temu pliki zajmują mniej miejsca, nie zostaną jednak odtworzone we wbudowanym odtwarzaczu Xeoma.

Jeśli Twoje kamery obsługują protokół RTSP (H.264), możesz zastosować bezpośredni zapis do archiwum bez transkodowania.


Równoległy zapis nagrań w wysokiej i niskiej jakości.

Od wersji 22.3.16 Xeoma oferuje równoległe zapisywanie nagrań w niskiej jakości, jako uzupełnienie standardowych archiwów (zazwyczaj wysokiej jakości).

Archiwum niskiej jakości można wykorzystać do:
* mniejszego obciążenia procesora podczas jednoczesnego odtwarzania nagrań z wielu kamer (szczególnie przy użyciu mnożnika prędkości);
* eksportu fragmentów archiwum w warunkach ograniczonej przepustowości sieci;
lub
* optymalizacji miejsca na dysku przy długoterminowym przechowywaniu kluczowych dowodów wideo.

Możliwość zapisu kopii strumienia wideo w niższej jakości aktywuje się w ustawieniach modułu „Uniwersalna Kamera” za pomocą opcji „Archiwum niskiej jakości: dodatkowo zapisuj strumień podglądu w archiwum”. Do zapisu nagrań (obok standardowych nagrań wysokiej jakości) zostanie wówczas wykorzystany strumień podglądu zdefiniowany w polu „Pełny adres URL strumienia podglądu z kamery...”. Zapotrzebowanie na miejsce na dysku wzrośnie proporcjonalnie do parametrów strumienia podglądu. Zapoznaj się z tą uwagą dotyczącą obliczania zapotrzebowania na miejsce w przypadku archiwum niskiej jakości.

Domyślnie czas przechowywania archiwum niskiej jakości jest taki sam jak w przypadku głównego archiwum wysokiej jakości. Aby ustawić własny czas przechowywania, zaznacz pole „Maksymalny całkowity czas przechowywania nagrań w niskiej rozdzielczości” w ustawieniach modułu „Podgląd i Archiwum” i wybierz nowy czas za pomocą suwaka poniżej.

Z przyczyn technicznych nie ma możliwości wyboru własnej nazwy ani ścieżki zapisu dla archiwów niskiej jakości. Archiwa niskiej jakości są zapisywane w tym samym katalogu i pod tą samą nazwą co główne archiwum kamery, ale z rozszerzeniem .lq.

Archiwum niskiej jakości można wybrać do eksportu w oknie dialogowym Eksport wbudowanej przeglądarki archiwów Xeoma.

Aby korzystać z archiwum niskiej jakości podczas jednoczesnego podglądu nagrań z wielu kamer (funkcja Xeoma Pro), zaznacz opcję „Priorytetyzuj nagrania w niższej rozdzielczości przy jednoczesnym podglądzie wielu archiwów” w menu Układy -> Ustawienia dekodowania po stronie klienta.

Zapotrzebowanie na miejsce na dysku do przechowywania archiwum można oszacować za pomocą naszego kalkulatora minimalnych wymagań systemowych.

Zaawansowane: choć przeglądanie archiwów jest możliwe wyłącznie w interfejsie graficznym, dostępne są opcje zaawansowane umożliwiające kontrolę wybranych aspektów nagrywania do archiwum: Polecenie '-noarchivedb' wyłącza tworzenie bazy danych archiwum, służącej do zapisu metadanych o zdarzeniach wykrycia ruchu i przeszukiwania archiwum. Skorzystanie z tej opcji powoduje niedostępność obu tych funkcji. Polecenie '-reindexingArchive' uruchamia ponowną indeksację archiwum (np. po ręcznym zaimportowaniu lub usunięciu nagrań z dysku). Polecenie '-compressdb' służy do kompresji bazy danych archiwum, gdy osiągnie ona znaczny rozmiar. Polecenie '-archivecache [DirPath]' pozwala wskazać nową ścieżkę do katalogu pamięci podręcznej (na dysku RAM lub szybkim dysku HDD) w celu przyspieszenia zapisu do archiwum Polecenie '-uselocaltime' wymusza użycie czasu lokalnego zamiast UTC podczas tworzenia archiwów. Zobacz więcej na temat poleceń konsoli

---

3.6. Wykrywanie i rozpoznawanie twarzy

Oprócz innych funkcji Xeoma umożliwia kamerze wykrywanie twarzy oraz rozpoznawanie konkretnych osób. System może również przechowywać pełną listę osób znajdujących się w zasięgu kamery. Jest to szczególnie przydatne przy monitorowaniu aktywności personelu lub tworzeniu automatycznych systemów zabezpieczeń przed nieuprawnionym wstępem. Można go skonfigurować tak, aby ignorował niską liczbę osób lub przerywał nagrywanie po przekroczeniu określonego limitu. Nie chcesz, aby kamera wykrywała osoby jedynie przemieszczające się przez kadr? Chcesz mieć pewność, że Xeoma nie pomyli jednej osoby z drugą?

Wysoka dokładność rozpoznawania i identyfikacji wynika z wykorzystania wielu ujęć twarzy do porównania. System rozpoznaje twarze osób w ruchu.

Schemat operacyjny: przechwytywanie, rozpoznawanie i zapisywanie wektorów biometrycznych twarzy w trybie online, gdy osoba znajduje się w kadrze. Wykorzystywane są kombinacje algorytmów własnych oraz zewnętrznych.

Można to zrobić za pomocą modułu „Face Detector”. Dodaj go do łańcucha i kliknij, aby przejść do ustawień. Jeśli chcesz, aby system wykrywał wszystkie twarze w polu widzenia kamery, wybierz opcję „React to any faces” w sekcji „Reaction type”. Za pomocą suwaka możesz ustawić minimalną liczbę twarzy niezbędną do wyzwolenia reakcji (ustaw wyższą wartość, aby mieć pewność, że dane miejsce nie jest zatłoczone). W ustawieniach zaawansowanych określisz obszar w polu widzenia kamery, w którym mają być wykrywane twarze (podobnie jak w module „Motion Detector”). Można również zmienić zasięg rozpoznawania twarzy; na przykład w wąskich przejściach, gdzie twarze znajdują się blisko obiektywu, zaleca się ustawienie zasięgu na „Short” lub „Medium”.

Rozpoznawanie twarzy
Jeśli kamera ma rozpoznawać konkretny zestaw twarzy, Xeoma można odpowiednio wytrenować. Istnieją 2 sposoby:

1) W ustawieniach modułu „Face Detector” wpisz imię osoby (lub inny identyfikator) i kliknij przycisk „Train person recognition”, gdy wymagana twarz znajdzie się w polu widzenia kamery. Xeoma doda tę twarz do bazy danych i przypisze do niej podane imię (lub ID).

2) Jeśli osoba, którą chcesz dodać, została już nagrana, możesz skorzystać z archiwum. Kliknij przycisk Archiwum dla odpowiedniej kamery, znajdź kadr z twarzą (im większa, tym lepiej), a następnie wybierz „Archive Menu” -> „Select a face and add to the database”. Teraz wpisz imię i obrysuj twarz ramką. Gotowe!

Mając bazę wielu twarzy, możesz skonfigurować „Face Detector” tak, aby reagował tylko na wybrane osoby lub tylko na twarze nieznane i niewybrane. Ta druga opcja jest przydatna do monitorowania osób nieuprawnionych. Po wybraniu jednej z tych opcji poniżej wyświetli się cała baza w formie listy imion (lub ID) z polami wyboru. Dzięki temu Xeoma może rozpoznawać wyłącznie konkretne osoby, ignorując pozostałe, lub skupiać się tylko na osobach nieznanych.

Skorzystaj z suwaka „Minimalna dokładność rozpoznawania”. Pozwala on dostosować stopień podobieństwa wykrytej twarzy do oryginału. Jeśli kamera myli osobę nieznaną z kimś z listy, zwiększ wartość suwaka.

Integracja z systemami automatyki

Po wykryciu twarzy Xeoma może przesłać tę informację do systemów automatyki za pomocą modułu „HTTP Request Sender”. Połączony za modułem „Face Detector” moduł „PTZ Tracking” sprawi, że kamera PTZ będzie śledzić osobę, a moduł „Sound Alarm” uruchomi alarm.

---

3.7. Licznik odwiedzających

„Visitors Counter" to unikalna funkcja umożliwiająca efektywną analizę ruchu klientów w sklepie, salonie wystawowym lub monitorowanie obecności w biurze. Moduł pozwala wykluczyć personel z obliczeń (gdy jest używany wraz z modułem rozpoznawania twarzy – „Face recognition").

Wstaw moduł „Visitors Counter” za modułem „Motion Detector” w swoim łańcuchu.



Oznacz wejście linią (narysuj ją po prostu narzędziem pędzla), którą odwiedzający muszą przekroczyć, aby zostali policzeni.



*W wersji Xeoma 20.10.13 i nowszych zielony napis „Skipping"/żółty „Not Skipping" zastąpiono odpowiednio zielonym „Triggered" i żółtym „Not triggered".

Moduł „Visitors Counter” można dostosować w celu usprawnienia zbierania danych. Wybierz metodę liczenia (jednokierunkową lub dwukierunkową) oraz interwał resetowania licznika. Metoda jednokierunkowa liczy każde przekroczenie linii (przydatne, gdy ludzie poruszają się zawsze w tym samym kierunku). Metoda dwukierunkowa liczy jako jednego odwiedzającego dopiero drugie przekroczenie linii (przydatne do monitorowania osób wchodzących i wychodzących przez te same drzwi).

Zebrane dane można również zapisać w raporcie CSV, który wyświetli godziny wejść i wyjść odwiedzających. Jest to szczególnie przydatne przy gromadzeniu danych statystycznych i przesyłaniu ich do zewnętrznego oprogramowania w celu szczegółowej analizy.



Aby uzyskać maksymalną skuteczność liczenia odwiedzających, zaleca się montaż kamery prostopadle do podłogi, bezpośrednio nad osobami wchodzącymi lub wychodzącymi. Zapobiega to fałszywym wyzwoleniom licznika spowodowanym rzutowaniem obrazu.

---

3.8. Moduł znakowania

Przy wielu kamerach na jednym serwerze, a co za tym idzie – kilku strumieniach wideo na jednym ekranie, kluczowe jest stałe monitorowanie lokalizacji każdej kamery oraz wyświetlanej daty i godziny. Operator ochrony musi dokładnie wiedzieć, gdzie udać się w momencie wykrycia zdarzenia, gdy liczy się każda sekunda.

Xeoma została zaprojektowana z myślą o takich potrzebach. Wszystkie te funkcje realizuje moduł „Marking". Wystarczy dodać go do łańcucha (w dowolnym miejscu) i kliknąć, aby przejść do ustawień.

Najpierw wybierz „Type of marking” u góry okna.

a) Po wybraniu opcji „Date and Time” można dostosować preferowany „Date/time format” w rozwijanym menu poniżej. Warto również zwrócić uwagę na suwak „Font size”. Nowi użytkownicy często nie widzą oznaczeń na głównym ekranie, ponieważ są one zbyt małe. Niektóre kamery wyświetlają datę i godzinę automatycznie.



b) Po wybraniu opcji „Custom text” w polu tekstowym poniżej można wpisać dowolną treść. Najlepszym zastosowaniem jest wskazanie miejsca monitorowanego przez kamerę oraz jej pozycji w strumieniu wideo.



c) Po wybraniu opcji „GPS coordinates” należy upewnić się, że do kamery i komputera podłączony jest specjalistyczny sprzęt GPS. Po prawidłowym połączeniu w strumieniu wideo zostaną wyświetlone współrzędne geograficzne kamery (szerokość i długość), wysokość oraz prędkość (jeśli jest dostępna).



d) Obraz w obrazie: Po wybraniu opcji „Nakładka obrazu” można wprowadzić pełną ścieżkę do pliku graficznego w polu „Ścieżka do nakładanego obrazu” lub kliknąć przycisk po prawej stronie i wybrać plik za pomocą eksploratora. Należy wyregulować suwaki „Skala (boki)” oraz „Przezroczystość”, aby obraz nie zasłaniał widoku. Funkcję tę można wykorzystać np. do wyświetlenia mapy z zaznaczoną pozycją kamery w celu ułatwienia nawigacji lub do osadzenia logo w strumieniu wideo z kamery.



W przypadku wszystkich powyższych opcji można wybrać „Pozycję” na ekranie (w dowolnym z 4 narożników).

Potrzebują Państwo więcej niż jednego znacznika w strumieniu wideo tej samej kamery? Żaden problem! Wystarczy dodać do łańcucha kilka modułów „Oznaczenie" i skonfigurować je tak, aby wyświetlały wymagane dane w różnych narożnikach ekranu.



Jak widać, nawet przy użyciu wszystkich detektorów kamer, umieszczenie niezbędnych informacji w łatwo dostępnym miejscu pozostaje niezwykle proste.

Oznaczanie w archiwum

„Czy moje oznaczenia będą widoczne również w archiwum?”. W przypadku korzystania z bezpośredniego zapisu do archiwum (gdy zaznaczona jest opcja „Włącz nagrywanie H.264 do archiwum bez konwersji”), data i godzina pojawią się w „Przeglądarce archiwum” jako napisy (zostaną one wyświetlone w standardowej pozycji i czcionce, zastępując wybrane ustawienia). Napisy z datą i godziną zostaną również zapisane w wyeksportowanych fragmentach z przeglądarki archiwum (eksportowanych do formatu .mkv).

Inny typ oznaczenia, „tekst niestandardowy", będzie stosowany wyłącznie podczas podglądu online kamer skonfigurowanych z bezpośrednim zapisem do archiwum, ale nie pojawi się w widoku nagrań ani w wyeksportowanych fragmentach.

W pozostałych przypadkach, dla nagrań .xem (gdy nie jest stosowany bezpośredni zapis do archiwum), wszystkie typy oznaczeń są dostępne zarówno dla nagrań archiwalnych, jak i dla podglądu na żywo.

---

3.9. Przełącznik przekaźnika

Moduł ten pełni funkcję przełącznika strumieni. Po otrzymaniu sygnału z modułu sterującego zamyka obwód i przepuszcza strumień z zarządzanego (wtórnego) łańcucha.

Przykład: podłącz dwie kamery Universal do modułu Przełącznik przekaźnika. Za pierwszą kamerą Universal, ale przed Przełącznikiem przekaźnika, umieść Detektor ruchu. Dzięki temu w momencie wykrycia ruchu uruchomi się druga kamera i zacznie przekazywać strumień wideo do modułów podłączonych za przełącznikiem.

W zależności od wybranego trybu pracy, Przełącznik przekaźnika oferuje różne warianty działania po ustaniu ruchu wykrytego przez pierwszą kamerę.

„Włączony tak długo, jak trwa sygnał” – wtórny łańcuch będzie aktywny, dopóki moduł sterujący wysyła sygnał, i zostanie wyłączony w momencie jego zaniku.

„Włączony przy 1. sygnale, wyłączony przy 2.” – wtórny łańcuch zostanie włączony po otrzymaniu pierwszego sygnału i wyłączony po nadejściu kolejnego.

„Włączony tylko raz, przez czas wybrany poniżej:” – wtórny łańcuch zostanie aktywowany jednorazowo po otrzymaniu sygnału i wyłączy się automatycznie po upływie czasu określonego poniżej za pomocą suwaka.

Przekaźnik w działaniu

Jeśli chcą Państwo zabezpieczyć rozległy obszar (np. magazyn) przy użyciu tylko kilku kamer, oto rozwiązanie. Potrzebna będzie jedna kamera z wąskim kątem widzenia oraz druga z szerszym kątem widzenia. Pierwsza powinna monitorować wyłącznie wejście do obiektu. Druga powinna obejmować nadzorem większość wnętrza. Wejście oczywiście musi znajdować się pod nadzorem 24/7, natomiast wnętrze nie wymaga ciągłego monitoringu, dopóki pierwsza kamera czegoś nie wykryje.



W tym przykładzie pierwsza kamera jest podłączona do „Detektora ruchu” i rejestruje każdy ruch za pomocą modułu „Podgląd i archiwum”. Jednocześnie „Detektor ruchu” jest połączony z „Przełącznikiem przekaźnika”. Moduł ten uniemożliwia drugiej kamerze samodzielne nagrywanie.



Teraz zmień ustawienia „Przełącznika przekaźnika” w następujący sposób:



*W wersjach Xeoma 20.10.13 i nowszych zielony/żółty napis „Pomijanie”/„Nie pomijanie” został zastąpiony odpowiednio zielonym „Aktywowano” i żółtym „Nieaktywowano”.

Dzięki temu, gdy pierwsza kamera wykryje ruch przy drzwiach, druga rozpoczyna ciągły zapis wnętrza, pozwalając na bieżąco monitorować osobę, która weszła. Gdy pierwsza kamera ponownie wykryje ruch (osoba wychodzi), druga przerywa nagrywanie. To skuteczny sposób na oszczędność miejsca na dysku i przepustowości łącza bez uszczerbku dla bezpieczeństwa.

Jeśli druga kamera obsługuje funkcje PTZ, można ją zaprogramować tak, aby „podążała” za gościem. Wszystkie filtry dodawane do drugiej kamery należy umieścić ZA modułem „Przełącznik przekaźnika”. Łańcuch powinien wyglądać następująco:



Zapewni to wysoki poziom bezpieczeństwa budynku przy bardzo umiarkowanych kosztach.

---

3.10.Maskowanie

Moduł Maskowania prywatności umożliwia dynamiczne rozmycie obszarów, których nie wolno rejestrować. Jest to szczególnie przydatne, gdy pole widzenia kamery obejmuje prywatną posesję (np. dom sąsiada).

W połączeniu z modułami filtrów może dynamicznie rozmywać wykryte obiekty (np. twarze lub tablice rejestracyjne).

Moduł może działać samodzielnie, zapewniając stałe rozmycie obiektów statycznych (np. okien sąsiadów). W takim przypadku w ustawieniach modułu należy odznaczyć pole detektora i zaznaczyć strefę rozmycia.



*W wersji Xeoma 20.10.13 i nowszych zielony/żółty napis „Pomijanie"/„Nie pomijanie" został zastąpiony odpowiednio napisami „Aktywowano" (zielony) i „Nieaktywowano" (żółty).



Alternatywnie można podłączyć Maskowanie prywatności za detektorami – Detektorem ruchu, ANPR lub Detektorem twarzy, zależnie od tego, co ma zostać rozmyte (należy zaznaczyć pole detektora i wybrać strefę detekcji w ustawieniach odpowiedniego detektora).

Maskowanie jest nakładane na obraz z kamery w czasie rzeczywistym, w nagraniach oraz w interfejsie przeglądarki (z wyjątkiem sytuacji, gdy stosowane jest bezpośrednie zapisywanie do archiwum – w takim przypadku pomijane są wszystkie filtry modyfikujące strumień, w tym Maskowanie prywatności).

---

3.11.Detektor dymu

Jedną z nowych funkcji Xeoma jest „Detektor dymu”. Dzięki niemu otrzymają Państwo natychmiastowe powiadomienie o wybuchu pożaru. Przyjrzyjmy się funkcjom tego modułu.

 



Po włączeniu opcji Praca ciągła moduł nie blokuje zapisu strumienia w Archiwum, co umożliwia późniejsze wyszukiwanie wykrytego dymu. Tryb pracy pozwala przełączać się między trybami: Detekcja dymu, Detekcja ognia oraz Detekcja dymu i ognia z CUDA (od wersji Xeoma 23.12.7). Próg czułości pozwala uniknąć fałszywych alarmów w typowych warunkach (np. przy zapalaniu zapałki lub papierosa). Jeśli jednak monitorowany obiekt musi być całkowicie wolny od dymu, próg można ustawić na bardzo niskim poziomie. Aby wyeliminować chwilowe podmuchy dymu lub pary, których nie chce się wykrywać, należy skorzystać z suwaka Ignoruj ruch krótszy niż. Ustawienie wartości rzędu kilku sekund pozwoli odfiltrować takie zdarzenia.

Oto przykład łańcucha, który można zastosować w magazynie:



Moduł „Detektor ruchu” umieszcza każdy wykryty ruch w sekcji „Podgląd i Archiwum”. Dotyczy to wszystkich osób, a także dymu. Jednocześnie „Detektor dymu” informuje właściciela o zadymieniu za pomocą funkcji „Wysyłka SMS” i uruchamia alarm („Alarm dźwiękowy”).

Kamery z detektorem dymu umożliwiają jak najszybsze wykrycie pożaru, co przede wszystkim gwarantuje bezpieczeństwo osób i mienia.

---

3.12. Detektor obiektów



 
*W wersji Xeoma 20.10.13 i nowszych zielony napis „Pomijanie" / żółty „Niepomijanie" został zastąpiony przez zielony „Aktywowano" / żółty „Nieaktywowano".

Zasada działania tego modułu jest bardzo prosta: dopóki wykrywa on obiekt, pomija przekazywanie wideo do kolejnego modułu w łańcuchu. Gdy na ekranie nie ma obiektu, detektor niczego nie pomija. Diabeł tkwi jednak w szczegółach. Aby „Detektor obiektów” reagował wyłącznie na pożądane obiekty, wymaga on precyzyjnej konfiguracji. Przede wszystkim należy określić ich rozmiar. Pomogą w tym suwaki Minimalny rozmiar obiektu oraz Maksymalny rozmiar obiektu. Następnie należy zaznaczyć obszar występowania obiektów za pomocą pędzla. Aby ułatwić ten proces, wystarczy umieścić wybrany obiekt w polu widzenia kamery i regulować suwaki, aż w prawym górnym rogu pojawi się komunikat Aktywowano (w wersjach starszych niż 20.10.13 – „Pomijanie”). Następnie należy przejść między kamerą a obiektem. Czy komunikat Aktywowano zmienił się wtedy na Nieaktywowano? Jeśli tak, konfiguracja jest poprawna. W przeciwnym razie należy zwiększyć wartość parametru Maksymalny rozmiar obiektu.

Jak wykorzystać tę funkcję w praktyce? Jak wspomniano wcześniej, ta nazwa kryje szeroki wachlarz możliwości. Oto kilka przykładów.

Sklep. Jak zmierzyć popularność danego produktu? Oczywistą odpowiedzią jest „częstotliwość jego zakupu”, byłaby to jednak analiza powierzchowna i jednostronna. Pełniejsza odpowiedź brzmi: „częstotliwość przyciągania uwagi klienta”. Tu z pomocą przychodzi „Detektor obiektów”. Należy skierować kamerę na dany produkt i utworzyć prosty łańcuch: „Kamera uniwersalna” – „Detektor obiektów” – „Podgląd i Archiwum”. Po kilku dniach wystarczy przeanalizować luki w nagraniach z Archiwum – odpowiadają one momentom, w których klient zdjął produkt z półki, aby mu się przyjrzeć. Im więcej takich przerw, tym lepiej.

Magazyn. Wykrywanie kradzieży. Załóżmy, że mają Państwo przedmiot, który nie powinien być przemieszczany ani dotykany. Naturalnym jest chęć upewnienia się, że personel magazynu przestrzega tej zasady. Należy skierować kamerę na dany przedmiot i utworzyć łańcuch: „Kamera uniwersalna” – „Detektor obiektów” – „Podgląd i Archiwum”. Jeśli archiwum okaże się niekompletne, będą Państwo wiedzieć dokładnie, kiedy przedmiot został przesunięty.

To tylko kilka przykładów możliwości detekcji obiektów w połączeniu z profesjonalnym systemem wideo i elastycznym podejściem. Technologia VCA rozwija się dynamicznie, a Xeoma zawsze nadąża za tymi zmianami.

---

3.13. Oznaczanie HTTP i integracja z POS:

Za pomocą modułu Xeoma Oznaczanie HTTP: można dodać do plików nagrań dynamiczną nakładkę tekstową z urządzenia POS (point of sale)

Obsługa terminali POS, systemów kasowych i bankomatów (oraz innych źródeł danych – ATM, wag, czytników kodów kreskowych itp.). System zarządzania transakcjami gotówkowymi został zaprojektowany z myślą o przedsiębiorstwach handlowych. Przyjmuje on dane tekstowe, generuje zdarzenia i przechowuje je w archiwum wraz z odnośnikiem do nagrań wideo.

Wyszukiwanie tekstowe w archiwum według tytułu lub zapytania (na podstawie paragonu, liczby produktów, zwrotów, wysokości rabatów itp.) umożliwia identyfikację kradzieży i innych nadużyć finansowych ze strony personelu lub klientów, a także wykrywanie błędów operacyjnych i naruszeń dyscypliny kasowej. Moduł umożliwia wyświetlanie danych w nakładce na obrazie z kamery.

Twoja kasa fiskalna powinna przesyłać następujące informacje:
Adres IP i port serwera Xeoma
„id" = identyfikator operacji lub numer paragonu
„start" = rozpoczęcie transakcji i nagrywania
„stop" = zakończenie transakcji i nagrywania
„continue” = jeśli kasa jest ustawiona na automatyczne zatrzymanie nagrywania po np. 5 sekundach, a transakcja trwa dłużej, można wysłać tę komendę, aby nie kończyć nagrania.

Oto czynności, które należy wykonać w Xeoma:

1. Podłącz moduł HTTP Marking w łańcuchu po wymaganym module, zazwyczaj bezpośrednio po kamerze, a przed archiwum. Na przykład:



2. Nie jest wymagana żadna specjalna konfiguracja. Skonfiguruj kasę zgodnie z informacjami zawartymi w ustawieniach modułu HTTP Marking. Znajdziesz tam instrukcję obsługi modułu oraz pole (nieedytowalne):



*W wersji Xeoma 20.10.13 i nowszych zielony napis Skipping/żółty napis Not Skipping zostały zastąpione odpowiednio przez zielony Triggered i żółty Not Triggered.

3. W momencie rozpoczęcia zdarzenia (np. wystawiania paragonu) kasa wyśle komendę taką jak:
http://192.168.0.10:10090/http_marking?id=4&module=HttpMarking.60&cmd=stop

Gdzie:
192.168.0.10 zostanie zastąpione adresem IP komputera z serwerem Xeoma
10090 – portem, z którego będziesz korzystać
id=4 – identyfikatorem wysyłanym przez kasę
HttpMarking.60 – numerem modułu HTTP Marking w Xeoma (jeśli używasz kilku modułów tego typu, będą one różnić się tym numerem)
cmd=stop – komendą
start – aby rozpocząć nagrywanie
continue – aby kontynuować nagrywanie (jeśli włączono funkcję auto-stop)
stop – aby zatrzymać nagrywanie

Możesz przetestować to działanie bez użycia kasy, wysyłając komendy HTTP (start i stop) bezpośrednio w pasku adresu przeglądarki, np.:

http://192.168.0.10:10090/http_marking?id=4&module=HttpMarking.60&cmd=start
a następnie:
http://192.168.0.10:10090/http_marking?id=4&module=HttpMarking.60&cmd=stop

4: Wyszukaj w archiwum odpowiedni fragment nagrania według ID.

Przejdź do interfejsu WWW, używając linku:
http://localhost:10090/
(gdzie localhost można zastąpić adresem IP komputera z serwerem Xeoma)

Kliknij link Archiwum (pojawia się on tylko wtedy, gdy istnieje już co najmniej jedno nagranie wideo)



Wybierz kamerę, dla której chcesz przejrzeć archiwum, klikając jej obraz:



Po prawej stronie zobaczysz pole wyszukiwania. Wpisz tam użyte ID i kliknij przycisk wyszukiwania lub naciśnij Enter



Wyświetli się lista zdarzeń z tym ID. Kliknij wybrane zdarzenie, aby je obejrzeć.



Aby zainicjować zdarzenie, wpisz w pasku adresu przeglądarki następujący adres URL:

http://localhost:10090/http_marking?module=HttpMarking.1&params=param1=value1|param2=value2

Zastąp localhost swoim adresem IP (np. 192.168.0.1). Teraz możesz wprowadzić rzeczywiste parametry (zamiast param1, param2 itd.) oraz ich wartości (zamiast value1, value2 itd.). Separatorem jest znak „|”; możesz używać dowolnych znaków, np. Work Day Start, WORK DAY START, work day start lub Work_day_start. Możesz wysłać komendę do wielu markerów jednocześnie, np.: HttpMarking.1|HttpMarking.2. Komenda powinna wyglądać mniej więcej tak (wszystkie spacje zostaną automatycznie zamienione na %20):



Aby zakończyć zdarzenie, wyślij tę komendę do odpowiedniego modułu „HTTP Marker” (lub kilku):



Dzięki temu uzyskają Państwo dostęp do archiwum i będą mogli uruchomić funkcję Wyszukiwanie według oznakowania HTTP. Okno dialogowe poprosi o podanie wartości parametrów (można wyszukiwać wszystkie wartości jednocześnie) oraz przedziału czasowego, w którym ma zostać przeprowadzone wyszukiwanie. Oś czasu powinna wyglądać następująco:



Zielone obszary wskazują zdarzenia wykryte podczas wyszukiwania, a licznik Obecnie wyświetlane pokazuje, ile takich zdarzeń znaleziono i które z nich są aktualnie widoczne.

W przypadku wielu parametrów Xeoma wyświetli je jeden pod drugim; można dodać ich dowolną liczbę:



---

3.14. Nadawca żądań HTTP (integracja z automatyką domową)

Moduł ten umożliwia generowanie i wysyłanie żądań HTTP. Zapewnia integrację z rozwiązaniami zewnętrznymi (od systemów „smart home” po sektor bankowy) za pośrednictwem REST HTTP API i SDK, a także z dowolnym systemem zewnętrznym obsługującym pliki wykonywalne.

Moduł idealnie współpracuje z systemami smart home lub uzupełnia domowy system bezpieczeństwa. Aby wysyłać żądania wyzwalane ruchem, należy podłączyć moduł za detektorem ruchu. Po otrzymaniu obrazu moduł wyśle żądanie HTTP z konfigurowalnymi parametrami na określony adres. Na przykład po wykryciu ruchu moduł wyśle żądanie HTTP do modułu „Przełącznik HTTP”, który aktywuje inne moduły, np.:



Tutaj widać, że „Nadawca żądań HTTP” wysyła żądania aktywujące alarm dźwiękowy i nagrywanie do archiwum w momencie wykrycia ruchu, a następnie dezaktywuje je po ustaniu ruchu. Prosimy zwrócić uwagę na poziom czułości oraz ustawienia wielkości obiektu w detektorze ruchu.

Przyjrzyjmy się dokładniej ustawieniom modułu „Nadawca żądań HTTP”:



W polach zaznaczonych na czerwono należy wprowadzić adres URL i port serwera HTTP.

Będzie to wyglądać następująco:



Po wprowadzeniu adresu URL i portu serwera HTTP pojawiły się one w polu „Wynikowy URL”.

W ustawieniach szczegółowych należy skonfigurować interwał wysyłania oraz czas, w którym żądanie ma zostać wysłane.



Po prawidłowej konfiguracji modułu Nadawca żądań HTTP należy kliknąć „OK”, aby zapisać zmiany. Moduł konfiguruje się szybko, a jego obsługa jest intuicyjna, ponieważ wszystkie ustawienia zgromadzono w jednym menu oprogramowania Xeoma.

Od wersji Xeoma 20.11.30 moduł „Nadawca żądań HTTP” obsługuje makro %REPORT% do pobierania informacji z modułu „Detektor problemów”. Pozostałe makra to:

%FACECOUNT% – wyświetla liczbę twarzy z modułu „Rozpoznawanie twarzy”
%CROWD% – wyświetla liczbę osób z modułu „Detektor tłumu”
%NAME% – makro do odbierania imion/nazwisk z modułu „Rozpoznawanie twarzy”
%TEXT% – makro do odbierania tekstu z modułu „Rozpoznawanie tekstu”
%REPORT% – makro do odbierania informacji o typie problemu z modułu „Detektor problemów”
%EYEANGLE% – kierunek spojrzenia źrenic z modułu „Śledzenie wzroku”
%AREASTATUS% – status miejsc parkingowych z modułu „Miejsca parkingowe”
%STATUS% – makro do odbierania numeru tablicy rejestracyjnej w postaci tekstu z modułu „ANPR”, np. A110PB77 itp.

---

3.15. Moduły „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma" oraz „Odbiornik HTTP"

Funkcje modułu „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma” są proste: przesyła on obraz otrzymany z łańcucha modułów do modułu „Odbiornik HTTP” w dowolnej lokalizacji za pomocą protokołu HTTP. Moduły te działają w parze, dlatego ich ustawienia są ze sobą powiązane:



Oto sposób ich konfiguracji:

Krok 1. Zaleca się rozpoczęcie od dodania modułu „Odbiornik HTTP” w Xeoma po stronie odbiorczej, ponieważ generuje on większość parametrów konfiguracyjnych.

Po dodaniu „Odbiornika HTTP” do łańcucha na komputerze odbierającym strumień i otwarciu ustawień modułu, pierwszym widocznym elementem będzie nieedytowalne pole „Pełna ścieżka”. Jest ona generowana przez Xeoma i składa się z frazy „localhost”, portu oraz unikalnej nazwy modułu, którą można zdefiniować poniżej w polu „Ścieżka URI”, aby rozróżnić poszczególne instancje tego modułu.

Port może być dowolny, o ile nie jest aktualnie zajęty przez inny proces. Domyślnie jest to 10090.

Pełna ścieżka może w efekcie wyglądać jak http://localhost:10090/myreceiver lub http://localhost:10090/officecamera.

Ponieważ adres „localhost” działa tylko na tej samej maszynie – co w naszym przykładzie nie jest rozwiązaniem – należy zastąpić go lokalnym adresem sieciowym komputera. W tym celu skopiuj zawartość Pełnej ścieżki do Notatnika lub innego edytora tekstu i zamień „localhost” na prywatny adres IP tej maszyny, aby uzyskać wynik w postaci np. http://192.168.0.54/myreceiver lub http://192.168.1.12/officecamera.

Nazwa użytkownika oraz Hasło mogą zostać ustawione, aby uniemożliwić osobom niepowołanym dostęp do strumienia. Są one jednak opcjonalne, ponieważ dostęp bez użycia Xeoma oraz znajomości adresu IP i unikalnej nazwy modułu jest niemożliwy.

Po skonfigurowaniu „HTTP Receiver” skopiuj wynikową ścieżkę oraz dane uwierzytelniające (jeśli zostały użyte) i przejdź do kroku 2, który należy wykonać po stronie nadawczej.

Krok 2. Na komputerze, który będzie wysyłał strumień (w naszym przypadku maszynie z kamerą USB), zakończ łańcuch modułów dla tej kamery modułem „HTTP upload to other Xeoma”.

Jego ustawienia będą w zasadzie odzwierciedlać konfigurację „HTTP Receiver”:



W polu Adres wprowadź pełną ścieżkę uzyskaną w „HTTP Receiver” po zastąpieniu „localhost” prywatnym adresem IP maszyny odbiorczej (w naszym przykładzie http://192.168.0.53/mycamera). Jeśli w kroku 1 użyto innego portu niż 10090, wprowadź go w polu „Port”. To samo dotyczy danych uwierzytelniających: jeśli w kroku 1 ustawiono login i hasło, należy je tutaj powtórzyć.

To, co wyróżnia tę parę modułów, to możliwość przesyłania nie tylko obrazu, ale również dźwięku. Moduł „HTTP upload to other Xeoma” wyszukuje maszynę o wskazanym adresie IP, sprawdza obecność modułu o tej samej unikalnej nazwie (oraz poprawność danych logowania) i przesyła do niej strumień. Zapewnia to bezpieczną transmisję wideo i audio między dwiema maszynami.

Funkcja ta została wykorzystana m.in. w nowej wersji Xeoma (17.3.30) do wdrożenia trybu Cloud jednym kliknięciem: moduły „HTTP upload to other Xeoma” łączą się ze wszystkimi lokalnymi kamerami, podczas gdy Xeoma Cloud tworzy „HTTP Receivers” z już wpisanymi wszystkimi niezbędnymi informacjami.
 

Przesyłanie strumieni między serwerami Xeoma jest możliwe również innymi metodami, np. przez FTP. Należy połączyć moduł „FTP Upload” z kamerą i stworzyć łańcuch z modułem „FTP Receiver” na drugiej maszynie. W tej sytuacji nie będzie to jednak rozwiązanie optymalne, gdyż przesyłany będzie tylko obraz bez dźwięku. FTP obsługuje przesyłanie dźwięku wyłącznie przy formacie H.264, który jest natywny tylko dla kamer IP. Inną opcją jest przesyłanie przez sieć WWW. Należy połączyć moduł „Web Server” z kamerą, korzystając z modułu „Another Xeoma” na drugiej maszynie. To rozwiązanie również nie spełni naszych wymagań z tego samego powodu – przesyłane będzie wideo, ale nie dźwięk.

 

Powyższe przykłady działają wyłącznie w ramach jednej sieci lokalnej. W przypadku komputerów znajdujących się w różnych budynkach lub miastach, pierwsza maszyna wymaga zewnętrznego statycznego adresu IP. Wybierając tę opcję, w module „HTTP upload to other Xeoma” należy podać publiczny adres IP drugiego komputera lub jego odpowiednik.

Podsumowując, rozwiązanie wygląda następująco:

1. Uruchom Xeoma na pierwszym komputerze – tym, który będzie odbierać strumień z kamery – i stwórz łańcuch z modułem „HTTP Receiver”.

   

2. Wejdź w ustawienia i określ unikalną nazwę oraz nazwę użytkownika i hasło. Następnie skopiuj wynikową linię z pola „Pełna ścieżka” i zastąp „localhost” zewnętrznym statycznym („publicznym”) adresem IP tej maszyny.

   

3. To kończy konfigurację na tym komputerze, możemy już zamknąć okno Xeoma. Teraz uruchom Xeoma na drugim komputerze – tym, który będzie wysyłać strumień z kamery – i dodaj „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma” do łańcucha dla kamery USB.

   

4. Wejdź w ustawienia i wskaż „pełną ścieżkę” pierwszego komputera wraz z nazwą modułu oraz nazwą użytkownika i hasłem, jeśli są wymagane.

   

Gotowe! Teraz oprogramowanie zdalne umożliwia temu komputerowi podgląd kamery USB na żywo lub dostęp do archiwum w dowolnym momencie.

 

Od wersji Xeoma 23.6.13 połączenie P2P jest dostępne w modułach „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma” oraz „Odbiornik HTTP” jako bezpłatna alternatywa dla publicznego adresu IP. Jest bezpieczne i maksymalnie upraszcza proces łączenia. Dowiedz się więcej o połączeniu P2P w Xeoma

Powyższy przewodnik konfiguracji wygląda nieco inaczej w przypadku korzystania z połączenia P2P:

1. Pierwszym krokiem jest włączenie połączenia P2P na maszynie odbierającej – tej z modułem Odbiornik HTTP. Aby to zrobić, przejdź do: Menu główne Xeoma — Dostęp zdalny — Konfiguracja połączenia P2P. W nowo otwartym oknie „Konfiguracja połączenia P2P” znajdziesz szczegółowe informacje o tej bezpłatnej usłudze, a poniżej pole wyboru umożliwiające aktywację P2P i uzyskanie unikalnego adresu serwera.

Zaznacz „Włącz opcję połączenia P2P” i odczekaj kilka sekund. W polu „Adres P2P tego serwera” pojawi się unikalny adres w formacie „AAA-BBB-CCC”, będący alternatywą dla publicznego adresu IP. Skopiuj ten adres.

2. Następnie możesz postępować zgodnie z ogólnym przewodnikiem opisanym wyżej, używając skopiowanego adresu P2P zamiast adresu IP. W efekcie, po skopiowaniu „Pełnej ścieżki” z modułu „Odbiornik HTTP” i edycji w celu wklejenia do „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma”, będzie ona wyglądać tak: ABC-abc-AbC/mycamera. Pozostałe zalecenia z przewodnika pozostają bez zmian. W celu zwiększenia bezpieczeństwa można zastosować dane uwierzytelniające.

---

3.16. Transmisja RTSP

Otwórz moduł „Transmisja RTSP” w Xeoma – umożliwia on konwersję każdego strumienia na format RTSP (w tym H.264), niezależnie od tego, czy pochodzi on z kamery analogowej, USB czy IP. Najpierw dodajmy go do łańcucha:



Transmisja jest niemal gotowa do uruchomienia, teraz skonfiguruj moduł:



Jeśli korzystasz z mpeg4 lub mjpeg, wszystko jest gotowe – skopiuj i wklej ścieżkę (czasami będzie zawierać port: rtsp://localhost:30001/RtspTranslator.10) do modułu „Kamera uniwersalna” w innym programie Xeoma i zamień „localhost” na adres IP pierwszej maszyny. Możesz teraz rozpocząć transmisję:



Jeśli druga maszyna znajduje się w innej sieci, pierwsza będzie wymagała statycznego (stałego) adresu IP (lub jego alternatyw) z odpowiednio przekierowanym portem (jeśli w ścieżce nie ma portu, przekieruj 554 – jest to domyślny port RTSP).

Należy jednak pamiętać, że mpeg4 i mjpeg mocno obciążają sieć. Aby transmitować w formacie H.264 i zredukować obciążenie łącza, wybierz libx264 jako typ enkodera. Do poprawnego działania wymagana jest specyficzna wersja ffmpeg, którą można pobrać tutaj:
Windows: https://felenasoft.com/xeoma/downloads/ffmpeg/win/ffmpeg_win.exe
Linux: https://felenasoft.com/xeoma/downloads/ffmpeg/linux/ffmpeg_linux

W wersji Xeoma 20.10.13 dodano obsługę modułu Transmisja RTSP dla architektury ARMv8 w Xeoma Pro.

Od wersji Xeoma 22.10.12 moduł Transmisja RTSP jest dostępny w edycji Xeoma Standard.

Uwaga: ta opcja jest niedostępna dla systemu macOS z powodu braku wersji ffmpeg dla tej platformy. Wskaż ścieżkę do tego pliku na swojej maszynie:



Aby zminimalizować przepływność bitów, wybierz wysoki poziom kompresji. Uzyskasz w ten sposób skompresowany strumień o znacznie niższej przepływności, bez utraty jakości.

Metoda ta ma jednak wadę – kompresja i kodowanie strumienia to zadania dla procesora, które muszą być wykonywane w sposób ciągły. W konsekwencji obciążenie procesora serwera rośnie wraz ze wzrostem stopnia kompresji.
Ilustruje to podstawowy dylemat administratora systemu dozoru wideo: obciążenie procesora czy obciążenie sieci? Sprowadza się to do wyboru: wydajny serwer czy wydajna sieć? Przy kilku kamerach kwestia ta jest nieistotna, ponieważ poradzi sobie z tym nawet przestarzały sprzęt, jednak wraz ze wzrostem skali (50–80 kamer na serwer) wymagania stają się coraz bardziej istotne. Najczęstszym rozwiązaniem jest oczywiście kompromis: strumień MJPEG do podglądu i strumień H.264 do archiwum – dzięki temu serwer nie musi dekodować obrazu w czasie rzeczywistym, a sieć przesyła tylko jeden nieskompresowany strumień na kamerę.

---

ROZDZIAŁ 4. ZAAWANSOWANE FUNKCJE MONITORINGU


4.1. Architektura Klient-Serwer Xeoma

Xeoma opiera się na architekturze klient-serwer. Oznacza to, że system składa się z dwóch części: Xeoma Server oraz Xeoma Client. Serwer obsługuje kamery i inne źródła, wykonując całą pracę automatyczną, natomiast Klient służy do podglądu i interakcji z serwerem. Klient może działać na tym samym urządzeniu co serwer lub na maszynie zdalnej, w tym na telefonach komórkowych.

Po pobraniu Xeoma otrzymujesz plik wykonywalny. Uruchamiając oprogramowanie do kamer IP za pomocą tego programu, uruchamiasz jednocześnie moduł Serwera i Klienta. Serwer działa w tle, a Klient wyświetla się jako główne okno Xeoma.



Później, korzystając z dostępu zdalnego, wykorzystasz zalety architektury klient-serwer, aby połączyć część klienta na jednym komputerze z częścią serwera na innym (do jednego serwera można podłączyć wiele klientów). Odbywa się to poprzez Menu główne -> Dostęp zdalny -> Połącz z oknem dialogowym Połączenia, w którym należy zastąpić „lokalny” adres IP (adres komputera, na którym uruchomiono Xeoma) „zdalnym” adresem IP lub lokalizacją Repeatera; szczegóły znajdziesz w informacjach o dostępie zdalnym.

Zobacz także: Różnica między ustawieniami Serwera i Klienta oraz Konfiguracja modułu Klienta w Xeoma



Niezależnie od trybu pracy, Xeoma może działać z instalacją na komputerze lub bez niej. Różnica polega na tym, że jeśli program ma uruchamiać się automatycznie przy każdym starcie systemu, należy skonfigurować autostart – samego serwera lub serwera wraz z klientem. W tym celu wystarczy zaznaczyć odpowiednie pola w menu instalacji.

Licencje dotyczą wyłącznie modułu Serwera. To doskonała wiadomość dla osób planujących korzystanie z funkcji dostępu zdalnego – bez względu na liczbę podłączonych klientów, kupujesz licencję tylko dla serwera. Sprawdź najbardziej opłacalne oferty licencji Xeoma na naszej stronie zakupów.

---

Aplikacje mobilne Xeoma są dostępne dla systemów Android i iOS:



4.2. Instalacja programu

Xeoma nie wymaga instalacji i może zacząć działać natychmiast po pobraniu. Możesz jednak zainstalować Xeoma, aby program uruchamiał się automatycznie wraz z systemem operacyjnym.



Uwaga: Xeoma nie instaluje żadnych elementów bez zgody użytkownika. Proces instalacji jest w pełni konfigurowalny.



Przejdź do Menu główne -> Instaluj -> Instaluj. Pojawi się monit z pytaniem o preferowany typ instalacji oraz folder, w którym ma zostać zainstalowane oprogramowanie.

Autostart serwera: Xeoma Server będzie uruchamiany automatycznie przy każdym starcie systemu operacyjnego. Jest to rozwiązanie optymalne, gdy serwer musi nieprzerwanie przetwarzać obraz z kamer, a połączenie z nim za pomocą Xeoma Client następuje jedynie okazjonalnie. Aby to skonfigurować, uruchom utworzony na pulpicie skrót Xeoma.

Autostart klienta: Xeoma Client (interfejs wizualny) będzie uruchamiany automatycznie przy każdym starcie systemu. Jest to przydatne, gdy serwer znajduje się w innej lokalizacji i chcesz nawiązać z nim automatyczne połączenie zdalne.

Uwaga: „Tryb ukryty” i „Autostart klienta” to opcje wzajemnie wykluczające się. W przypadku monitoringu dyskretnego automatyczne otwieranie interfejsu klienta przy każdym uruchomieniu komputera jest niepożądane, gdyż całkowicie zdradziłoby obecność systemu. Należy wybrać jedną z opcji – autostart klienta lub tryb ukryty – bądź zrezygnować z obu (np. gdy komputer nie służy do obsługi kamer ani nagrań, a jedynie do ciągłego przesyłania materiału na stronę WWW lub serwer FTP). Wybór autostartu serwera oraz Trybu ukrytego spowoduje pracę Xeoma w trybie stealth. Skrót do programu nie zostanie utworzony na pulpicie (jeśli istniał, zostanie usunięty). Xeoma Server będzie uruchamiany automatycznie przy starcie systemu, ale nie będzie widoczny na liście procesów.

Instalacja na Androida: Aby zainstalować Xeoma na Androida, znajdź aplikację w sklepie Google Play lub Huawei App Gallery (jeśli Twoje urządzenie nie obsługuje usług Google) i kliknij „Zainstaluj”. Więcej szczegółów znajdziesz tutaj.
Alternatywnie możesz pobrać wersję Xeoma z szerszą funkcjonalnością na Androida z naszej strony internetowej. Uruchom i zainstaluj pobrany plik (wymaga to zezwolenia na instalację aplikacji z nieznanych źródeł w ustawieniach urządzenia).

Instalacja na iOS: Aby zainstalować Xeoma na urządzeniach z iOS, wyszukaj aplikację w App Store i kliknij „Pobierz”. Należy pamiętać, że na iOS dostępna jest wyłącznie część kliencka, która umożliwia zdalny podgląd kamer. Więcej szczegółów znajdziesz tutaj.

Ze względu na ograniczenia systemów operacyjnych, opcja instalacji w „Trybie ukrytym” nie jest dostępna w aplikacjach Xeoma na Android i iOS.

Po zaznaczeniu wybranych opcji instalacji i kliknięciu przycisku OK wskazane komponenty zostaną zainstalowane na lokalnym komputerze i uruchomione ponownie. Uwaga: ustawienia nie zostaną zapisane w przypadku korzystania z wersji próbnej (szczegółowe informacje o trybach Xeoma i ich ograniczeniach znajdziesz tutaj).

Ważne: zainstalowany serwer działa jako usługa. Można go zatrzymać w zakładce Usługi Menedżera zadań lub odinstalować (a tym samym zatrzymać) za pomocą klienta.

Ważne: jeśli podczas łączenia z Xeoma pojawi się komunikat „Zignoruj i mimo to połącz z serwerem", oznacza to, że używasz różnych wersji Klienta i Serwera (zainstalowanego).
Może to powodować problemy z działaniem Xeoma, przeglądaniem archiwum itp. Zaleca się stosowanie tej samej wersji Klienta i Serwera.
Wersję Xeoma można sprawdzić w nagłówku programu po połączeniu z serwerem (wybierając opcję „Zignoruj i mimo to połącz z serwerem”). Starsze wersje można pobrać tutaj.

Poniżej opcji instalacji oprogramowania znajduje się pole z hasłem do zdalnego dostępu (nieedytowalne). Zaznacz pole wyboru, aby ustawić to hasło również dla dostępu lokalnego (wówczas każdy, kto uzyskuje dostęp do Xeoma, nawet na tym komputerze, będzie musiał podać hasło). Hasło można zmienić w oknie dialogowym Uprawnienia użytkownika (lub poprzez konsolę za pomocą polecenia -setpassword).

W konsoli do zarządzania instalacją Xeoma służy polecenie '-install [-argument]'. Użyj -install -allauto, aby zainstalować zarówno serwer, jak i klienta z autostartem wraz z systemem operacyjnym (patrz wyjaśnienie powyżej, w sekcji dotyczącej instalacji z interfejsem graficznym); Użyj -install -coreauto, aby zainstalować tylko komponent serwera z autostartem, podczas gdy klient będzie wymagał ręcznego uruchomienia; Użyj -install -hiddenmode, aby włączyć tryb ukryty; Użyj -install -allmanual, aby utworzyć skróty do serwera i klienta, umożliwiające ich ręczne uruchamianie w razie potrzeby. Dostępna jest również komenda „-installdir [DirPath]", pozwalająca zmienić katalog instalacji programu Xeoma. Więcej o komendach konsoli

---

4.3. Licencje: warunki i zakup

Program do monitoringu wizyjnego Xeoma oferuje 4 licencje komercyjne: Xeoma Starter, Xeoma Lite, Xeoma Standard oraz Xeoma Pro, a także inne produkty komercyjne: Dodatkowe moduły (dla Xeoma Standard i Xeoma Pro), Aktualizacja do wersji Pro (dla Xeoma Standard), Xeoma Cloud oraz połączenie przez Repeater.

Niektóre nasze produkty obsługują wyłącznie licencje wieczyste, inne są dostępne tylko w modelu miesięcznej subskrypcji, a jeszcze inne w obu wariantach.

Więcej informacji na temat opcji zakupu znajdziesz w poniższej tabeli:

Produkt Xeoma	Typ licencjonowania
Xeoma Starter	Licencja wieczysta (zakup jednorazowy)
Xeoma Lite	Licencja wieczysta (zakup jednorazowy)
Xeoma Standard	Licencja wieczysta* (zakup jednorazowy) lub subskrypcja miesięczna (wynajem)
Xeoma Pro	Licencja wieczysta* (zakup jednorazowy) lub subskrypcja miesięczna (wynajem)
Moduły dodatkowe**	Licencja wieczysta* (zakup jednorazowy) lub subskrypcja miesięczna (wynajem)
Aktualizacja do Xeoma Pro	Licencja wieczysta (zakup jednorazowy)
Przedłużenie okresu aktualizacji licencji	Licencja wieczysta (zakup jednorazowy)
Xeoma Cloud	Subskrypcja miesięczna
Xeoma Repeater	Subskrypcja roczna lub miesięczna
Xeoma Pro Your Cloud	Zobacz Xeoma Pro
* Licencje wieczyste dla następujących produktów: Xeoma Standard, Xeoma Pro, Dodatkowe moduły, Aktualizacja do Xeoma Pro oraz Przedłużenie okresu aktualizacji licencji – można nabyć jako klucz programowy lub, za dodatkową opłatą, jako klucz sprzętowy. ** Licencje na Dodatkowe moduły nabywa się oddzielnie od licencji na Xeoma Standard lub Xeoma Pro.

Licencje i subskrypcje Xeoma można zakupić na naszej stronie zakupów, w serwisach partnerów lub kontaktując się z zespołem wsparcia Xeoma.

Pełny regulamin korzystania z Xeoma

 

Zakup licencji wieczystej:
Licencja wieczysta Xeoma to zakup jednorazowy. Domyślnie licencja jest identyfikowana numerem seryjnym (kombinacja 25 cyfr i liter), który otrzymałeś na podany adres e-mail.

Istnieje możliwość zamówienia klucza sprzętowego za dodatkową opłatą. Klucz zostanie dostarczony kurierem pod wskazany adres. Więcej o różnicach między kluczami programowymi a sprzętowymi

Z wyjątkiem Xeoma Starter, wszystkie licencje wieczyste nabywa się dla określonej liczby kamer na serwer. Oznacza to konieczność zakupu osobnego klucza dla każdego serwera, w zależności od planowanej liczby kamer (lub innych źródeł wideo). Termin „źródło wideo" odnosi się zazwyczaj do źródła sygnału wideo („Kamera uniwersalna", „Inny serwer Xeoma", „Przechwytywanie ekranu") lub, w opisanych tutaj przypadkach, do modułu „Mikrofon". Xeoma Starter obsługuje natomiast stałą liczbę kamer i jest nabywany na serwer niezależnie od liczby źródeł.

W większości przypadków licencję otrzymasz niezwłocznie po dokonaniu płatności. Transakcje bankowe oraz płatności przez PayPal są realizowane w ciągu kilku dni roboczych, jednak klucz licencyjny zostanie wysłany natychmiast po zaksięgowaniu wpłaty po naszej stronie. Sama aktywacja licencji trwa zaledwie kilka sekund. Licencja wieczysta jest uniwersalna i można ją aktywować w systemach Windows, Linux, Linux ARM, Mac OS oraz Android (z wyjątkiem kluczy sprzętowych).

Po aktywacji licencji dla konkretnej edycji Xeoma, oprogramowanie przełącza się na wersję komercyjną tej edycji. Wszystkie funkcje dostępne w danej edycji stają się aktywne dla liczby kamer objętych licencją (więcej informacji na temat warunków zakupu poszczególnych licencji).
Ponieważ licencje Xeoma są wieczyste, można z nich korzystać bezterminowo.

Licencje Xeoma na wersje Standard, Pro oraz moduły dodatkowe obejmują bezpłatne aktualizacje przez 1, 3 lub 10 lat od daty zakupu (domyślnie wybierany jest okres 1 roku, chyba że ręcznie wskazano inaczej). W przypadku Xeoma Starter bezpłatny okres aktualizacji jest krótszy i wynosi zaledwie 1 miesiąc od daty zakupu. Xeoma Lite nie obejmuje okresu aktualizacji – można korzystać wyłącznie z wersji wydanej w momencie zakupu lub starszej.

Domyślnie licencje wieczyste są aktywowane (rejestrowane) online, jednak dostępne są również opcje offline. Więcej informacji

Aktywowana licencja jest przypisana do unikalnego identyfikatora (ID) serwera, na którym została aktywowana. Możliwa jest jednak jej ponowna aktywacja na tym samym serwerze w przypadku reinstalacji systemu operacyjnego. W razie problemów z aktywacją przejdź do strony „Rozwiązywanie problemów z aktywacją”.
Informacje o aktywnych licencjach znajdują się w menu: Xeoma → Menu główne → Informacje → Aktywne licencje.

Z wyjątkiem Xeoma Starter, wszystkie licencje wieczyste można kumulować: nowe licencje sumują się z poprzednimi, co pozwala na wykorzystanie łącznej liczby źródeł wideo ze wszystkich zakupionych licencji (liczba nowych licencji jest nieograniczona dla Xeoma Standard, Xeoma Pro, modułów dodatkowych, przedłużeń oraz aktualizacji do Pro; Xeoma Lite obsługuje maksymalnie 4 licencje).

Zdalne połączenie klienta z serwerem posiadającym aktywną licencję jest bezpłatne, niezależnie od liczby podłączonych źródeł.

 

Wynajem Xeoma Standard, Xeoma Pro oraz modułów dodatkowych:

Licencje na Xeoma Standard, Xeoma Pro oraz moduły dodatkowe możesz wynajmować, odnawiając subskrypcję w cyklu miesięcznym lub rocznym. Domyślnie wynajęta licencja jest identyfikowana za pomocą numeru seryjnego (ciąg 25 znaków alfanumerycznych), który otrzymasz na podany adres e-mail i aktywujesz w programie lub aplikacji Xeoma. Przy terminowych płatnościach subskrypcja przedłuża się automatycznie, dzięki czemu nie ma konieczności ponownej aktywacji klucza każdego dnia czy miesiąca. Możliwy jest również wynajem licencji na kilka dni lub miesięcy. Aby aktywować i korzystać z wynajętej licencji, wymagane jest stałe połączenie z Internetem na serwerze, na którym licencja jest aktywowana, lub na maszynie proxy (tzw. Serwer Licencji) dostępnej dla serwera głównego.

Wynajem licencji dla pozostałych produktów Xeoma jest niedostępny.

Xeoma Standard, Xeoma Pro oraz moduły dodatkowe wynajmuje się dla określonej liczby kamer na serwer. Oznacza to konieczność zakupu osobnej licencji dla każdego serwera, w zależności od planowanej liczby kamer (lub innych źródeł wideo). „Źródło wideo” to zazwyczaj źródło sygnału wideo („Kamera uniwersalna”, „Inna instancja Xeoma”, \"Przechwytywanie ekranu”) lub, w przypadkach opisanych tutaj, moduł „Mikrofon”.

W większości przypadków wynajęta licencja zostanie dostarczona bezpośrednio po dokonaniu płatności. Przelewy bankowe i płatności przez PayPal są przetwarzane w ciągu kilku dni roboczych, jednak klucz licencyjny zostanie wysłany niezwłocznie po zaksięgowaniu wpłaty. Sama aktywacja licencji trwa zaledwie kilka sekund. Wynajęta licencja jest uniwersalna i może zostać aktywowana w systemach Windows, Linux, Linux ARM, Mac OS lub Android przy stałym dostępie do Internetu (bezpośrednio lub przez proxy).

Wynajęta licencja nie może być dostarczona w formie klucza sprzętowego, lecz istnieje możliwość wykorzystania serwera licencji dla maszyn, które nie posiadają własnego połączenia z Internetem.

Po aktywacji licencji dla konkretnej edycji Xeoma, system przełącza się na wersję komercyjną danej edycji. Wszystkie funkcje obsługiwane przez tę edycję stają się dostępne dla liczby kamer objętych licencją przez wybrany okres najmu (więcej informacji w sekcji warunki zakupu różnych licencji).

Po zakończeniu okresu najmu wygasła licencja przestanie działać, a Xeoma wyświetli komunikat o błędzie. Przedłużenie najmu w tym czasie automatycznie przywróci aktywność licencji. W przypadku przejścia na wersję Trial, ponowna aktywacja klucza seryjnego będzie wymagana po opłaceniu kolejnego okresu najmu.

W trakcie trwania najmu licencji można aktualizować Xeoma Standard, Xeoma Pro oraz moduły dodatkowe do wszystkich najnowszych wersji.

Aktywowana licencja jest powiązana z unikalnym ID serwera, na którym została aktywowana, jednak możliwa jest jej ponowna aktywacja na tym samym serwerze po reinstalacji systemu operacyjnego. W przypadku problemów z procesem aktywacji należy przejść na stronę „Rozwiązywanie problemów z aktywacją”.

Informacje o aktywnych licencjach znajdują się w menu: Xeoma → Menu główne → Informacje → Aktywne licencje.

Wynajęte licencje mogą się sumować: nowe licencje można dodawać do istniejących, korzystając z łącznej liczby źródeł wideo z wszystkich zakupionych licencji.

Połączenie z serwerem z aktywowaną licencją jest bezpłatne, niezależnie od liczby klientów.

 

W przypadku subskrypcji Xeoma Cloud:

Subskrypcja Xeoma Cloud to miesięczny abonament na oddzielną usługę Xeoma w chmurze.
Taryfa zależy od liczby kamer, ich parametrów oraz przestrzeni dyskowej, jeśli wymagane jest przechowywanie nagrań w Xeoma Cloud.

Aby zakupić subskrypcję Xeoma Cloud, należy skorzystać z kalkulatora taryf Xeoma Cloud na stronie zakupu i wybrać parametry kamer na okres subskrypcji. Zaleca się uwzględnienie ograniczeń technicznych kamer, aby wyliczona taryfa pokrywała wszystkie niezbędne potrzeby.

Subskrypcja nie wymaga aktywacji. Po zakupie dane dostępowe do konta zostaną przesłane na wskazany adres e-mail.

W większości przypadków dane dostępowe otrzymują Państwo bezpośrednio po zakupie. Przelewy bankowe i płatności przez PayPal są przetwarzane w ciągu kilku dni roboczych, jednak dane dostępowe zostaną wysłane niezwłocznie po zaksięgowaniu wpłaty.

Tutaj dowiesz się, jak zalogować się do konta Xeoma Cloud

Tutaj dowiesz się, jak podłączyć kamery do Xeoma Cloud

Subskrypcja zostanie automatycznie odnowiona po terminowym dokonaniu płatności. Rejestracja lub ponowna aktywacja klucza licencyjnego nie będzie wymagana.
Przed wygaśnięciem subskrypcji na Twój adres e-mail zostanie wysłana wiadomość przypominająca o konieczności jej odnowienia.

W przypadku braku terminowego odnowienia subskrypcji konto zostanie zawieszone, a użytkownik otrzyma okres karencji na przedłużenie subskrypcji bez utraty ustawień i nagrań. Jeśli konto pozostanie zawieszone dłużej niż tydzień przed opłaceniem subskrypcji, możliwe będzie jedynie przywrócenie ustawień, natomiast nagrania zostaną trwale usunięte.

Jeśli potrzebują Państwo subskrypcji na kilka miesięcy lub chcą dodać więcej kamer, funkcji opartych na AI bądź dodatkowych modułów, prosimy o kontakt z nami.

Xeoma Cloud jest najczęściej wykorzystywana jako samodzielna usługa, niezależna od wersji desktopowej Xeoma. Można jednak korzystać z obu rozwiązań jednocześnie. W takim przypadku wymagana jest subskrypcja Xeoma Cloud oraz wybrana edycja Xeoma na komputer (jeśli jest to edycja komercyjna, podlega ona dodatkowej opłacie). Należy pamiętać, że subskrypcja Xeoma Cloud nie jest zawarta w żadnej z edycji Xeoma i zawsze jest nabywana osobno. Oto przykład takiego przypadku.

Informacje o subskrypcji znajdują się w Xeoma (aplikacji na Androida lub programie na PC) → Menu główne → Informacje → Aktywne licencje. Aby wyświetlić te dane, należy zalogować się na swoje konto.

 

W przypadku subskrypcji Repeater:

Subskrypcja Repeater to miesięczny (lub roczny) abonament na odrębną usługę Repeater. Jest ona zawsze nabywana niezależnie od licencji Xeoma i nie jest wliczona w ich cenę.

Subskrypcję Repeater nabywa się na jeden serwer, niezależnie od liczby kamer.
Do korzystania z usługi Repeater wymagane jest stałe połączenie z Internetem.

Subskrypcja Repeater jest identyfikowana numerem seryjnym (kombinacją 25 cyfr i liter), który zostanie przesłany na podany adres e-mail i jest niezbędny do aktywacji konta w programie Xeoma na PC lub w aplikacji.

W większości przypadków numer seryjny otrzymują Państwo natychmiast po zakupie. Przelewy bankowe oraz płatności przez PayPal są realizowane w ciągu kilku dni roboczych, jednak klucz zostanie wysłany niezwłocznie po zaksięgowaniu wpłaty.

Subskrypcja Repeater jest uniwersalna i może zostać aktywowana w systemach Windows, Linux, Linux ARM, Mac OS lub Android (wymagane połączenie z Internetem).

Sama aktywacja subskrypcji trwa zaledwie kilka sekund. Należy pamiętać, że odbywa się ona w oknie dialogowym oddzielnym od edycji Xeoma.

Aktywowana licencja jest przypisana do unikalnego identyfikatora (ID) serwera, na którym została aktywowana. Po tym procesie zmiana adresu Repeatera nie będzie możliwa.

W przypadku terminowej opłaty subskrypcja zostanie odnowiona automatycznie. Ponowna rejestracja lub aktywacja klucza licencyjnego nie będzie wymagana.

Po wygaśnięciu subskrypcji zdalne połączenie z Xeoma poprzez Repeater stanie się niedostępne, co nie wpłynie jednak na pozostałe funkcje systemu. Po odnowieniu subskrypcji usługa Repeater zostanie wznowiona.

Usługa Repeater nie jest wymagana do zdalnego połączenia z Xeoma Cloud, ponieważ nasze serwery posiadają już publiczny (zewnętrzny statyczny) adres IP dla wygody użytkownika.

Subskrypcja Repeater nie wpływa na możliwość aktualizacji Xeoma do nowych wersji – zależy to wyłącznie od edycji, w której Repeater został aktywowany.

 

Licencje Xeoma nie są przypisane do konkretnych kamer. Można swobodnie zastąpić jedną kamerę inną, bez ingerencji w system i bez kontaktu z naszym wsparciem technicznym.

Przy wyborze systemu nadzoru należy przeanalizować obsługiwane funkcje, całkowity koszt oprogramowania oraz konkretną edycję. Na cenę końcową całego wdrożenia wpływają licencje, wydajność urządzeń oraz wiele innych czynników.

Jeśli potrzebują Państwo pomocy w wyborze licencji, napotkali problemy z aktywacją lub nie otrzymali licencji po dokonaniu płatności, zapraszamy do kontaktu!

---

4.4. Aktywacja programu

Po zakupie licencji otrzymają Państwo alfanumeryczny numer seryjny. Należy skorzystać z jednej z metod aktywacji, aby przełączyć Xeoma na wybraną wersję komercyjną lub przedłużyć licencje już aktywne na danym urządzeniu.

Aby aktywować licencje Xeoma Pro Cloud, prosimy postępować zgodnie z instrukcją.

Przegląd opcji aktywacji systemu Xeoma:

Typ licencji Xeoma	Aktywacja jest wymagana w przypadku: maszyny DEDYKOWANEJ		Aktywacja jest wymagana w przypadku: maszyny WIRTUALNEJ
	Urządzenie ma połączenie z Internetem	Urządzenie nie ma połączenia z Internetem	Urządzenie ma połączenie z Internetem	Urządzenie nie ma połączenia z Internetem
Bezpłatna wersja Xeoma	Wersja nie wymaga aktywacji. Więcej informacji
Standardowa bezterminowa licencja Xeoma z jednorazową opłatą (np. Starter, Lite, Standard, Pro, dodatkowe moduły, przedłużenia, aktualizacja ze Standard na Pro)	aktywacja online (zalecana) – jednorazowa aktywacja; umożliwia pracę bez dostępu do Internetu serwer licencji – jeśli wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w obrębie tej samej sieci klucz sprzętowy – jeśli wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w dowolnej sieci	aktywacja offline (zalecana) – aktywacja jednorazowa, jeśli w sieci znajduje się inne urządzenie z dostępem do Internetu serwer licencji – jeśli w sieci znajduje się inne urządzenie z dostępem do Internetu i wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w obrębie tej samej sieci klucz sprzętowy – jeśli wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w dowolnej sieci	aktywacja online (zalecana) – wymagany jest stały dostęp do Internetu serwer licencji – jeśli w sieci znajduje się inne urządzenie z dostępem do Internetu i wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w obrębie tej samej sieci klucz sprzętowy – jeśli wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w dowolnej sieci	serwer licencji – jeśli w sieci znajduje się inne urządzenie z dostępem do Internetu i wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w obrębie tej samej sieci klucz sprzętowy – jeśli wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w dowolnej sieci
Miesięczna subskrypcja licencji Xeoma (subskrypcja wersji Standard, Pro, dodatkowych modułów) lub licencje demo/trial	aktywacja online (zalecana) – wymagany jest stały dostęp do Internetu	serwer licencji – jeśli w sieci znajduje się inne urządzenie z dostępem do Internetu i wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w obrębie tej samej sieci	aktywacja online (zalecana) – wymagany jest stały dostęp do Internetu	serwer licencji – jeśli w sieci znajduje się inne urządzenie z dostępem do Internetu i wymagane jest łatwe przenoszenie licencji w obrębie tej samej sieci
Xeoma Pro Your Cloud (własna usługa VSaaS)	Własny typ aktywacji w przeglądarce internetowej lub w plikach konfiguracyjnych. Więcej informacji
Xeoma Cloud	Produkt nie wymaga aktywacji. Więcej informacji
Repeater	Tylko aktywacja online, realizowana w osobnym oknie. Więcej informacji

Dodatkową tabelę z opcjami aktywacji znajdziesz tutaj

 

4.4.1. Aktywacja online

Prosty, domyślny typ aktywacji w Xeoma, wymagający dostępu do Internetu. Można ją przeprowadzić za pomocą klienta Xeoma lub w konsoli/terminalu/wierszu poleceń.
Można go również stosować przez proxy.

Przez Xeoma Client:

Wklej licencję (numer seryjny) w pole Aktywacja online (Menu główne –> Rejestracja –> Aktywuj), zaakceptuj regulamin i kliknij przycisk OK.



Po pomyślnym zakończeniu aktywacji pojawi się komunikat informujący o liczbie dostępnych obecnie źródeł wideo.



Przez konsolę/cmd/terminal (dla serwerów bez interfejsu graficznego/GUI):

Przeciągnij plik wykonywalny Xeoma (xeoma.exe, xeoma.app) do okna konsoli, naciśnij spację i wpisz polecenie -activateOnline XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX (Twój kod licencji), a następnie naciśnij Enter.



 



Jeśli operacja przebiegnie pomyślnie, otrzymasz potwierdzenie aktywacji.

Aby aktywować kilka numerów seryjnych (licencji) na jednym urządzeniu, postępuj zgodnie z tymi samymi instrukcjami, ale zamiast jednego numeru wprowadź wszystkie posiadane kody, oddzielając je przecinkiem lub średnikiem (bez spacji) i otaczając cały zestaw cudzysłowem. Przykład: “XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX,YYYYY-YYYYY-YYYYY-YYYYY-YYYYY,ZZZZZ-ZZZZZ-ZZZZZ-ZZZZZ-ZZZZZ”

Wskazówka: Licencje Xeoma nie są przeznaczone do częstej zmiany sprzętu. W przypadku braku pewności co do wybranego sprzętu zaleca się korzystanie z licencji demo. Przy częstych zmianach sprzętu należy rozważyć zastosowanie klucza sprzętowego lub serwera licencji.

W razie potrzeby kliknij Aktywacja offline.

 

4.4.2. Aktywacja offline

Jeśli komputer nie jest podłączony do Internetu lub korzystanie z połączenia sieciowego jest niewskazane, możesz zastosować w Xeoma aktywację offline.
Aktywacja offline dotyczy licencji wieczystych i dedykowanych maszyn; można jej również użyć do dodania kolejnych licencji do klucza sprzętowego. (Zobacz wszystkie opcje aktywacji).

Przez Klienta Xeoma:

W tym celu przejdź do: Menu główne $\rightarrow$ Rejestracja $\rightarrow$ Aktywuj $\rightarrow$ zaznacz akceptację Regulaminu $\rightarrow$ kliknij link Aktywacja offline.



Następnie wprowadź swoją licencję, kliknij „Kopiuj do schowka”, aby skopiować link, i otwórz go w przeglądarce na innym komputerze (urządzeniu) z dostępem do Internetu. Po przejściu pod ten link otrzymasz odpowiedź w postaci ciągu cyfr i liter. Skopiuj ją i wprowadź w polu odpowiedzi w programie Xeoma:





Po pomyślnej aktywacji Xeoma przełączy się w tryb komercyjny (można to sprawdzić w nagłówku oprogramowania), pojawi się komunikat „Aktywacja zakończona pomyślnie", a licencja będzie widoczna w sekcji Menu główne – Informacje – Aktywne licencje.



Przez konsolę/cmd/Terminal (dla serwerów bez interfejsu graficznego/GUI):

Przeciągnij plik wykonywalny Xeoma (xeoma.exe, xeoma.app) do konsoli, naciśnij Spację i wprowadź komendę -activateRequest XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX (kod Twojej licencji), a następnie naciśnij Enter.



Otrzymasz link, który należy otworzyć w przeglądarce na dowolnym innym urządzeniu (komputerze, tablecie, smartfonie itp.) z dostępem do Internetu. Pojawi się odpowiedź: ciąg cyfr i liter, który należy skopiować i przenieść do konsoli na komputerze bez dostępu do sieci, gdzie chcesz aktywować licencję Xeoma. W konsoli ponownie przeciągnij plik wykonywalny Xeoma lub wprowadź ręcznie ścieżkę do niego, dodaj spację i komendę –activateResponse ODPOWIEDŹ OTRZYMANA Z PRZEGŁĄDARKI (gdzie ODPOWIEDŹ OTRZYMANA Z PRZEGŁĄDARKI to tekst uzyskany w przeglądarce urządzenia z Internetem), a następnie naciśnij Enter:



Aby aktywować kilka numerów seryjnych (licencji) na jednym urządzeniu, postępuj zgodnie z tymi samymi instrukcjami, ale zamiast jednego numeru wprowadź kilka numerów seryjnych, oddzielając je przecinkiem (bez spacji). Przykład: XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX,YYYYY-YYYYY-YYYYY-YYYYY-YYYYY,ZZZZZ-ZZZZZ-ZZZZZ-ZZZZZ-ZZZZZ

Jeśli na serwerze są już aktywne licencje i chcesz dodać kolejne, po prostu aktywuj nowe numery seryjne w ten sam sposób. Licencje będą się sumować (uwaga: licencje Lite sumują się tylko do 4 kamer na serwer i wyłącznie między sobą).

Jeśli posiadasz aktualizację ze Standard na Pro, możesz ją aktywować, wpisując numer seryjny oryginalnej licencji, średnik, a następnie numer seryjny aktualizacji (bez spacji). Przykład: XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX-XXXXX;YYYYY-YYYYY-YYYYY-YYYYY-YYYYY. W rezultacie uzyskasz dostęp do funkcji wersji Pro dla wskazanej liczby kamer. Jeśli licencja Standard obejmowała więcej kamer niż aktualizacja, zmiana dotyczy tylko ich części.

Niezależnie od wybranej metody aktywacji, komercyjna edycja Xeoma oferuje nieograniczone możliwości i pełen pakiet korzyści.

Informacje na temat aktywacji Xeoma za pomocą serwera proxy znajdziesz w tej sekcji.

 

4.4.3. Aktywacja na maszynach wirtualnych

Aktywacja jest możliwa na dowolnym typie maszyn wirtualnych w przypadku licencji wieczystych Xeoma (Xeoma Standard), Xeoma Pro, Xeoma Lite (od wersji 20.10.13) oraz Xeoma Starter, a także dla aktualizacji do Xeoma Pro i Xeoma Standard, odnowień Xeoma Pro oraz licencji wynajmowanych lub demonstracyjnych Xeoma Standard i Xeoma Pro.

Aby aktywować jedną lub kilka licencji na maszynie wirtualnej, skorzystaj z aktywacji online Xeoma – przez klienta Xeoma lub konsolę.
Pamiętaj, że na maszynie wirtualnej wymagany jest stały dostęp do Internetu. W przypadku utraty połączenia licencja może zostać dezaktywowana, lecz zostanie automatycznie przywrócona po szybkim odzyskaniu łączności. Jeśli brak dostępu do Internetu utrzyma się przez kilka dni, konieczna będzie ponowna aktywacja licencji, aby przywrócić działanie systemu.

Alternatywnie, jeśli na maszynie wirtualnej, na której chcesz aktywować Xeoma, brak jest dostępu do Internetu, możesz użyć klucza sprzętowego lub serwera licencji. W tym drugim przypadku należy skonfigurować własny serwer licencji na innym komputerze w sieci mającym dostęp do Internetu i wybrać go podczas aktywacji. Więcej informacji na temat serwera licencji znajdziesz w sekcji 4.4.4.

Aktywacja licencji Lite na maszynach wirtualnych jest możliwa od wersji 20.10.13 (wymaga również stałego dostępu do Internetu).

Wskazówka: jeśli chcesz korzystać z Xeoma na maszynach wirtualnych bez dostępu do Internetu, zalecamy użycie serwera licencji lub zakup kluczy sprzętowych

Próba standardowej aktywacji Xeoma na maszynie wirtualnej bez połączenia z Internetem spowoduje wyświetlenie ostrzeżenia:



Sprawdź dostępne opcje dla tego przypadku.

Legacy – Xeoma do wersji 16.12.26:
Aktywacja jest możliwa na następujących maszynach wirtualnych:
1) Hyper-V
2) KVM
3) LXC
4) VMWare
5) Virtual Box
Jeśli używasz innego typu maszyny wirtualnej, wybierz jedną z listy lub skorzystaj z maszyny fizycznej.

 

4.4.4. Aktywacja za pomocą serwera licencji

Jeśli Twoja maszyna wirtualna nie ma dostępu do Internetu, możesz zapewnić działanie licencji za pomocą serwera licencji, który pełni rolę pośrednika aktywacji: jest to dedykowana maszyna w Twojej sieci ze stałym połączeniem z Internetem oraz stałą łącznością w sieci lokalnej z maszyną nieposiadającą dostępu do sieci.

Serwer licencji przypomina metodę aktywacji offline, ponieważ również wykorzystuje pośrednika, jest jednak bardziej zautomatyzowany i musi działać w sposób ciągły, podczas gdy aktywacja offline to czynność jednorazowa.

Alternatywnie, do aktywacji wieczystych licencji Xeoma na maszynie wirtualnej bez stałego dostępu do Internetu można użyć kluczy sprzętowych. Jednak w przypadku maszyn wirtualnych bez Internetu, które wymagają aktywacji licencji wynajmowanych lub demonstracyjnych, dostępna jest wyłącznie opcja serwera licencji, ponieważ klucze sprzętowe nie obsługują tych typów licencji.

Choć serwery licencji kojarzone są głównie z aktywacją Xeoma na maszynach wirtualnych, mogą być przydatne również przy aktywacji na maszynach dedykowanych: na przykład gdy maszyna dedykowana nie ma stałego dostępu do Internetu, a użytkownik chce korzystać z licencji wynajmowanych lub demonstracyjnych, które wymagają stałego połączenia z siecią – lub serwera licencji. Ponadto, w przypadku obu typów maszyn, aktywacja przez serwer licencji jest przydatna, gdy licencja musi być okresowo przenoszona między kilkoma urządzeniami – podobnie jak w przypadku klucza sprzętowego.

Czytaj także: Sieciowa aktywacja licencji Xeoma: prosta, szybka i ekonomiczna

Konfiguracja serwera licencji

Konfiguracja serwera licencji składa się z dwóch etapów: najpierw należy skonfigurować serwer licencji, a następnie wybrać go na maszynie głównej w celu aktywacji.

Jeden serwer licencji może obsługiwać wiele maszyn wymagających pośrednika aktywacji.

Otwórz Xeoma i przejdź do Menu główne -> Instaluj -> Instaluj serwer licencji na maszynie z dostępem do Internetu, która będzie pełnić funkcję dedykowanego serwera licencji. Pamiętaj, że musi ona mieć połączenie lokalne z maszyną, na której chcesz uruchomić licencję Xeoma.



Aby zabezpieczyć połączenie w sieci lokalnej, zaznacz opcję „Użyj hasła dla dostępu localhost”:



Proszę zaczekać, aż Xeoma zainstaluje serwer licencji.



Po zakończeniu procesu pojawi się komunikat informujący, że maszyna pracuje teraz jako serwer licencji.

W konsoli/cmd/Terminalu możesz użyć polecenia -licenseServer [LicenseServer], aby skonfigurować tę maszynę jako serwer licencji Xeoma. Możesz również użyć polecenia „-connectioninfoport [PortNumber]“, aby ustawić port serwera licencji inny niż domyślny 4200. Dowiedz się więcej o poleceniach konsoli

Wybór serwera licencji i aktywacja

Przejdźmy do etapu nr 2. Na maszynie, na której chcesz aktywować licencje Xeoma (zazwyczaj jest to maszyna wirtualna bez dostępu do Internetu), otwórz Xeoma i przejdź do Menu główne -> Rejestracja -> Aktywuj. W oknie aktywacji wklej licencję w odpowiednie pole, ale zamiast standardowego serwera aktywacji felenasoft.com, wybierz swój serwer licencji:



Zaakceptuj Regulamin i kliknij przycisk OK. Maszyna wyśle żądanie do Twojego serwera licencji, który poprosi o uprawnienia do aktywacji maszyny wirtualnej i prześle odpowiedź do programu Xeoma, co spowoduje aktywację licencji. Nie wyłączaj serwera licencji: weryfikacja licencji odbywa się okresowo w tle.



W konsoli/cmd/Terminalu możesz użyć polecenia -licenseServer [LicenseServer], aby zlokalizować serwer licencji Xeoma w sieci lokalnej i wykorzystać go do aktywacji. Dowiedz się więcej o poleceniach konsoli

Pamiętaj, że maszyna pełniąca rolę serwera licencji musi być uruchomiona i mieć stały dostęp do Internetu przez cały czas korzystania z licencji.
W przypadku utraty połączenia z Internetem licencja może zostać zdezaktywowana, zostanie jednak automatycznie przywrócona po szybkim odzyskaniu łączności.

 

4.4.5. Klucze sprzętowe (pendrive USB)

Licencje Xeoma mogą być wykorzystywane jako klucze sprzętowe powiązane z nośnikami USB. Wybraną licencję Xeoma możesz zakupić na naszej stronie internetowej i skontaktować się z nami.

Klucz sprzętowy z licencją Xeoma działa w standardzie plug-and-play – wystarczy włożyć nośnik USB do portu, aby korzystać z Xeoma w trybie Komercyjnym. Dzięki temu możesz uruchomić aktywowaną wersję Xeoma na dowolnym urządzeniu z portem USB, w tym na maszynach wirtualnych bez dostępu do Internetu.

Możesz również nabyć dodatkowe klucze sprzętowe z licencjami Xeoma i podłączyć je do innych portów USB, aby rozbudować system monitoringu wideo.
Pamiętaj, że starszych licencji nie można przekształcić w klucze sprzętowe. Klucze sprzętowe są dostępne wyłącznie dla nowych licencji przypisywanych do urządzeń USB. Utraconego lub uszkodzonego klucza sprzętowego nie można wymienić (w takim przypadku konieczny jest ponowny zakup klucza z nową licencją Xeoma).

Jeśli na jednym serwerze używane są klucze sprzętowe, można scalić licencje z dwóch urządzeń USB na jednym nośniku.

Do istniejącego klucza USB możesz również dodać kolejne licencje Xeoma (Standard i Pro) za pomocą aktywacji offline. Możesz więc zakupić klucz sprzętowy z licencją, a w przyszłości dokupić dodatkowe licencje, aby rozbudować system. W ten sam sposób, poprzez aktywację offline, można dodać do klucza USB licencje przedłużające.

Porównanie kluczy programowych i sprzętowych znajdziesz tutaj.

Więcej informacji o kluczach sprzętowych znajdziesz w tym artykule.



---

4.5. Aktualizacja Xeoma

4.5.1. Aktualizacje do nowych wersji

Proces może się różnić w zależności od wersji oprogramowania Xeoma oraz tego, czy program został zainstalowany (przez Menu główne –> Instaluj –> Instaluj), czy nie.

We wszystkich aktualnych wersjach Xeoma można korzystać z automatycznego sprawdzania aktualizacji, powiadomień oraz szybkiej aktualizacji jednym kliknięciem:



Dostępność aktualizacji można sprawdzić w sekcji Menu główne $\rightarrow$ Informacje $\rightarrow$ Sprawdź aktualizacje. Po włączeniu automatycznego wyszukiwania aktualizacji powiadomienie o dostępnych wersjach pojawi się przy uruchamianiu programu!

Jeśli wersja Xeoma to 13.3.7 lub starsza:

a) Jeśli Xeoma nie jest zainstalowana, proces jest prosty – wystarczy uruchomić nowszy plik pobrany z naszej strony lub innego źródła.

b) Jeśli Xeoma jest zainstalowana, należy uruchomić starszą wersję, przejść do Opcji instalacji i kliknąć Odinstaluj wszystko z wyjątkiem archiwum i ustawień (prosimy o zachowanie ostrożności – jest to kluczowe dla zachowania bieżącej konfiguracji i jej przeniesienia do nowszej wersji). Następnie można uruchomić nowszą wersję Xeoma i w razie potrzeby ją zainstalować.

Istnieje możliwość aktualizacji Xeoma w trybie offline (w przypadku braku dostępu do Internetu na serwerze):

1. W tym celu należy użyć urządzenia z dostępem do Internetu i pobrać odpowiednią wersję Xeoma za pomocą tego linku;
2. Następnie należy przenieść wymaganą wersję Xeoma na serwer
3. Zatrzymać poprzednią wersję Xeoma: Menu główne $\rightarrow$ Instaluj $\rightarrow$ Odinstaluj $\rightarrow$ Usuń (z wyjątkiem archiwum i ustawień) lub za pomocą konsoli/terminala (-install -removeexe)
4. Uruchomić nową wersję Xeoma: Menu główne $\rightarrow$ Instaluj $\rightarrow$ Instaluj lub za pomocą konsoli/terminala (-install -coreauto)

Dzięki temu Xeoma zostanie zaktualizowana.

Automatyczne aktualizacje są dostępne zarówno dla wersji beta, jak i wersji stabilnych Xeoma.

Należy również pamiętać o dacie zakupu licencji. Bezpłatne aktualizacje są dostępne przez pierwsze 12 miesięcy od daty zakupu. Po upływie tego czasu można: kontynuować korzystanie z ostatniej wersji dostępnej w momencie wygaśnięcia okresu bezpłatnych aktualizacji, zaktualizować Xeoma do najnowszej wersji (rezygnując tym samym z korzystania z obecnej licencji) lub zakupić nową licencję, aby otrzymać kolejne 12 miesięcy bezpłatnych aktualizacji.
Informacje o aktywowanych licencjach znajdują się w sekcji Menu główne $\rightarrow$ Rejestracja $\rightarrow$ Aktywne licencje. Aby uzyskać informacje o wszystkich zarejestrowanych licencjach, należy wypełnić formularz online na stronie felenasoft.com.

Uwaga: aby aktualizować również do wersji beta, należy zaznaczyć odpowiednią opcję w oknie Sprawdź aktualizacje.

Informacje na temat aktualizacji z wykorzystaniem serwera proxy znajdują się w tej sekcji.

Aby wyłączyć wyświetlanie powiadomień o dostępnych nowszych wersjach, należy odznaczyć wszystkie opcje w sekcji Menu główne $\rightarrow$ Informacje $\rightarrow$ Sprawdź aktualizacje lub użyć polecenia konsoli '-noautoupdate' (oraz polecenia '-disableDownloads', aby usunąć podmenu Sprawdź aktualizacje z menu głównego).


4.5.2. Powrót do poprzedniej wersji (wersje na komputery stacjonarne)

Cofnięcie wersji (downgrade) to proces odwrotny do aktualizacji, polegający na przejściu z nowszej wersji na starszą. Może być to konieczne w różnych sytuacjach, z których najczęstsze to: a) licencja jest niewystarczająca dla nowej wersji lub b) najnowsza wersja nie spełnia oczekiwań użytkownika.

Jeśli po aktualizacji do nowszej wersji chcą Państwo wrócić do wcześniej używanej wersji lub jakiejkolwiek innej, starszej wersji, jest to możliwe.

W tym celu należy wykonać kilka prostych kroków, zależnych od tego, czy Xeoma jest obecnie skonfigurowana do autostartu.

Jeśli Xeoma jest skonfigurowana do autostartu (rozwiązanie najczęstsze), należy:
Krok 1. Usunąć bieżącą wersję:
* (przez interfejs graficzny) Przejść do Menu główne $\rightarrow$ Instaluj $\rightarrow$ Odinstaluj i wybrać opcję Odinstaluj z wyjątkiem archiwów i ustawień



lub
* (przez konsolę) przeciągnąć plik wykonywalny Xeoma do okna konsoli i dopisać parametr -install -removeexe

Krok 2. Pobierz wersję, na którą chcesz przejść:
a) (GUI/konsola) przejdź do folderu Xeoma i otwórz podfolder Old versions, w którym może znajdować się kopia Xeoma używana przed aktualizacją.



Jeśli jej tam nie ma lub nie jest to wersja, do której chcesz powrócić, możesz pobrać dowolną starszą wersję z naszej strony Historia zmian.

Krok 3. Po uzyskaniu wymaganej wersji Xeoma uruchom ją z instalacją lub bez niej
(GUI) Kliknij dwukrotnie plik wykonywalny, aby go uruchomić. Przejdź do Menu główne -> Zainstaluj -> Zainstaluj, aby przeprowadzić instalację
(konsola) Przeciągnij plik wykonywalny do konsoli i naciśnij Enter, aby uruchomić zarówno serwer, jak i klienta (jeśli dostępny jest interfejs GUI). Dodaj do pliku wykonywalnego parametr -core, aby uruchomić tylko serwer, lub -client, aby uruchomić tylko klienta. Użyj parametrów -install -coreauto, aby zainstalować serwer w autostarcie.

Jeśli Xeoma nie została zainstalowana w autostarcie (co zdarza się rzadziej), należy:
1. Zamknąć bieżącą wersję
(GUI) Zamknij bieżącą wersję Xeoma, wybierając Menu główne – Wyjście lub klikając przycisk X na pasku tytułowym okna.
lub
(konsola) Naciśnij CTRL+C w konsoli lub zamknij konsolę.

2. Znaleźć i uruchomić inną wersję, z której chcesz korzystać.
a) (GUI/konsola) przejdź do folderu Xeoma i otwórz podfolder Old versions, w którym może znajdować się kopia Xeoma używana przed aktualizacją.
Jeśli jej tam nie ma lub nie jest to wersja, do której chcesz powrócić, możesz pobrać dowolną starszą wersję z naszej strony Historia zmian.

Krok 3. Po uzyskaniu wymaganej wersji Xeoma uruchom ją z instalacją lub bez niej
(GUI) Kliknij dwukrotnie plik wykonywalny, aby go uruchomić. Przejdź do Menu główne -> Zainstaluj -> Zainstaluj, aby przeprowadzić instalację
(konsola) Przeciągnij plik wykonywalny do konsoli i naciśnij Enter, aby uruchomić serwer i klienta (jeśli GUI jest dostępne). Dodaj do pliku wykonywalnego parametr -core, aby uruchomić tylko serwer, lub -client, aby uruchomić tylko klienta. Dodaj parametr -install -coreauto, aby dodać serwer do autostartu.

Uwaga: Powrót do starszej wersji aplikacji na iOS nie jest możliwy. Cofnięcie wersji aplikacji na Androida w Google Play nie jest możliwe. Jeśli urządzenie z systemem Android obsługuje instalację aplikacji spoza sklepu Google Play, możesz przywrócić starszą wersję, odinstalowując aktualną aplikację Xeoma, a następnie pobierając i instalując wymaganą wersję aplikacji na Androida z naszej strony.

---

4.6. Operatorzy i uprawnienia użytkowników

4.6.1. Uprawnienia użytkowników



W oknie „Edycja uprawnień użytkownika” (Menu główne -> Dostęp zdalny -> Użytkownicy) można tworzyć profile użytkowników z wielopoziomowymi uprawnieniami.

W tym oknie można zezwalać lub ograniczać dostęp do podglądu kamer (na żywo i z archiwum), zezwalać lub blokować usuwanie archiwum, sterowanie PTZ, dostęp do ustawień oraz włączanie i wyłączanie dźwięku kamery – dla wszystkich lub wybranych kamer.

Uwaga: okno „Edycja uprawnień użytkownika” jest dostępne wyłącznie dla Administratora Xeoma.

Opcje dostępne po wybraniu profilu Administratora

Przede wszystkim zwróć uwagę na pola „Użytkownik" i „Hasło". Domyślnie są one wypełnione danymi logowania Administratora, który posiada pełne uprawnienia w systemie.
Należy pamiętać, że może istnieć tylko jeden profil administratora, a dla tego profilu zawsze dozwolony jest dostęp wielokrotny.



Pole „Użytkownik” to lista użytkowników utworzonych w Xeoma. Aby wyświetlić pełną listę, kliknij ikonę strzałki po prawej stronie pola.

Po wybraniu profilu administratora w polu „Użytkownik” możesz zmienić hasło dostępu lokalnego i zdalnego wygenerowane pierwotnie przez program. W tym celu wpisz nowe hasło w pole zamiast obecnie używanego.
Domyślnie hasła są ukryte pod gwiazdkami. Aby je wyświetlić, kliknij ikonę „przekreślonego oka” w prawym rogu pola. Ikona ta zmieni się wówczas w „oko”. Aby ponownie ukryć hasło, kliknij ikonę jeszcze raz.

Hasło profilu wraz z adresem IP serwera należy wprowadzić w Dialogu Połączenia Xeoma, aby zalogować się na tym profilu użytkownika. Należy pamiętać, że nazwa profilu użytkownika służy wyłącznie do celów informacyjnych i nie jest wykorzystywana w Dialogu Połączenia.

Kliknij „Usuń”, aby skasować aktualnie wybrany profil w polu „Użytkownik”. Profil Administratora nie może zostać usunięty.

Kliknij „Dodaj”, aby dodać nowego użytkownika. W oknie, które się pojawi, wprowadź nazwę użytkownika i hasło nowego operatora, a następnie zatwierdź przyciskiem OK. Wszystkie dodane profile będą dostępne na liście rozwijanej w polu „Użytkownik” po kliknięciu strzałki po prawej stronie.

Aby edytować hasło lub uprawnienia profilu, wybierz go w polu „Użytkownik”, wprowadź zmiany w ustawieniach, a następnie kliknij przycisk OK.

Opcja „Duplikuj" tworzy kopię profilu użytkownika dla innego operatora. Skorzystaj z niej, gdy musisz utworzyć kilka profili o tych samych uprawnieniach. Nowy profil musi jednak mieć unikalną nazwę i hasło.

Kliknij „Eksportuj”, aby zapisać plik arkusza zawierający listę wszystkich lub wybranych profili użytkowników oraz ich uprawnienia do kamer.

Zaznacz opcję „Wielokrotny dostęp dla użytkownika”, aby umożliwić korzystanie z tego profilu na kilku urządzeniach jednocześnie. Jeśli opcja ta nie jest zaznaczona, system zaakceptuje tylko jedno aktywne połączenie z tymi danymi. Wyjątek: wielokrotne połączenie jest zawsze aktywne dla profilu Administratora.

Zaznacz opcję „Zezwalaj na logowanie przez wpis LDAP”, aby zsynchronizować użytkowników z usługi katalogowej z systemem Xeoma. Kliknij „Właściwości LDAP”, aby otworzyć okno konfiguracji synchronizacji LDAP.

Uwaga: w opcji LDAP dodano obsługę grup i podgrup użytkowników. Więcej informacji tutaj

Dostępna jest również opcja „Indywidualna kolejność kamer w podglądzie (dla każdego urządzenia)”, dzięki której użytkownicy tego profilu Administratora mogą mieć różną kolejność kamer na różnych urządzeniach. Bez tej opcji, w przypadku korzystania z profilu na kilku urządzeniach, kolejność kamer byłaby zawsze nadpisywana tą ustawioną ostatnio.

Użyj polecenia „-individualsettings", aby przechowywać ustawienia osobiste indywidualnie dla każdego klienta. Użyj polecenia „-clientIndex [ClientID]", aby utworzyć kilka skrótów z różnymi ustawieniami. Zobacz więcej Zobacz więcej na temat poleceń konsoli

Zaznacz globalną opcję „Automatyczna aktualizacja komponentów klienta”, aby komponenty klienta wszystkich profili użytkowników Xeoma automatycznie aktualizowały się do nowszej wersji po jej wydaniu. Po zaznaczeniu opcji pojawi się lista systemów operacyjnych, dla których ma działać automatyczna aktualizacja.

Od wersji 25.1.16 Administrator Xeoma może również włączyć uwierzytelnianie dwuskładnikowe. Jest to dwuetapowy proces weryfikacji, w którym oprócz hasła do konta należy podać kod wysłany na adres e-mail, aby nawiązać połączenie. Bez kodu połączenie zostanie odrzucone. Więcej szczegółów znajduje się w sekcji 4.6.3. „Uwierzytelnianie dwuskładnikowe dla połączeń”.

Od wersji 25.1.16 Administrator Xeoma może również tymczasowo blokować użytkowników, co pozwala na dezaktywację konta bez jego usuwania. Jest to szczególnie przydatne, gdy profil nie jest obecnie potrzebny, ale będzie wykorzystywany w przyszłości – na przykład podczas oczekiwania na płatność od użytkownika lub w trakcie reorganizacji, gdy konto zostanie przypisane innej, jeszcze nieokreślonej osobie. Szczegółowe informacje na temat wszystkich funkcji tej opcji znajdują się poniżej, w sekcji 4.6.4. „Ustawienia blokowania użytkowników".
W tej sekcji wyjaśniono również, jak ograniczyć połączenia użytkowników do konkretnych adresów IP.

Jeśli są Państwo zalogowani jako użytkownik z ograniczonymi uprawnieniami do zmiany ustawień, przeglądania archiwum itp., niektóre ikony i opcje menu w Xeoma mogą być niedostępne. Można przełączyć się na wymaganego użytkownika (lub Administratora) za pośrednictwem Menu główne – Zdalny dostęp – Połącz z. Użytkowników konfiguruje się w Menu główne – Zdalny dostęp – Użytkownicy.

Pod polami „Użytkownik" i „Hasło" znajduje się lista rozwijana kalibracji strefy czasowej. Określa ona strefę czasową dla części serwerowej (nie dla użytkownika), niezbędną do prawidłowego działania funkcji czasowych w Xeoma: opcji „Data i godzina" w znacznikach, Harmonogramu oraz – co najważniejsze – funkcji nagrywania do archiwum. Domyślnie część serwerowa Xeoma wyświetla tutaj strefę czasową komputera serwera, ale jeśli została ona wykryta błędnie lub chcą Państwo ją zmienić z innego powodu, można to zrobić w tym miejscu.
Uwaga: jeśli użytkownik (w tym Administrator) łączy się z innej strefy czasowej, oś czasu w przeglądarce archiwum zostanie przeliczona i wyświetlona w czasie lokalnym użytkownika; pozostałe funkcje czasowe będą działać w czasie serwera.

Za pomocą funkcji „Zmiana kolejności kamer dozwolona tylko dla administratora" można zablokować użytkownikom możliwość samodzielnej zmiany kolejności kamer w Xeoma.
Aby aktywować tę funkcję, należy zaznaczyć opcję „Zmiana kolejności kamer dozwolona tylko dla administratora". Ustawienie zostanie automatycznie zastosowane do wszystkich użytkowników.

Będąc zalogowanym jako administrator, mogą Państwo również zezwolić na dostęp do Układu i Menu głównego lub go ograniczyć. W tym celu należy wpisać hasło w polu „Hasło" i zaznaczyć odpowiednią opcję: „Ogranicz dostęp do menu układu", „Ogranicz dostęp do menu głównego" lub obie jednocześnie (funkcja nie zadziała, jeśli pole hasła jest puste). Po zaznaczeniu tych opcji wszyscy użytkownicy będą musieli podać hasło, aby uzyskać dostęp do jednego lub obu menu

Administrator może wymusić przeniesienie obciążenia związanego z dekodowaniem wideo na stronę klienta (użytkownika) dla wszystkich osób łączących się z profilu użytkownika (patrz opcja „Wymuś dekodowanie wideo na kliencie (dla wszystkich użytkowników)"). Dla wybranych użytkowników, w tym Administratora, można jednak wprowadzić wyjątek za pomocą opcji „Zezwól na dekodowanie wideo na serwerze (dla bieżącego użytkownika)".

Zaznaczenie opcji „Użyj pliku CSV do rejestrowania działań użytkowników" spowoduje zapisywanie przez system logów w formacie arkusza kalkulacyjnego w folderze „Logs" programu Xeoma (na serwerze), zawierających ogólne informacje o działaniach operatorów. Pliki będą aktualizowane przy każdym wykryciu monitorowanych zdarzeń.

Opcja „włącz webAPI" aktywuje obsługę zewnętrznych poleceń nawet w przypadku braku podłączonych modułów „WebServer". Aby włączyć tę funkcję, na serwerze musi być aktywowana co najmniej jedna licencja Xeoma Pro na jedną lub więcej kamer.

Zaznaczenie opcji „Otwórz interaktywną mapę obiektu (eMap)" sprawi, że przycisk eMap pojawi się w dolnym panelu ikon programu Xeoma również dla Administratora.
Uwaga: nie wpływa to na opcję eMap w Menu głównym.

Opcje dostępne po wybraniu innego profilu użytkownika (innego niż Administrator)

Jeśli w polu „Użytkownik” wybrano profil inny niż Administrator, okno dialogowe wyświetli dodatkowe opcje. Kluczowa jest lista wszystkich kamer na serwerze, służąca do konfiguracji uprawnień dostępu dla danego użytkownika. Można tutaj zdefiniować nie tylko dostęp do podglądu, ale także sterowanie funkcjami PTZ, eksport archiwów i inne uprawnienia. Szczegóły znajdują się poniżej.



Górna część okna dialogowego przy wybranym profilu innym niż Administrator niemal nie różni się od widoku Administratora, jednak zaznaczone opcje dotyczą tutaj wyłącznie wybranego użytkownika.
Tutaj można również skonfigurować automatyczną aktualizację części klienckiej do najnowszej wersji (opcja „Automatycznie aktualizuj części klienckie”), zezwolić na jednoczesny dostęp wielu osób pod jednym profilem lub go ograniczyć (opcja „Wielokrotny dostęp pod jednym użytkownikiem”) oraz skonfigurować synchronizację LDAP za pomocą opcji „Zezwalaj na logowanie przez wpis LDAP”. Można tu także zmienić dane lub dodać nowy profil użytkownika w polach „Użytkownik” i „Hasło”.

Poniżej znajduje się wybór strefy czasowej dla serwera. Wyjaśnienia znajdują się w sekcji „Opcje dostępne po wybraniu profilu Administratora”.

Kolejna opcja pozwala użytkownikom danego profilu na stosowanie różnych kolejności kamer na różnych urządzeniach. Służy do tego funkcja „Indywidualna kolejność kamer w podglądzie (dla każdego urządzenia)”. Bez niej, w przypadku korzystania z kilku urządzeń (np. kierownik oddziału używa komputer Mac do monitorowania kas w godzinach pracy, a smartfona do szybkiego sprawdzenia kamer przy drzwiach w nocy), kolejność kamer byłaby zawsze nadpisywana tą ustawioną ostatnio.

Można również zabronić użytkownikowi zmiany kolejności kamer na ekranie (opcja „Zmiana kolejności kamer jest dozwolona tylko dla administratora”).
Funkcja ta pozwala administratorowi zdefiniować indywidualną kolejność kamer dla każdego użytkownika, a także korzystać z niej podczas własnego podglądu.
Aby ustawić kolejność kamer dla użytkownika, przejdź do „Okno widoku” – „Użyj kolejności kamer użytkownika”. W wyświetlonym oknie wybierz odpowiedniego użytkownika, a Twój widok przełączy się na jego ustawienia. Administrator może tam również zmienić kolejność kamer, przeciągając je myszą. Informację o tym, czyj widok jest aktualnie wyświetlany, znajdziesz w górnym panelu, tuż za informacją o wersji programu.

Opcja „Zezwalaj na eksport (jeśli masz dostęp do archiwum)” pozwala zezwolić (po zaznaczeniu) lub zabronić (po odznaczeniu) użytkownikowi eksportowania nagrań z archiwów kamer, do których profil posiada uprawnienia (opcja ta dotyczy wyłącznie archiwów kamer dostępnych dla danego profilu).

Pole wyboru „Zezwalaj na dostęp do eMap” umożliwia użytkownikowi dostęp do interaktywnych map obiektu eMap. Więcej informacji o eMap znajdziesz tutaj

Zaznacz „Zezwalaj na dekodowanie wideo na serwerze (dla bieżącego użytkownika)”, aby przenieść obciążenie dekodowaniem z części klienckiej na serwer.

Opcja „Zezwalaj użytkownikom na zmianę hasła na stronie WWW” nadaje profilowi prawo do zmiany przypisanego hasła poprzez interfejs webowy Xeoma, dostępny na stronie Serwer WWW.

Poniżej znajduje się opcja „Priorytet sterowania PTZ”, którą wyjaśniamy poniżej

Na koniec przechodzimy do najważniejszej części profilu użytkownika – sekcji „Uprawnienia dostępu do kamer”, służącej do konfiguracji praw dostępu do kamer, archiwów, ustawień i innych funkcji.

Aby szybko wyszukać kamerę, wpisz jej nazwę wyświetlaną w lewym górnym rogu okna podglądu i kliknij „Szukaj”.

Poniżej pola wyszukiwania znajduje się lista wszystkich kamer na tym serwerze w lewej kolumnie (lub, po odpowiedniej konfiguracji, lista Stron i/lub grup kamer). Prawa kolumna zawiera pola wyboru, które umożliwiają aktywację danej funkcji (ikona funkcji znajduje się w rzędzie nad polem wyboru) dla wybranej kamery, Strony lub grupy dla tego profilu użytkownika.

Poniżej znajduje się lista ikon wyświetlanych nad polami wyboru wraz z opisem przypisanych do nich funkcji:

„Przypięcie” służy do zarządzania wyjątkami. Gdy kamera należy do kilku grup lub Stron o określonych uprawnieniach, funkcja ta pozwala zignorować uprawnienia grupowe i nadać kamerze indywidualne priorytety dostępu zdefiniowane w jej własnej linii.
„Oko” zarządza uprawnieniami do podglądu kamer. Jeśli to pole nie jest zaznaczone, wszystkie pozostałe uprawnienia dla danej kamery zostają zablokowane.
„Odtwórz” definiuje uprawnienia do dostępu do archiwum nagrań. Brak zaznaczenia tego pola dla kamery, grupy lub strony blokuje również opcję usuwania nagrań.
„Kosz” służy do nadawania uprawnień do ręcznego usuwania fragmentów nagrań z archiwum.
„PTZ” przyznaje użytkownikowi prawo do sterowania funkcjami PTZ kamery.
„Koło zębate” umożliwia użytkownikowi tego profilu otwieranie i modyfikowanie ustawień kamer oraz ich łańcuchów.
„Głośnik” zapewnia użytkownikowi dostęp do strumieni dźwiękowych wybranej kamery, grupy kamer lub Strony.

Uwaga: ikony te są wyświetlane nawet dla kamer, które nie posiadają danych funkcji (PTZ, dźwięk, nagrywanie do archiwum), ponieważ nie są one weryfikowane w tym oknie dialogowym.

Poniżej znajduje się lista Stron, grup kamer oraz wszystkich kamer dodanych do serwera. Pierwszy wiersz służy do definiowania uprawnień dla wszystkich „nowych” kamer, które zostaną dodane w przyszłości.

Dostępny jest również odnośnik „Wszystkie”. Kliknięcie go zaznacza wszystkie pola w danej kolumnie dla wszystkich kamer. Ponowne kliknięcie „Wszystkie” odznacza pola, odbierając uprawnienia temu profilowi użytkownika

Zaznacz pola dla wszystkich kamer, do których operator musi mieć dostęp, oraz dla wymaganych funkcji powiązanych z kamerami.

Choć uprawnienia dostępu do kamer są kluczowym elementem okna dialogowego „Edycja uprawnień użytkownika", dostępne są również ustawienia globalne, które stosuje się do wszystkich kamer:

Zaznacz „Dostępność modułów Podgląd, Podgląd i Archiwum”, aby określić, do których okien podglądu utworzonych za pomocą modułów „Podgląd” oraz „Podgląd i Archiwum” ten profil będzie miał dostęp (dotyczy sytuacji, gdy jedna kamera korzysta z kilku takich modułów w ramach jednego łańcucha).

Poniżej znajduje się lista opcji dostępu do ikon w panelu dolnym. Zakres tych opcji jest szerszy niż w przypadku Administratora:

• Dodaj nową kamerę (ikona „Plus”)
• Wybierz kamery w trybie Podglądu (ikona „Okno”)
• Otwórz interaktywną mapę obiektu (eMap) (ikona „Mapa”)
• Otwórz Archiwum nagrań (ikona „Odtwórz”)
• Otwórz Ustawienia (ikona „Koło zębate”)
• Usuń schemat (ikona „Krzyżyk”)
• Otwórz sterowanie PTZ (ikona „PTZ”)
• Wykonaj zrzut ekranu (ikona „Aparat")
• Szybkie włączanie/wyłączanie (Przełącznik) (ikona „Przekaźnik”)

---

4.6.2. Blokowanie PTZ

Można zablokować funkcję PTZ dla operatorów. W tym celu należy przejść do: Menu główne -> Zdalny dostęp -> Użytkownicy

Aby całkowicie zablokować możliwość korzystania z PTZ wybranej kamery, należy odznaczyć pole wyboru obok niej. Dzięki temu dostęp do funkcji PTZ tej kamery zostanie całkowicie zablokowany dla wskazanego użytkownika.



Jeśli operatorzy mają mieć dostęp do PTZ kamery, ale konieczne jest wprowadzenie ograniczeń, należy wykorzystać poziomy Priorytetu.

Co to oznacza?

Wyobraźmy sobie dużą fabrykę z rozbudowanym systemem kamer. Taki obiekt jest zazwyczaj monitorowany na kilku szczeblach – od ochrony po kadrę kierowniczą. Poziomy priorytetu pozwalają użytkownikom nadrzędnym blokować użytkowników podrzędnych. Przykładowo: Administrator z priorytetem 10 blokuje użytkowników z poziomami od 1 do 9. Użytkownicy z priorytetami od 11 do 15 mogą blokować zarówno Administratora, jak i użytkowników podrzędnych itd.



Od wersji Xeoma 22.6.3 edycje Starter i Lite umożliwiają zmianę hasła Administratora, konfigurację strefy czasowej oraz innych ustawień interfejsu w oknie Menu główne – Dostęp zdalny – „Użytkownicy" (w tych edycjach nie można tworzyć profili użytkowników).

4.6.3. Uwierzytelnianie dwuskładnikowe dla połączeń

Uwierzytelnianie dwuskładnikowe dla połączeń to nowa funkcja dostępna w Xeoma od wersji 25.1.30.

Funkcja ta wprowadza dwuetapową weryfikację przy próbie nawiązania połączenia: system nie tylko sprawdza hasło, ale przy każdej próbie wymaga podania specjalnego kodu wysłanego na zarejestrowany adres e-mail konta. Połączenie nie zostanie nawiązane, jeśli kod zostanie wpisany błędnie lub pominięty. Funkcja jest wciąż rozwijana i będzie dalej udoskonalana.

Konfiguracji i aktywacji tej funkcji może dokonać wyłącznie Administrator Xeoma, jednak można ją przypisać do każdego konta z wyjątkiem Administratora. Funkcja dotyczy wyłącznie połączeń typu klient-serwer i nie jest dostępna przy logowaniu do interfejsu webowego.

Konfiguracja uwierzytelniania dwuskładnikowego składa się z trzech kroków:

1. Kliknij przycisk „Ustawienia serwera SMTP dla uwierzytelniania dwuskładnikowego". Otworzy się okno konfiguracji adresu e-mail, z którego wiadomości będą wysyłane. Należy wprowadzić login, hasło oraz adres serwera SMTP konta e-mail wykorzystywanego do wysyłki. Po wprowadzeniu danych zapisz zmiany i przejdź do następnego kroku.

2. Kliknij przycisk „Ustawienia uwierzytelniania dwuskładnikowego". Otworzy się okno konfiguracji treści wiadomości, którą właściciel konta otrzyma podczas próby połączenia. Można edytować szablon wiadomości lub pozostawić domyślny. Wybierz język odbiorcy, zapisz zmiany i przejdź do kroku 3. Uwaga: na tym etapie nie trzeba podawać adresu odbiorcy (e-mail właściciela konta) – zostanie to zrobione w następnym kroku.

3. Z listy rozwijanej „Użytkownik” wybierz osobę, dla której chcesz aktywować uwierzytelnianie dwuskładnikowe. Poniżej, pod edytowalnym polem „Nazwa serwera”, znajdź przełącznik „Uwierzytelnianie dwuskładnikowe jest włączone” i ustaw go w pozycji włączonej (kolor niebieski). Następnie pojawią się następujące pola:
-menu rozwijane do wyboru innego języka, jeśli różni się on od wybranego w szablonie w kroku 2;
-edytowalne pole do wprowadzenia adresu e-mail odbiorcy, czyli właściciela profilu użytkownika. Do każdego konta można przypisać tylko jeden adres e-mail, ale w razie potrzeby można go zmienić na inny.  
 

4.6.4. Ustawienia blokowania użytkowników

Od wersji 25.1.30 w menu Użytkownicy systemu Xeoma dostępne jest okno „Ustawienia blokowania użytkowników". Okno to zawiera następujące przydatne funkcje:

1. Tymczasowa blokada użytkownika – możliwość tymczasowej dezaktywacji konta bez jego usuwania. Konto zablokowane tymczasowo nie może połączyć się przy użyciu hasła, tak jakby profil został usunięty. Konto można jednak odblokować jednym kliknięciem, aby przywrócić możliwość połączenia z serwerem Xeoma. Funkcja ta jest przydatna, gdy profil może być potrzebny w przyszłości.

2. Ograniczenia adresów IP, które określają dozwolone adresy połączeń (tzw. biała lista IP). Ten mechanizm zabezpieczający ogranicza połączenia z serwerem Xeoma do konkretnych adresów IP. Przykładowo, jeśli pracownicy ochrony mają łączyć się wyłącznie z biura firmy, funkcja ta gwarantuje dostęp tylko z tych adresów. Pomaga to również chronić system przed wyciekiem haseł i ogranicza nadmierny wielodostęp, jeśli nie można go uniknąć dla danego profilu.

3. Informacje o połączeniach przeszłych i bieżących z serwerem Xeoma dla konkretnego użytkownika. Sekcja ta wymienia wszystkie adresy IP wykorzystywane do połączeń przez użytkownika wraz z dodatkowymi szczegółami.
Zawiera ona:
-adres IP aktualnie lub wcześniej używany do połączenia;
-system operacyjny urządzenia aktualnie lub wcześniej używanego do połączenia;
-sposób połączenia: w przypadku połączenia przez klienta Xeoma na biało podświetlona jest etykieta Aplikacja, a w przypadku połączeń przez interfejs webowy – etykieta Web;
-status połączenia: aktywne połączenia są oznaczone jako Online, a zakończone jako Offline;
-datę i godzinę połączenia (dla połączeń aktywnych wyświetlana jest aktualna data i godzina);
-czas trwania połączenia.

Jeśli z tego samego adresu IP nawiązano wiele połączeń, wyświetlone zostanie tylko ostatnie.

Wszystkie te funkcje są dostępne wyłącznie dla Administratora Xeoma. Funkcje 1 i 2 można zastosować do każdego konta z wyjątkiem konta Administratora.
 

Konfiguracja tymczasowej blokady użytkowników
W oknie „Użytkownicy” kliknij przycisk tekstowy „Ustawienia blokowania użytkowników”. W otwierającym się oknie „Ustawienia blokowania użytkowników” znajduje się pole wyszukiwania konkretnego konta. Po wpisaniu nazwy użytkownika program przefiltruje profile pasujące do zapytania. Pole to jest opcjonalne: można również przewinąć okno, aby odnaleźć żądane konto, ponieważ użytkownicy są wymienieni alfabetycznie.

Przy każdym koncie wyświetlane są: 1) nazwa użytkownika (profil, konto, operator) oraz 2) przełącznik tymczasowej blokady, który domyślnie jest ustawiony na „Aktywny” (kolor niebieski) dla wszystkich użytkowników. Wyłączenie go zmienia kolor na szary, co oznacza, że konto zostało zablokowane.

Użyj przełącznika (2), aby łatwo włączyć lub wyłączyć tymczasową blokadę dowolnego użytkownika. Blokada nie ma limitu czasowego: profil pozostanie dezaktywowany do momentu ręcznego odblokowania poprzez przełączenie statusu z powrotem na „Aktywny”.
 

Konfiguracja ograniczeń adresów połączeń
Ograniczenia adresów połączeń można skonfigurować w oknie „Ustawienia blokowania użytkowników”, które otwiera się po kliknięciu przycisku tekstowego „Ustawienia blokowania użytkowników” w oknie „Użytkownicy”.

Oprócz wcześniej wymienionych funkcji, każdy wpis użytkownika zawiera edytowalne pole oznaczone jako „Biała lista dozwolonych adresów IP/podsieci, z których ten użytkownik może się połączyć”. Pole to służy do tworzenia listy adresów uprawnionych do nawiązywania połączeń.

Wprowadź w tym polu co najmniej jeden adres IP lub podsieć dla użytkownika i kliknij przycisk „Dodaj”, aby aktywować filtrowanie połączeń. Jeśli użytkownik spróbuje połączyć się z adresu niewidniejącego na liście, połączenie zostanie odrzucone.

Można dodać wiele adresów lub podsieci, powtarzając powyższą czynność. Aby usunąć błędny lub nieaktualny adres, zaznacz go na liście i kliknij przycisk „Usuń” znajdujący się pod polem.

Jeśli filtrowanie adresów jest wymagane dla wszystkich kont, można dodać adresy IP dla wszystkich użytkowników jednocześnie. Aby to zrobić, wprowadź wspólny adres w polu „Lista dozwolonych adresów IP/podsieci dla połączeń tego użytkownika” dla dowolnego użytkownika, a następnie zamiast przycisku „Dodaj”, kliknij „Dodaj do wszystkich”. Adres pojawi się wówczas na liście każdego konta. W razie potrzeby można go usunąć dla konkretnych użytkowników, którzy go nie potrzebują (patrz: powyższy akapit).
 

4.6.5. Wyświetlanie znaku wodnego podglądu

Od wersji 25.1.30 Xeoma umożliwia automatyczne nakładanie znaku wodnego na całe okno klienta. 

Funkcji tej nie należy mylić z funkcją „obraz w obrazie” modułu „Oznaczenia” (która nakłada znak wodny wewnątrz obrazu z kamery) ani ze znakiem wodnym Xeoma, który jest automatycznie stosowany w bezpłatnej wersji Xeoma. Szczegóły na temat tych funkcji znajdują się w odpowiednich sekcjach.

Funkcję nakładki znaku wodnego po stronie klienta można aktywować w oknie „Użytkownicy” (Menu główne -> Zdalny dostęp -> Użytkownicy). Przejdź do ustawień użytkownika i upewnij się, że z listy rozwijanej „Użytkownicy” wybrany jest Administrator. 

Po zalogowaniu jako Administrator, opcja „Wyświetlanie znaku wodnego podglądu” będzie dostępna na liście opcji poniżej edytowalnego pola „Nazwa serwera”.
Przełącz przełącznik w pozycję „Włączone" (kolor niebieski) – na wszystkich klientach, nad obrazem ze wszystkich kamer, pojawi się znak wodny składający się z:
1. (wymagane) nazwy aktualnie zalogowanego użytkownika (konta/profilu/operatora), 
2. (wymagane) aktualnej daty i godziny, 
oraz 
3. (opcjonalnie) niestandardowej nazwy serwera z pola „Nazwa serwera” – jeśli została określona. 

Znak wodny pojawi się we wszystkich oknach Xeoma: głównym, podglądzie pojedynczej kamery, odtwarzaczu archiwum oraz w ustawieniach. 

Znak wodny nie zostanie zapisany w zrzutach ekranu wykonanych za pomocą wbudowanej funkcji „Zrzut ekranu” Xeoma ani w nagraniach archiwalnych czy wyeksportowanych. Nakładka generowana jest wyłącznie po stronie klienta. 

Nakładkę znaku wodnego można wyłączyć w tym samym miejscu, przełączając przełącznik w pozycję „Wyłączone” (kolor szary). 
 

---

4.7. Przywracanie ustawień (kopia zapasowa ustawień i archiwów)

W Xeoma można utworzyć kopię zapasową konfiguracji, wybierając Menu główne – Instalacja – Przywracanie – Import/Eksport ustawień (funkcja niedostępna w wersji próbnej Xeoma).

Kopie zapasowe i przywracanie ustawień Xeoma można wykonać: 1. automatycznie za pomocą klienta Xeoma oraz 2. ręcznie, korzystając z plików ustawień z folderu konfiguracyjnego.

1. Automatyczne tworzenie kopii zapasowych i przywracanie konfiguracji przez klienta Xeoma:

Zalecamy regularne tworzenie kopii zapasowych ustawień Xeoma, zwłaszcza po zdalnej konfiguracji systemu przez naszego specjalistę. Kopie te należy przechowywać w bezpiecznym miejscu (np. na innym komputerze lub dysku USB)

Tworzenie kopii zapasowej:

1. Uruchom klienta Xeoma, przejdź do Menu główne – Instalacja – Przywracanie – Eksport ustawień



2. Określ ścieżkę zapisu (lub pozostaw domyślną) oraz nazwę pliku, a następnie kliknij OK
3. W folderze pojawią się dwa pliki w formatach .dat i .cache (np. settings.dat oraz settings.cache)
Plik settings.dat to główny plik konfiguracji (ustawienia kamer, łańcuchy modułów itp.), a settings.cache to plik konfiguracji klienta (rozmiar okna, ustawienia dekodowania itp.)
4. Pliki kopii zapasowej należy przechowywać w bezpiecznym miejscu, np. na innym komputerze lub dysku USB.
Aby przywrócić ustawienia, przejdź do Menu główne – Instalacja – Przywracanie – Import ustawień, wskaż ścieżkę do plików kopii zapasowej i kliknij OK



2. Ręczne tworzenie kopii zapasowych i przywracanie konfiguracji za pomocą plików ustawień:

Można skopiować plik settings.dat z folderu ustawień Xeoma na serwerze. Plik ten zawiera konfigurację, którą można przywrócić.

Aby ręcznie przywrócić ustawienia Xeoma, zatrzymaj usługę (przez konsolę (Terminal)) lub usuń ją z autostartu w aplikacji Xeoma Client – Menu główne – Instalacja – Odinstaluj (z wyjątkiem archiwum i ustawień), przejdź do folderu ustawień Xeoma i zastąp plik setting.dat odpowiednią wersją. Po uruchomieniu Xeoma nowe ustawienia zostaną automatycznie wczytane.

W folderze ustawień na serwerze, w podkatalogu SettingsBackupDir, przechowywane są kopie zapasowe konfiguracji uszeregowane według daty ostatniego zapisu. Można je wykorzystać do ręcznego przywrócenia ustawień, np. w przypadku utraty innych kopii lub chęci cofnięcia się do wcześniejszej konfiguracji. Procedura wygląda następująco:

1. Upewnij się, że Xeoma nie jest uruchomiona ani nie została dodana do autostartu (możesz odinstalować Xeoma poprzez Menu główne — Instalacja — Odinstaluj — Odinstaluj (z wyjątkiem archiwum i ustawień)). Polecenia konsoli służące do zatrzymywania i uruchamiania Xeoma znajdziesz tutaj.
2. Przejdź do folderu SettingsBackupDir
3. Wybierz odpowiedni plik ustawień (zgodnie z potrzebną datą, np. settings_2020-12-29 12.07.04)
4. Zmień nazwę pliku kopii zapasowej na settings.dat, skopiuj go i przenieś do folderu ustawień Xeoma, zastępując aktualny plik settings.dat
5. Uruchom Xeoma, aby wczytać ustawienia

Kopie zapasowe w folderze SettingsBackupDir są przechowywane zgodnie z następnym harmonogramem:
– Bieżący dzień: kopia zapasowa ustawień jest tworzona po każdej wprowadzonej zmianie.
– Dzień poprzedni: kopie zapasowe są przechowywane dla każdej godziny.
– Okres od 2 do 10 dni wstecz: przechowywane są tylko pierwsza i ostatnia kopia.

Kopie zapasowe starsze niż wskazane powyżej są automatycznie usuwane.

Krótki opis opcji dostępnych w Menu główne – Instalacja – Przywróć:



• Resetuj ustawienia: opcja ta przywraca wszystkie ustawienia Xeoma do stanu początkowego. Licencja pozostaje aktywna, a archiwum jest zachowywane. Wszystkie skonfigurowane kamery zostaną usunięte, a Xeoma rozpocznie standardowe wyszukiwanie kamer lokalnych, tak jak przy pierwszym uruchomieniu oprogramowania.
• Zapisz ustawienia: ta opcja umożliwia zapisanie bieżącej konfiguracji w folderze kopii zapasowych „SettingsBackupDir”.
• Przywróć ustawienia: ta opcja pozwala przywrócić ustawienia z ostatniej kopii zapasowej (z folderu „SettingsBackupDir”). W Xeoma kopia zapasowa ustawień jest tworzona automatycznie przy każdej zmianie w konfiguracji oprogramowania; można ją również zapisać ręcznie (opcja „Zapisz ustawienia”). Funkcja „Przywróć ustawienia” pozwala szybko powrócić do konkretnej konfiguracji (np. najnowszej).
• Eksportuj ustawienia: funkcja ta pozwala utworzyć kopię zapasową ustawień programu i zapisać ją poza środowiskiem Xeoma. Zalecamy regularne tworzenie kopii zapasowych konfiguracji Xeoma i przechowywanie ich w bezpiecznym miejscu (np. na zewnętrznym dysku twardym lub pamięci USB).
• Importuj ustawienia: ta opcja umożliwia przywrócenie w Xeoma ustawień, które zostały wcześniej wyeksportowane za pomocą funkcji „Eksportuj ustawienia”.

 

Jeśli część serwerowa Xeoma, w której chcesz ręcznie zmienić plik ustawień, jest dodana do autostartu, możesz tymczasowo zatrzymać usługę serwerową za pomocą polecenia „-stopservice". Po zakończeniu zmian uruchom ponownie usługę serwerową poleceniem „-startservice". Zobacz więcej na temat poleceń konsoli tutaj

Jeśli chcesz przenieść Xeoma wraz ze wszystkimi ustawieniami z jednego serwera na inny, postępuj zgodnie z tymi instrukcjami.

4.8. Wizualizacja ruchu (śledzenie ruchu)

Xeoma obsługuje wizualizację ruchu oraz śledzenie obiektów. Po aktywacji tej opcji wszystkie poruszające się obiekty zostaną obramowane, a użytkownik zobaczy „ślad" (zielone kropki), który obiekt pozostawił podczas przemieszczania się.

Aby włączyć lub wyłączyć wizualizację ruchu, przejdź do sekcji Układy i wybierz „Włącz wizualizację ruchu” lub „Wyłącz wizualizację ruchu”.



---

4.9. Mapa cieplna

Mapa cieplna to jedno z najskuteczniejszych narzędzi w nadzorze wideo. Pozwala na błyskawiczną analizę dynamiki ruchu w polu widzenia kamery.

Mechanizm działania mapy cieplnej w Xeoma różni się od działania kamer termowizyjnych. Te ostatnie analizują temperaturę obiektów. Obiekty „ciepłe” lub „gorące” są wyświetlane w ciepłej gamie kolorystycznej (odcienie czerwieni), a im zimniejszy obiekt, tym głębszy odcień niebieskiego przybiera w obrazie.

Xeoma stosuje podobną gradację barw „ciepło-zimno”, lecz opiera ją na częstotliwości ruchu w danym obszarze, a nie na jego temperaturze.

Od teorii do praktyki
Ponieważ mapa cieplna bazuje na danych z Detektora Ruchu, konfiguracja wymaga modułu Detektor Ruchu. Upewnij się, że znajduje się on w schemacie wraz z Kamerą Uniwersalną oraz modułami Podgląd i Archiwum. Skonfiguruj Detektor Ruchu zgodnie z potrzebami i upewnij się, że przekazuje on obraz dalej w schemacie.



Przejdź do Przeglądarki Archiwum (przycisk Odtwórz w dolnym panelu lub w rogu okna kamery). W menu Przeglądarki Archiwum wybierz opcję „Utwórz mapę cieplną”.



W nowym oknie wybierz zakres czasu dla mapy cieplnej. Może to być np. tydzień, 24 godziny lub 15 minut. Domyślnie zaznaczony jest cały okres, dla którego dostępne są nagrania. Uwaga! Aby Xeoma mogła wygenerować mapę cieplną dla wybranego okresu, w danym archiwum muszą znajdować się nagrania z co najmniej 5 minut.



Wygenerowaną mapę cieplną można zapisać za pomocą odpowiedniej opcji w menu Przeglądarki Archiwum.

---

4.10. Bezpieczne połączenie TLS

Xeoma obsługuje bezpieczne połączenia TLS między serwerami a klientami. TLS (Transport Layer Security) jest następcą standardu SSL (Secure Sockets Layer).
Mechanizm ten działa następująco: zarówno klient, jak i serwer muszą posiadać unikalny sposób szyfrowania danych przy każdym połączeniu. Dzięki temu, nawet w przypadku przechwycenia sesji, nie można jej odszyfrować, co gwarantuje bezpieczeństwo informacji. To właśnie sprawia, że połączenie TLS jest tak bezpieczne. Cały proces opiera się na koncepcji certyfikatu cyfrowego (certyfikatu bezpieczeństwa). Certyfikat bezpieczeństwa jest zazwyczaj generowany przez serwer i przesyłany do klienta podczas pierwszej interakcji. Klient potwierdza go lub odrzuca – procedura ta nazywa się „handshaking”. Następnie obie strony szyfrują i odszyfrowują dane za pomocą klucza, bez ryzyka manipulacji przez podmioty trzecie.

Zatem połączenie TLS wymaga ważnego certyfikatu bezpieczeństwa. Z kolei każdy certyfikat musi posiadać podpis, w przeciwnym razie nie może zostać użyty. W idealnym scenariuszu powinien być on podpisany przez zaufaną stronę trzecią, uznawaną zarówno przez serwer, jak i klienta. Serwer może podpisać certyfikat na dwa sposoby: wystąpując do oficjalnego Urzędu Certyfikacji (zaufana strona trzecia) lub podpisując go samodzielnie, tworząc tzw. certyfikat samopodpisany. To drugie rozwiązanie stosuje Xeoma.

W pierwszej kolejności należy wygenerować certyfikat bezpieczeństwa na serwerze. Najlepszym narzędziem do tego celu jest OpenSSL: https://www.openssl.org/source/. Oprogramowanie to zapewnia stabilne działanie głównie w systemach opartych na Linuxie. Wygenerowane certyfikaty są jednak kompatybilne z każdym systemem, więc korzystając z Windows lub macOS, można poprosić o pomoc osobę używającą Linuxa lub skorzystać z maszyny wirtualnej. W terminalu dostępnych jest wiele komend do generowania certyfikatów, jednak należy dopilnować, aby pliki wynikowe nazywały się odpowiednio PublicCertificate.pem i PrivateKey.pem lub PublicCertificate.der i PrivateKey.der. Najszybszą metodą jest skopiowanie i wklejenie poniższej komendy:

openssl req -x509 -sha256 -new -days 3650 -newkey rsa:2048 -nodes -out PublicCertificate.pem -keyout PrivateKey.pem -subj “/C=Co/S=SN/L=Lo/O=Or/OU=OU/CN=CN”



W katalogu OpenSSL znajdują się teraz oba nowo wygenerowane pliki:



Pozostaje jedynie przenieść je do głównego katalogu Xeoma w: Xeoma → Security → Certificate:



Umieść pliki PublicCertificate.pem oraz PrivateKey.pem w folderze Server (zastąpią one istniejące pliki). Pamiętaj, że plik PrivateKey.pem jest krytyczny i nikt poza Tobą nie powinien mieć do niego dostępu. W przeciwnym razie bezpieczeństwo systemu może zostać naruszone. Teraz wszystkie klienty muszą posiadać plik PublicCertificate.pem w folderze Client, co gwarantuje bezpieczne połączenie. Jeśli jeden klient musi łączyć się z kilkoma różnymi serwerami za pomocą różnych certyfikatów, można umieścić je wszystkie w folderze Client (pod nazwami PublicCertificate1.pem, PublicCertificate2.pem itd., dbając o zgodność nazw z tymi na serwerach).

Xeoma obsługuje kilka opcji zabezpieczonego połączenia klient-serwer: w tym celu należy użyć parametru „-sslconnection [0/1/2]”, gdzie 0 oznacza połączenie z serwerem z pominięciem certyfikatów (konfiguracja po stronie Klienta); 1 oznacza akceptowanie wyłącznie bezpiecznych połączeń od klientów (konfiguracja po stronie Serwera); a 2 oznacza automatyczne wykrywanie certyfikatów (konfiguracja możliwa zarówno na Serwerze, jak i Kliencie). Więcej o poleceniach konsoli

---

4.11. Automatyczna kopia zapasowa nagrań (FTP)

Jednym z najskuteczniejszych sposobów ochrony danych jest tworzenie kopii zapasowych, najlepiej w lokalizacji oddalonej od głównego serwera. W tym celu wykorzystuje się przesyłanie plików przez FTP.

Serwer, który będzie przechowywał archiwum kopii zapasowych, musi mieć zainstalowane narzędzie FTP. Jednym z najpopularniejszych jest FileZilla. Jest darmowy, więc można go łatwo pobrać i zainstalować.

Jak wdrożyć to rozwiązanie w Xeoma? Służy do tego dedykowany moduł – „FTP Upload”. Wymagana jest jedynie jego prawidłowa konfiguracja.



Najpierw należy wprowadzić adres serwera FTP oraz port (domyślnie 21, chyba że na serwerze FTP zdefiniowano inny). Aby transfer był szyfrowany, zaznacz pole SFTP (SSH File Transfer Protocol). Pamiętaj o kliknięciu przycisku Test! Jeśli konfiguracja jest błędna, komunikat na górze ekranu wskaże przyczynę. W przypadku poprawnego ustawienia pojawi się komunikat Test successful.

Archiwum kopii zapasowych nie musi być tak uporządkowane jak główne, jednak aby ułatwić późniejszą nawigację, warto nadać mu przejrzystą strukturę. Najprostszym sposobem jest dodanie daty i godziny do każdej nazwy pliku. Służą do tego makra. Należy umieścić odpowiednie symbole między dwoma znakami procenta (%). Linia pod polem wprowadzania pokazuje dokładny format nazw plików. W naszym przykładzie ciąg %y-m-d h-i% zostanie przekształcony w 2016-12-06 13-47. Dzięki temu nawigacja po archiwum kopii zapasowych jest prosta.

Aby mieć pewność, że nic nie zostanie pominięte, można ustawić czas Prerecord na kilka sekund oraz zdefiniować Interval in saving images/videos. Na koniec należy wybrać Type of saved data: JPEG, MJPEG, WEBM, AVI lub WMV.

Gotowe! Archiwum kopii zapasowych na serwerze z narzędziem FTP jest skonfigurowane i aktywne.

---

4.12. Failover

Xeoma to oprogramowanie do nadzoru wideo nowej generacji. Odpowiadając na aktualne wymagania branży monitoringu, Xeoma oferuje teraz wsparcie dla funkcji Failover.

W przypadku awarii jednego z głównych serwerów, jego funkcje automatycznie przejmuje wyznaczony serwer zapasowy. Po przywróceniu sprawności głównego serwera, praca jest na niego automatycznie przenoszona.



Funkcja jest dostępna w edycjach Xeoma Standard oraz Xeoma Pro.

Na serwerze zapasowym przejdź do Menu główne → Instalacja → Tryb serwera zapasowego i wskaż listę serwerów głównych. Serwer zapasowy będzie monitorował wszystkie przypisane serwery główne i przejmie ich funkcje w przypadku awarii któregokolwiek z nich.



Uwaga! Serwery zapasowe wymagają licencji tego samego typu co serwery główne, dla których pełnią funkcję awaryjną.

---

4.13. Akceleracja sprzętowa

4.13.1. Serwer

Jeśli pojedynczy serwer musi obsługiwać dużą liczbę kamer (np. 50), do przetwarzania strumieni na żywo wymagane są wydajne procesory. Karty graficzne (GPU) mogą przejąć część tego obciążenia dzięki sprzętowej akceleracji dekodowania. W szczególności nowoczesne karty Nvidia obsługują technologię CUDA (Compute Unified Device Architecture, dla systemów Windows i Linux), natomiast zintegrowane układy GPU firmy Intel wspierają Quick Sync (tylko Windows). Xeoma umożliwia wykorzystanie obu tych metod.

Aby włączyć tę opcję, przejdź do ustawień „Uniwersalnej kamery” i zaznacz odpowiednie pole:



Aby akceleracja sprzętowa działała, muszą zostać spełnione 2 warunki:

1. strumień podglądu (pierwszy adres URL w module) musi mieć jakość co najmniej HD (720p lub 1280×720) – w przeciwnym razie akceleracja byłaby nieefektywna i nie zostanie zastosowana;
2. sama karta GPU musi być kompatybilna z typem systemu operacyjnego oraz rodzajem strumienia z kamery

Poniżej znajduje się szczegółowe zestawienie dla drugiego warunku:

System operacyjny	Strumień	Minimalna architektura
Windows	H.264	Fermi
	H.265	Pascal
Linux	H.264	Maxwell
	H.265	Pascal
MacOS	H.264	Maxwell
	H.265	Pascal

Moc GPU odpowiada liczbie obsługiwanych kamer. Na przykład model GeForce GT 730 obsłuży 4–6 kamer, podczas gdy GTX 1060 może przetwarzać dziesiątki kamer.

Więcej szczegółów na temat pracy z CUDA znajdziesz w tym artykule.

4.13.2. Klient

Jeśli stacje klienckie dysponują wystarczającą mocą do dekodowania strumieni, obciążenie serwera można znacząco zredukować. W tej sytuacji można również wykorzystać akcelerację sprzętową – serwer można skonfigurować tak, aby przenieść dekodowanie na stronę klienta (zdalnej stacji roboczej). Przejdź do Menu układów → Ustawienia dekodowania po stronie klienta i wybierz odpowiednie opcje z list rozwijanych:



Od wersji Xeoma 23.12.7 dostępne są dodatkowe opcje dla różnych systemów operacyjnych klienta, zależnie od sterowników graficznych. Poniżej znajduje się zestawienie:
Windows:

• Intel Quick Sync
• NVIDIA CUDA
• DXVA2
• D3D11VA
• Vulkan

Linux:

• Intel Quick Sync
• NVIDIA CUDA
• VAAPI
• VDPAU
• Vulkan

Linux ARM:

• V4L2M2M

Więcej informacji na ten temat znajdziesz w tym artykule.

4.13.3. Moduły

Od wersji Xeoma 22.3.16 niektóre moduły mogą również korzystać z CUDA; minimalne wymaganie jest takie samo dla wszystkich modułów i systemów operacyjnych – Pascal. Są to:

• Rozpoznawacz obiektów
• Śledzenie sportowe
• Detektor przekroczenia linii
• Detektor dymu

Xeoma automatycznie sprawdza kompatybilność karty graficznej z tymi modułami i wyświetla pole wyboru „Użyj rozpoznawania CUDA" w ustawieniach modułów, jeśli karta spełnia wymagania. Po zaznaczeniu tego pola część obciążenia generowanego przez działanie modułu zostaje rozdzielona między GPU a CPU.

---

4.14. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi

Oprogramowanie do monitoringu wideo Xeoma obsługuje integrację z szerokim spektrum urządzeń zewnętrznych. Odbywa się to głównie poprzez wysyłanie i odbieranie poleceń HTTP lub za pomocą protokołu ONVIF.

4.14.1. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi: nadajnik żądań HTTP (np. szlaban)

Łatwa integracja z systemami automatyki dzięki modułowi „Nadajnik żądań HTTP”, który po wyzwoleniu zdarzenia wysyła polecenia do urządzeń zewnętrznych i czujników. Więcej informacji w sekcji dotyczącej „Nadajnika żądań HTTP”

4.14.2. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi: odbieranie poleceń (np. uruchamianie nagrywania sygnałem)

Łatwa integracja z systemami automatyki dzięki modułowi „Przełącznik HTTP”. Moduł ten umożliwia włączanie lub wyłączanie nagrywania po otrzymaniu sygnału z zewnętrznego czujnika, a także wysyłanie powiadomień alarmowych do uprawnionej osoby. Więcej informacji w sekcji dotyczącej „Przełącznika HTTP”

4.14.3. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi: nakładki tekstowe (np. dla kas fiskalnych)

Moduł „Oznaczanie HTTP" umożliwia łatwą integrację z systemami automatyki poprzez nakładanie informacji z systemów zewnętrznych na strumień wideo lub nagrania archiwalne. Rozwiązanie to znajduje zastosowanie np. w kasach fiskalnych do kontroli transakcji gotówkowych. Więcej informacji na temat oznaczania HTTP znajdziesz tutaj

4.14.4. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi za pomocą zewnętrznych baz danych

Zewnętrzne bazy danych są obecnie wymagane dla zaawansowanych modułów PRO (automatyczne rozpoznawanie tablic rejestracyjnych, FaceID, rozpoznawanie twarzy). Szczegółowe informacje na temat integracji z zewnętrznymi bazami danych znajdują się w sekcjach poświęconych tym modułom.

4.14.5. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi za pomocą modułu GPIO

Moduł ten współpracuje z urządzeniami podłączonymi do interfejsu GPIO. Może on zarówno reagować na wyzwolenie zewnętrznych czujników (wykorzystując pin wejściowy), jak i wysyłać sygnał aktywujący urządzenia zewnętrzne (wykorzystując pin wyjściowy). Więcej informacji znajdziesz w tym artykule.

4.14.6. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi za pomocą modułu RIF+

Moduł ten współpracuje z urządzeniami automatyki RIF+. Do urządzenia można podłączyć różnorodne czujniki, a moduł odbiera generowane przez nie alarmy. Więcej informacji o systemach RIF+ znajdziesz w tym artykule.

4.14.7. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi za pomocą modułu sterowników Modbus

Moduł ten służy do odbierania poleceń ze sterowników pracujących w protokole Modbus i wyzwalania reakcji w systemie Xeoma. Jest to popularny typ sterowników stosowany w systemach automatyki, inteligentnych domach, sygnalizacji świetlnej itp. Więcej informacji znajdziesz w tym artykule.

4.14.8. Integracja z urządzeniami zewnętrznymi za pomocą modułu śledzenia Senstar PTZ

Moduł ten umożliwia połączenie systemu monitoringu wideo z systemem zabezpieczeń wyposażonym w czujniki Senstar oraz automatyczne skierowanie kamery w stronę strefy alarmowej. Więcej informacji o module znajdziesz w tym artykule.

4.14.9. API Xeoma

API Xeoma umożliwia integrację programu z oprogramowaniem i systemami firm trzecich.

4.14.10. Powiązanie zewnętrznych czujników z wejściami sygnałowymi kamer

Dzięki funkcji wbudowanego detektora kamery można wysyłać sygnały do kamery ONVIF w celu przekazania ich na wejścia i wyjścia alarmowe. Czujnik podłącza się bezpośrednio do kamery i wymaga konfiguracji, którą można przeprowadzić za pomocą protokołu ONVIF. Funkcja dostępna wyłącznie w Xeoma PRO.

---

Nowa funkcja: Powiadomienia

W wersji Xeoma 23.12.7 wprowadzono nową funkcję o nazwie „Powiadomienia", która różni się od standardowych powiadomień.
Dostęp do tej funkcji znajduje się w menu głównym (Menu główne – Zdalny dostęp – Powiadomienia) lub w ustawieniach modułu „Detektor problemów" (opcja „Ustawienia powiadomień" pod polem wyboru „Informuj o przerwie w dostawie prądu").

Różnica między tą opcją a modułem „Detektor problemów” (który również wysyła powiadomienia po wykryciu problemów z kondycją systemu, takich jak niski poziom pamięci RAM lub wysokie obciążenie CPU) polega na tym, że została ona zaprojektowana do ostrzegania w najbardziej krytycznym momencie: gdy sam serwer Xeoma przestaje odpowiadać, np. z powodu awarii zasilania. To sprawia, że funkcja „Powiadomienia” jest unikalna, ponieważ żadne inne rozwiązanie nie może działać w momencie awarii sprzętu, na którym jest uruchomione. Wcześniej obejście tego problemu polegało na wzajemnym monitorowaniu kilku serwerów Xeoma za pomocą opcji „Sprawdź dostęp do zasobu sieciowego” i pola „Adres zasobu sieciowego do sprawdzenia” w module „Detektor problemów” – nie było to jednak skuteczne, gdy wszystkie serwery znajdowały się w jednym budynku, w którym nastąpiła przerwa w dostawie prądu lub utrata łączności sieciowej. Dzięki funkcji „Powiadomienia” rozwiązanie jest proste – wystarczy zaznaczyć pole „Pokaż powiadomienie, jeśli serwer przestał działać”.

Kolejną cechą wyróżniającą moduł „Powiadomienia" na tle pozostałych modułów Xeoma jest brak konieczności stosowania docelowego modułu powiadomień. „Powiadomienia" wysyłają powiadomienia push na urządzenia mobilne z aplikacją Xeoma, podobnie jak moduł „Powiadomienia mobilne", ale nie wymagają jego obecności w żadnym z łańcuchów Xeoma. Jedynym wymogiem jest przyznanie aplikacji Xeoma uprawnień do wyświetlania powiadomień oraz co najmniej jednorazowe połączenie jej z serwerem Xeoma z aktywnym modułem „Powiadomienia". Aplikacja nie musi być uruchomiona cały czas – powiadomienia i tak będą przychodzić.

Oprócz powiadomień push moduł „Powiadomienia" może zapisywać dane o zatrzymaniu i wznowieniu pracy serwerów we własnej liście dziennika, dostępnej pod zakładką „Historia" na dole okna dialogowego. Opcja „Automatyczne usuwanie starych powiadomień", z zakresem od 1 do 100 dni, pozwala automatycznie usuwać przestarzałe wpisy, zapobiegając nadmiernemu rozrostowi i obciążeniu dziennika.

Można zdefiniować własną treść powiadomienia w przypadku utraty łączności z serwerem („Wiadomość, gdy serwer jest niedostępny") oraz po jego przywróceniu („Wiadomość, gdy serwer jest ponownie aktywny"), a także określić częstotliwość sprawdzania stanu serwera za pomocą opcji „Interwał sprawdzania aktywności serwera" (dostępne wartości od 3 do 100 minut).

To nie wszystko! Moduł „Powiadomienia" może również sprawdzać dostępność innych urządzeń sieciowych. Aby to zrobić, zaznacz opcję „Informuj o przerwach w zasilaniu" i wprowadź adresy tych urządzeń w polu „Lista adresów IP lub MAC do sprawdzenia dostępności". Dzięki temu Xeoma będzie mogła dodatkowo monitorować dostępność innych serwerów Xeoma, routerów, kamer itp.

---

ROZDZIAŁ 5. ZDALNY DOSTĘP


5.1. Praca z serwerami proxy

Można skonfigurować współpracę Xeoma z wybranym serwerem proxy. W tym celu należy użyć polecenia -proxy podczas uruchamiania Xeoma z wiersza poleceń lub Terminala, podając za nim adres serwera proxy. Na przykład:



Jeśli korzystanie z serwera proxy nie jest już potrzebne, można wyłączyć tę opcję za pomocą polecenia -proxyclear.

---

5.2. Opcje zdalnego dostępu

Systemy wideonadzoru często muszą umożliwiać podgląd kamer, przeglądanie archiwum, eksport nagrań lub zarządzanie ustawieniami modułów i łańcuchów nie tylko z komputera lub urządzenia, na którym działa serwer Xeoma, ale także z innego urządzenia. Funkcjonalność tę nazywa się zdalnym dostępem, nawet jeśli urządzenie „zdalne" znajduje się kilka centymetrów od strony serwerowej – fizyczna odległość między nimi nie ma znaczenia; istotne są inne czynniki, omówione poniżej.

Xeoma oferuje różne opcje nawiązywania połączeń zdalnych o różnym charakterze i przeznaczeniu:
a) połączenie klient-serwer,
b) połączenie wieloserwerowe,
c) para modułów „Serwer WWW” + „Inna Xeoma”,
d) zdalny podgląd przez przeglądarkę internetową.

Poniższy schemat pomoże określić, w jakich sytuacjach najlepiej zastosować daną metodę:



Przyjrzyjmy się bliżej przeznaczeniu tych metod i sposobom ich wykorzystania.

Należy odróżnić zdalne połączenie klienta z serwerem (służące do podglądu kamer, archiwum i zarządzania ustawieniami Xeoma) od połączenia zdalnych kamer z serwerem Xeoma. Niniejsza sekcja dotyczy pierwszego z tych przypadków. O drugim przeczytaj tutaj.

1) Połączenie Klient-Serwer.



Jak wskazano w sekcji „4.1. Architektura klient-serwer", Xeoma składa się z części serwerowej, która odpowiada za przetwarzanie obrazu z kamer, zapisywanie nagrań, pracę modułów filtrujących itp., oraz wizualnej części klienckiej, służącej do komunikacji z częścią serwerową (zmiana ustawień, podgląd kamer, przeglądanie nagrań, eksport fragmentów itp.)

Metoda zdalnego połączenia „klient-serwer" polega na połączeniu części wizualnej (aplikacji mobilnej Xeoma lub programu Xeoma na komputer) z częścią serwerową.

Służy do: podglądu wszystkich kamer, zarządzania ustawieniami kamer i pozostałych modułów oraz wyświetlania obrazu na żywo i nagrań z archiwum.

Połączenie z kontem Xeoma Cloud z poziomu aplikacji mobilnej lub oprogramowania desktopowego opiera się częściowo na tej metodzie. Więcej informacji znajdziesz w sekcji Xeoma Cloud.

System obsługuje różne konta operatorów, aby ograniczyć dostęp do kamer lub funkcji Xeoma. Patrz sekcja 4.6 Operatorzy i uprawnienia użytkowników

Instrukcje dotyczące połączenia tą metodą: zobacz 5.2.1. Zdalne połączenie klient-serwer

2) Połączenie wieloserwerowe (i wieloklientowe).



Jest to wariant połączenia klient-serwer, w którym warstwa wizualna klienta łączy się z kilkoma serwerami Xeoma jednocześnie.

Służy do: podglądu kamer w czasie rzeczywistym oraz odtwarzania nagrań z archiwum z kilku instancji Xeoma jednocześnie.

Szczegółowe instrukcje znajdują się w sekcji Multi-server.

Kolejną odmianą połączenia klient-serwer jest połączenie wieloklientowe, w którym kilka klientów – aplikacji mobilnych lub desktopowych – łączy się jednocześnie z tym samym serwerem. Rozwiązanie to jest często wykorzystywane do tworzenia ścian wideo lub systemów wielomonitorowych, a także do obsługi wielu operatorów o różnych poziomach uprawnień. Informacje o tworzeniu kont z różnymi uprawnieniami znajdują się w sekcji Użytkownicy.

Jeśli podgląd z kamer będzie realizowany przez zaledwie kilku klientów, zapoznaj się z poniższą szczegółową instrukcją konfiguracji połączenia klient-serwer.

3) Podgląd w przeglądarce.



W sytuacjach, gdy instalacja i uruchomienie aplikacji klienckiej Xeoma na urządzeniu zdalnym jest niemożliwa lub niepożądana, można wykorzystać stronę w przeglądarce internetowej do podglądu kamer i archiwum oraz do podstawowej konfiguracji.

Służy do: podglądu na żywo kamer podłączonych do Xeoma (oraz ich nagrań) w przeglądarce, np. z urządzeń mobilnych, które nie są oficjalnie wspierane. Dowiedz się więcej o obsługiwanych urządzeniach

Instrukcje dotyczące połączenia tą metodą: zobacz 5.4.1. Serwer WWW Xeoma: Część 1. Zdalny podgląd kamer przez przeglądarkę

4) „Serwer WWW” – „Inna instancja Xeoma”.





Ściśle rzecz biorąc, metoda ta nie jest typowym zdalnym dostępem, lecz sposobem przesyłania strumienia z kamery na urządzenie zdalne (oba urządzenia w tym układzie pełnią rolę serwerów, tj. przetwarzają strumień z kamery, stosują filtry lub wykonują na nim określone akcje). Funkcja ta została tutaj opisana w celu pełnego zaprezentowania możliwości systemu.

Służy do: wyświetlania obrazu z danej kamery na maszynie nr 1 przy jednoczesnym budowaniu innych łańcuchów przetwarzania dla tej kamery na maszynie odbiorczej (maszyna nr 2), np. w celu archiwizacji nagrań na maszynie odbiorczej, a nie na maszynie nr 1.

Przykład: konieczność przechwytywania obrazu z monitorów wielu komputerów w pracowni informatycznej i zapisywania wideo na komputerze administratora. Przykład 2: kamera internetowa (USB) działa na komputerze PC lub laptopie, ale obraz ma być przetwarzany przez moduły filtrów i zapisywany nie na tym urządzeniu, lecz na innym (ze względów bezpieczeństwa lub w celu przeniesienia obciążenia na inną, wydajniejszą jednostkę).

Instrukcje dla tej metody znajdują się w sekcji 5.4.3. Serwer WWW Xeoma: Część 2. Archiwizacja nagrań na innym komputerze

5.2.1. Zdalne połączenie klient-serwer

Połączenie z komputerem, na którym pracuje Xeoma, można nawiązać za pomocą oprogramowania Xeoma na komputery lub urządzenia mobilne.

Kluczową kwestią jest to, czy połączenie następuje w tej samej lokalnej sieci („domowej”), w której znajduje się komputer z serwerem Xeoma (np. z innego pokoju lub biura na tym samym piętrze), czy z zewnątrz (np. z innego końca miasta, innego miasta lub kraju).

Dla ułatwienia urządzenie z serwerem (gdzie odbywa się cała obsługa kamer i do którego będziemy się łączyć) nazwiemy maszyną nr 1. Zdalne urządzenie, z którego będziemy się łączyć, nazwiemy maszyną nr 2. Warto dodać, że kilka urządzeń zdalnych może łączyć się z jednym serwerem jednocześnie, a jedno urządzenie zdalne może być połączone z wieloma serwerami Xeoma w tym samym czasie.

1. Połączenie w ramach tej samej sieci

 


Opcja 1. Połączenie ręczne (dostępne dla każdego urządzenia)

Po skonfigurowaniu serwera Xeoma zgodnie z potrzebami (podłączeniu kamer, ustawieniu modułów i łańcuchów itp.) może zajść konieczność połączenia się z nim z innego urządzenia w celu podglądu kamer, dostępu do archiwum nagrań lub zmiany ustawień. Zalecamy wykonanie następujących kroków:

Nie zamykaj ani nie zatrzymuj części serwerowej, z którą chcesz się połączyć: musi ona działać, aby przetwarzać sygnał z kamer i przyjmować połączenia przychodzące.

Część serwerowa Xeoma (na maszynie nr 1) musi pracować w trybie Trial lub jednym z trybów komercyjnych. Połączenie z serwerem w wersji Free jest niemożliwe!

Krok 1. Uzyskanie danych połączenia
Najpierw uzyskaj dane połączenia. W tym celu na maszynie nr 1 przejdź do Menu Głównego (skrajna lewa ikona „Lista") – „Zdalny dostęp", a następnie wybierz „Połącz z".

W otwartym oknie dialogowym skopiuj wyświetlone hasło oraz wewnętrzny (prywatny) adres IP. Dane te są niezbędne do nawiązania połączenia z urządzenia zdalnego (maszyna nr 2), dlatego przekaż je na maszynę nr 2. Aby uniknąć błędów, zalecamy użycie funkcji kopiuj-wklej zamiast ręcznego wpisywania hasła.



Konsola: jeśli serwer nie posiada interfejsu graficznego, adres IP maszyny nr 1 można sprawdzić za pomocą komend systemowych, takich jak ipconfig (Windows), ifconfig (starsza komenda w systemach Linux, macOS i innych bazujących na Unixie) lub ip (nowsza komenda w systemach Linux, macOS i innych bazujących na Unixie). Więcej instrukcji znajdziesz w Internecie. Następnie uzyskaj hasło Xeoma za pomocą komendy -showpassword i prześlij te dane na maszynę nr 2.

Krok 2. Instalacja programu Xeoma lub aplikacji Xeoma na maszynie nr 2
Na maszynie nr 2 pobierz program Xeoma z naszej strony internetowej lub aplikację Xeoma na smartfony ze sklepu App Store (iPhone/iPad) bądź Google Play (urządzenia z Androidem). Uruchom aplikację lub program.

Konsola: ponieważ zdalny dostęp zakłada, że maszyna nr 2 będzie posiadać interfejs graficzny, należy zapoznać się z instrukcjami dla GUI. Wszystkie operacje będą wykonywane za jego pomocą.

Edycja części klienckiej nie ma znaczenia. Do połączenia z częścią serwerową (która z kolei musi być w wersji Trial lub jednej z edycji komercyjnych) można użyć dowolnej edycji klienta.

Krok 3. Połączenie z maszyny nr 2

Na maszynie nr 2 przejdź do okna Połączenia (w przypadku komputerów i urządzeń z Androidem znajduje się ono w Menu główne -> Zdalny dostęp -> Połącz z; w przypadku urządzeń iOS okno to pojawia się bezpośrednio po uruchomieniu aplikacji Xeoma).

W oknie dialogowym Połączenia wprowadź adres IP maszyny nr 1 oraz hasło do Xeoma.

Maszyna nr 2 musi być podłączona do tej samej sieci co maszyna nr 1, na przykład przez Wi-Fi.

Opcja 2. Połączenie poprzez skanowanie kodu QR (dostępne wyłącznie w aplikacji Xeoma na system Android)

Począwszy od wersji beta 23.12.7, Xeoma umożliwia zdalne połączenie z serwerem za pośrednictwem aplikacji Xeoma na system Android poprzez wygenerowanie specjalnego kodu QR. Można w nim zakodować dane logowania Administratora lub dowolnego innego użytkownika, a także parametry niezbędne do połączenia P2P.

Konfiguracja (dostępna wyłącznie dla Administratora)

Na serwerze:
1. Przejdź do: Menu główne – Zdalny dostęp – Użytkownicy;
2. Kliknij „Połączenie kodem QR” w prawym górnym rogu okna edycji uprawnień użytkownika;
3. W otwartym oknie można wybrać:
— użytkownika, dla którego zostanie wygenerowany kod QR (w tym przykładzie jest to Administrator)
— określa, czy kod QR ma być jednorazowy (zaznacz pole „Jednorazowy kod QR”)
— określa, czy kod QR ma służyć do połączenia P2P (zaznacz pole „Połączenie P2P”)
— okres ważności wygenerowanego kodu QR, czyli czas, w którym po jego zeskanowaniu możliwe będzie nawiązanie połączenia z serwerem (suwak pod etykietą „Okres ważności kodu QR" – od 2 minut do czasu nieograniczonego);
4. Po skonfigurowaniu wszystkich powyższych ustawień kliknij przycisk „Utwórz” po prawej stronie suwaka daty wygaśnięcia kodu QR;
5. Wyświetlony kod QR można zeskanować za pomocą aplikacji Xeoma na urządzeniu z systemem Android (szczegóły poniżej), usunąć, zapisać lub zaktualizować (wygenerować nowy), klikając odpowiednie przyciski w otwartym oknie dialogowym.



W aplikacji Xeoma na urządzeniu Android:
1. Otwórz Menu główne – Zdalny dostęp – Skaner kodów QR;
2. Za pomocą uruchomionej kamery zeskanuj kod QR wygenerowany po stronie serwera;
3. W otwartym oknie z danymi połączenia wprowadź hasło użytkownika wybranego podczas generowania kodu QR – dzięki temu uzyskasz dostęp do kamer.

 

2. Połączenie z innej sieci.

Aby nawiązać zdalne połączenie spoza sieci lokalnej maszyny nr 1, maszyna ta musi posiadać zewnętrzny statyczny adres IP (tzw. „publiczny/stały/zewnętrzny adres IP”) lub odpowiedni mechanizm zastępczy.

Omówimy oba przypadki: sytuację, w której posiadają Państwo publiczny adres IP, oraz taką, w której go nie ma i nie można go uzyskać.

 


Przypadek 1. Serwer POSIADA statyczny („publiczny”) adres IP:

Krok 1. Pobierz dane połączenia
Na maszynie nr 1 przejdź do Menu głównego (ikona „Lista” po lewej stronie), wybierz „Zdalny dostęp”, a następnie „Połącz z”.

Skopiuj wyłącznie hasło (!) Xeoma w nowym oknie dialogowym.

Powinni Państwo już znać swój zewnętrzny statyczny (stały) adres IP. Te dwie informacje są niezbędne do nawiązania połączenia, dlatego należy je przesłać na zdalne urządzenie lub komputer (który będziemy nazywać maszyną nr 2). Zalecamy korzystanie z funkcji kopiuj-wklej przy wprowadzaniu haseł, aby uniknąć literówek.

Konsola: jeśli serwer nie posiada interfejsu graficznego, adres IP maszyny nr 2 można sprawdzić za pomocą poleceń systemowych, takich jak ipconfig (Windows), ifconfig (starsze polecenie dla systemów Linux, Mac OS X i innych systemów Unix) lub ip (nowsze polecenie dla systemów Linux, Mac OS X i innych systemów Unix). Więcej instrukcji można znaleźć w Internecie. Następnie pobierz hasło Xeoma za pomocą polecenia -showpassword i prześlij te dane na maszynę nr 2.

Krok 2. Przekieruj port 8090
W ustawieniach routera maszyny nr 1 skonfiguruj tzw. „przekierowanie portów” dla portu 8090, którego Xeoma używa do połączenia klienta z serwerem.

Instrukcje dotyczące przekierowania portów dla konkretnych modeli routerów można znaleźć w Internecie. Przykładowo, serwis Portforward.com oferuje obszerną bazę przewodników.

Port 8090 jest domyślnym portem połączenia klient-serwer w Xeoma. Jeśli wcześniej zmieniono go na inny za pomocą polecenia -serverport, należy przekierować ten nowy port.

Konsola: Instrukcje dotyczące przekierowania portu 8090 za pomocą konsoli/Terminala można znaleźć w Internecie.

Krok 3. Pobierz program Xeoma lub aplikację Xeoma na maszynę nr 2
Na maszynie nr 2 pobierz program Xeoma z naszej strony internetowej lub aplikację Xeoma na smartfony ze sklepu App Store (iPhone/iPad) lub Google Play (urządzenia z Androidem). Uruchom aplikację lub program.

Konsola: ponieważ koncepcja zdalnego dostępu zakłada, że maszyna nr 2 posiada interfejs graficzny, należy stosować instrukcje dla GUI. Wszystkie operacje będą wykonywane za jego pomocą.

Edycja klienta nie ma znaczenia. Do połączenia z serwerem można użyć dowolnej edycji klienckiej (serwer z kolei musi działać w wersji Trial lub jednej z edycji komercyjnych).

Krok 4. Połącz się z maszyny nr 2

W maszynie nr 2 przejdź do okna połączenia (w przypadku urządzeń Android i komputerów znajduje się ono w Menu główne -> Zdalny dostęp -> Połącz z, w przypadku urządzeń iOS okno to pojawi się bezpośrednio po uruchomieniu aplikacji Xeoma).

W oknie dialogowym połączenia maszyny nr 2 wprowadź publiczny adres IP maszyny nr 1, hasło Xeoma oraz port Xeoma (domyślnie 8090 lub niestandardowy, jeśli został zmieniony).

Kliknij OK / Połącz, aby nawiązać połączenie.

 

Wszystkie opcje zdalnego dostępu

Począwszy od wersji beta 23.12.7, w systemie Android dostępna jest uproszczona opcja łączenia z serwerem o statycznym adresie IP – poprzez skanowanie kodu QR. Nie musisz już wprowadzać adresu IP ręcznie! Instrukcje znajdziesz tutaj.

Przypadek 2. Serwer NIE posiada stałego („publicznego”) adresu IP (i nie może go uzyskać):

Opcja 1. Połączenie P2P
Rewolucyjna, bezpłatna metoda łączenia zdalnego klienta z serwerem Xeoma w różnych sieciach – połączenie P2P.

Połączenie P2P klient-serwer to nowa, bezpłatna alternatywa dla posiadania publicznego adresu IP na maszynie serwerowej. Mechanizm działania jest prosty: pośredniczący serwer STUN przypisuje unikalny adres części serwerowej Xeoma, umożliwiając tym samym podłączenie klienta lub klientów do serwera. Ten chmurowy serwer P2P służy wyłącznie do wstępnego kierowania ruchu. Po nawiązaniu połączenia części serwerowa i kliencka komunikują się bezpośrednio. Serwer P2P nie odbiera ani nie przesyła ustawień Xeoma, nagrań wideo, strumieni itp.

Połączenie P2P jest dostępne w Xeoma od wersji 22.11.25 we wszystkich wspieranych systemach operacyjnych i we wszystkich edycjach z wyjątkiem edycji Free. Rozwiązanie obsługuje również połączenia z wieloma klientami i/lub wieloma serwerami.

Jedyną wadą jest to, że w rzadkich przypadkach połączenie P2P może być niedostępne (np. z powodu ograniczeń infrastruktury sieciowej). Jeśli połączenie P2P nie działa w Twoim przypadku, skorzystaj z innych metod wymienionych poniżej – np. z płatnej usługi Repeater.

Krótki przewodnik konfiguracji P2P znajdziesz tutaj, a poniżej przedstawiamy szczegółowe kroki aktywacji tego typu połączenia:
Krok 1. Aktywacja i uzyskanie unikalnego adresu na maszynie nr 1 (serwerze)
Na maszynie nr 1 przejdź do Menu główne – Zdalny dostęp – Konfiguracja połączenia P2P. W nowo otwartym oknie „Konfiguracja połączenia P2P” znajdziesz więcej informacji o tej bezpłatnej usłudze, a także pole wyboru umożliwiające aktywację połączenia P2P i uzyskanie unikalnego adresu serwera.
Zaznacz opcję „Włącz połączenie P2P” i odczekaj kilka sekund.
W polu „Adres P2P tego serwera” pojawi się unikalny adres w formacie „AAA-BBB-CCC”, będący alternatywą dla publicznego adresu IP w połączeniach klient-serwer Xeoma. Skopiuj adres i prześlij go do maszyny nr 2 (części klienckiej). Adres jest generowany automatycznie przez Xeoma i nie podlega edycji.



Okno to oferuje również możliwość zmiany automatycznie wygenerowanego adresu P2P, jeśli obecny został w jakikolwiek sposób ujawniony. Aby uzyskać nowy adres, kliknij napis „Pobierz nowy adres P2P dla tego serwera” pod polem „Adres P2P tego serwera” – nowy adres pojawi się w polu w ciągu kilku sekund.

Krok 2. Pobranie hasła Xeoma z maszyny nr 1
Aby połączyć się z maszyną nr 1 z poziomu klienta, potrzebny będzie unikalny adres z Kroku 1 oraz hasło Xeoma dla profilu Administratora lub użytkownika (jeśli taki został utworzony w Menu główne – Zdalny dostęp – Użytkownicy).
Hasło Administratora Xeoma może wyświetlić wyłącznie administrator maszyny serwerowej (poprzez GUI Xeoma: Menu główne – Zdalny dostęp – Połącz z; lub za pomocą polecenia konsoli -showpassword).

Krok 3. Połączenie z maszyny nr 2
Na urządzeniu nr 2 pobierz program Xeoma z naszej witryny lub aplikację Xeoma na smartfony ze sklepu App Store (dla iPhone/iPad) bądź Google Play (dla urządzeń z Androidem). Uruchom aplikację lub program.

Następnie otwórz okno dialogowe połączenia na urządzeniu nr 2 (na komputerach i urządzeniach z Androidem znajdziesz je w Menu główne -> Zdalny dostęp -> Połącz z, a na urządzeniach z iOS dostęp do niego uzyskasz bezpośrednio po uruchomieniu aplikacji Xeoma).
Wprowadź adres P2P uzyskany w kroku 1 oraz hasło Xeoma urządzenia nr 1 (dla Administratora lub użytkownika) z kroku 2. Kliknij przycisk OK/Połącz.
Moduł kliencki wyśle żądanie do pośredniczącego serwera P2P, pobierze lokalizację modułu serwerowego i nawiąże z nim połączenie, po czym serwer P2P przestaje uczestniczyć w komunikacji między nimi.

Wkrótce: polecenia konsoli dla połączeń P2P.

Połączenie P2P działa wyłącznie w architekturze klient-serwer Xeoma. Nie obsługuje podglądu w przeglądarce ani żadnych innych zastosowań poza systemem Xeoma.

Od wersji beta 23.12.7 w systemie Android dostępna jest uproszczona metoda łączenia z serwerem przez P2P – poprzez zeskanowanie kodu QR. Nie musisz już ręcznie wprowadzać adresu P2P! Instrukcję znajdziesz tutaj.

Opcja 2. Usługa Repeater od Xeoma
Repeater to usługa płatna dodatkowo, dostępna w subskrypcji miesięcznej lub rocznej, aktywowana na licencjach Xeoma zainstalowanych na Twoim serwerze.

Stanowi ona zamiennik unikalnego publicznego adresu IP dla części serwerowej Xeoma (wyłącznie dla połączenia klient-serwer Xeoma, a nie dla całego komputera, w przeciwieństwie do rzeczywistego statycznego adresu IP). Po aktywacji subskrypcji Repeater na serwerze otrzymasz unikalny adres, który umożliwia jednej instancji Xeoma odnalezienie drugiej.

Krok 1. Kup subskrypcję Repeater tutaj.
Aktywuj ją na urządzeniu nr 1: przejdź do Menu głównego (ikona „Listy” po lewej stronie), wybierz „Zdalny dostęp”, a następnie kliknij „Ustawienia Repeatera”. Wybierz „Aktywuj”, wprowadź numer seryjny subskrypcji Repeater w nowym oknie i kliknij OK.

W nowym oknie dialogowym zobaczysz unikalny adres i hasło przypisane do tego urządzenia przez Xeoma Repeater. Dane te są niezbędne do połączenia, więc prześlij je na urządzenie nr 2. Zalecamy kopiowanie i wklejanie zamiast ręcznego wpisywania hasła, aby uniknąć błędów.

Konsola: do aktywacji Repeatera służy polecenie -activateRetranslator, jednak interfejs graficzny jest nadal niezbędny, aby skopiować adres i hasło Repeatera w celu przesłania ich na urządzenie nr 2.

Krok 2. Pobierz program Xeoma lub aplikację Xeoma na urządzeniu nr 2
Na urządzeniu nr 2 pobierz program Xeoma z naszej strony lub aplikację Xeoma na smartfony z App Store (dla iPhone/iPad) bądź z Google Play (dla urządzeń z Androidem). Uruchom aplikację lub program.

Konsola: ponieważ zdalny dostęp zakłada obecność powłoki graficznej na urządzeniu nr 2, zapoznaj się z instrukcjami dla GUI. Wszystkie czynności wykonuje się za jego pośrednictwem.

Edycja klienta nie ma znaczenia. Do połączenia z serwerem (który musi działać w wersji próbnej lub jednej z edycji komercyjnych) można użyć dowolnej edycji klienta.

Krok 3. Połączenie z urządzenia nr 2

Na urządzeniu nr 2 przejdź do okna dialogowego połączenia (na komputerach i urządzeniach z Androidem znajdziesz je w Menu główne -> Zdalny dostęp -> Połącz z; na urządzeniach z iOS pojawi się ono automatycznie po uruchomieniu aplikacji Xeoma).

Wprowadź adres i hasło Repeatera z maszyny serwerowej. Kliknij OK / Połącz, aby nawiązać połączenie.

Repeater nie obsługuje profili użytkowników z ograniczonymi uprawnieniami dostępu. Dostępny jest tylko jeden użytkownik – Administrator.

Repeater działa wyłącznie dla połączenia klient-serwer Xeoma. Nie działa w przypadku podglądu w przeglądarce.


Opcja 3. Zewnętrzne usługi dynDNS emulujące publiczny adres IP
Znajdź w Internecie darmowe lub płatne usługi dynDNS, które przekształcą Twój prywatny adres IP (znany również jako „dynamiczny wewnętrzny adres IP") w publiczny adres IP. Wykorzystaj taką usługę, aby emulować publiczny adres IP dla maszyny nr 1.

Krok 1. Pobierz dane połączenia
Skorzystaj z usługi dynDNS, aby uzyskać emulację publicznego adresu IP. Następnie pobierz dane połączenia Xeoma. W tym celu na maszynie nr 1 przejdź do Menu Głównego (skrajna lewa ikona „Lista”) – „Zdalny dostęp”, a następnie wybierz opcję „Połącz z”.

W otwartym oknie dialogowym skopiuj hasło Xeoma. Dane te są niezbędne do nawiązania połączenia z urządzenia zdalnego (maszyna nr 2), dlatego prześlij to hasło oraz „adres IP” uzyskany z usługi dynDNS na maszynę nr 2. Zalecamy użycie funkcji kopiuj-wklej zamiast ręcznego wpisywania hasła, aby uniknąć błędów.

Konsola: sprawdź w Internecie instrukcje obsługi wybranej usługi dynDNS przez konsolę. Następnie pobierz hasło Xeoma, używając polecenia -showpassword, i prześlij te dane na maszynę nr 2.

Krok 2. Przekieruj port 8090
W ustawieniach routera maszyny nr 1 skonfiguruj przekierowanie portu 8090, którego Xeoma używa do połączenia klient-serwer.

Wyszukaj w Internecie instrukcje przekierowania portów dla swojego modelu routera. Przykładowo, strona Portforward.com oferuje obszerną bazę przewodników.

Port 8090 to domyślny port połączenia klient-serwer w Xeoma. Jeśli wcześniej zmieniono go za pomocą polecenia -serverport, należy przekierować ten nowy port.

Konsola: wyszukaj w Internecie instrukcje przekierowania portu 8090 przez konsolę/Terminal.

Krok 3. Pobierz program Xeoma lub aplikację Xeoma na maszynę nr 2
Na maszynie nr 2 pobierz program Xeoma z naszej strony internetowej lub aplikację Xeoma na smartfony ze sklepu App Store (iPhone/iPad) lub Google Play (urządzenia z Androidem). Uruchom aplikację lub program.

Konsola: ponieważ koncepcja zdalnego dostępu zakłada, że maszyna nr 2 posiada interfejs graficzny, należy stosować instrukcje dla GUI. Wszystkie operacje będą wykonywane za jego pomocą.

Wersja aplikacji klienckiej nie ma znaczenia. Do połączenia z częścią serwerową można użyć dowolnej edycji klienta (część serwerowa musi natomiast działać w wersji Trial lub jednej z edycji komercyjnych).

Krok 4. Połącz z maszyny nr 2

Na maszynie nr 2 przejdź do Okna połączenia (w przypadku urządzeń z Androidem i komputerów znajduje się ono w Menu głównym -> Zdalny dostęp -> Połącz z, w przypadku urządzeń iOS okno to pojawia się bezpośrednio po uruchomieniu aplikacji Xeoma).

W oknie dialogowym połączenia wprowadź publiczny adres IP komputera nr 1 (uzyskany przez dynDNS), hasło Xeoma oraz port Xeoma (domyślnie 8090 lub niestandardowy, jeśli został zmieniony).

Kliknij OK / Połącz, aby nawiązać połączenie.


Opcja 4. Tunele VPN
VPN kojarzony jest obecnie głównie z przeglądarkami internetowymi służącymi do maskowania lokalizacji geograficznej użytkownika. Systemy dozoru wizyjnego wykorzystują go jednak inaczej: tunele VPN mogą stanowić rodzaj bezpośredniego dostępu do zdalnego urządzenia – co jest kluczowe przy zdalnym łączeniu komputera nr 2 z komputerem nr 1, który nie posiada statycznego, stałego (publicznego) adresu IP. Wadą tego rozwiązania jest fakt, że konfiguracja tuneli VPN w tym celu jest bardziej złożona niż w przypadku ich typowego zastosowania w przeglądarkach.

Instrukcje dotyczące konfiguracji VPN znajdują się w sekcji 5.8. Łączenie Xeoma przez VPN.

---

5.3. Usługa Repeater – dostęp do komputera z dowolnego miejsca, nawet bez publicznego adresu IP

Zobacz także wideo dotyczące usługi Repeater

Repeater to usługa podobna do dynamicznego DNS, lecz o szerszych możliwościach. Umożliwia dostęp do komputera z programem Xeoma nawet wtedy, gdy nie jest on widoczny z Internetu – np. znajduje się za firewallem, w prywatnej przestrzeni adresowej IP, w sieci komórkowej lub w niektórych krajach azjatyckich, gdzie niedostępne są publiczne adresy IP.

Dzięki aktywnej usłudze Repeater w Xeoma uzyskują Państwo dostęp do kamer, archiwum lub ustawień, nawet jeśli komputer nie jest dostępny z poziomu Internetu.

Wystarczy włączyć tę usługę w Xeoma przez Menu główne -> Zdalny dostęp -> Konfiguracja Repeatera. Otrzymają Państwo dane połączenia Repeatera, które posłużą do połączenia się z tym serwerem z poziomu klienta (należy wprowadzić te dane w Oknie połączenia).



Usługa Repeater nie jest wymagana, jeśli serwer posiada statyczny adres IP lub gdy wykorzystywana jest usługa Xeoma Cloud.

Rozwiązywanie problemów:
W przypadku trudności z aktywacją usługi Repeater spróbuj tymczasowo wyłączyć lub odinstalować program antywirusowy. Następnie aktywuj usługę Repeater i ponownie włącz (lub zainstaluj) oprogramowanie antywirusowe.

Jeśli po połączeniu przez Repeater klatkaż jest zbyt niski, należy sprawdzić sieć pod kątem wąskich gardeł. Zwiększ przepustowość po stronie serwera lub klienta lub poproś dostawcę o wyższą prędkość Internetu.

Zobacz także: instrukcję dotyczącą zdalnego dostępu z wykorzystaniem usługi Repeater.

Repeater można aktywować przez konsolę tylko wtedy, gdy urządzenie posiada powłokę graficzną (klient Xeoma zostanie uruchomiony automatycznie). Jeśli Repeater zostanie użyty na serwerze bez powłoki graficznej, można połączyć się z nim za pomocą klienta Xeoma z innego urządzenia w tej samej sieci i aktywować Repeater w Menu głównym -> Zdalny dostęp -> Ustawienia Repeatera -> Subskrypcja.

---

5.4. Moduł serwera WWW Xeoma

Można również obejrzeć film prezentujący serwer WWW Xeoma

Moduł serwera WWW wyróżnia się na tle pozostałych modułów swoją wielofunkcyjnością. W odróżnieniu np. od modułu Harmonogram, który realizuje jedno zadanie – włączanie lub wyłączanie systemu – moduł serwera WWW pozwala realizować rozmaite cele na wiele różnych sposobów.

Część 1. Zdalny podgląd kamer przez przeglądarkę

Najpopularniejszym zastosowaniem serwera WWW Xeoma jest umożliwienie podglądu na żywo z jednej lub wielu kamer z niemal każdego urządzenia z dostępem do Internetu i obsługą strumieniowania wideo, nawet w nieobsługiwanym systemie operacyjnym. Po podłączeniu tego modułu do kamery możliwe będzie zdalne przeglądanie obrazu w przeglądarce (do dostępu spoza sieci lokalnej wymagany jest statyczny adres IP serwera).

Wystarczy podłączyć moduł Serwer WWW do kamery w łańcuchu.



Zasady łączenia modułów są tutaj identyczne: jeśli podłączysz moduł Serwer WWW za modułem filtrującym, takim jak Detektor ruchu, obraz zostanie wyświetlony w przeglądarce wyłącznie w momencie, gdy moduł filtrujący go przepuści. Ponieważ podgląd w przeglądarce zazwyczaj wymaga dostępu ciągłego, zaleca się podłączenie modułu Serwer WWW bezpośrednio do kamery.

Wskazówka: jeśli chcesz przeglądać w przeglądarce również nagrania archiwalne, upewnij się, że w łańcuchu znajduje się moduł Podgląd i Archiwum i że zawiera on zapisane materiały.

Przejdź do jego ustawień, gdzie znajdziesz odnośniki (URL) do różnych strumieni: obrazów JPEG, wideo MJPEG, wideo Flash z dźwiękiem oraz ogólną stronę serwera WWW, służącą do podglądu wszystkich kamer, do których na tym komputerze podłączono moduł Serwer WWW.

Jeśli dostęp przez przeglądarkę wymaga autoryzacji, ustaw tutaj nazwę użytkownika i hasło.

Pamiętaj, że domyślnie odnośniki służą do podglądu w obrębie tej samej sieci, dlatego zawierają adres localhost. Aby uzyskać zdalny podgląd spoza sieci, należy zastąpić wartość „localhost" rzeczywistym, statycznym i niezmiennym adresem IP komputera. Odnośniki można edytować poza aplikacją Xeoma. Skopiuj link i wklej go w przeglądarce.



Wskazówka: zwróć uwagę na nazwy w polach Ścieżka dostępu…. Obrazy z kamer na stronie WWW są wyświetlane w kolejności alfabetycznej zgodnie z tymi nazwami. Jeśli np. jedna kamera ma nazwę „image1", a druga „image 99", w przeglądarce jako pierwsza pojawi się kamera „image1".

Uwaga! Jeśli w module Kamera uniwersalna używasz funkcji bezpośredniego zapisu do archiwum, pamiętaj, że moduł Serwer WWW pobiera i wyświetla wyłącznie strumień podglądu.

Uwaga! Nie wszystkie przeglądarki obsługują podgląd na żywo strumieni MJPEG.

Jeśli Twoja przeglądarka nie obsługuje formatu MJPEG, możesz użyć innej przeglądarki lub zastąpić właściwe wideo MJPEG dynamicznie aktualizowanymi obrazami JPEG.


Kluczową kwestią przy konfiguracji dostępu zdalnego przez przeglądarkę internetową jest to, czy połączenie będzie nawiązywane z tej samej sieci lokalnej („domowej”), w której znajduje się komputer z serwerem Xeoma (np. z innego pomieszczenia lub biura na tym samym piętrze), czy z sieci zewnętrznej (np. z innego końca miasta, innego miasta lub kraju).

Dla uproszczenia urządzenie z zainstalowaną stroną serwerową (gdzie odbywa się cała obsługa kamer i do którego będziemy chcieli się połączyć) nazwiemy maszyną nr 1.
Zdalne urządzenie z przeglądarką internetową, z którego nawiążemy połączenie, nazwiemy maszyną nr 2.

Nie zamykaj i nie zatrzymuj części serwerowej, z którą chcesz się połączyć: serwer musi być uruchomiony, aby przetwarzać strumienie z kamer i akceptować przychodzące połączenia.

Serwer Xeoma (na maszynie nr 1) musi pracować w trybie Trial lub jednym z trybów komercyjnych. Połączenie z serwerem w wersji Free jest niemożliwe!

1. Połączenie w obrębie tej samej sieci.
Po skonfigurowaniu Xeoma zgodnie z potrzebami (podłączeniu kamer i modułów oraz ustawieniu łańcuchów itp.), należy dodać moduł Web Server do wszystkich łańcuchów, które mają być widoczne w przeglądarce. Obowiązują standardowe zasady łączenia modułów (szczegóły powyżej).
Po podłączeniu odpowiedniej liczby modułów Web Server, wykonaj poniższe kroki, aby aktywować dostęp zdalny:

Krok 1. Pobieranie danych połączenia
Przejdź do ustawień modułów Web Server i skopiuj link umożliwiający dostęp do interfejsu webowego Xeoma. Zauważysz, że ogólny link (http://localhost:10090/) jest taki sam dla wszystkich modułów Web Server na tym komputerze.
W tym samym miejscu można ograniczyć dostęp do interfejsu webowego, konfigurując login i hasło.

Przykładowy link zawiera frazę „localhost” zamiast rzeczywistego prywatnego (wewnętrznego) adresu IP, który należy zastąpić faktycznym adresem IP komputera. Można go sprawdzić w następujący sposób:

Prywatny adres IP komputera znajdziesz w oknie połączeń Xeoma. Na maszynie nr 1 wejdź w Menu Główne (ikona „Lista” po lewej stronie) – „Dostęp zdalny”, a następnie wybierz „Połącz z”.

W otwartym oknie skopiuj wskazany wewnętrzny („prywatny”) adres IP.
Wstaw go do linku strony internetowej skopiowanego z ustawień Web Server.
Prześlij link na maszynę nr 2 wraz z loginem i hasłem (jeśli zostały ustawione w ustawieniach Web Server). Zalecamy użycie funkcji kopiuj-wklej zamiast wpisywania danych ręcznie, aby uniknąć błędów.

Konsola: aby zdalnie wyświetlić łańcuch, musisz dodać do niego moduł Web Server. Wymaga to posiadania części wizualnej, dlatego należy połączyć się z serwerem za pomocą klienta na maszynie z interfejsem graficznym. Instrukcje znajdują się w sekcji 5.2.1. Zdalny dostęp klienta do serwera.

Krok 2. Połączenie z maszyny nr 2
Na maszynie nr 2 otwórz preferowaną przeglądarkę i wklej link z Web Servera maszyny nr 1 (oraz dane uwierzytelniające, jeśli ręcznie ustawiono login i hasło). Naciśnij Enter, przycisk „Przejdź” lub strzałkę w przeglądarce, aby otworzyć interfejs webowy Xeoma.

Więcej informacji o interfejsie strony internetowej znajdziesz tutaj.

Maszyna nr 2 musi być podłączona do tej samej sieci co maszyna nr 1, np. poprzez WiFi.

 

2. Połączenie z innej sieci.

Aby nawiązać połączenie zdalne spoza sieci lokalnej maszyny nr 1, urządzenie to musi posiadać zewnętrzny statyczny adres IP (tzw. „publiczny adres IP”) lub odpowiedni zamiennik.

Omówimy oba przypadki: sytuację, w której posiadasz publiczny adres IP oraz taką, w której go nie masz i nie możesz go uzyskać.

Przypadek 1. Serwer posiada statyczny („publiczny”) adres IP:

Krok 1. Pobieranie danych połączenia
Przejdź do ustawień modułów WebServer i skopiuj link umożliwiający dostęp do interfejsu webowego Xeoma. Zauważ, że domyślny adres (http://localhost:10090/) jest taki sam dla wszystkich modułów WebServer na tym komputerze.
Tutaj możesz również ograniczyć dostęp do interfejsu webowego, konfigurując login i hasło.

Przykładowy link zawiera „localhost” zamiast rzeczywistego prywatnego (wewnętrznego) adresu IP, który należy zastąpić publicznym (statycznym, zewnętrznym, stałym) adresem IP komputera. Powinieneś już znać ten adres. W celu uzyskania informacji o publicznym adresie IP skontaktuj się z dostawcą usług internetowych.

Wklej go do adresu strony internetowej skopiowanego z ustawień modułu WebServer.
Prześlij link na maszynę nr 2 wraz z danymi logowania, jeśli zostały one zdefiniowane w ustawieniach modułu WebServer. Zalecamy użycie funkcji kopiuj-wklej zamiast ręcznego wpisywania, aby uniknąć błędów.

Konsola: należy dodać moduł WebServer do łańcucha, który ma być widoczny zdalnie. Wymaga to interfejsu graficznego – należy połączyć się z częścią serwerową za pomocą klienta na maszynie z GUI. Instrukcje znajdują się w sekcji 5.2.1. Zdalny dostęp klienta do serwera.

Krok 2. Przekierowanie portów 10090 i/lub 10091
W ustawieniach routera maszyny nr 1 skonfiguruj tzw. „przekierowanie portów” dla portów 10090 i 10091, których Xeoma używa do zdalnego dostępu przez przeglądarkę internetową.

W wersji Xeoma 20.10.13 dodano możliwość określania i używania oddzielnych portów dla różnych modułów „Web Server”, nawet na tym samym serwerze.

Wyszukaj w Internecie instrukcje dotyczące przekierowania portów dla swojego modelu routera. Przykładowo, strona Portforward.com oferuje obszerną bazę poradników.

Port 10090 jest domyślnym portem zdalnego połączenia z interfejsem webowym Xeoma. Jeśli został on wcześniej zmieniony, należy przekierować nowy port.

Konsola: Wyszukaj w Internecie instrukcje dotyczące przekierowania portu 10090 za pomocą konsoli lub Terminala.

Krok 3. Połączenie z maszyny nr 2
Na maszynie nr 2 otwórz wybraną przeglądarkę internetową i wklej link z modułu Web Server maszyny nr 1 (oraz dane uwierzytelniające, jeśli ręcznie ustawiono login i hasło). Naciśnij klawisz Enter, przycisk „Przejdź” lub strzałkę w przeglądarce (w zależności od dostępnych opcji), aby otworzyć interfejs webowy Xeoma.

Więcej informacji na temat interfejsu webowego znajdziesz tutaj.

 

Wszystkie opcje zdalnego dostępu

Przypadek 2. Serwer NIE posiada statycznego, stałego („publicznego”) adresu IP (i nie może go uzyskać):

Niestety, usługa Repeater nie obsługuje zdalnego dostępu przez przeglądarkę internetową (działa wyłącznie przy połączeniu z aplikacji lub programu Xeoma).

Opcja 1. Zewnętrzne usługi dynDNS emulujące publiczny adres IP
Znajdź w Internecie bezpłatne lub płatne usługi dynDNS, które przekształcą Twój prywatny adres IP (znany również jako „dynamiczny wewnętrzny adres IP”) w publiczny adres IP. Skorzystaj z takiej usługi, aby emulować publiczny adres IP dla maszyny nr 1.
Po skonfigurowaniu Xeoma zgodnie z potrzebami (podłączeniu kamer, modułów, ustawieniu łańcuchów itp.) należy dodać moduł Web Server do wszystkich łańcuchów, które mają być wyświetlane w przeglądarce. Obowiązują standardowe zasady dodawania modułów (patrz wyżej).
Po dodaniu odpowiedniej liczby modułów Web Server wykonaj poniższe kroki, aby włączyć zdalny dostęp:

Krok 1. Uzyskanie danych połączenia
Przejdź do ustawień modułów WebServer i skopiuj link umożliwiający dostęp do interfejsu webowego Xeoma. Zauważ, że domyślny adres (http://localhost:10090/) jest taki sam dla wszystkich modułów WebServer na tym komputerze.
Tutaj możesz również ograniczyć dostęp do interfejsu webowego, konfigurując login i hasło.

Przykładowy link zawiera „localhost” zamiast rzeczywistego adresu IP, który należy zastąpić publicznym adresem IP komputera uzyskanym z usługi dynDNS.

Wprowadź emulację publicznego adresu IP w linku skopiowanym z ustawień WebServer.
Prześlij link na maszynę nr 2 wraz z danymi logowania (loginem i hasłem), jeśli zostały one ustawione w konfiguracji WebServer. W tym przypadku zalecamy użycie funkcji kopiuj-wklej zamiast ręcznego wpisywania, aby uniknąć błędów.

Krok 2. Przekierowanie portów 10090 i/lub 10091
W ustawieniach routera maszyny nr 1 skonfiguruj tzw. „przekierowanie portów” dla portów 10090 i 10091, których Xeoma używa do zdalnego dostępu przez przeglądarkę internetową.

Począwszy od wersji Xeoma 20.10.13, dodano możliwość określania i używania osobnych portów dla różnych modułów „Web Server", nawet na tym samym serwerze.

Wyszukaj w Internecie instrukcje dotyczące przekierowania portów dla swojego modelu routera. Przykładowo, strona Portforward.com oferuje obszerną bazę poradników.

Port 10090 jest domyślnym portem zdalnego połączenia z interfejsem webowym Xeoma. Jeśli został on wcześniej zmieniony, należy przekierować nowy port.

Konsola: Wyszukaj w Internecie instrukcje dotyczące przekierowania portu 10090 za pomocą konsoli lub Terminala.

Krok 3. Połączenie z maszyny nr 2
Na maszynie nr 2 otwórz wybraną przeglądarkę internetową i wklej link z Web Servera maszyny nr 1 (oraz dane uwierzytelniające, jeśli ręcznie ustawiono login i hasło). Naciśnij klawisz Enter, przycisk „Przejdź" lub strzałkę w przeglądarce (w zależności od dostępnych opcji), aby otworzyć interfejs WWW programu Xeoma.

Więcej informacji o interfejsie strony WWW znajdziesz tutaj.

 
Opcja 2. Tunele VPN
VPN jest obecnie kojarzony głównie z maskowaniem lokalizacji geograficznej użytkownika w przeglądarce. Systemy monitoringu wideo wykorzystują go jednak inaczej: tunele VPN mogą służyć jako rodzaj bezpośredniego dostępu do zdalnego urządzenia – co jest dokładnie tym, czego potrzebujemy do zdalnego połączenia maszyny nr 2 z maszyną nr 1 nieposiadającą statycznego (publicznego) adresu IP. Wadą tego rozwiązania jest fakt, że konfiguracja tuneli VPN w tym celu jest bardziej złożona niż w przypadku typowego użytkowania przeglądarkowego.

Instrukcje konfiguracji VPN znajdują się w sekcji 5.8. Łączenie Xeoma przez VPN.

Po skonfigurowaniu VPN postępuj zgodnie z tymi instrukcjami, tak jakbyś łączył się w ramach tej samej sieci lokalnej (właśnie w tym celu służy VPN).

Więcej informacji o interfejsie strony WWW znajduje się poniżej.

*począwszy od wersji Xeoma 23.3.22 zoptymalizowano wydajność WebRTC w przeglądarce Edge (Windows)

5.4.2 Więcej o interfejsie przeglądarki internetowej

Wielokamerowa strona WWW. Korzystając z adresu http://IP_address:10090/ (http://localhost:10090 dla maszyny lokalnej), można uzyskać dostęp do strony głównej serwera WWW i wyświetlić obraz ze wszystkich kamer, które mają w łańcuchu modułów Xeoma podłączony moduł Web Server.

Uwaga: jeśli kamera jest niedostępna lub z jakiegoś powodu przestała działać, w przeglądarce zamiast obrazu z kamery pojawi się czarne pole.



W przeglądarce można oglądać podgląd na żywo, nagrania archiwalne oraz sterować funkcjami PTZ (jeśli kamery je posiadają i zostały wykryte w Xeoma). Menu sterowania PTZ pojawi się w trybie widoku pojedynczej kamery w interfejsie WWW (uwaga: do włączenia PTZ w przeglądarce wymagana jest co najmniej licencja Pro na 1 kamerę).

Na stronie WWW widoczne będą następujące karty: Widok kamery (domyślna strona startowa), Archiwum, Preferencje, Klatkaż.
Widok kamery to strona służąca do podglądu wielu kamer, do których w Xeoma podłączono moduł Web Server (domyślna strona startowa, nazywana również stroną Widoku wielu kamer), lub widok jednej wybranej kamery (nazywany stroną Widoku pojedynczej kamery).
Archiwum to strona, na której można przeglądać nagrania archiwalne z danej kamery. Jeśli przejdziesz na tę stronę z widoku wielu kamer, będziesz musiał wybrać konkretną kamerę, aby wyświetlić jej archiwum.
Preferencje to lista rozwijana z wieloma opcjami: różnymi sposobami dodawania kamer (szczegóły tutaj), aktywacją oraz podglądem w trybie wideo Mjpeg/WebRTC.
Klatkaż to suwak, za pomocą którego można ograniczyć maksymalną częstotliwość odświeżania (FPS) wszystkich obrazów z kamer na stronie WWW. Opcja ta dotyczy wyłącznie widoku w przeglądarce i nie wpływa na klatkaż w części serwerowej Xeoma. Klatkaż nie może być wyższy niż wartość strumienia z kamery.

Widok pojedynczej kamery. Będąc na stronie Widok wielu kamer, kliknij obraz wybranej kamery, aby przejść do strony Widok pojedynczej kamery dla tego urządzenia. Jeśli posiadasz tylko jedną kamerę, kliknij ją, aby otworzyć tryb Widok pojedynczej kamery i uzyskać powiększony podgląd.



W górnym panelu strony Widok pojedynczej kamery znajdują się następujące karty: Widok kamery, Archiwum, Preferencje, Widok pełnoekranowy oraz menu MJPEG/WebRTC. Menu MJPEG/WebRTC pozwala wybrać tryb wideo dla kamery (opcja „WebRTC” umożliwia strumieniowanie z dźwiękiem i optymalizuje ruch sieciowy).

Częstotliwość klatek i jakość obrazu można wybrać poniżej obrazu (oba parametry dotyczą wyłącznie widoku w przeglądarce i nie wpływają na klatkaż w części serwerowej Xeoma).

Karta „Preferencje” zawiera również ustawienia konfiguracji modułu Detekcji Ruchu kamery, jeśli jest on częścią łańcucha modułów. Dostępna jest niemal każda funkcja znana z wersji klienckiej:



Archiwum. Aby wyświetlić nagrania z kamery, przejdź do karty Archiwum.



Znajduje się tu archiwum wybranej kamery oraz oś czasu, na której można wybrać konkretny fragment nagrania za pomocą suwaka lub listy daty i godziny.

W preferencjach (ikona „koła zębatego” w dolnym panelu) można zmienić prędkość odtwarzania i obniżyć jakość wideo, aby zredukować obciążenie pasma sieciowego. Ponownie: parametr ten dotyczy wyłącznie widoku w przeglądarce i nie wpływa na klatkaż po stronie serwera Xeoma.



Eksport. Interfejs WWW umożliwia również pobieranie fragmentów nagrań archiwalnych na urządzenie. Aby to zrobić, kliknij przycisk Pobierz (ikona „strzałki” w dolnym panelu) i wybierz datę oraz godzinę rozpoczęcia i zakończenia wymaganego segmentu wideo.




Ręczne dodawanie kamer. Kamery IP można wyszukiwać i dodawać również poprzez interfejs WWW. W tym celu kliknij przycisk „Preferencje” w górnym panelu portalu WWW, a następnie „Dodaj źródło”. Skorzystaj z wyświetlonego interfejsu, aby wprowadzić dane kamer (URL, dane uwierzytelniające). W przypadku wielu urządzeń dodawaj je pojedynczo.



Automatyczne wyszukiwanie kamer. Alternatywnie można skorzystać z automatycznego wyszukiwania kamer w interfejsie WWW poprzez menu Preferencje – Wyszukaj kamery. Wprowadź dane kamery (adres IP, port, dane uwierzytelniające) i kliknij „Start skanowania”. Można również podać wiele adresów IP lub zakres adresów IP (Adres_IP – Adres_IP).



Podgląd strumienia kamery w przeglądarce z dźwiękiem.

Opcja 1: WebRTC (nowoczesna, tylko Xeoma Pro)



webRTC to nowoczesna technologia optymalizacji strumieniowania, która umożliwia podgląd na żywo z dźwiękiem, a niekiedy pozwala wykorzystać zasoby przeglądarki do odciążenia procesów przetwarzania strumieni.

Aby to zrobić, w oknie ustawień modułu Serwer WWW włącz opcję „Nadawanie WebRTC z dźwiękiem (transkodowanie po stronie serwera)” (aby maszyna serwerowa przejęła obciążenie przetwarzaniem podglądu na żywo) lub opcję „Transkodowanie po stronie Xeoma dla nadawania WebRTC” (aby obciążenie zostało przeniesione do przeglądarki, jeśli jest ona wspierana). Opcje te są dostępne wyłącznie w Xeoma Pro.

Po zalogowaniu się do interfejsu WWW będziesz mieć możliwość wyboru wyświetlania strumieni wideo w formacie MJPEG (domyślnie) lub webRTC.
Wybór ten jest dostępny zarówno na stronie widoku wielu kamer, jak i na stronie widoku pojedynczej kamery.





Przy pierwszym uruchomieniu może pojawić się ostrzeżenie, że odtwarzanie na żywo z dźwiękiem jest zablokowane w ustawieniach przeglądarki. W takim przypadku należy przesunąć suwak głośności na wartość inną niż 0 lub włączyć dźwięk w ustawieniach przeglądarki, na przykład:



Opcja „Nadawanie WebRTC z dźwiękiem (transkodowanie po stronie serwera)” jest dostępna wyłącznie dla strumieni H264. W przypadku korzystania ze strumieni H265/H265+ zaleca się przełączenie na opcję „Transkodowanie po stronie Xeoma dla nadawania WebRTC” w oknie ustawień modułu Serwer WWW.







Opcja 2: Flash (przestarzała)

Firma Adobe zakończyła wsparcie dla Flash Player 31 grudnia 2020 roku, co oznacza, że technologia Flash może nie być obsługiwana w nowoczesnych wersjach przeglądarek. Może ona jednak nadal działać w wersjach wydanych przed tą datą.

Aby oglądać wideo Flash z dźwiękiem w przeglądarce internetowej, zaznacz odpowiednie pole i skorzystaj z przypisanego linku (lub przejdź do transmisji wideo Flash bezpośrednio z głównej strony serwera WWW):

+ W przeciwieństwie do połączenia klient-serwer, podgląd kamer w przeglądarce można uruchomić na dowolnym urządzeniu z dostępem do Internetu, w tym na tabletach i telefonach komórkowych, nawet z nieobsługiwanym systemem operacyjnym.
– Z drugiej strony, w przeciwieństwie do połączenia klient-serwer, podgląd w przeglądarce jest niedostępny, jeśli komputer z Xeoma i kamerami nie posiada statycznego adresu IP.

Jak połączyć wiele serwerów w przeglądarce?

Można połączyć kamery z wielu serwerów podczas podglądu w przeglądarce, postępując zgodnie z poniższą instrukcją:

Otwórz folder ustawień Xeoma na serwerze głównym, następnie przejdź do folderu WebSourcesConfig – znajdziesz tam plik WebSourcesConfig.txt

Plik WebSourcesConfig.txt można edytować za pomocą dowolnego edytora tekstu, np. Notatnika lub Notepad++. Po otwarciu pliku znajdziesz w nim instrukcję obsługi.

Wpisz adresy IP pozostałych serwerów, które chcesz połączyć w module Multi-server w przeglądarce, i zapisz plik .txt. Od tego momentu po każdym otwarciu interfejsu WWW zobaczysz wszystkie kamery ze wszystkich serwerów określonych w pliku WebSourcesConfig.txt.

Część 2. Zapisywanie nagrań na innym komputerze

Moduł serwera WWW okaże się pomocny również wtedy, gdy celem jest zapisywanie nagrań z monitoringu na innym komputerze, na przykład w celu tworzenia kopii zapasowych w centralnej stacji monitoringu.

W tym przypadku należy połączyć serwer WWW z kamerami. Na innym komputerze, gdzie mają być przechowywane nagrania (w naszym przykładzie jest to centralna stacja monitoringu), zamiast modułu kamery należy użyć modułu Another Xeoma:

+ Na obu komputerach będzie można przechowywać nagrania i zarządzać kamerą.
– Może być wymagana dodatkowa licencja (jeśli łączna liczba modułów używanych na którymkolwiek z komputerów przekracza 3).

Wskazówka: kombinacja HTTP Upload to other Xeoma oraz HTTP Receiver pozwala przesyłać nie tylko wideo, ale także dźwięk i wszystkie metadane. Szczegóły znajdują się w artykule dotyczącym HTTP upload to other Xeoma.

Część 3. Emulacja kamery IP

Jeśli chcesz przekształcić kamerę internetową (kamerę USB) w kamerę IP, która będzie dostępna dla innych komputerów i Xeoma Cloud, połącz serwer WWW z kamerą. Inne komputery będą ją rozpoznawać jako kamerę IP.

Inne metody emulacji kamery opisano w artykule „Jak używać pliku wideo jako kamery w Xeoma”

Część 4. Transmisja na żywo na stronie internetowej

Możesz transmitować obraz z kamery na swoją stronę lub bloga. Osadź link z ustawień serwera WWW w kodzie strony, aby wyświetlić np. radar pogodowy lub monitoring ruchu bez konieczności instalacji klienta Xeoma. Transmisja dynamicznie aktualizowanych obrazów lub strumieni wideo – aktualnych i wysokiej jakości zrzutów oraz nagrań (emulacja radaru pogodowego, informacje o ruchu drogowym) – zwiększy atrakcyjność i użyteczność strony dla odwiedzających.

Strumienie z kamer Xeoma można osadzić na jeden z poniższych sposobów:

a) Metoda prostsza:
W oknie ustawień modułu „Web Server” widoczne są bezpośrednie linki do strumieni JPEG i MJPEG z tej kamery:



Skopiuj odpowiedni link, zastąp „localhost” adresem IP maszyny z serwerem Xeoma i osadź wynikowy link na swojej stronie za pomocą kompatybilnego odtwarzacza (np. iFrame).

Patrz również: webAPI Xeoma

 

b) Metoda nowocześniejsza: streaming webRTC (dostępny wyłącznie w Xeoma Pro)
Zaletą tej metody jest wykorzystanie WebRTC – nowoczesnej technologii zoptymalizowanej pod kątem strumieniowania, która pozwala odciążyć serwer, przenosząc część obciążenia na zasoby przeglądarki.

Aby to osiągnąć, należy włączyć opcję „Transmisja WebRTC z dźwiękiem (transkodowanie po stronie serwera)" (dostępna wyłącznie w Xeoma Pro) lub „Transkodowanie po stronie Xeoma dla transmisji WebRTC" w ustawieniach modułu Serwer WWW.



Następnie użyj API WebRTC (dostępne wyłącznie w Xeoma Pro), aby osadzić wybrany strumień kamery na swojej stronie internetowej.

 

c) Przestarzałe: Transmisja Flash.
Jeśli w ustawieniach modułu Serwer WWW aktywna jest opcja „transmisja FLV (z dźwiękiem)", wyświetlony zostanie link do podglądu strumienia Flash. Kliknij ten link, a następnie wybierz obraz kamery, którą chcesz wyświetlić w technologii Flash (z dźwiękiem).



W oknie podglądu Flash dostępne są następujące przyciski:



A – wybór rozdzielczości strumienia;
B – uruchomienie/wstrzymanie odtwarzania;
C – regulacja głośności;
D – przełączanie trybu pełnoekranowego.

Uwaga! Przeglądarka Mozilla może wymagać zainstalowania wtyczki Flash Player w celu odtwarzania strumieni Flash.

 

Bezpieczeństwo połączenia w przeglądarce

Obecnie dostępne są dwa sposoby konfiguracji szyfrowanego połączenia dla podglądu w przeglądarce.

1. Ręczna konfiguracja – poprzez Apache. Zobacz instrukcję

2. Wbudowana – dostępna od wersji 23.3.22.
Począwszy od wersji 23.3.22, w module „Serwer WWW" dodano opcję „Włącz bezpieczne połączenie HTTPS", umożliwiającą szyfrowanie połączenia w przeglądarce. Bezpieczne połączenie można teraz wybrać bezpośrednio w ustawieniach modułu, bez konieczności konfigurowania go przez Apache, jak wcześniej.

Aby to zrobić, dodaj moduł „Serwer WWW" do łańcucha, otwórz jego ustawienia (klikając moduł na łańcuchu), wybierz „Pokaż szczegółowe ustawienia" na dole otwartego okna i zaznacz pole „Włącz bezpieczne połączenie HTTPS".

 

WebServer API
Serwerem WWW można również sterować za pomocą poleceń HTTP. Poniżej znajduje się ich pełna lista:

http://IP:10090/video0.mjpg?resolution=1027×768&oneframe=0&waitTimeoutMs=1000&login=USERNAME&password=PASSWORD zwraca wideo na żywo lub pojedynczą klatkę w formacie MJPEG
video0.mjpg to „Ścieżka dostępu do strumienia wideo" z modułu „Serwer WWW"
resolution określa rozdzielczość klatki (parametr opcjonalny)
oneframe określa, czy żądany jest strumień wideo (0), czy pojedyncza klatka JPEG (1)
waitTimeoutMs to czas oczekiwania na odpowiedź serwera (zazwyczaj od 100 do 1000 ms)
login to nazwa użytkownika (parametr opcjonalny)
password to hasło (parametr opcjonalny)

http://IP:10090/image0.jpg?resolution=1024×768&login=USERNAME&password=PASSWORD zwraca pojedynczą klatkę w formacie JPEG
image0.jpg to „Ścieżka dostępu do obrazów" z modułu „Serwer WWW"
resolution określa rozdzielczość klatki (parametr opcjonalny)
login to nazwa użytkownika (parametr opcjonalny)
password to hasło (parametr opcjonalny)

http://IP:10090/?archive_minutes=&archive_date=2015-11-26&archive=Preview%2BArchive.9 zwraca listę kodów czasu dla określonej daty, format gg:mm:ss, każdy w osobnej linii
archive_date to data w formacie rok-miesiąc-dzień
archive to identyfikator modułu „Podgląd i Archiwum" (znak „+" jest konwertowany na „%2B")

http://IP:10090/?archive_frame=&archive=Preview%2BArchive.9&archive_date=2015-11-26&archive_minute=13:19:18&archive_millis=2500&maxResolution=&scaleFactor=100 zwraca pojedynczą klatkę dla określonej daty i godziny w formacie JSON (base64)
archive to identyfikator modułu „Podgląd i Archiwum" (znak „+" jest konwertowany na „%2B")
archive_date to data w formacie rok-miesiąc-dzień
archive_minute to czas w formacie gg:mm:ss
archive_millis to liczba milisekund (od 0 do 59999), które zostaną dodane do sekund z poprzedniego parametru
maxResolution to rozdzielczość klatki w formacie szerokość×wysokość
scaleFactor to skala kompresji (od 0 do 100, gdzie 100 oznacza najwyższą jakość; wartości poniżej 80 są niezalecane)

http://IP:10090/?archive_start_export=&archive_id=Preview%2BArchive.24&start_date=2017-03-09&start_hour_minute=13:00:08&end_date=2017-03-09&end_hour_minute=13:02:18 eksportuje określony przedział czasowy z archiwum
archive_id to nazwa archiwum w module „Podgląd i Archiwum”
start_date to data rozpoczęcia przedziału (format RRRR-MM-DD)
start_hour_minute to godzina rozpoczęcia przedziału (format gg:mm:ss)
end_date to data zakończenia przedziału (format RRRR-MM-DD)
end_hour_minute to godzina zakończenia przedziału (format gg:mm:ss)

http://IP:10090/?archive_get_export_file= pobiera plik wyeksportowany poprzednim poleceniem

http://IP:10090/?login=LOGIN&password=PASSWORD&getsessionkey= szybka autoryzacja
login to nazwa użytkownika
password to hasło

http://IP:10090/?addchain=&cameraSettings=&cameraLogin=LOGIN&cameraPassword=PASSWORD&previewUrl=PREVIEWURL&archiveUrl=ARCHIVEURL&enableH264ArchiveId=false dodaje kamerę
cameraLogin to nazwa użytkownika kamery
cameraPassword to hasło kamery
previewUrl to URL strumienia podglądu
archiveUrl to URL strumienia archiwum
enableH264ArchiveId oznacza bezpośredni zapis H.264 bez konwersji (true – włączone, false – wyłączone)

http://IP:10090/?addchain=&ftpReceiverSettings=&ftpReceiverServerAddress=ADDRESS&ftpReceiverServerPort=FTPPORT&ftpReceiverLogin=LOGIN&ftpReceiverPassword=PASSWORD dodaje „Odbiornik FTP”
ftpReceiverServerAddress to adres serwera
ftpReceiverServerPort to port FTP
ftpReceiverServerLogin to nazwa użytkownika
ftpReceiverServerPassword to hasło

Teraz możesz dostosować strony serwera WWW! Dowiedz się, jak to zrobić w sekcji Personalizacja serwera WWW!

---

5.5. Personalizacja serwera WWW dla podglądu kamer online w Xeoma

Oprócz innych możliwości zmiany marki, Xeoma oferuje bezpłatną personalizację stron serwera WWW, aby wyglądały zgodnie z Twoimi oczekiwaniami.

Od wersji 17.8.31 wzwyż strony serwera WWW Xeoma można konfigurować za pomocą naszego bezpłatnego narzędzia do zmiany marki. Znajomość HTML nie jest wymagana – możesz łatwo zmienić kolory stron, logo oraz nazwę usługi.



Więcej informacji o bezpłatnym narzędziu do zmiany marki

Nieaktualne: od wersji Xeoma 13.9.30 do 17.8.31 personalizacja stron WWW odbywała się poprzez edycję kodu HTML według następujących kroków:

Podłącz moduł Serwer WWW do kamer, które chcesz wyświetlać w serwisie internetowym. Wejdź w ustawienia modułu Serwer WWW i otwórz w przeglądarce strony, które chcesz spersonalizować. W katalogu Xeoma pojawi się folder XeomaWeb zawierający odpowiednie strony HTML. Umieść w nim wszystkie zasoby, których zamierzasz użyć (ikony, obrazy, inne strony).

Aby uzyskać dostęp do plików graficznych, należy użyć ścieżki typu img src="?obj=NazwaObrazu.png". Otwórz i edytuj odpowiednie strony HTML (wystarczy Notatnik). Możesz również uzyskać dostęp do innych stron z tego katalogu.

Pełna instrukcja obrazkowa dotycząca personalizacji serwera WWW znajduje się w sekcji Artykuły.

---

5.6. Mobilny monitoring wideo z aplikacją Xeoma na Androida

Zdalny monitoring wideo umożliwia nadzór nad wieloma, a nawet setkami lokalizacji rozproszonych geograficznie w taki sposób, że osobiste wizyty w nich byłyby niemal niemożliwe bez ogromnych strat czasu.



Aplikacja Xeoma na Androida różni się od wersji desktopowych tym, że zgodnie z wymogami systemu Android musi zostać zainstalowana przed uruchomieniem. Poza tym jest niemal identyczna z desktopową wersją Xeoma, przy czym domyślnie uruchamiany jest tylko moduł kliencki. Aplikacja automatycznie wykryje kamery (w tym wbudowaną, jeśli jest dostępna) i nawiąże z nimi połączenie. Można korzystać ze standardowych edycji Xeoma – bezpłatnej, próbnej i komercyjnej, korzystać z automatycznych aktualizacji, podłączać kamery itp.

Xeoma może pełnić funkcję klienta lub przeglądarki CCTV do łączenia się z serwerem Xeoma na innym urządzeniu (komputerze lub urządzeniu mobilnym). Wypełnij pola w oknie dialogowym Łączenie (Menu główne -> Zdalny dostęp -> Połącz z), aby nawiązać połączenie z maszyną, przeglądać obraz z kamer na żywo oraz archiwa nagrań, a także wprowadzać zmiany w ustawieniach.

Dzięki aplikacji Twoje urządzenie z systemem Android może stać się samodzielnym systemem nadzoru. Podłącz kamery, skonfiguruj zdarzenia i reakcje, przypisz uprawnienia użytkowników i skorzystaj z wielu innych funkcji w ramach nowego, mobilnego systemu bezpieczeństwa wideo.



Powiadomienia push

Dzięki modułowi „Wyskakujące okno (na kliencie)" (zakładka Cel w górnym pasku modułów Xeoma) możesz otrzymywać powiadomienia push na Androida, np. gdy w polu widzenia kamery zostanie wykryty ruch (lub rozpoznana twarz, tablica rejestracyjna itp.). W przeciwieństwie do standardowych wersji desktopowych Xeoma, gdzie moduł ten jedynie przywraca zminimalizowane okno klienta, moduł Wyskakujące okno na Androidzie po wyzwoleniu odtworzy sygnał dźwiękowy, uruchomi miganie diody LED i wyświetli ikonę Xeoma na pasku powiadomień urządzenia.
Możesz sprawdzić szczegóły powiadomienia i dowiedzieć się, kiedy wykryto ruch. Kliknięcie powiadomienia przeniesie Cię do aplikacji Xeoma, gdzie możesz przejrzeć zdarzenie związane z ruchem lub podjąć inne niezbędne działania. Ikona będzie widoczna na pasku powiadomień aż do momentu otwarcia aplikacji, więc nie przegapisz zdarzenia, nawet jeśli byłeś niedostępny w chwili jego wykrycia.

Moduł ten służy również do wysyłania powiadomień push dla Xeoma na Androida po wystąpieniu wyzwalacza. Od wersji Xeoma 20.10.22 do wysyłania powiadomień push służy inny moduł – „Powiadomienia mobilne".

Różnice względem standardowej wersji Xeoma: Aplikacja na Androida nie posiada trybu pełnoekranowego, ponieważ w urządzeniach mobilnych często nie jest on potrzebny. Dodatkowo w wersji na Androida niedostępne są moduły oparte na sztucznej inteligencji i głębokim uczeniu maszynowym.
W przypadku aplikacji na Androida instalacja nie jest wymagana (ponieważ aplikację pobiera się z Google Play lub z naszej strony, można ją po prostu uruchomić i używać). Nie można zmienić ścieżki zapisu archiwum, jeśli urządzenie z Androidem nie zostało poddane procesowi cross-flashingu i nie obsługuje tej funkcji.

---

5.7. Aplikacja na iPhone/iPad







Nowa wersja Xeoma na iPhone'a i iPada idealnie sprawdza się w zdalnym podglądzie kamer. Może służyć jako przeglądarka CCTV do połączenia z Xeoma Cloud lub serwerem Xeoma na komputerze lub tablecie, nawet znajdującym się za zaporami sieciowymi (za pomocą usługi Repeater).

Dzięki temu klientowi iOS możesz połączyć się z systemem Xeoma, aby przeglądać strumienie na żywo i archiwalne nagrania z dźwiękiem oraz korzystać z cyfrowego przybliżania i oddalania obrazu, niezależnie od miejsca, w którym się znajdujesz!

Zabierz ją ze sobą na wakacje, w podróż służbową czy do pracy. Sprawdź w wolnej chwili, co dzieje się u opiekunki lub u starszych rodziców, albo upewnij się, że bliscy przebywający w szpitalu są bezpieczni.

Instrukcje połączenia

1. Przejdź do App Store i pobierz stamtąd aplikację Xeoma.

2. Po pobraniu aplikacja zostanie uruchomiona i wyświetli prośbę o instalację.

3. Po zakończeniu instalacji pojawi się monit o podanie danych połączenia. Można je uzyskać z Twojego serwera Xeoma lub z subskrypcji Xeoma Cloud:



4. Jeśli dane są poprawne, a część serwerowa dostępna, nastąpi połączenie, co umożliwi podgląd kamer oraz ich archiwów.

5. Można powrócić do okna dialogowego połączenia, aby połączyć się z innym serwerem. Kliknij poniższy przycisk połączenia.

Gotowe! Teraz możesz korzystać z zdalnego dostępu do Xeoma z dowolnego miejsca i o każdej porze!

W wersji Xeoma 20.10.22 wprowadzono nowy moduł umożliwiający wysyłanie powiadomień push na iOS – „Powiadomienia mobilne”

---

5.8. Połączenie Xeoma przez VPN

Przede wszystkim należy określić, czy na maszynie wymagany jest serwer, czy klient. Jeśli komputer ma pełnić rolę centrum dla innych maszyn, które będą się z nim łączyć w celu podglądu kamer, jest to serwer. Jeśli celem jest jedynie połączenie z innym urządzeniem przechowującym dane z kamer, jest to klient.


Serwer

Aby uruchomić funkcjonalny serwer przez VPN, należy go odpowiednio skonfigurować. Wykonaj następujące kroki:

1. Pobierz bezpłatne oprogramowanie OpenVPN zgodne z Twoim systemem operacyjnym ze strony https://openvpn.net/index.php/open-source/downloads.html
2. Zainstaluj je (zaznaczając WSZYSTKIE komponenty) w katalogu C:\OpenVPN
3. Należy utworzyć poprawny plik Urzędu Certyfikacji (CA) dla serwera. W tym celu otwórz konsolę:
1) Wejdź do folderu, wpisując: cd C:\OpenVPN\easy-rsa
2) Uruchom plik konfiguracyjny, wpisując: init-config.bat



3) Przejdź do C:\OpenVPN\easy-rsa i edytuj plik vars.bat (wystarczy zwykły Notatnik). Znajdziesz w nim następujące wpisy:
set KEY_COUNTRY=US
set KEY_PROVINCE=CA
set KEY_CITY=SanFrancisco
set KEY_ORG=OpenVPN
set KEY_EMAIL=mail@host.domain
Zmień te wartości odpowiednio na swój kraj, województwo/stan, miasto, organizację i adres e-mail.



4) Uruchom vars.bat, wpisując w konsoli: vars.bat
5) Teraz uruchom dwa kolejne pliki, wpisując:
clean-all.bat
build-ca.bat
6) Zatwierdź klawiszem ENTER wszystkie wartości, z wyjątkiem Common Name – tutaj wpisz:
OpenVPN-CA



7) Gotowe! Wygenerowano poprawny plik Urzędu Certyfikacji o nazwie ca.crt, który znajduje się w C:\OpenVPN\easy-rsa\keys.



4. Należy teraz utworzyć właściwy certyfikat i klucz dla serwera:
1) Wpisz: build-key-server.bat server
2) Zatwierdź klawiszem ENTER wszystkie wartości, z wyjątkiem Common Name – tutaj wpisz: server
3) Konsola zapyta: „Sign the certificate?”. Wpisz: y
4) Konsola zapyta: „1 out of 1 certificate requests certified, commit?”. Wpisz: y



5) Gotowe! Wygenerowano pliki server.crt oraz server.key, które znajdują się w C:\OpenVPN\easy-rsa\keys.



5. Należy teraz ustawić parametry Diffie-Hellman (stanowiące zabezpieczenie kluczy). Wpisz: build-dh.bat
Wygenerowano plik dh1024.pem, który znajduje się w C:\OpenVPN\easy-rsa\keys.



6. Skopiuj pliki ca.crt, server.crt, server.key oraz dh1024.pem z katalogu C:\OpenVPN\easy-rsa\keys i wklej je do C:\OpenVPN\config. W tym folderze należy również utworzyć plik server.ovpn. Użyj do tego Notatnika i wprowadź do pliku następujące informacje:
port 1194
proto tcp
dev tun

ca ca.crt
cert server.crt
key server.key
dh dh1024.pem

topology subnet

server 10.8.0.0 255.255.0.0

keepalive 10 120

cipher AES-128-CBC

persist-key
persist-tun

comp-lzo

verb 3



7. Można teraz skonfigurować użytkowników serwera:
1) Użytkownicy wymagają loginów i haseł, aby uzyskać dostęp do serwera. Dodaj te informacje do pliku server.ovpn (za pomocą Notatnika):
# Path to the folder with config files
client-config-dir C:\\OpenVPN\\ccd
# Verification of the authentication data via verify.bat
auth-user-pass-verify C:\\OpenVPN\\verify.bat via-file
# Podczas weryfikacji nazwy użytkownika i hasła nie wymagaj certyfikatu
client-cert-not-required
# Nazwa użytkownika do dalszego uwierzytelniania
username-as-common-name
# Zezwalaj na skrypty zewnętrzne
script-security 2
2) Utwórz folder ccd w C:\OpenVPN – jest on niezbędny do przechowywania plików konfiguracyjnych użytkowników.
3) Każdy użytkownik wymaga osobnego pliku w tym folderze. Nazwy plików powinny mieć format ‹User_Login›.config (każda nazwa musi zawierać login użytkownika). Wewnątrz pliku wpisz adres IP przypisany do danego użytkownika w następujący sposób:
ifconfig-push ‹IP_address› ‹Mask› (gdzie ‹IP_address› mieści się w zakresie od 10.8.0.0 do 255.255.0.0 zgodnie z plikiem server.ovpn, a ‹Mask› to 255.255.0.0)



4) Utwórz plik verify.bat w folderze C:\OpenVPN (użyj Notatnika). Serwer będzie wykorzystywał ten plik do weryfikacji loginów i haseł użytkowników. W pliku wpisz loginy i hasła użytkowników, oddzielając je spacją.



8. Na koniec serwer jest gotowy do uruchomienia. Kliknij ikonę OpenVPN GUI. W zasobniku systemowym (prawy dolny róg ekranu) pojawi się ikona OpenVPN GUI; kliknij ją prawym przyciskiem myszy i wybierz opcję Connect. Po kilku sekundach ikona zmieni kolor na zielony i wyświetli adres IP serwera.



Gotowe!


Klient dla systemu Windows

Aby prawidłowo skonfigurować połączenie klienta, wykonaj poniższe kroki:

1. Wykonaj kroki 1 i 2 z instrukcji konfiguracji serwera.
2. Przejdź do linku: https://felenasoft.com/xeoma/downloads/cloud/cloud.ca.crt, aby pobrać prawidłowy certyfikat.
3. Przejdź do linku: https://felenasoft.com/xeoma/downloads/cloud/client.ovpn, aby pobrać plik konfiguracyjny.
4. Skopiuj pliki cloud.ca.crt oraz client.ovpn do folderu C:\OpenVPN\config.



5. W tym samym folderze utwórz plik authentication.txt. Powinien on zawierać loginy i hasła, każdy w nowej linii.



6. Uruchom OpenVPN GUI i poczekaj, aż ikona pojawi się w zasobniku systemowym. Kliknij ją prawym przyciskiem myszy i wybierz Connect. Po kilku sekundach ikona zmieni kolor na zielony i wyświetli przypisany adres IP.

Gotowe!

Ostatni krok zapewni możliwość zdalnego podglądu kamer. Należy przekierować adresy IP kamer. W tym celu otwórz konsolę (koniecznie z uprawnieniami administratora):

1. Wpisz: netsh
2. Wpisz: interface
3. Wpisz: portproxy
4. Wybierz port dla kamery. W tym przykładzie użyjemy portu 12345 oraz adresu IP kamery 192.168.0.1. Pamiętaj, że dla każdej kamery należy przypisać inny port. Będziesz potrzebować również aktualnego portu kamery.
5. Wpisz: add v4tov4 listenport=12345 connectaddress=192.168.0.1 connectport=22 listenaddress=0.0.0.0 (całość w jednej linii)
Spowoduje to przekierowanie portu 12345 na 192.168.0.1:22.
Gotowe!


Klient dla systemu Linux

Aby prawidłowo skonfigurować połączenie klienta, wykonaj poniższe kroki:

1. Zainstaluj OpenVPN za pomocą komendy: sudo apt-get install openvpn
2. Przejdź do linku: https://felenasoft.com/xeoma/downloads/cloud/cloud.ca.crt, aby pobrać prawidłowy certyfikat.
3. Przejdź do linku: https://felenasoft.com/xeoma/downloads/cloud/client.conf, aby pobrać plik konfiguracyjny.
4. Skopiuj pliki cloud.ca.crt oraz client.conf do folderu /etc/openvpn/



5. W tym samym folderze utwórz plik authentication.txt. Powinien on zawierać loginy i hasła, każdy w nowej linii.



6. Uruchom OpenVPN, wpisując: sudo openvpn /etc/openvpn/client.conf



Gotowe!

Ostatni krok niezbędny do zdalnego podglądu kamer: należy przekierować ich adresy IP.

1. Wpisz: iptables -t nat -A PREROUTING -p tcp -d 10.8.109.142 –dport 554 -j DNAT –to-destination 192.168.0.177:554 (gdzie 10.8.109.142 z portem 554 to adres IP kamery, zastępowany przez 192.168.0.177:554)
2. Wpisz: iptables -t nat -A POSTROUTING -p tcp –dst 192.168.0.177 –dport 554 -j SNAT –to-source 10.8.109.142 (tutaj adres 192.168.0.177 z portem 554 zostaje zamieniony z powrotem na 10.8.109.142)
Gotowe!

---

ROZDZIAŁ 6. INNE PRODUKTY


6.1. Xeoma Pro Your Cloud – własna usługa chmurowa i profesjonalny system nadzoru!



Zobacz także wideo Xeoma Pro

Oprogramowanie do monitoringu Xeoma to wydajne, intuicyjne i elastyczne rozwiązanie dla firm oraz osób prywatnych poszukujących profesjonalnego systemu nadzoru.

Rozszerzając możliwości tego elastycznego oprogramowania, Xeoma Pro daje wyjątkową okazję do stworzenia własnego serwera chmurowego do monitoringu i oferowania go klientom.

Jak to działa:

– Pobierz Xeoma dla swojego systemu operacyjnego, uruchom i skonfiguruj Xeoma Pro Cloud.
– Kup licencje Xeoma Pro dla dowolnej liczby kamer.
– Aktywuj licencje Xeoma Pro w taki sam sposób, jak standardowe licencje Xeoma. Do swojej usługi chmurowej dodasz tyle kamer, na ile pozwala licencja Pro.

To teraz Twoja usługa chmurowa, a Ty decydujesz o warunkach jej oferty dla klientów – czy będzie to subskrypcja miesięczna, roczna czy dożywotnia, jaka będzie jej cena, ile miejsca na dysku przypisać każdej kamerze i tak dalej.

A dzięki naszemu darmowemu narzędziu do rebrandingu możesz świadczyć tę usługę pod własną nazwą!

---

6.2. Usługa Xeoma Cloud

XEOMA CLOUD to monitoring jako usługa (VSaaS). Oznacza to, że uruchamiamy Xeoma na naszym serwerze chmurowym, a Ty podłączasz do niego swoje kamery.

Dlaczego warto?

Serwer przejmuje całe obciążenie, konserwację i aktualizacje, podczas gdy Ty w dowolnym momencie uzyskujesz dostęp do podglądu kamer i archiwów, pobierasz interesujące Cię nagrania i korzystasz ze wszystkich standardowych funkcji Xeoma dostępnych w chmurze!

Nie musisz kupować ani serwisować drogiego sprzętu do monitoringu. Wystarczy kamera i połączenie z Internetem.

Zobacz także wideo o Xeoma Cloud

 

Dlaczego Xeoma Cloud jest lepsza od innych usług chmurowych?

Przy ogromnej liczbie dostępnych obecnie usług chmurowych, oto powody, dla których warto wybrać Xeoma Cloud:

Szybki start

Minimalne wymagania, by zacząć pracę z Xeoma Cloud – wystarczy kamera i połączenie z Internetem. Nie jest wymagana specjalistyczna wiedza. Łatwa konfiguracja dzięki instrukcjom krok po kroku i filmom instruktażowym.

Opłacalność i bezproblemowa obsługa

Nie musisz kupować wyspecjalizowanego, nowoczesnego komputera. Zapomnij o kosztach konserwacji i wysokich rachunkach za prąd dla serwerów pracujących w trybie 24/7. Serwery Xeoma Cloud są konfigurowane przez nasz zespół ekspertów, co czyni to rozwiązanie tańszym i prostszym niż tradycyjny monitoring lokalny!

Stabilność i bezpieczeństwo

Twoje nagrania w systemie monitoringu Xeoma Cloud są bezpieczne – dostęp do kamer w czasie rzeczywistym oraz do archiwum mają wyłącznie autoryzowani użytkownicy. Nawet w przypadku zniszczenia kamery, sprawca nie uzyska dostępu do nagrań.

Zaawansowane funkcje

W przeciwieństwie do innych usług chmurowych, które oferują jedynie detekcję ruchu i nagrywanie (w najlepszym wypadku), Xeoma Cloud udostępnia niemal wszystkie swoje standardowe funkcje, w tym funkcje PRO: mapy obiektów (emap), śledzenie i wizualizację obiektów, integrację z kasami fiskalnymi i systemami automatyki domowej, maskowanie stref prywatności, synchronizowany podgląd wielu archiwów i wiele więcej!

Elastyczne ceny i BRAK ukrytych opłat

Różne, elastyczne typy subskrypcji z przejrzystymi warunkami („co widzisz, to dostajesz") pozwalają dobrać plan idealnie dopasowany do Twoich potrzeb.

Brak reklam i znaków wodnych

nawet w wersji bezpłatnej!

 



Każda subskrypcja obejmuje:
Brak reklam i znaków wodnych w podglądzie na żywo oraz w archiwum.
Nieograniczony podgląd na żywo i nagrań.
Nieograniczone pobieranie materiałów wideo.
Dowolna rozdzielczość obrazu.
Nieograniczona liczba klatek na sekundę.

 

Jak korzystać z Xeoma Cloud

4 proste kroki:

1. Wykup subskrypcję.

2. Po zakupie subskrypcji otrzymają Państwo wiadomość e-mail z danymi dostępowymi i hasłem. Należy wprowadzić te dane w aplikacji Xeoma Client.

3. Pobierz Xeoma Client ze strony pobierania.

4. Uruchom aplikację i wprowadź dane z wiadomości w oknie dialogowym „Połączenie”.







 

Dlaczego monitoring wideo w chmurze jest lepszy od standardowej instalacji na komputerze PC?

• oszczędza wysiłek, czas i pieniądze
• idealne rozwiązanie dla lokalizacji, w których całodobowa praca serwera jest niemożliwa lub niepożądana
• niższe zużycie energii
• nie wymaga żadnego sprzętu poza kamerami
• optymalne dla kamer rozmieszczonych w wielu lokalizacjach
• nagrania są bezpieczne na naszym serwerze w chmurze i odporne na kradzież

Jeśli chcą Państwo uruchomić monitoring w chmurze na własnym serwerze, wybierzcie Państwo rozwiązanie Xeoma Pro Your Cloud

 

 
Tabela porównawcza: Xeoma, Xeoma Pro, Xeoma Pro Your Cloud oraz Xeoma Cloud

Dowiedz się, jak Xeoma Cloud wesprze Twój biznes!

Wypróbuj Xeoma Cloud za darmo! Po prostu skontaktuj się z nami i poproś o jednodniowy bezpłatny dostęp do Xeoma Cloud!
 

WARUNKI I SUBSKRYPCJE

Subskrypcja Xeoma Cloud	Średni czas przechowywania* (1 kamera, tylko detekcja ruchu)	Średni czas przechowywania* (maksymalna liczba kamer, nagrywanie ciągłe)	Jednoczesni użytkownicy (przez klienta / przez przeglądarkę)
1 kamera (maksymalnie 1 GB)	5 dni	12 godzin	1
do 2 kamer (maksymalnie 5 GB)	24 dni	2 dni	2
do 4 kamer (maksymalnie 50 GB)	8 miesięcy	6 dni	4
do 8 kamer (maksymalnie 100 GB)	16 miesięcy	6 dni	8
do 16 kamer (maksymalnie 200 GB)	32 miesiące	6 dni	16
do 32 kamer (maksymalnie 400 GB)	64 miesiące	6 dni	32
do 64 kamer (maksymalnie 800 GB)	128 miesięcy	6 dni	64

Kup Xeoma Cloud

*Czas przechowywania jest nieograniczony i zależy od specyfikacji kamery oraz przestrzeni dyskowej zapewnionej w subskrypcji.
Średni czas przechowywania podany w tabeli to szacunkowe wyliczenie czasu retencji wideo przed rozpoczęciem nadpisywania, przy założeniu rozdzielczości kamery 0,3 Mpix (640 x 480 px) i częstotliwości odświeżania 1 klatka na 2 sekundy.
Mogą Państwo obliczyć średni czas przechowywania na podstawie tych danych lub skontaktować się z nami.
Nadpisywanie polega na zastępowaniu najstarszych nagrań nowymi.


 

XEOMA CLOUD W PORÓWNANIU Z INNYMI USŁUGAMI CHMUROWYMI

Myślą Państwo, że korzystają z ekonomicznej i prostej usługi w chmurze. To nieprawda, dopóki nie sprawdzą Państwo Xeomy. Inne usługi chmurowe zachęcają do zakupu pozornie tanich subskrypcji, doliczając ukryte koszty za niemal każdą funkcję, którą chcą Państwo włączyć lub wyłączyć (np. znaki wodne). Ponadto nakładają one surowe ograniczenia dotyczące modeli kamer, podczas gdy w Xeoma Cloud można korzystać z kamer o dowolnej rozdzielczości i częstotliwości klatek.

Możliwości	Xeoma Cloud	Tradycyjne usługi chmurowe
Brak reklam
Brak znaków wodnych
Nieograniczony czas podglądu (podgląd na żywo i archiwum)
Nieograniczone pobieranie wideo
Kamery o dowolnej rozdzielczości
Dowolna liczba klatek na sekundę (klatek na sekundę)
Dostęp do zaawansowanych funkcji
Elastyczność subskrypcji
Przejrzyste warunki bez dodatkowych opłat
Nagrywanie ciągłe LUB wyzwalane ruchem

 

WYMAGANIA I WARUNKI

Rozwiązanie idealne dla kamer w jednej lub wielu lokalizacjach, takich jak sklepy, parkingi, szkoły itp.!

• Szybki start – połączenie w 3 krokach!
• Brak konieczności budowy własnej infrastruktury IT;
• Po osiągnięciu limitu miejsca w chmurze nagrywanie cykliczne nadpisuje najstarsze materiały nowymi;
• Możliwość monitorowania liczby pozostałych dni subskrypcji;
• Możliwość korzystania ze wszystkich modułów standardowej wersji Xeoma – detektorów, wysyłki SMS lub e-mail, przesyłania plików FTP itp
• Niedostępne są jedynie moduły, które nie mogą działać w chmurze (przechwytywanie ekranu, lokalne kamery USB, lokalny mikrofon, odczyt plików itp.)
• Wymagania dotyczące kamer: strumień JPEG, MJPEG, H264, H264+, H265+, H265 lub MPEG-4 ze statycznym, niezmiennym adresem IP dostępnym z sieci zewnętrznej (lub, w przypadku adresu dynamicznego, dowolna bezpłatna usługa DDNS) oraz przekierowanie portu 80 routera dla kamery (instrukcję konfiguracji znajdziesz pod adresem: http://portforward.com/english/routers/port_forwarding/routerindex.htm).
• Wymagania sieciowe: zależne od rozdzielczości obrazu i liczby klatek na sekundę (fps) – np. łącze internetowe 2,2 Mbit na jedną kamerę Full-HD przy 2 fps lub 128 Kbit na jedną kamerę o rozdzielczości 800×450 przy 0,5 fps, poza obciążeniem generowanym przez pozostałych użytkowników sieci. Należy pamiętać, że ponieważ kamera nieustannie transmituje strumień, zalecane jest łącze internetowe z nielimitowanym transferem;
• Subskrypcję można rozszerzać wraz z rozwojem biznesu – dokupując dodatkową przestrzeń dyskową lub podłączając więcej kamer.

 

OFERTA SPECJALNA! Skontaktuj się z nami i poproś o bezpłatny okres próbny Xeoma Cloud!

PODŁĄCZ KAMERY W 3 PROSTYCH KROKACH

Jeśli kamera posiada zewnętrzny statyczny adres IP:
1. Połącz się z Xeoma Cloud, używając otrzymanych danych dostępowych.
2. Uruchom wyszukiwanie zaawansowane po adresie IP/haśle w menu „+" w panelu poniżej.
3. Kamera zostanie odnaleziona i dodana automatycznie.

Jeśli kamera nie posiada zewnętrznego statycznego publicznego adresu IP:
Skorzystaj z usługi dynDNS lub innego zamiennika statycznego publicznego adresu IP dla kamery. Instrukcje oraz listę bezpłatnych i płatnych usług dynDNS znajdziesz w Internecie.

Jeśli nie można uzyskać statycznego publicznego adresu IP ani adresu dynDNS dla kamery
Zobacz ten artykuł, aby poznać rozwiązania alternatywne dla kamer bez statycznego, niezmiennego adresu IP.

1. Połącz się z Xeoma Cloud, korzystając z otrzymanych danych dostępowych.
2. Dodaj nowy łańcuch (opcja „Dodaj nową kamerę" w menu „+" w panelu poniżej), ale zamiast modułu kamery podłącz moduł „Odbiornik FTP*".
3. Skonfiguruj w kamerze przesyłanie FTP do Xeoma zgodnie z opisem w tym artykule. Pamiętaj: w ustawieniach kamery w polu „Adres serwera" należy wpisać cloud.xeoma.com.*

*UWAGA! Przed zakupem subskrypcji Xeoma Cloud upewnij się, że Twoja kamera obsługuje przesyłanie zdjęć przez FTP. Skontaktuj się z nami, aby poprosić o bezpłatny okres próbny i przetestować to rozwiązanie.

Jeśli żadna z powyższych opcji nie zadziała, zalecamy zainstalowanie w lokalizacji kamer urządzenia Raspberry Pi lub innego prostego i taniego mikrokomputera (ok. 50 USD). Zainstaluj na nim standardową wersję Xeoma i użyj opcji FTP Upload do przesyłania nagrań do Xeoma Cloud. Dowiedz się więcej o Raspberry Pi oraz FTP Upload.



 

Prezentacja wideo Xeoma Cloud
Kup subskrypcje
Połączenie z Xeoma Cloud

---

6.3. Personalizacja oprogramowania do monitoringu Xeoma

To wyjątkowa oferta specjalna dla instalatorów i resellerów!

Jeśli odsprzedajesz lub planujesz odsprzedawać oprogramowanie do monitoringu Xeoma, dlaczego nie dodać do niego informacji o swojej firmie?

Personalizacja Xeoma jest prosta dzięki naszemu bezpłatnemu narzędziu. Umożliwia ono rebranding Xeoma, w tym zmianę nazwy na nazwę Twojej firmy, dodanie adresu, godzin wsparcia, linków do strony, ekranu powitalnego, zmiany ikony Xeoma i nie tylko.

Skorzystaj z okazji i przeprowadź rebranding Xeoma całkowicie za darmo! Dzięki personalizacji Xeoma stanie się nie tylko programem dostosowanym do potrzeb klientów, ale także narzędziem budującym rozpoznawalność Twojej firmy!

Możesz pobrać narzędzie do rebrandingu umożliwiające personalizację Xeoma tutaj.

Jest to plik .exe dla systemu Windows, który pozwala dostosować Xeoma do systemów Windows, Linux, Android oraz Mac OS. Możesz wykorzystać dowolne dostępne opcje.

Masz problemy z konfiguracją? Sprawdź nasz nowy przewodnik krok po kroku dotyczący bezpłatnego narzędzia do rebrandingu w sekcji instrukcji obrazkowych.

---

ROZDZIAŁ 7. PODSUMOWANIE


7.1. Odinstalowanie i ponowna instalacja programu

Zaleca się odinstalowanie programu Xeoma za pomocą jego wbudowanych narzędzi, zgodnie z poniższym opisem. Metoda ta zapewnia prawidłową reinstalację z zachowaniem plików lub całkowite usunięcie plików Xeoma, jeśli jest to wymagane.

Ta sekcja opisuje metody odinstalowania wersji desktopowych Xeoma. Administratorzy Xeoma Pro Your Cloud powinni zapoznać się z Przewodnikiem konfiguracji Xeoma Pro Your Cloud.

W przypadku aplikacji mobilnych Xeoma należy przejść do sekcji 7.1.4. Usuwanie aplikacji mobilnej Xeoma.

 

7.1.1. Zatrzymywanie programu

Czasami konieczne jest zatrzymanie programu Xeoma w celu wykonania określonych czynności (np. skopiowania nagrań do folderu archiwum Xeoma). Sposób postępowania zależy od trybu pracy programu, a konkretnie od tego, czy część serwerowa jest zainstalowana jako usługa startująca automatycznie.


Jeśli program jest zainstalowany jako usługa startująca automatycznie, można go zatrzymać, stosując następujące metody:

– Z poziomu konsoli (zalecane):
Przeciągnij plik wykonywalny Xeoma do okna konsoli lub ręcznie wpisz w nim ścieżkę do tego pliku, dodaj spację i wprowadź następujące polecenie:
-stopservice
a następnie zatwierdź operację przyciskiem OK. Konsola wyświetli odpowiedni komunikat.

Przykład pełnego polecenia: C:\Users\a\Desktop\xeoma.exe -stopservice

Serwerową część aplikacji Xeoma można uruchomić, wydając polecenie: -startservice


– Z poziomu interfejsu programu:
Zalecamy zatrzymanie aplikacji Xeoma za pomocą polecenia konsoli. Jeśli nie jest to możliwe, można w tym celu wykorzystać procedurę odinstalowania programu, choć jest to metoda nieco bardziej złożona.
Aby zatrzymać aplikację Xeoma z poziomu jej interfejsu, przejdź do Menu Głównego i wybierz opcję „Instaluj". Jeśli Xeoma jest zainstalowany na tym komputerze, w tym podmenu powinna znajdować się opcja „Odinstaluj" — kliknij ją, a następnie wybierz „Odinstaluj z wyjątkiem archiwum i ustawień". Opcja ta usuwa Xeoma z autostartu, uniemożliwiając jego uruchamianie wraz z systemem, ale zachowuje pliki oraz nagrania z kamer. Zalecamy wybór tej opcji. Po jej zaznaczeniu pojawi się ostrzeżenie systemowe — czynność ta wymaga podania hasła administratora systemu. Wprowadź hasło administratora i kliknij OK.

 

Jeśli program nie jest zainstalowany jako usługa startująca automatycznie:

– z poziomu interfejsu programu (zalecane):
Zamknij aplikację Xeoma, np. klikając opcję „Wyjdź" w Menu Głównym. Po zamknięciu programu odnajdź i usuń plik wykonywalny Xeoma z dysku komputera.


– z poziomu terminala w systemie Linux:
Znajdź identyfikator PID (Process ID) procesu Xeoma w narzędziu top (lub htop).
Następnie wykonaj polecenie kill: wpisz kill {PID Xeoma} i naciśnij klawisz Enter.


– z poziomu Menedżera zadań systemu Windows:
Znajdź proces Xeoma na karcie „Procesy", kliknij go prawym przyciskiem myszy i wybierz z menu kontekstowego opcję „Zakończ zadanie".

 

7.1.2. Reinstalacja programu

Jeśli konieczna jest reinstalacja programu — np. w celu przywrócenia starszej wersji Xeoma lub zainstalowania wersji tymczasowej dostarczonej przez zespół Xeoma — postępuj zgodnie z instrukcjami zawartymi w sekcji 4.5.2. Powrót do poprzednich wersji (wersje desktopowe).

 

7.1.3. Całkowite odinstalowanie programu

Aby całkowicie usunąć aplikację Xeoma z komputera, można skorzystać z interfejsu programu lub z terminala/konsoli/wiersza poleceń. Kluczowe jest ustalenie, czy Xeoma jest zainstalowany jako usługa startująca automatycznie.

Jeśli Xeoma jest zainstalowany jako usługa startująca automatycznie (co zdarza się częściej):

– Z poziomu interfejsu programu:
Przejdź do Menu Głównego aplikacji Xeoma i wybierz opcję „Instaluj". Jeśli Xeoma jest zainstalowany na tym komputerze, w tym podmenu powinna znajdować się opcja „Odinstaluj" — kliknij ją, aby wyświetlić dwie dostępne opcje:

„Odinstaluj z wyjątkiem archiwum i ustawień” — usuwa Xeoma z autostartu, zapobiegając jej uruchamianiu wraz z systemem, przy jednoczesnym zachowaniu plików i nagrań z kamer (wymagane zazwyczaj podczas ponownej instalacji lub powrotu do poprzednich wersji Xeoma — patrz sekcja 4.5.2. Downgrade do poprzednich wersji (wersje desktopowe))

„Odinstaluj WSZYSTKO” — usuwa Xeoma z autostartu oraz kasuje wszystkie nagrania i ustawienia programu.
Wybierz tę opcję, aby odinstalować Xeoma i usunąć wszystkie powiązane dane.

Pojawi się ostrzeżenie systemowe — ta operacja wymaga podania hasła administratora systemu. Wprowadź hasło administratora i kliknij OK.


– Za pomocą konsoli:
Na komputerach z systemem Linux lub Windows: uruchom Wiersz poleceń lub Terminal, przeciągnij plik wykonywalny Xeoma do okna konsoli lub ręcznie wpisz jego ścieżkę (w systemie Linux poprzedź polecenie słowem "sudo"). Następnie dodaj SPACJĘ i wprowadź:
-install -removeexe (usuwa Xeoma z autostartu, zapobiegając jej uruchamianiu wraz z systemem, ale zachowuje pliki i nagrania z kamer) lub
-install -removeall (usuwa Xeoma z autostartu i kasuje wszystkie nagrania oraz ustawienia programu. Wybierz tę opcję, aby odinstalować Xeoma i usunąć wszystkie powiązane dane).

Przykłady pełnych poleceń w systemie Windows:
C:\Users\a\Desktop\xeoma.exe -install -removeexe
C:\Users\a\Desktop\xeoma.exe -install -removeall

Przykłady pełnych poleceń w systemie Linux:
sudo ./xeoma.app -install -removeexe
sudo ./xeoma.app -install -removeall

Po wprowadzeniu polecenia naciśnij Enter. Operacja ta wymaga podania hasła administratora systemu.

 

Jeśli Xeoma nie została dodana do autostartu:

– Za pomocą interfejsu Xeoma:
Jeśli nie zainstalowałeś programu Xeoma, zamknij go, wybierając np. opcję „Wyjdź" w menu głównym. Po zamknięciu programu zlokalizuj i usuń plik wykonywalny Xeoma z komputera (zazwyczaj znajduje się on w folderze Pobrane lub w katalogu, w którym rozpakowano archiwum).
Korzystając z tej wskazówki, możesz również odnaleźć na komputerze foldery zawierające ustawienia i nagrania z kamer. Znajdź foldery Xeoma i usuń je ręcznie.

Aby uniknąć ręcznego wyszukiwania i usuwania folderów Xeoma, spróbuj tymczasowo zainstalować program, a następnie skorzystać z opisanej na początku sekcji 7.1.3 automatycznej, całkowitej deinstalacji.

 

– Za pomocą konsoli:
Zalecane kroki są identyczne jak w przypadku usuwania przez interfejs: należy zatrzymać działanie Xeoma, a następnie ręcznie usunąć foldery i pliki programu. Aby zlokalizować pliki Xeoma, możesz skorzystać z wyszukiwania systemowego lub sprawdzić informacje na tej stronie.

Niezainstalowaną wersję Xeoma można zatrzymać poprzez interfejs programu lub, w nieco bardziej złożony sposób, za pomocą konsoli. Na komputerach z systemem Linux lub Windows: uruchom Wiersz poleceń lub Terminal, przeciągnij plik wykonywalny Xeoma do okna konsoli lub ręcznie wpisz jego ścieżkę (w systemie Linux poprzedź polecenie słowem "sudo"). Następnie dodaj SPACJĘ, wprowadź
-install -removeexe
i naciśnij Enter. Operacja ta wymaga podania hasła administratora systemu.

Przykład pełnego polecenia w systemie Windows:
C:\Users\a\Desktop\xeoma.exe -install -removeexe

Przykład pełnego polecenia w systemie Linux:
sudo ./xeoma.app -install -removeexe

Aby uniknąć ręcznego wyszukiwania i usuwania folderów Xeoma, spróbuj tymczasowo zainstalować program, a następnie skorzystać z opisanej na początku sekcji 7.1.3 automatycznej, całkowitej deinstalacji.

 

7.1.4. Usuwanie aplikacji mobilnej Xeoma

Usuwanie aplikacji mobilnej Xeoma w systemach iOS lub Android przebiega analogicznie do usuwania innych aplikacji z urządzenia. Konkretne kroki mogą się nieznacznie różnić w zależności od wersji systemu operacyjnego; poniżej przedstawiamy kilka przykładów usuwania Xeoma z urządzenia mobilnego.

Android: Znajdź aplikację Xeoma na ekranie głównym urządzenia. Naciśnij i przytrzymaj ikonę aplikacji, aż pojawi się ikona kosza. Przeciągnij ikonę aplikacji Xeoma na ikonę kosza. Ta czynność usunie aplikację.
Alternatywnie znajdź na ekranie głównym urządzenia aplikację mobilną Xeoma na Androida, naciśnij i przytrzymaj jej ikonę, aż pojawi się okno dialogowe z dostępnymi opcjami. Wybierz opcję „Usuń”. Następnie wyświetli się komunikat z prośbą o potwierdzenie. Potwierdź usunięcie aplikacji, klikając odpowiedni przycisk. Pamiętaj, że usunięcie pełnej aplikacji Xeoma na Androida (Klient i Serwer) spowoduje również usunięcie wszystkich plików aplikacji (nagrań z kamer, ustawień itp.).

iOS: Znajdź na ekranie głównym urządzenia aplikację mobilną Xeoma na iOS. Naciśnij i przytrzymaj ikonę aplikacji, aż pojawi się okno dialogowe z dostępnymi opcjami. Wybierz opcję „Usuń”. Następnie wyświetli się komunikat z prośbą o potwierdzenie. Potwierdź usunięcie aplikacji, klikając odpowiedni przycisk. Alternatywnie, jeśli będziesz nadal przytrzymywać ikonę aplikacji po pojawieniu się okna dialogowego, pojawi się na niej znak „-”. Naciśnięcie go również wyświetli komunikat potwierdzający usunięcie.

Informacje o usuwaniu aplikacji z urządzenia można znaleźć w Internecie.

---

7.2. Sposoby na zmniejszenie obciążenia procesora, zużycia pamięci i zapotrzebowania na przestrzeń dyskową

Zużycie procesora będzie znacznie niższe, jeśli do podglądu i archiwizacji (lub samego podglądu) wykorzystasz strumień MJPEG. Dowiedz się, jak zmniejszyć obciążenie procesora, z tego artykułu.

Zużycie pamięci RAM może być wysokie przy włączonej opcji Prerecord w module „Podgląd i archiwum”. Jeśli obciążenie systemu jest zbyt duże, wyłącz tę opcję.

Miejsce na dysku HDD: pojemność nośnika zależy od wielu czynników związanych z polem widzenia, jednak zapotrzebowanie na miejsce na dysku można zmniejszyć, konfigurując detektory ruchu i pory dnia lub stosując harmonogram nagrywania. Inną opcją jest użycie modułu „Zapis do pliku” w celu zapisu wideo przy użyciu innych kodeków (np. wysoko kompresyjnych H.264) – dzięki temu pliki zajmą mniej miejsca, ale nie zostaną odtworzone wbudowanym odtwarzaczem Xeoma. W przypadku kamer RTSP (H.264) można zastosować bezpośredni zapis do archiwum bez ponownego kodowania.

---


ROZDZIAŁ 8. GLOSARIUSZ, TERMINOLOGIA

A B C D E F H I L M O P R S T U V W X

A

Aktywacja (czasem nazywana Rejestracją) – proces przypisania licencji do programu Xeoma w celu przejścia na jedną z płatnych edycji.

Strona administracyjna – patrz Strona administracyjna kamery

Administrator – patrz Administrator Xeoma, Administrator systemu

API – zestaw poleceń umożliwiający sterowanie programem z systemów automatyzacji. Xeoma oferuje kilka interfejsów API dostępnych w różnych edycjach, służących do zarządzania różnymi aspektami działania Xeoma. Dowiedz się więcej

Archiwum — termin określający wszystkie nagrania wideo z kamer w programie Xeoma, utworzone przez moduł „Podgląd i archiwum”. Nagrania mogą być świeże lub starsze. Dowiedz się więcej o archiwach

Uwierzytelnianie – proces weryfikacji tożsamości użytkownika lub urządzenia przy uzyskiwaniu dostępu do usługi lub systemu, np. systemu monitoringu wizyjnego Xeoma. Zapewnia bezpieczeństwo, blokując nieautoryzowany dostęp do strumieni wideo oraz zarządzania programem.

Automatyzacja – wykonywanie określonych działań bez udziału człowieka, np. automatyczne uruchamianie nagrywania po aktywacji detektora lub wysyłanie powiadomień. Xeoma posiada wiele modułów i funkcji, które automatyzują procesy biznesowe w różnych branżach, takich jak kontrola dostępu.

B

Kopia zapasowa (backup) — tworzenie kopii zapasowej ustawień Xeoma lub pełnego archiwum wideo w celu ochrony danych przed utratą lub uszkodzeniem. Umożliwia szybkie przywrócenie działania systemu po awariach lub błędach. Zobacz instrukcję tworzenia kopii zapasowych

Przepływność bitowa — jedna z cech strumienia wideo (obok rozdzielczości i liczby klatek na sekundę), określająca ilość danych przesyłanych lub nagrywanych w ciągu sekundy. Wartość mierzona w Kbps lub Mbps. W Xeoma przepływność bitowa jest kluczowym parametrem dla strumieni H.264, H.265, H.266. Wyższa przepływność oznacza lepszą jakość, ale większe obciążenie sieci i pamięci masowej.

Przeglądarka – patrz Przeglądarka internetowa

C

Strona administracyjna kamery (interfejs WWW kamery, panel administracyjny kamery) — strona internetowa należąca do kamery sieciowej, dostępna przez przeglądarkę. Wpisanie adresu IP kamery w przeglądarce zazwyczaj otwiera tę stronę, gdzie dostępne są ustawienia i podgląd wideo. Funkcja występuje w 99% kamer sieciowych.

Łańcuch (schemat) — zestaw modułów Xeoma, tworzony w oknie „Ustawienia szczegółowe", definiujący funkcje stosowane dla danej kamery.

Klient – patrz Klient Xeoma

Wiersz poleceń (konsola, cmd) — program (zazwyczaj w systemie Windows) służący do wykonywania poleceń. Patrz również: Terminal.

Wersja komercyjna (edycja płatna) — zbiorcze określenie płatnych edycji Xeoma (Starter, Lite, Standard, Pro), które do nieprzerwanego działania wymagają licencji.

Plik konfiguracyjny (konfig) — plik systemowy przechowujący ustawienia Xeoma. Termin ten odnosi się zazwyczaj do plików konfiguracyjnych w Xeoma Pro Your Cloud.

Okno połączenia – okno dialogowe w Xeoma, w którym określa się dane dostępowe do komponentu serwera Xeoma (adres IP, port, hasło Administratora Xeoma lub Użytkownika). Dostęp do Okna połączenia można uzyskać poprzez Menu główne -> Dostęp zdalny. Otwiera się ono również automatycznie po uruchomieniu samego klienta Xeoma. Okno połączenia występuje we wszystkich wersjach Xeoma (desktopowych i mobilnych), z wyjątkiem aplikacji na iOS, która wykorzystuje stronę uwierzytelniania.

CUDA — technologia firmy Nvidia umożliwiająca akcelerację sprzętową, czyli wykorzystanie karty graficznej (GPU) zamiast procesora (CPU) do wykonywania złożonych obliczeń. Dzięki CUDA karta GPU może przetwarzać wiele zadań jednocześnie, co znacząco przyspiesza działanie oprogramowania, szczególnie w przypadku dużych wolumenów danych lub skomplikowanych obliczeń, takich jak przetwarzanie obrazu z kamer, analityka wideo czy sztuczna inteligencja.

D

Dekodowanie (tzw. dekodowanie wideo) — proces przekształcania skompresowanego strumienia wideo (np. w standardzie H.264) w format nadający się do wyświetlania i analizy. Zobacz także: Bezpośredni zapis do archiwum

Licencja Demo – specjalny rodzaj licencji Xeoma, który – w przeciwieństwie do standardowej licencji – działa przez ograniczony czas. Licencja Demo stanowi alternatywę dla wersji Trial, umożliwiając dłuższe testowanie Xeoma. O licencję Demo można wystąpić do zespołu wsparcia Xeoma lub zamówić ją online na stronie internetowej – na przykład tutaj.

Aplikacja desktopowa – oprogramowanie instalowane i uruchamiane na komputerze stacjonarnym lub laptopie, w odróżnieniu od aplikacji mobilnych lub webowych.

Moduły docelowe (zwane też Celami lub Reakcjami) – zbiorcze określenie grupy modułów Xeoma znajdujących się na końcu łańcucha, które realizują działania reakcyjne. Przykłady: nagrywanie za pomocą modułu „Podgląd i archiwum”, wysyłanie wiadomości e-mail przez moduł „Wysyłanie e-mail”, przywracanie zminimalizowanego okna Xeoma przez moduł „Wyskakujące okno” lub otwieranie portalu webowego przez moduł „Serwer WWW”. Inne grupy: źródła, filtry.

Development (zwany też Custom Development lub płatnym developmentem) – dodawanie nowych funkcji lub ulepszanie istniejących w systemie Xeoma w celu realizacji indywidualnych potrzeb użytkowników lub rozwiązywania specyficznych zadań. Zobacz warunki

Dialog – okno graficznego interfejsu użytkownika w Xeoma, które pozwala użytkownikom konfigurować ustawienia lub otrzymywać informacje.

Bezpośredni zapis do archiwum – mechanizm optymalizacji w Xeoma, który redukuje obciążenie procesora (a niekiedy sieci i dysku) dzięki wykorzystaniu w kamerach funkcji podwójnego strumieniowania. Zobacz także: Dekodowanie, Podwójne strumieniowanie.

Downgrade (tzw. Rollback) – przywrócenie Xeoma do wcześniejszej wersji; rozwiązanie przydatne, gdy aktualizacje są ograniczone przez licencję lub gdy po aktualizacji wystąpią problemy.

E

Edycja (zwana też trybem lub wersją Xeoma) — zestaw funkcji i ograniczeń zgrupowanych w ramach „planu". Edycje płatne: Pro, Standard, Lite, Starter (wymagają licencji). Edycje bezpłatne: Free i Trial (nie wymagają licencji).

F

Liczba klatek na sekundę (Frame Rate, FPS) – jeden z parametrów strumienia wideo określający liczbę klatek wyświetlanych w ciągu sekundy. Im wyższa wartość FPS, tym płynniejszy obraz. W przypadku wideo „na żywo” zazwyczaj wymagane jest co najmniej 24 klatki na sekundę.

Edycja Free (zwana też wersją bezpłatną lub trybem Free) – jedna z bezpłatnych edycji Xeoma (obok edycji Trial), która nie wymaga licencji. Dowiedz się więcej o edycjach Xeoma

FTP (File Transfer Protocol) — protokół sieciowy służący do przesyłania plików. W Xeoma protokół FTP jest wykorzystywany do automatycznego przesyłania nagrań wideo lub kopii zapasowych na zdalne serwery FTP, co gwarantuje bezpieczne przechowywanie archiwów poza głównym serwerem monitoringu.

H

Klucz sprzętowy (znany też jako licencja sprzętowa lub licencja USB) — jeden z dwóch rodzajów licencji Xeoma. W odróżnieniu od licencji programowej jest to fizyczne urządzenie USB wysyłane na adres nabywcy. Dowiedz się więcej o kluczach sprzętowych. Zobacz też: Licencja.

H.264 (znany też jako H.264+, H.265, H.265+, H.266) — kodeki wideo kompresujące strumienie wideo w celu oszczędzania miejsca dyskowego i przepustowości łącza. Nowsze wersje (H.265 i H.266) zapewniają wydajniejszą kompresję niż starsze standardy. Zobacz też: MJPEG, RTSP.

HTTP — protokół przesyłania danych w sieciach. HTTP jest zazwyczaj wykorzystywany do transmisji strumieni MJPEG z kamer (podczas gdy strumienie skompresowane, takie jak H.264, przesyłane są przez RTSP). HTTP jest również stosowany w systemach ONVIF oraz panelach administracyjnych kamer.

I

Instalacja (w Xeoma) — proces dodawania Xeoma do autostartu systemu, umożliwiający jego ponowne uruchomienie po restarcie komputera. Nie jest to tożsame ze zwykłym uruchomieniem programu po pobraniu. W Xeoma instalacji dokonuje się ręcznie (poprzez interfejs lub polecenia). Wyjątkiem są aplikacje mobilne, gdzie instalacja stanowi pierwszy krok przed uruchomieniem.

Integracja — proces łączenia Xeoma z innymi systemami lub urządzeniami (np. systemami smart home, kontrolą dostępu, kasami fiskalnymi) w celu zapewnienia ich współdziałania.

Interfejs — środowisko umożliwiające użytkownikowi interakcję z oprogramowaniem Xeoma, obejmujące menu, przyciski, okna i inne elementy graficzne.

Adres IP — adres sieciowy urządzenia, pełniący funkcję numeru telefonu dla komputera lub kamery. Może być dynamiczny (zmienny) lub statyczny (stały); zewnętrzny (unikalny w Internecie) lub wewnętrzny (dostępny tylko w sieci lokalnej). Połączenie „dynamiczny wewnętrzny” często określa się jako szary adres IP, natomiast „statyczny zewnętrzny” jako biały adres IP. Adresy IP kamer są niezbędne do ich podłączenia do Xeoma, a adres IP serwera Xeoma jest wymagany do uzyskania zdalnego dostępu.

Kamera IP (inna nazwa: kamera sieciowa) — kamera z łącznością sieciową, dostępna przez Internet lub sieć lokalną. Przykłady: HikVision DS-2CD2683G0-IZS (obsługiwana w Xeoma), Reolink Argus Pro (nieobsługiwana w Xeoma). Zobacz listę kamer obsługiwanych i nieobsługiwanych przez Xeoma

L

Licencja — mechanizm aktywacji Xeoma w trybie płatnym (komercyjnym). W Xeoma występują dwa rodzaje licencji:
Licencja programowa (domyślna) — 25-znakowy kod, zazwyczaj dostarczany e-mailem po zakupie.
Licencja sprzętowa — klucz sprzętowy w formie urządzenia USB, wysyłany pocztą.
Licencje są dożywotnie (w przeciwieństwie do subskrypcji), ale mogą podlegać ograniczeniom w zakresie aktualizacji.

Localhost — specjalne oznaczenie adresu IP 127.0.0.1, służące do uzyskania dostępu do bieżącego komputera lub serwera w ramach tego samego systemu. W Xeoma localhost jest często używany w oknie dialogowym Połączenie zamiast wewnętrznego adresu IP podczas lokalnej konfiguracji oprogramowania.

Nagrywanie cykliczne — metoda przechowywania archiwów, w której najstarsze nagrania są automatycznie nadpisywane po zapełnieniu przestrzeni dyskowej. Rozwiązanie to gwarantuje nieprzerwany proces rejestracji.

M

Mikrokomputer (znany też jako komputer jednopłytkowy / SBC) — ultrakompaktowy komputer, taki jak Raspberry Pi, który można również wykorzystać do monitoringu wideo przy użyciu Xeoma.

MJPEG (Motion JPEG) — strumień wideo składający się z sekwencji obrazów JPEG. Strumienie MJPEG są proste w wyświetlaniu i przetwarzaniu, lecz zazwyczaj generują większe obciążenie sieci i wymagają więcej miejsca na dysku w porównaniu do nowoczesnych kodeków. Patrz także: porównanie MJPEG i H.264. Zobacz porównanie MJPEG i H.264

Moduł (w Xeoma) — funkcja reprezentowana jako element blokowy. Łącząc moduły w oknie „Ustawienia szczegółowe”, można tworzyć łańcuchy i konfigurować funkcje przypisane do danej kamery.

Połączenie wieloserwerowe (także: tryb Multi-Server) — rodzaj połączenia zdalnego, w którym klient Xeoma łączy się z kilkoma serwerami Xeoma jednocześnie. Nie wszystkie funkcje i typy połączeń Xeoma są dostępne w tym trybie. Szczegóły

O

ONVIF — powszechny standard umożliwiający współpracę kamer różnych producentów z systemem Xeoma.

P

P2P — metoda połączenia zdalnego niewymagająca złożonej konfiguracji. Zazwyczaj odnosi się do wbudowanego w Xeoma sposobu łączenia klienta z serwerem. Czasem dotyczy również wbudowanej w niektóre kamery funkcji wykrywania urządzenia bez adresu IP. Zobacz szczegóły

Wersja płatna — patrz Wersja komercyjna

Przekierowanie portów — konfiguracja routera, która kieruje zapytania zewnętrzne na konkretne wewnętrzne adresy IP i porty. W Xeoma jest to niezbędne do uzyskania dostępu zdalnego przy użyciu publicznego (białego) adresu IP. Alternatywą jest wbudowane połączenie P2P.

Porty — cyfrowe punkty wejścia/wyjścia dla transferu danych, wykorzystywane do komunikacji między kamerami a serwerami. Oprócz adresu IP, ustawienia portów są kluczowe dla poprawnego połączenia i dostępu zdalnego. Patrz także: Przekierowanie portów

PTZ (Pan, Tilt, Zoom) — typ kamery z funkcjami obrotu, pochylenia i zoomu. Xeoma obsługuje wiele funkcji PTZ, dowiedz się więcej.

R

Moduł kamery Raspberry Pi – specjalny typ kamery stosowany w mikrokomputerach Raspberry Pi, podłączany za pomocą taśmy. W Xeoma jest rozpoznawana jako kamera USB.

Reakcje (tzw. Moduły Reakcji) — patrz Moduły Docelowe.

Rebranding (także: Personalizacja) — możliwość zmiany nazwy, linków, ikon i kolorów Xeoma. Dostępna jest opcja bezpłatna, możliwa jest też płatna personalizacja. Patrz także: Usługi programistyczne

Rejestr (w systemie Windows) — scentralizowana baza danych Windows zawierająca ustawienia systemu i programów, w tym parametry Xeoma. Edycja wpisów w rejestrze Xeoma pozwala np. na dodanie opóźnienia startu. Patrz także: Folder ustawień Xeoma.

Dostęp zdalny (Połączenie zdalne) — możliwość połączenia się z Xeoma z innego urządzenia (w celu podglądu kamer, archiwum lub zarządzania ustawieniami).

Odnowienia — sposób na dalsze otrzymywanie i korzystanie z nowych wersji Xeoma po wygaśnięciu bezpłatnego okresu aktualizacji licencji. Termin ten odnosi się zarówno do procesu przedłużenia, jak i do specjalnych licencji rozszerzających. Więcej o odnowieniach

Reseller (Partner) — osoba lub organizacja sprzedająca Xeoma (online lub offline). Xeoma może być sprzedawana w pakiecie z usługami (np. jako część systemu monitoringu lub smart home), zintegrowana z produktem (np. jako NVR) lub jako samodzielne oprogramowanie. Zobacz warunki

Rollback – patrz Downgrade

RTSP (Real-Time Streaming Protocol) — protokół sieciowy służący do zarządzania transmisją strumieniowego wideo (zazwyczaj w kodekach H.264, H.265, H.266) z kamer IP w czasie rzeczywistym.

S

Schemat — zob. Łańcuch.

Serwer — zazwyczaj: komputer, na którym uruchomiona jest część serwerowa Xeoma.

Część serwerowa Xeoma — zob. Część serwerowa Xeoma

Smart Home — system automatyki domowej integrujący sterowanie oświetleniem, klimatem, bezpieczeństwem i monitoringiem wideo. Xeoma może współpracować z systemami Smart Home. Dowiedz się więcej

Okno startowe — zob. Okno powitalne.

Statyczny adres IP — zob. Adres IP.

Subskrypcja – podobna do licencji, ale dotycząca usług rozliczanych czasowo (np. Xeoma Cloud, Repeater).

Administrator systemu — zazwyczaj: główny użytkownik systemu operacyjnego z pełnymi uprawnieniami (instalacja programów, wykonywanie poleceń itp.). Rzadziej: może oznaczać administratora Xeoma.

T

TCP/UDP — główne protokoły sieciowe służące do przesyłania danych. TCP gwarantuje niezawodne dostarczenie, natomiast UDP zapewnia szybszy transfer z możliwością utraty pakietów. Xeoma wykorzystuje oba protokoły w zależności od zadania. Wybór można ustawić w konfiguracji „Uniwersalnej kamery" w sekcji „Typ protokołu transmisji"

Terminal (czasem nazywany konsolą) — program służący do wykonywania poleceń, odpowiednik wiersza poleceń w systemach Linux i macOS.

Wersja trial (nazywana również wersją testową) — jedna z bezpłatnych edycji Xeoma, przeznaczona do testowania funkcji i możliwości. Domyślnie symuluje najbogatszą edycję – Xeoma Pro, umożliwiając jednocześnie przełączenie na inne wersje. Po zakończeniu testów zaleca się zakup licencji i aktywację Xeoma.

Wyzwalacz — moment, w którym moduł Xeoma (np. detektor ruchu lub dźwięku) wykrywa zdarzenie spełniające określone warunki. Wyzwalacze inicjują reakcje, takie jak nagrywanie, powiadomienia lub alarmy.

U

UDP – zob. TCP/UDP

Aktualizacje – nowe wersje Xeoma, a w szerszym znaczeniu możliwość otrzymywania i korzystania z nowszych wydań tego oprogramowania. Możliwość ta może być ograniczona przez licencję.

Użytkownik — ogólnie: każda osoba korzystająca z Xeoma lub systemu operacyjnego.

„Użytkownicy" (również: konta operatorów, zarządzanie uprawnieniami dostępu, profile operatorów, konta) — funkcja Xeoma umożliwiająca tworzenie kont z różnymi uprawnieniami dostępu do kamer i funkcji. Konfigurowana przez administratora Xeoma w menu głównym → Zdalny dostęp → Użytkownicy. Dowiedz się więcej

V

Strumień wideo (nazywany również strumieniem) — obraz na żywo z kamer monitoringu. Zob. również: RTSP.

Wizualizacja (nazywana również wizualizacją ruchu) — efekt graficzny nakładany na strumień w celu wyróżnienia obiektu wykrytego przez Detektor ruchu lub jego ścieżki przemieszczania się. W szerszym znaczeniu określa efekty graficzne demonstrujące detekcję przez dowolne inne moduły analityki wideo (np. Rozpoznawanie twarzy). Więcej informacji o wizualizacji ruchu znajdziesz tutaj

W

Przeglądarka internetowa (nazywana również przeglądarką) — program służący do korzystania z Internetu. Przykłady: Google Chrome, Mozilla Firefox, Microsoft Edge, Internet Explorer.

Okno powitalne (zwane również oknem startowym) — okno popup wyświetlane w Xeoma, zazwyczaj przy pierwszym uruchomieniu, zawierające przydatne opcje konfiguracji (aktywacja, instalacja, dostęp zdalny itp.).

X

Administrator Xeoma — główny użytkownik systemu Xeoma z pełnymi uprawnieniami do zmiany ustawień, podglądu kamer oraz (w wybranych edycjach) tworzenia innych użytkowników. Jest to pojęcie warunkowe: Administratorem zostaje osoba, która instaluje lub uruchamia Xeoma. Główne hasło Xeoma jest hasłem Administratora. Każda część serwerowa Xeoma zawsze posiada jednego Administratora (nie można go usunąć), jednak to samo konto może być wykorzystywane na wielu urządzeniach jednocześnie (również przez różne osoby, przy czym każda z nich będzie posiadać pełne uprawnienia).

Klient Xeoma (zwany również częścią kliencką) — jedna z dwóch części architektury Xeoma. Klient służy do konfiguracji i wyświetlania obrazu z kamer. Druga część — serwer — odpowiada za przetwarzanie danych i funkcjonalność kamer. Dowiedz się więcej o architekturze Xeoma

Część serwerowa Xeoma (zwana również serwerem Xeoma) — jedna z dwóch części architektury Xeoma. Serwer działa w tle, zarządzając kamerami i przetwarzaniem danych, podczas gdy konfiguracja i monitoring odbywają się za pośrednictwem klienta. Dowiedz się więcej o architekturze Xeoma

---

DODATEK.


Typowe zastosowania. Scenariusze.

Xeoma dla operatora monitoringu	Cel monitoringu wizyjnego dla operatora: usprawnienie nadzoru na żywo mimo naturalnych wyzwań, takich jak rozproszenie uwagi, zmęczenie czy spadek koncentracji, zależnie od czasu pracy i liczby monitorowanych kamer. Rozwiązania od Xeoma: –Profile użytkowników z możliwością ograniczania lub przyznawania dostępu do wybranych kamer, archiwów i funkcji. Utwórz dedykowany profil użytkownika i przekaż operatorowi hasło do połączenia z serwerem Xeoma. Zarządzanie dużą liczbą kamer: -W menu „Układy” można dzielić kamery na grupy i skonfigurować automatyczne przewijanie, aby przeglądać kamery pojedynczo lub grupowo. Obejrzyj wideo o Układach –Obsługa wielu monitorów. Podziel kamery na grupy w menu Układy. Uruchom kilka instancji Klienta Xeoma. Zaloguj się przy użyciu hasła profilu operatora. W każdym Kliencie wybierz wyświetlanie innych grup kamer. Przeciągnij okna Klientów na osobne monitory. Każdy monitor będzie wyświetlać określoną grupę kamer. –Powiększanie aktywnej kamery: przejdź do Układy -> Większa siatka -> Formuj według detektorów, aby Xeoma automatycznie przenosiła kamerę, która wykryła ruch, do większego slotu, przyciągając tym samym uwagę operatora. –Opcja Pokaż czerwony krzyżyk w Układach wskaże zawieszenie się kamery poprzez wyświetlenie dużego krzyża na obrazie. Jest to szczególnie przydatne przy monitorowaniu dużej liczby kamer, gdy okna podglądu są zbyt małe, by natychmiast ocenić, czy kamera przestała działać (np. w wyniku sabotażu). –eMap (interaktywna mapa obiektu) oraz Lista urządzeń (lista kamer podzielona na grupy z funkcją szybkiego przejścia do wybranej kamery) Umożliwienie operatorowi wykonywania innych zadań podczas monitoringu. –Przezroczystość (menu Układy -> Ustawienia okna): ustaw okno Xeoma jako półprzezroczyste, aby operator mógł wykonywać inne zadania, zachowując jednocześnie podgląd aktualnych zdarzeń (dotyczy systemu Windows). –Moduł Okno Pop-up przywróci zminimalizowane okno Xeoma w momencie wyzwolenia zdarzenia (np. wykrycia ruchu). W pozostałym czasie okno Xeoma może pozostać zminimalizowane, bez ryzyka pominięcia kluczowych informacji. Rekomendowane produkty – Xeoma lub w razie potrzeby Xeoma Pro. Należy pamiętać, że aplikacje klienckie są bezpłatne. Licencja wymagana jest wyłącznie dla serwera. Zobacz także: Videowall, przycisk paniki i monitor alarmowy dla pracowników ochrony
Xeoma dla administratora systemów zabezpieczeń	Cel systemu monitoringu dla administratora: stworzenie systemu wideonadzoru działającego bezawaryjnie i bez nadzoru człowieka. Rozwiązania od Xeoma: -Obsługa systemów Linux, w tym w trybie konsoli. –Instalacja Xeoma do pracy w trybie samodzielnym oraz automatycznego restartu. –Zmiana folderu instalacji (Menu główne -> Instaluj -> Instaluj). -Konfiguracja poleceń wykonywanych przez Xeoma – np. montowanie dysków lub uruchamianie plików wykonywalnych (Menu główne -> Instaluj -> Ustawienia autostartu). –Moduł Detektor problemów powiadomi Cię (e-mail, SMS) o podejrzanych zmianach w polu widzenia kamer lub problemach z działaniem systemu. –Logi (polecenie konsoli „-logs”) zapisują informacje systemowe (dodanie kamery, połączenie klienta itp.). –Tryb wieloserwerowy umożliwia jednoczesne łączenie się z wieloma serwerami Xeoma. -Tworzenie profili użytkowników dla operatorów. Rekomendowane produkty – Xeoma Standard lub Xeoma Pro
Monitoring domu (CCTV)	Cel monitoringu domu: ochrona posesji i podwórka przed włamaniem osób niepowołanych. Rozwiązania od Xeoma: Moduł Detektor ruchu pozwala wykrywać poruszające się obiekty i uruchamiać nagrywanie. „Detektor kręcenia się” wykrywa osoby przebywające w podejrzanie bliskiej odległości od posesji przez określony czas. „Detektor przekroczenia linii” wykryje, czy kurier, listonosz itp. wszedł na teren zastrzeżony, a nie tylko pod drzwi. Moduł Wysyłanie e-mail poinformuje Cię o sytuacjach awaryjnych. Serwer WWW umożliwia transmitowanie obrazu z kamer na stronę internetową, co pozwala udostępniać podgląd rodzinie lub znajomym. Rekomendowane produkty do monitoringu domowego – Xeoma Starter, Xeoma Lite, Xeoma Standard (lub Xeoma Pro w razie potrzeby) Zobacz także: Monitoring do użytku domowego lub w małych systemach
Bezpieczeństwo biura z Xeoma	Cel: zapewnienie bezpieczeństwa całego obiektu. Rozwiązanie od Xeoma: Detektor ruchu w połączeniu z Harmonogramem powiadomi o wykryciu ruchu poza godzinami pracy. Moduł Detektor twarzy automatycznie wykrywa twarze. ANPR rozpoznaje tablice rejestracyjne pojazdów na podstawie czarnych i białych list. E-mapa wyświetla wszystkie kamery na rzucie kondygnacji. W razie awarii pozwala precyzyjnie określić położenie kamer na terenie i natychmiast wezwać pomoc. Cel: kontrola obecności i wydajności pracowników. Rozwiązanie od Xeoma: Opcja „Wykrywaj tylko brak ruchu” w module Detektor ruchu pomaga zwalczać bezczynność. Moduły Rozpoznawanie twarzy lub „Detektor tłumu” uruchomią się, gdy w polu widzenia kamery znajdzie się więcej osób niż przewidziano. Moduł Licznik odwiedzających pozwala zliczać pracowników wchodzących i wychodzących z biura. Jeśli kamery obsługują funkcje PTZ, Śledzenie PTZ automatycznie podąży za poruszającym się obiektem. Rekomendowane produkty – Xeoma Standard lub Xeoma Pro
Bezpieczeństwo sklepu z monitoringiem Xeoma	Cel zabezpieczenia sklepu: wykrywanie nadużyć, rozstrzyganie reklamacji i kontrola niedoborów w kasie. Rozwiązanie od Xeoma: Oznaczanie HTTP umożliwia synchronizację Xeoma z kasą rejestrującą i kontrolę paragonów. Cel zabezpieczenia sklepu: kontrola ruchu w sklepie. Rozwiązanie od Xeoma: Moduł Licznik osób pozwala zliczać osoby wchodzące do sklepu i z niego wychodzące. Wszystkie zebrane dane są eksportowane do pliku CSV, co umożliwia ich analizę. Cel zabezpieczenia sklepu detalicznego: zapobieganie włamaniom przez okno. Rozwiązanie od Xeoma: Detektor dźwięku uruchamia się po wykryciu głośnego hałasu (np. tłuczenia szyby lub dźwięku alarmu). Cel zabezpieczenia sklepu detalicznego: zapobieganie kradzieży nagrań z monitoringu podczas napadu. Rozwiązanie od Xeoma: Xeoma Cloud lub Xeoma Pro Your Cloud bezpiecznie przechowują nagrania w chmurze. Nie ma potrzeby instalowania komputera w sklepie – wystarczy kamera. Nawet w przypadku jej kradzieży nagrania pozostają bezpieczne i dostępne w każdej chwili. Rekomendowane produkty – Xeoma, Xeoma Pro, Xeoma Cloud. Zobacz także: Instalacja kamer monitoringu w centrum handlowym
Bezpieczeństwo szkół z Xeoma	Cel: nadzór nad aktywnością uczniów w pracowni komputerowej oraz zapewnienie bezpieczeństwa szkoły. Rozwiązanie od Xeoma: Moduł Przechwytywanie ekranu umożliwia podgląd tego, co dzieje się na ekranach komputerów. Rekomendowane produkty – Xeoma, Xeoma Pro. 20% rabatu na licencje Xeoma dla instytucji edukacyjnych.
Bezpieczeństwo szpitali z Xeoma	Cel: nadzór nad personelem medycznym, monitorowanie stanu pacjentów oraz zapewnienie bezpieczeństwa szpitala. Rozwiązanie od Xeoma: Detektor dźwięku zareaguje na sygnały z urządzeń szpitalnych (co może wskazywać na pogorszenie stanu pacjenta) lub wołanie o pomoc. Moduł Licznik osób pozwala monitorować częstotliwość wizyt personelu w sali pacjenta, co pomaga zweryfikować jakość opieki i upewnić się, że chory nie pozostaje bez uwagi. Dodatkowy moduł Rozpoznawanie wieku pozwala reagować wyłącznie na obecność osób starszych, ignorując młodszy personel. Rekomendowane produkty – Xeoma Pro. Zobacz także: Monitoring w domach opieki Obejrzyj nasze wideo: Monitoring w szpitalach
Bezpieczeństwo lotnisk z Xeoma	Cel: nadzór nad przedmiotami pozostawionymi bez opieki oraz zapewnienie bezpieczeństwa lotniska. Rozwiązanie od Xeoma: Detektor porzuconych obiektów: wykrywa przedmioty pozostawione bez nadzoru przez określony czas. Dodatkowy moduł Wykrywanie dronów wykrywa bezzałogowe statki powietrzne (UAV) i powiadamia o tym uprawniony personel za pomocą modułów powiadomień. Rekomendowane produkty – Xeoma Pro. Obejrzyj nasze filmy: Detekcja dronów oraz Bezpieczeństwo lotnisk

Typowe cele monitoringu wizyjnego i ich realizacja w Xeoma

Kamery, źródła, widok

• Użycie źródła wideo innego niż kamera (Przechwytywanie ekranu, Odczyt pliku itp.) – dodaj domyślny schemat przez menu „+" w dolnym panelu, usuń moduł Kamery uniwersalnej i zastąp go wymaganym modułem z górnego panelu

* Korekcja obiektywu typu rybie oko – moduł Korekcja Fisheye

* Przełączanie na jedną kamerę w przypadku awarii drugiej – moduł Przełącznik przekaźnikowy

• Osadzanie kamer na stronie internetowej – moduł Serwer WWW

* Podgląd kamer w przeglądarce – moduł Serwer WWW

• Dodawanie daty i godziny do podglądu i archiwum – moduł Nakładki

* Dodawanie własnego tekstu do podglądu i archiwum – moduł Nakładki

• Dodawanie współrzędnych GPS do podglądu i archiwum – moduł Nakładki

* Zmiana rozmiaru czcionki w nakładce Xeoma – opcja w ustawieniach modułu Nakładki

• Zmiana rozmiaru czcionki w natywnej nakładce daty/godziny kamery – sprawdź ustawienia w panelu administracyjnym kamery (poza Xeoma)

* Zmiana rozmiaru czcionki nazwy kamery na ekranie głównym – opcja w Układach -> Ustawienia okna

* Sterowanie funkcjami obracania, przechyłu i zoomu kamery w interfejsie Xeoma – sterowanie PTZ z poziomu dolnego panelu lub okna podglądu kamery. Zobacz także

• Sterowanie funkcjami obracania, przechyłu i zoomu kamery w widoku przeglądarki – sterowanie PTZ w trybie podglądu pojedynczej kamery (wymagana licencja PRO)

* Konfiguracja PTZ kamery – ustawienia modułu Uniwersalna kamera

• Szybkie dodawanie predefiniowanego łańcucha z optymalnymi ustawieniami – gotowe łańcuchy w górnym panelu modułów

• Jednoczesny podgląd kamer z wielu serwerów (klasteryzacja sieciowa) – Menu główne -> Zdalny dostęp -> Tryb wieloserwerowy

• Emulacja kamery IP MJPEG – Serwer WWW

* Emulacja kamery IP H.264 – moduł Transmisja RTSP (PRO) lub opcja strumieniowania webRTC w Serwerze WWW (PRO)

* Przechwytywanie ekranu w podglądzie na żywo – opcja „Zrzut ekranu” w Menu głównym lub przycisk „Zrzut ekranu” w dolnym panelu

• Wykonywanie zrzutów ekranu z archiwum – opcja „Zrzut ekranu” w menu przeglądarki archiwum

* Okresowe automatyczne zrzuty ekranu – moduł Przechwytywanie ekranu

* Wykorzystanie obrazu JPEG lub wideo MJPEG jako źródła wideo – moduł Odczyt plików

• Wykorzystanie strumienia wideo nadawanego przez inne instancje Xeoma jako źródła obrazu – moduł Inna Xeoma

• Wykorzystanie materiału wideo przesyłanego przez serwer FTP jako źródła obrazu – moduł Odbiornik FTP

* Smużenie obrazu wideo lub zdjęć – zob. rozwiązywanie problemów ze zniekształceniami obrazu

• Zmiana kolejności kamer – przeciągnij okno podglądu kamery w wybrane miejsce

* Umieszczenie kamery w dużym oknie otoczonym mniejszymi oknami innych kamer – opcja w menu „Układy” w dolnym panelu

• Wyskakujące okno Xeoma po wykryciu zdarzenia – moduł Okno wyskakujące oraz „Powiadomienia mobilne” dla systemów iOS i Android (od wersji 20.10.22)

• Grupowanie kamer – Lista urządzeń w Menu głównym

Aktywacja, rejestracja, licencje

• Aktywacja przedłużenia licencji Xeoma/Xeoma Pro (wydłużenie okresu bezpłatnych aktualizacji) – Menu główne -> Rejestracja -> Aktywuj (wymagany odpowiedni klucz przedłużenia)

* Aktywacja funkcji Repeater – Menu główne -> Zdalny dostęp -> Konfiguracja Repeatera -> Subskrypcja (wymagana subskrypcja Repeatera)

• Aktywacja odnowień dla Xeoma Lite – Xeoma Lite nie obsługuje tej funkcji

* Wyświetlanie informacji o aktywowanych licencjach – Menu główne -> Informacje -> Aktywne licencje lub Menu główne -> Informacje -> O programie

* Aktywacja licencji Xeoma/Xeoma Starter/Xeoma Standard/Xeoma Lite/Xeoma Pro (przejście na wersję komercyjną, rejestracja) – Menu główne -> Rejestracja -> Aktywuj (wymagana odpowiednia licencja)

• Przełączenie w tryb próbny – opcja w Menu głównym -> Rejestracja

* Sprawdzanie dostępności nowszej wersji Xeoma – Menu główne -> Informacje -> Sprawdź aktualizacje

• Aktualizacja Xeoma do nowszej wersji stabilnej – Menu główne -> Informacje -> Sprawdź aktualizacje

* Aktualizacja Xeoma do nowszej wersji beta – opcja „Aktualizuj do wersji beta” w Menu głównym -> Informacje -> Sprawdź aktualizacje

• Aktywacja licencji Xeoma Starter – Menu główne – Rejestracja – Aktywuj (wymagana wersja 20.10.13 lub nowsza)

• Aktywacja licencji Xeoma Cloud – aktywacja nie jest wymagana; dostęp uzyskuje się po zakupie subskrypcji

Archiwum, detektor ruchu

* Import z karty pamięci kamery (synchronizacja karty SD) – opcja „Pobierz z karty SD” w module Podgląd i Archiwum (dla kamer ONVIF, edycja PRO)

* Naruszanie stref zastrzeżonych – moduł Motion Detector, moduł Cross-Line Detector lub moduł Object Recognition (jeśli istotna jest tożsamość obiektu)

• Jednoczesny podgląd wielu archiwów – przycisk „Play" w dolnym panelu (edycja PRO)

• Wizualizacja ruchu w podglądzie – menu ustawień wizualizacji w sekcji Layouts w dolnym panelu

* Wizualizacja ruchu w archiwum – menu ustawień wizualizacji w sekcji Layouts w dolnym panelu (edycja PRO)

• Wizualizacja śladów ruchu – menu ustawień wizualizacji w sekcji Layouts w dolnym panelu (edycja PRO)

* Detekcja ruchu – moduł Motion Detector

• Detekcja braku ruchu – opcja „Detect only the absence of movement" w module Motion Detector lub moduł Detector of Abandoned Objects

* Eliminacja fałszywych alarmów wywołanych przez chmury i cienie – metoda detekcji „Compare to the accumulated background" w module Motion Detector

• Eliminacja fałszywych alarmów – opcje „Sensitivity threshold”, „Object size”, „Disregard motion shorter than” oraz obszar detekcji w module Motion Detector

• Zdalne włączanie/wyłączanie nagrywania oraz dowolnych modułów filtrujących lub docelowych (np. automatycznie przez systemy automatyki lub ręcznie w przeglądarce) – moduł HTTP Switcher

* Szybkie włączanie/wyłączanie nagrywania lub innych modułów z poziomu interfejsu Xeoma – moduł Button Switcher

• Szybkie włączanie/wyłączanie kamer z poziomu interfejsu Xeoma – opcja „Turn cameras on/off" w Main Menu

* Szybkie włączanie/wyłączanie wszystkich modułów z poziomu interfejsu Xeoma – zaznaczanie/odznaczanie modułów w wysuwanym panelu bocznym ekranu Quick settings

• Nagrywanie tylko w dzień – Day Detector

* Nagrywanie wyłącznie w nocy – moduł Scheduler

• Nagrywanie o określonej godzinie i dacie – moduł Scheduler

• Zapis obrazu z dwóch lub więcej kamer do jednego archiwum – moduł Unitor

* Zmiana rozdzielczości obrazu dla podglądu i wszystkich kolejnych modułów – moduł Image Resize

• Zmiana rozdzielczości obrazu tylko dla archiwów – opcja w ustawieniach modułu Preview and Archive

* Zapisywanie wideo do archiwum w niższej jakości lub z mniejszą liczbą klatek na sekundę (fps) w celu oszczędności miejsca – opcja w ustawieniach modułu Preview and Archive

* Powiększanie obrazu w przeglądarce archiwum – Turn zoom on/off w menu przeglądarki archiwum (PRO)

• Pobieranie wideo z przeglądarki archiwum – opcja „Export” w menu przeglądarki archiwum

• Zapisywanie wideo w wybranym formacie – moduł Save to File

* Przeglądanie nagrań z archiwum – przycisk „Play" w prawym górnym rogu okna podglądu kamery (wymagany moduł Preview and Archive)

• Wyszukiwanie według daty i godziny w przeglądarce archiwum – wykorzystanie osi czasu i przycisku kalendarza w przeglądarce archiwum

Funkcje i moduły

• Usuwanie modułu ze schematu – Kosz w ustawieniach modułu; kliknięcie białego przewodu łączącego dwa moduły; przeciągnięcie modułu z powrotem do górnego panelu modułów

* Dodawanie modułu do schematu – przeciągnięcie modułu z górnego panelu modułów w wybrane miejsce schematu; kliknięcie modułu w górnym panelu modułów

• Zautomatyzowana detekcja i rozpoznawanie twarzy – moduł Face Recognition lub Face ID do dwuetapowej autoryzacji

* Interaktywna mapa obiektów – opcja eMap w menu „Layouts"

• Synchronizacja kas fiskalnych/POS z kamerami IP – moduł HTTP Marking

* Detekcja tłumu – moduł Crowd Detector, moduł Face Recognition lub moduł Visitors Counter

• Detekcja przekroczenia linii i alarmy – moduł Cross-Line Detector lub moduł Visitor Counter w połączeniu z odpowiednimi modułami powiadomień

* Rozmycie (maskowanie) obszarów obrazu obejmujących prywatny teren – moduł Privacy Masking

• Śledzenie obiektów w ruchu – moduł PTZ Tracking w połączeniu z Detektorem ruchu

* Monitorowanie personelu – moduły Detektor ruchu, Rozpoznawanie twarzy, Przechwytywanie ekranu, Mikrofon

• Detekcja głośnych dźwięków (np. tłuczenie szkła, strzał, wybuch) – Detektor dźwięku w połączeniu z modułami Mikrofon lub Uniwersalna kamera (lub, jeśli kluczowy jest konkretny typ dźwięku – Detektor zdarzeń dźwiękowych (Dodatkowy))

* Rozróżnianie typów obiektów, reakcja na konkretny obiekt – Rozpoznawanie obiektów (Dodatkowe)

• Detekcja ruchu w niewłaściwym kierunku – moduł Detektor przekroczenia linii

* Zapisywanie logów problemów, błędów i zdarzeń programu – opcja „Zapisuj znalezione problemy w pliku logów” w module Detektor problemów

• Raporty liczby osób wchodzących lub wychodzących – „Zapisz dane w raporcie CSV” w module Licznik odwiedzających

• Tworzenie profili użytkowników (operatorów) – menu „Użytkownicy” w Menu głównym -> Dostęp zdalny

* Ograniczanie dostępu do wybranych kamer/funkcji dla konkretnych operatorów – menu „Użytkownicy” w Menu głównym -> Dostęp zdalny

• Zmiana hasła administratora/hasła dostępu zdalnego – menu „Użytkownicy” w Menu głównym -> Dostęp zdalny

* Odzyskiwanie utraconego hasła administratora lub hasła dostępu zdalnego – komenda konsoli -showpassword

• Zdalny dostęp do serwera Xeoma – Menu główne -> Dostęp zdalny -> Połącz z

* Połączenie ze zdalnym serwerem bez zewnętrznego adresu IP – Repeater

• Przesyłanie plików JPEG i wideo na serwer FTP – moduł Przesyłanie FTP

* Wysyłanie żądań HTTP do innych urządzeń – Nadawca żądań HTTP

• Kontrola rodzicielska – moduł Przechwytywanie ekranu

* Transmisja strumienia wideo lub audio do innych instancji Xeoma – moduł Przesyłanie HTTP

• Wykorzystanie danych autoryzacji LDAP w Xeoma – Ustawienia LDAP

* Zmiana języka – opcja „Język” w Menu głównym

• Zabezpieczenie dostępu do serwera Xeoma hasłem (na tym samym komputerze) – zaznacz opcję „Użyj tego hasła...” w oknie Instalacji i odznacz „Zapamiętaj to hasło” w oknie Połączenia

* Skalowanie interfejsu (np. dla ekranów mobilnych) – opcja w Układy -> Ustawienia okna

• Xeoma Cloud: Połączenie kamer bez statycznego adresu IP – moduł Odbiornik FTP

Powiadomienia, reakcje

* Uruchomienie alarmu po wykryciu zdarzenia – moduł Alarm dźwiękowy

* Powiadomienie e-mail o zdarzeniu krytycznym – Wysyłanie e-mail w połączeniu z Detektorem ruchu, Detektorem dźwięku, Detektorem problemów itp.

• Powiadomienie SMS o zdarzeniu krytycznym – Wysyłanie SMS w połączeniu z Detektorem ruchu, Detektorem dźwięku, Detektorem problemów itp.

* Powiadomienia o awarii lub „zamrożeniu” obrazu z kamer – Detektor problemów + Wysyłanie e-mail/SMS

• Powiadomienia o manipulacji przy kamerach lub ich zasłonięciu – Detektor problemów + Wysyłanie e-mail/SMS

* Powiadomienia o kończącym się miejscu na dysku – Detektor problemów + Wysyłanie e-mail/SMS

• Powiadomienia o kończącej się pamięci RAM – Detektor problemów + Wysyłanie e-mail/SMS

* Powiadomienia o zbyt wysokim obciążeniu procesora – Detektor problemów + Wysyłanie e-mail/SMS

• Powiadomienia o awarii modemu/routera/internetu – Detektor problemów + Wysyłanie e-mail/SMS

* Powiadomienia o awaryjnych restartach Xeoma – Detektor problemów + Wysyłanie e-mail/SMS

• Powiadomienia o problemach z bazą danych – Detektor problemów + Wysyłanie e-mail/SMS

Przewodnik szybkiego startu dla początkujących

Po pierwszym uruchomieniu Xeoma zobaczysz:



Możesz kilkukrotnie kliknąć w pustym obszarze, aby pominąć wszystkie komunikaty i przejść do pracy. Jeśli kamery znajdują się w tej samej sieci lokalnej –
– Chwila! Skąd mam wiedzieć, czy tak jest, czy nie?
Sieć lokalna to sieć utworzona przez router. W zasadzie każde urządzenie w jej zasięgu jest częścią tej sieci. Jeśli kamery nie znajdują się zbyt daleko od routera, można założyć, że są w sieci lokalnej. Najprostszym sposobem na sprawdzenie tego jest otwarcie strony administracyjnej routera w przeglądarce – powinna ona zawierać listę wszystkich podłączonych urządzeń. Zwróć uwagę na adresy IP tych urządzeń – powinny wyglądać mniej więcej tak: 192.168.0.5, 192.168.0.3. Są to lokalne adresy IP, więc nie można ich używać poza siecią lokalną.

Dodawanie tych kamer jest proste: „+” → Proste wyszukiwanie kamer lokalnych:



Wkrótce zobaczysz kamery:



Prosty system, prawda? Podczas wyszukiwania może pojawić się ten komunikat:



Wymagane tutaj informacje powinny znajdować się w instrukcji obsługi kamery (jeśli są to standardowe dane admin/admin, nie trzeba nic wpisywać – Xeoma użyje tych poświadczeń automatycznie).

Jeśli kamery znajdują się w różnych sieciach, będą potrzebowały stałych, statycznych adresów IP. Można je uzyskać od dostawcy Internetu (otrzymają Państwo również instrukcję ich konfiguracji). Gdy kamera posiada statyczny publiczny adres IP, można ją dodać w Xeoma, wybierając „+” → Wyszukaj według IP/hasła. Pojawi się to okno:



Należy znać nazwę użytkownika i hasło. Adres IP to ten przydzielony przez dostawcę Internetu, a port to zazwyczaj 80. Niektóre kamery mogą mieć niestandardowe porty – warto to sprawdzić w panelu administracyjnym. Prawidłowa strona powinna wyglądać mniej więcej tak:



Po dodaniu kamer ten komputer staje się serwerem. Ustawienia można sprawdzić, klikając ikonę koła zębatego. Jak widać, Xeoma wykorzystuje prosty system łańcuchów. Jest to standardowy łańcuch modułów, który Xeoma tworzy dla każdej kamery:



Działa ona w dwóch trybach jednocześnie:

1. w wyznaczonym czasie (ustawionym w „Harmonogramie”) moduł „Detektor ruchu” aktywuje się i zapisuje wszystkie zdarzenia w module „Podgląd i Archiwum”;
2. jeśli wystąpi problem z kamerą lub serwerem, moduł „Detektor problemów" powiadamia moduł „Wysyłanie e-mail", który poinformuje Cię o usterce.

Twój system monitoringu jest praktycznie gotowy – wystarczy poświęcić chwilę na konfigurację modułów „Detektor ruchu” i „Wysyłanie e-mail”.

Jeśli chcesz sprawdzić działanie serwera z innego urządzenia (np. smartfona z Androidem lub iPhone'a), możesz połączyć się z nim zdalnie. Każde z tych urządzeń będzie pełnić rolę klienta. Jest to prosty system zwany „architekturą klient-serwer”. Wystarczy pobrać aplikację Xeoma na te urządzenia i wybrać Menu główne → Dostęp zdalny → Połącz z. Pojawi się następujące okno:



W pierwszym polu należy wpisać adres IP serwera. Jeśli serwer i klient znajdują się w tej samej sieci, wystarczy lokalny adres IP serwera (192.168.x.x). Adres IP serwera można sprawdzić w tym samym oknie na serwerze – zostanie on wyświetlony w sekcji Adres IP tego komputera do połączenia. W przeciwnym razie serwer będzie wymagał statycznego adresu IP lub aktywnego modułu Repeater (łatwe w obsłudze rozwiązanie tego problemu).

Pozostał jeszcze jeden krok, aby uczynić system niezależnym. Na wypadek restartu serwera warto skonfigurować automatyczne uruchamianie Xeoma, aby nie utracić żadnych nagrań. Można to zrobić, wybierając Menu główne → Instalacja → Instaluj i zaznaczając pole Uruchamiaj część serwerową Xeoma jako usługę.

Instalacja oprogramowania do monitoringu wideo Xeoma dla systemu Linux bez powłoki graficznej (np. Raspberry Pi na ARM) (przez Terminal)

Jeśli korzystają Państwo z wersji serwerowej systemu Linux lub chcą wykonać tę operację za pomocą konsoli, należy uruchomić Terminal i wykonać

wget https://felenasoft.com/xeoma/downloads/latest/linux/xeoma_linux64.tgz (dla systemów 64-bitowych)

lub

wget https://felenasoft.com/xeoma/downloads/latest/linux/xeoma_linux.tgz (dla systemów Linux 32-bitowych).

Rozpakuj archiwum za pomocą polecenia tar.



Po rozpakowaniu otrzymasz plik xeoma.app. Uruchom go, aby wystartować Xeoma (jednocześnie serwer i klienta). Po uruchomieniu pliku wyświetli się krótka pomoc z dostępnymi poleceniami.



W wersji Xeoma 22.11.25 wprowadzono nową funkcję pozwalającą określić polecenia konsolowe, które zostaną automatycznie dodane do skryptu autostartu po instalacji. Na przykład, wykonując -install -coreauto -serverport 8888, polecenie -serverport 8888 zostanie automatycznie dodane do skryptu autostartu. Wcześniej dodatkowe parametry nie były łączone z poleceniami instalacyjnymi i należało je definiować ręcznie w skrypcie autostartu.

Uruchomienie xeoma.app zadziała tylko wtedy, gdy system Linux posiada środowisko graficzne. Wówczas zostanie wyświetlona część kliencka – interfejs wizualny:



W przeciwnym razie można uruchomić samą część serwerową bez wyświetlania interfejsu graficznego (części klienckiej):



Za pomocą konsoli można zmienić język, zainstalować i odinstalować program, uruchomić go oraz aktywować.



Aby skonfigurować pozostałe funkcje (np. dodać i skonfigurować kamery, utworzyć profile użytkowników, zmienić hasło i ustawić dostęp lokalny itp.), należy połączyć się z tą częścią serwerową za pomocą klienta. Urządzenie z częścią kliencką musi posiadać środowisko graficzne. Może to być nawet smartfon z systemem Android.

Jak widać, oprogramowanie do monitoringu wideo Xeoma dla systemu Linux jest tak samo intuicyjne w obsłudze jak wersje na inne systemy operacyjne. Co więcej, stosując Xeoma na Ubuntu lub innych dystrybucjach Linuksa, oszczędzasz nie tylko czas i nerwy, ale także pieniądze.

Polecenia konsolowe

Po uruchomieniu Xeoma w Terminalu wyświetlone zostaną następujące polecenia:

Składnia: Xeoma.app [-polecenie] [-argument]

Polecenia:

Polecenie	Opis
-help	wyświetla tę pomoc
-core	uruchamia tylko serwer
-client [hasło@adres:port]	uruchamia tylko klienta. Można użyć bez parametrów; hasło i port mogą pozostać puste. Przykład: -client 192.168.0.1
-lls	uruchamia Serwer Licencji
-install [-argument]	działa wyłącznie z argumentem
-install -allmanual	instaluje Serwer i klienta z ręcznym uruchamianiem
-install -allauto	instaluje Serwer i klienta z automatycznym uruchamianiem***
-install -coreauto	instaluje Serwer (autostart) i klienta (ręczny start)***
-install -hiddenmode	Instalacja Serwera (autostart) w trybie ukrytym***
-install -cloudauto	Instalacja usługi Cloud z autostartem***
-install -removeall	Usuń wszystko, w tym Archiwum i pliki konfiguracyjne***
-install -removeexe	Usuń program, zachowując archiwum i pliki konfiguracyjne***
-install -licauto	Instalacja serwera licencji z autostartem
-installdir [DirPath]	Ustaw katalog instalacji. UWAGA! Ścieżka do katalogu musi być w kodowaniu UTF-8!**
-stopservice	Zatrzymaj usługę Xeoma (jeśli jest zainstalowana)***
-startservice	Uruchom usługę Xeoma (jeśli jest zainstalowana)***
-restartservice	Zrestartuj usługę Xeoma (jeśli jest zainstalowana)***
-activateOnline [Serial]	Aktywacja online (w przypadku aktywacji wielu numerów seryjnych należy oddzielić je przecinkiem (bez spacji) LUB ująć w pojedyncze cudzysłowy i oddzielić średnikiem. Przykład: -activateOnline Serial1,Serial2)
-licenseServer [LicenseServer]	Serwer licencji do aktywacji online. Przykład: 192.168.0.1:8090
-activateRequest [Serial]	Aktywacja offline (w przypadku aktywacji wielu numerów seryjnych należy oddzielić je przecinkiem (bez spacji) LUB ująć w pojedyncze cudzysłowy i oddzielić średnikiem)
-activateResponse [Activation]	Aktywacja offline
-showpassword	Wyświetl bieżące hasło i włącz dostęp sieciowy
-startdelay [seconds]	Opóźnienie uruchomienia w sekundach
-log	Włącz logowanie zdarzeń serwera
-lang [Language]	Dla języka angielskiego: en, dla rosyjskiego: ru itp.
-clientIndex [ClientID]	ID klienta może zawierać wyłącznie litery i cyfry (bez spacji, maksymalnie 16 znaków)
-individualsettings	zapisuj ustawienia osobiste indywidualnie dla każdego klienta
-cloud	uruchom serwer Cloud z automatycznym restartem po awarii
-noguard	użyj tego parametru z -cloud, aby uruchomić Cloud bez mechanizmu ochrony przed restartem
-sampleconfig	użyj tego parametru z -cloud, aby wygenerować przykładową konfigurację w trybie Cloud
-nohup	ignoruj sygnał HUP (hangup)
-noscan	wyłącz skanowanie kamer
-noscanptzandaudio	wyłącz skanowanie adresów URL PTZ i audio
-proxy [ProxyServerURL]	ustaw adres serwera proxy*
-proxyclear	usuń zapisany adres serwera proxy*
-pcm	uruchom Xeoma z obsługą formatu dźwięku PCM dla kamer IP HikVision
-noarchivedb	wyłącz bazę danych archiwum (wyszukiwanie w archiwum będzie niedostępne)
-activateRetranslator [Serial]	aktywacja online Repeatera (jeśli wymagana jest aktywacja wielu numerów seryjnych, oddziel je przecinkiem (bez spacji) LUB ujęte w pojedyncze cudzysłowy i oddziel je znakiem ‘;’. Przykład: -activateRetranslator ‘Serial1;Serial2’)
-noautoupdate	wymuszenie blokady automatycznych aktualizacji dla części serwerowej
-serverport [PortNumber]	ustaw port serwera*
-setpassword [Password]	ustaw hasło serwera
-savepassword [1/0]	zezwól na zapisywanie hasła po stronie klienta
-reindexingArchive	przeindeksuj archiwum i wyjdź
-nolog	wyłącz logowanie zdarzeń serwera
-fullscreen	uruchom Xeoma w trybie pełnoekranowym
-sslconnection [0/1/2]	jeśli 0 na kliencie – połącz z serwerem, ignorując certyfikaty; jeśli 1 na serwerze – akceptuj wyłącznie szyfrowane połączenia od klientów (w tym celu wygeneruj certyfikaty i umieść je w folderach Server i Client. Szczegóły: folder Xeoma > Security > Certificate > Readme.txt); jeśli 2 na serwerze lub kliencie – automatycznie wykrywaj certyfikaty
-arducam	włącz obsługę ArduCAM
-compressdb	skompresuj bazę danych archiwum
-uselocaltime	używaj czasu lokalnego zamiast UTC
-webaddr [WebAddr]	zmień wszystkie adresy na określone
-enableconwithoutpass [UserName]	zezwól na połączenie bez hasła w ciągu jednej minuty
-archivecache [DirPath]	ścieżka do katalogu pamięci podręcznej (na dysku RAM lub szybkim dysku HDD) w celu przyspieszenia zapisu do archiwum**
-connectioninfoport [PortNumber]	ustaw port dla License Server (zob. -lls), domyślnie 4200
-programdir [DirPath]	ustaw katalog wypakowania plików Xeoma przy pierwszym uruchomieniu**
-disableDownloads	pozwala usunąć opcję Aktualizuj z menu
-nosearchservers	powoduje, że Xeoma nie wyszukuje żadnych serwerów Xeoma w sieci w celu nawiązania połączenia