← Powrót do artykułów

Wyobraźmy sobie następującą sytuację: stają Państwo przed zadaniem organizacji systemu monitoringu wizyjnego. Po analizie tematu wybierają Państwo oprogramowanie – na przykład Xeoma z darmowym okresem próbnym. Posiadają już Państwo komputer (ponieważ programy takie jak Xeoma działają na standardowym komputerze, a nawet na laptopie czy tablecie) i wybrane oprogramowanie. Co jednak zrobić z „sercem” monitoringu, a właściwie jego oczami – kamerami? Gdzie pozyskać kamerę, aby przetestować wybrane rozwiązanie? Co można wykorzystać zamiast kamery?

Oczywiście monitoring wizyjny zazwyczaj opiera się na wyspecjalizowanych kamerach zaprojektowanych konkretnie do nadzoru. Jednak czasem natychmiastowa inwestycja w sprzęt jest niepraktyczna. Wynika to z kilku powodów:

• brak pewności co do zasadności wdrożenia monitoringu: użytkownicy chcą najpierw sprawdzić możliwości nowoczesnego nadzoru wizyjnego, aby na podstawie testów zdecydować, czy zakup specjalistycznych kamer ma sens;
• pilność zadania: dostawa kamer wymaga czasu, a monitoring jest potrzebny natychmiast;
• opłacalność ekonomiczna: monitoring jest potrzebny tymczasowo (np. na krótki okres wynajmu biura, do napisania recenzji lub pracy naukowej), po czym nie będzie już używany, więc należy zminimalizować nakłady;
• rozwiązanie tymczasowe: chęć dokładnego przeanalizowania, jaką kamerę kupić, przy jednoczesnym korzystaniu z urządzenia zastępczego.

Na szczęście nowoczesne technologie pozwalają wykorzystać w systemie monitoringu niemal każde źródło wideo – nie tylko specjalistyczne kamery i urządzenia USB. W tym artykule przedstawimy 9 nieoczywistych pomysłów na pozyskanie kamery do planowanego systemu nadzoru.

Spis treści:
1. Wbudowana kamera w laptopie lub monitorze jako kamera monitoringu
– 1.1. Informacje podstawowe
– 1.2. Sześć podstawowych kroków
– 1.3. Kroki dodatkowe (monitoring na tym samym laptopie/komputerze z monitorem)
– 1.4. Kroki dodatkowe (monitoring na innym komputerze)
–– 1.4.1. Emulacja za pomocą modułu „RTSP Broadcasting”
–– 1.4.2. Emulacja za pomocą modułów „HTTP upload to other Xeoma” i „HTTP Receiver” (wewnętrzna metoda Xeoma)
––– 1.4.2. a) w obrębie jednej sieci
––– 1.4.2. b) w różnych sieciach

2. Wbudowana kamera w smartfonie jako kamera monitoringu
– 2.1. Informacje ogólne
– 2.2. Korzystanie z aplikacji usługi monitoringu wizyjnego
– 2.3. Pełna emulacja niezależnej kamery przy użyciu aparatu w smartfonie z Androidem
–– 2.3.1. Emulacja za pomocą modułu „RTSP Broadcasting”
–– 2.3.2. Emulacja za pomocą modułów „HTTP upload to other Xeoma” i „HTTP Receiver” (wewnętrzna metoda Xeoma)
–––– 2.3.2. a) w obrębie jednej sieci
–––– 2.3.2. b) w różnych sieciach
– 2.4. Pełna emulacja niezależnej kamery przy użyciu aparatu w smartfonie z iOS

3. Wbudowana kamera w TV jako kamera monitoringu
– 3.1. Informacje ogólne
– 3.2. Korzystanie z aplikacji usługi monitoringu wizyjnego
– 3.3. Pełna emulacja niezależnej kamery przy użyciu aparatu w telewizorze z Android TV
–– 3.3.1. Podstawowe kroki w sklepie z aplikacjami
–– 3.3.2. (Opcja alternatywna) Podstawowe kroki przez stronę producenta
–– 3.3.3. Dalsze kroki
––– 3.3.3. a) Jeśli monitoring na TV jest wystarczający
––– 3.3.3. b) Jeśli kamera TV ma służyć do monitoringu na komputerze
–– 3.3.4. Jeśli kamera TV ma zostać użyta w innym systemie Xeoma
––– 3.3.4. Opcja 1: komputer i TV w tej samej sieci
––– 3.3.4. Opcja 2: komputer i TV w różnych sieciach

4. Publiczna kamera jako kamera monitoringu
– 4.1. Informacje ogólne
– 4.2. Przegląd zasobów z publicznymi kamerami
– 4.3. Instrukcje dla portalu Opentopia
– 4.4. Instrukcje dla portalu Insecam

5. Plik wideo jako kamera monitoringu
– 5.1. Informacje ogólne
– 5.2. Źródła plików wideo
– 5.3. Instrukcje konwersji wideo na kamerę za pomocą VLC
– 5.4. Instrukcje konwersji wideo na kamerę za pomocą Xeoma
–– 5.4.1. Kroki ogólne
–– 5.4.2. Konwersja wideo do wymaganego formatu
–– 5.4.3. Dodatkowe kroki emulacji z wykorzystaniem modułu „RTSP Broadcasting”

6. Nagrywanie ekranu zamiast kamery monitoringu

7. Specjalna kamera demo w Xeoma

8. Wbudowane kamery z całego świata w Xeoma

9. Aparat fotograficzny / kamera sportowa jako kamera monitoringu
‐ 9.1. Połączenie USB
‐ 9.2. Połączenie HDMI

10. Bonus: Jak wykorzystać kamery IP lub USB do monitoringu wideo

11. Podsumowanie

Wbudowane kamery internetowe w laptopach to technicznie kamery USB, dlatego można je podłączyć do systemu monitoringu obsługującego urządzenia USB.

Zazwyczaj procedura dodawania kamer USB w takich systemach nie różni się od dodawania kamer sieciowych lub jest opisana osobno w dokumentacji. Na przykład w Xeoma kamery USB (w tym wbudowane kamery w laptopach i netbookach) są wykrywane w ten sam sposób co kamery IP, jednak różnią się ustawieniami.

Do tej kategorii zaliczamy również kamery wbudowane w monitory z dwóch powodów:

* technicznie są to również kamery USB;
* monitory nie działają samodzielnie — są podłączone do komputera, w efekcie taki system nie różni się znacząco od laptopa, ponieważ w laptopach kamera również jest de facto wbudowana w monitor.

Dla uproszczenia w tej sekcji opiszemy pracę z kamerą laptopa, jednak proces dla kamery monitora jest identyczny.

Na przykładzie Xeoma przeanalizujmy, jak dodać wbudowaną kamerę laptopa do oprogramowania do monitoringu. Poniżej znajdują się również instrukcje, jak przekształcić taką wbudowaną kamerę w kamerę sieciową w Xeoma i przesyłać jej strumień przez sieć.

Krok 1. Otwórz stronę internetową Xeoma

Na laptopie (lub komputerze, do którego podłączony jest monitor) otwórz oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu strony znajdź zakładkę „Pobieranie” i przejdź do niej.

Krok 2. Wybierz odpowiednią opcję

System natychmiast zaproponuje pobranie wersji Xeoma dla systemu operacyjnego urządzenia, z którego korzystasz — w naszym przypadku dla laptopa. Jeśli jednak system został wykryty błędnie lub chcesz pobrać Xeoma na inny komputer, ręcznie przełącz się na zakładkę z wymaganym systemem operacyjnym, klikając w nią („1” na poniższej ilustracji).

Możesz wybrać „Wersję oficjalną” lub „Wersję Beta” („2” na poniższej ilustracji).

Po wybraniu żądanej opcji kliknij przycisk „Pobierz” znajdujący się obok niej.

Krok 3. Zlokalizuj pobrany plik

Program Xeoma zostanie zapisany w folderze pobierania ustawionym w obecnie używanej przeglądarce. W wielu nowoczesnych przeglądarkach pojawi się okno wyskakujące, umożliwiające bezpośrednie przejście do folderu z plikiem.

Krok 4. (Linux i macOS) Wypakuj archiwum

W przypadku systemów macOS i Linux pobrane archiwum należy wypakować. Instrukcje krok po kroku dla macOS znajdziesz tutaj, a dla systemu Linux — tutaj.
W systemie Windows wypakowywanie nie jest wymagane: plik wykonywalny jest pobierany bezpośrednio.

Krok 5. Uruchom Xeomę

Uruchom Xeomę jak każdy inny program na komputerze – zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie gładzikiem lub lewym przyciskiem myszy. Możesz też zaznaczyć plik pojedynczym kliknięciem, a następnie nacisnąć klawisz Enter.

Krok 6. Dodaj kamerę

Po uruchomieniu Xeoma wyświetla okno powitalne. W tym oknie można wybrać opcję „Uruchom bez instalacji: znajdź kamery w sieci”.

Okno powitalne zamknie się, a kamera zostanie wykryta i dodana do ekranu niemal natychmiast – kamery USB mają w Xeomie priorytet, więc są gotowe do pracy od razu.

Jeśli uruchamiasz Xeomę nie po raz pierwszy, okno powitalne się nie pojawi. Wyszukiwanie można jednak rozpocząć z dolnego menu, klikając ikonę „+” i wybierając opcję „Proste wyszukiwanie lokalnych kamer”.

Kamera zostanie dodana automatycznie.

Wskazówka: Xeoma niemal natychmiast wykrywa wbudowaną kamerę urządzenia, ale kontynuuje dalsze wyszukiwanie. Jeśli inne kamery nie są potrzebne, proces można przerwać, klikając pasek postępu.

Jeśli nadzór wideo ma być prowadzony na tym samym laptopie lub komputerze, do którego podłączony jest monitor, kroki 1–6 są wystarczające. Następnie można aktywować wymagane funkcje i skonfigurować łańcuchy zgodnie z potrzebami.

Informacje na temat pracy z łańcuchami znajdziesz w filmie „Xeoma Modular System”. Opis wszystkich modułów Xeomy zawiera Instrukcja użytkownika, w której podano zwięzłe informacje o każdej funkcji wraz z odnośnikami do szczegółowych objaśnień.

Jeśli nadzór wideo ma być prowadzony na innym komputerze, kamerę wbudowaną w laptopa, netbooka lub monitor można przekształcić w kamerę sieciową i przesyłać strumień wideo przez sieć przy użyciu specjalnego oprogramowania.

Wyszukaj w internecie frazę „jak zamienić kamerkę internetową w kamerę IP”. Istnieje wiele takich programów. Należy je dokładnie przeanalizować, ponieważ często nie oferują dokładnie tych funkcji, których potrzebujesz.

Większość napotkanych rozwiązań to własnościowe aplikacje dostawców usług nadzoru wideo, pozwalające na podłączenie wbudowanej kamery wyłącznie do ich własnego serwisu. Jeśli któraś z tych usług odpowiada Twojemu systemowi nadzoru, możesz z niej skorzystać.

Jeśli jednak chcesz używać wbudowanej kamery laptopa jako kamery nadzoru w systemie, który nie oferuje własnego oprogramowania do obsługi kamerek, potrzebujesz niezależnej emulacji kamery. Xeoma jest jednym z nielicznych programów, które to umożliwiają.

1.4.1. Emulacja z wykorzystaniem modułu „RTSP Broadcasting”

Krok 7. Usuń zbędne moduły

Aby emulować kamerę do użytku w innym programie, wykonaj jako siódmy krok (po zakończeniu powyższych kroków 1–6) otwarcie łańcucha modułów Xeoma. W obszarze roboczym usuń wszystkie moduły poza „Universal Camera” i dodaj moduł „RTSP Broadcasting”.

Aby usunąć moduły, kliknij ikonę modułu, przytrzymaj ją i przeciągnij w górę lub kliknij moduł i wybierz ikonę „Kosz” w otwartych ustawieniach.

Krok 8. Znajdź moduł „RTSP Broadcasting”

Moduł „RTSP Broadcasting” można znaleźć na trzy sposoby:

a) Umieść kursor myszy w polu wyszukiwania i zacznij wpisywać nazwę „RTSP Broadcasting”.

b) Przejdź do zakładki „Destinations” i odszukaj moduł „RTSP Broadcasting”.

c) Po prostu przewiń wszystkie moduły w górnym panelu za pomocą strzałek, aż zobaczysz ikonę „RTSP Broadcasting”.

Krok 9. Dodaj moduł „RTSP Broadcasting” do łańcucha

Po zlokalizowaniu wymaganego modułu „RTSP Broadcasting” dodaj go do łańcucha. Kliknij moduł myszą i puść go lub przeciągnij z górnego panelu w wybrane miejsce w łańcuchu.

Krok 10. Skonfiguruj moduł „RTSP Broadcasting” i pobierz link

Następnie, klikając moduł „RTSP Broadcasting”, przejdź do jego ustawień. Dostosuj konfigurację do swoich potrzeb. Osobny przewodnik dotyczący konfiguracji tego modułu znajdziesz tutaj. W skrócie: zaleca się wybór narzędzia do strumieniowania (na liście „Broadcasting tool” wybierz ffserver, jeśli chcesz kompresować strumień, lub live555, jeśli przekodowywanie nie jest wymagane), wybór kodeka strumieniowania (z listy rozwijanej „Encoder type”) oraz, w razie potrzeby, określenie poziomu kompresji i ścieżki do alternatywnego narzędzia kodującego na urządzeniu. Możesz również zdefiniować nazwę strumienia, jego adres URL oraz port nadawania (lub skorzystać z domyślnych wartości sugerowanych przez Xeoma).

Skopiuj link widoczny w polu „Path for rtsp broadcasting” i prześlij go na komputer docelowy.

Gotowe!

1.4.2. Emulacja z wykorzystaniem modułów „HTTP upload to other Xeoma” i „HTTP Receiver” (wewnętrzna metoda Xeoma)

Jeśli planujesz używać wbudowanej kamery laptopa jako kamery monitoringu w systemie Xeoma działającym na innym komputerze, dostępna jest specjalna opcja, która jest bardziej wydajna i mniej obciążająca zasoby. Poniżej przedstawiono kroki dla tej metody:

Krok 7. Przełącz program w tryb Free

Po wykonaniu powyższych kroków 1–6 zamknij okno powitalne i przełącz program w tryb Free za pomocą Menu głównego (ikona trzech poziomych linii) — Registration — Switch to another edition — Switch to Free version.

Krok 8. Znajdź kamerę

Teraz należy znaleźć i dodać kamerę do ekranu. W przypadku kamer wbudowanych procedura jest bardzo prosta: uruchom wyszukiwanie lokalnych kamer. Znajdź ikonę „+” w dolnym panelu, kliknij ją i wybierz z menu opcję „Simple search for local cameras”.

Kamera zostanie dodana automatycznie, więc obraz z niej pojawi się na ekranie niemal natychmiast.

Wskazówka: Xeoma znajduje wbudowaną kamerę urządzenia niemal natychmiast, ale kontynuuje wyszukiwanie. Ponieważ inne kamery nie są potrzebne, możesz zatrzymać wyszukiwanie, klikając pasek postępu.

Krok 9. Usuń zbędne moduły

Usuń wszystkie moduły z wyjątkiem „Universal camera”.

Aby usunąć moduły, kliknij i przytrzymaj ikonę modułu, a następnie przeciągnij ją w górę, lub kliknij moduł i wybierz ikonę „Kosz” w otwartych ustawieniach.

Krok 10. Znajdź wymagany moduł — „HTTP upload to other Xeoma”

Dodaj moduł „HTTP upload to other Xeoma” do łańcucha połączonego z modułem „Universal camera”. Moduł „HTTP upload to other Xeoma” możesz znaleźć na trzy sposoby:

a) Ustaw kursor myszy w polu wyszukiwania i zacznij wpisywać pełną nazwę „HTTP upload to other Xeoma” (lub dowolne słowo z tej nazwy).

b) Przejdź do karty „Destinations” i znajdź tam moduł „HTTP upload to other Xeoma”.

c) Przewiń listę wszystkich modułów w górnym panelu za pomocą strzałek, aż zobaczysz ikonę „HTTP upload to other Xeoma".

Krok 11. Dodaj „HTTP upload to other Xeoma” do łańcucha

Po odnalezieniu wymaganego modułu „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma" należy dodać go do łańcucha. Kliknij moduł myszą i puść go lub przytrzymaj go na górnym panelu i przeciągnij w odpowiednie miejsce w łańcuchu.

Ustawienia modułu „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma” można otworzyć, klikając w niego, ale nie jest to jeszcze wymagane — nie dysponujemy danymi, które należy tutaj wprowadzić. Informacje te trzeba uzyskać po stronie „odbiorczej”, czyli z instancji Xeoma, która będzie odbierać ten strumień wideo.

Krok 12. Powtórz podstawowe czynności na komputerze odbiorczym

Przejdź do komputera, który ma odbierać strumień wideo z wbudowanej kamery laptopa. Wykonaj tutaj również kroki 1–6 opisane powyżej.

Krok 13. Dodaj kamerę demonstracyjną

Następnie potrzebujemy łańcucha, w którym zamiast kamery wykorzystano inne źródło obrazu — strumień wideo przesyłany z innej instancji Xeoma. Służy do tego moduł „Odbiornik HTTP". Moduł ten nie jest dostępny w wersji Free, dlatego należy pozostać przy wersji Xeoma uruchamianej domyślnie — wersji Trial.

Aby utworzyć łańcuch z modułem „Odbiornik HTTP", w oknie powitalnym Xeoma, które pojawi się również na tym komputerze, wybierz opcję „Demo", aby dodać kamerę demonstracyjną.

Jeśli Xeoma nie jest uruchamiany po raz pierwszy, okno powitalne się nie wyświetli, ale kamerę demonstracyjną można zawsze dodać do ekranu z menu + na dolnym panelu:

Krok 14. Usuń zbędny moduł

Sama kamera demonstracyjna nie jest nam potrzebna, więc po przejściu do okna łańcucha modułów przeciągnij ikonę kamery (pierwszą w łańcuchu) w górę, aby ją usunąć.

Alternatywnie można kliknąć ikonę modułu „Kamera uniwersalna", aby otworzyć jego ustawienia i usunąć moduł, klikając ikonę „Kosz".

Krok 15. Znajdź wymagany moduł – „Odbiornik HTTP”

Obecnie nasz łańcuch nie posiada źródła sygnału wideo. W miejsce usuniętej kamery musimy dodać moduł „Odbiornik HTTP". Można to zrobić na dwa sposoby:

a) Umieść kursor myszy w polu wyszukiwania i zacznij wpisywać nazwę „Odbiornik HTTP”.

b) Przejdź do karty „Urządzenia” i znajdź tam moduł „Odbiornik HTTP”.

Krok 16. Dodaj „Odbiornik HTTP” do łańcucha

Po odnalezieniu wymaganego modułu „Odbiornik HTTP" należy dodać go do łańcucha. Kliknij moduł myszą i puść go (wtedy moduł zostanie dodany w losowym miejscu w łańcuchu) lub przytrzymaj go na górnym panelu i przeciągnij w odpowiednie miejsce w łańcuchu.

Jeśli moduł został podłączony w niewłaściwym miejscu, usuń błędne połączenie, klikając je.

Przeciągnij nowe połączenie z prawej krawędzi modułu do wymaganego modułu następnego.

Krok 17. Skonfiguruj „Odbiornik HTTP”

Następnie kliknij ikonę modułu „Odbiornik HTTP" na schemacie, aby otworzyć jego ustawienia.

Zauważ, że w polu „Pełna ścieżka" widnieje przykładowy link. Nie można go zmienić, ale można ustawić własne zakończenie oraz zabezpieczyć połączenie loginem i hasłem. Zalecamy najpierw sprawdzić działanie bez zmiany któregokolwiek z pól, a dopiero po upewnieniu się, że wszystko działa, wprowadzić niezbędne modyfikacje.

Dalsze działania zależą od tego, czy laptop i komputer znajdują się w tej samej sieci domowej, czy komputer należy do innej sieci i połączenie musi zostać nawiązane przez Internet.

Opcja pierwsza: laptop i komputer są w tej samej sieci lokalnej (na przykład laptop łączy się przez Wi-Fi, a komputer jest podłączony kablem do internetu domowego). W tym przypadku zapoznaj się z dalszymi instrukcjami w sekcji 1.4.2. Opcja 1: w tej samej sieci.

Opcja druga: laptop znajduje się w jednej sieci (na przykład w domu), a komputer w drugiej (na przykład w pracy). W tym przypadku zapoznaj się z dalszymi instrukcjami w sekcji 1.4.2. Opcja 2: w różnych sieciach.

1.4.2. Opcja 1: w obrębie jednej sieci

Jeśli ten komputer znajduje się w tej samej sieci co laptop z wbudowaną kamerą, wróć do programu Xeoma na laptopie, otwórz ustawienia modułu „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma” i zastąp słowo localhost w linku adresem IP tego komputera (np. 192.168.0.10/httpreceiver).

Po poprawnej konfiguracji moduł „Odbiornik HTTP” na drugim komputerze rozpocznie odbiór strumienia wideo — pojawi się obraz z wbudowanej kamery laptopa:

Następnie skonfiguruj funkcje, które chcesz przetestować z tą kamerą.
Wszystkie moduły Xeoma zostały krótko opisane w Instrukcji użytkownika; szczegółowe informacje o konkretnych funkcjach znajdują się pod zamieszczonymi tam linkami. Zasady pracy z modułami wyjaśniono również w filmie „Xeoma Modular System”.

1.4.2. Opcja 2: w różnych sieciach

Jeśli ten komputer znajduje się w innej sieci niż laptop z wbudowaną kamerą, w kroku 17 zaleca się włączenie połączenia P2P. Jest to bezpieczne, autorskie rozwiązanie producenta, niewymagające usług zewnętrznych. Połączenie P2P należy włączyć wyłącznie na komputerze z modułem „Odbiornik HTTP".

Krok 18. Włączenie połączenia P2P (tylko dla urządzeń w różnych sieciach)
Aby włączyć połączenie P2P, kliknij tekst „Ustawienia połączenia P2P”. Otworzy się okno ustawień, w którym należy zaznaczyć opcję „Włącz opcję połączenia P2P”. Po kilku sekundach w polu „Adres P2P tego serwera” pojawi się adres:

Krok 19. Powrót do laptopa (tylko dla urządzeń w różnych sieciach)
Wróć do laptopa z wbudowaną kamerą, uruchom Xeoma i przejdź do ustawień modułu „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma”. Dane w tym module muszą być zgodne z danymi w module „Odbiornik HTTP” — zastąp jedynie słowo „localhost” adresem P2P tego serwera uzyskanym w kroku 18 (np. 1A1-2B2-C3C/httpreceiver).

Po poprawnej konfiguracji moduł „Odbiornik HTTP” na drugim komputerze rozpocznie odbiór strumienia wideo — pojawi się obraz z wbudowanej kamery laptopa:

Następnie skonfiguruj funkcje, które chcesz przetestować z tą kamerą.
Wszystkie moduły Xeoma zostały krótko opisane w Instrukcji użytkownika; szczegółowe informacje o konkretnych funkcjach znajdują się pod zamieszczonymi tam linkami. Zasady pracy z modułami wyjaśniono również w filmie „Xeoma Modular System”.

Podsumowując: Xeoma pozwala wykorzystać kamerę laptopa jako źródło wideo dla systemu monitoringu — zarówno w obrębie jednej sieci, jak i między różnymi sieciami. Dostępne są narzędzia umożliwiające transmisję strumienia wideo na inne urządzenia.

Wbudowana kamera laptopa to nie jedyny zamiennik dedykowanej kamery w systemach monitoringu. Poniżej przedstawiamy kolejne popularne metody wraz z instrukcjami konfiguracji oraz mniej znanymi wskazówkami.

Jeśli nie masz dedykowanej kamery monitoringu, a chcesz przetestować oprogramowanie lub usługę do nadzoru wideo, możesz wykorzystać kamerę w telefonie. Instrukcję konfiguracji znajdziesz poniżej.

Technicznie kamera w smartfonie to rodzaj kamery USB, więc taka konfiguracja nie jest niczym nadzwyczajnym. Atutem monitoringu wizyjnego z wykorzystaniem smartfona jako źródła obrazu jest mobilność rozwiązania — telefon jest łatwy w transporcie i pozwala rejestrować zdarzenia dynamiczne. Wadą tego podejścia jest brak możliwości długotrwałego użytkowania ze względu na rozładowywanie baterii i przegrzewanie się urządzenia.

Jednak w przeciwieństwie do sytuacji, gdy jako kamera monitoringu ma służyć wbudowana kamera laptopa, w przypadku smartfonów dostępnych jest znacznie mniej rozwiązań. Problem polega na tym, że z jednej strony istnieją tysiące aplikacji do obsługi kamer, w tym wbudowanych w smartfony. Z drugiej strony niezwykle mało z nich realizuje nasz faktyczny cel — przekształcenie kamery w smartfonie w odpowiednik kamery sieciowej, której strumień można przesłać do programu lub usługi monitoringu wizyjnego.

Z tej i tak już niewielkiej liczby, przytłaczająca większość aplikacji, które znajdą Państwo po wpisaniu fraz typu „jak zamienić kamerę w smartfonie w kamerę monitoringu”, to aplikacje własnościowe konkretnych usług monitoringu, które umożliwiają podłączenie wbudowanej kamery wyłącznie do ich własnego systemu. Przykłady:

• Alfred Camera
• IP Webcam
• Faceter
• AtHome

Jeśli jedna z tych usług odpowiada Państwa potrzebom w zakresie systemu bezpieczeństwa, należy skorzystać z dedykowanej aplikacji i instrukcji. Zazwyczaj konfiguracja jest prosta i zajmuje kilka kroków. Większość takich usług jest płatna, dlatego zalecamy osobne przeanalizowanie kwestii kosztów.

A co, jeśli chcą Państwo wykorzystać wbudowaną kamerę smartfona jako kamerę monitoringu w innej usłudze, która nie posiada własnej aplikacji do podłączania kamer internetowych? W takim przypadku konieczna jest niezależna emulacja kamery, która współpracuje również z usługami zewnętrznymi. Poniżej omawiamy dostępne opcje.

Xeoma to jeden z niewielu programów oferujących taką funkcjonalność, szczególnie na platformie mobilnej Android. Poniżej znajdują się instrukcje dla tego przypadku.

2.3.1. Kroki podstawowe

Krok 1. Otwórz sklep z aplikacjami na smartfonie

Na smartfonie należy otworzyć Google Play, GetApps, Samsung Galaxy Store, RuStore lub inny sklep z aplikacjami.

Krok 2. Wyszukaj Xeoma lub MyCamera

Wyszukaj aplikację „MyCamera” lub „Xeoma (server and client)”. Prosimy zwrócić uwagę, że wymagana jest wersja zawierająca oba moduły — klienta i serwer. Wersja „Client only” (dostępna np. w Google Play) nie będzie działać.

W zależności od używanego sklepu, proszę szukać następujących aplikacji:

• Google Play — MyCamera
• Xiaomi GetApps, Samsung Galaxy Store, RuStore, Huawei AppGallery — Xeoma

Przykład z Google Play:

Przykład z Galaxy Store:

Krok 3. Zainstaluj i uruchom aplikację

Po znalezieniu wymaganej aplikacji na liście należy kliknąć przycisk „Zainstaluj”, który po zakończeniu procesu zmieni się w „Otwórz” lub „Uruchom” — kliknij go, aby otworzyć aplikację.

Przykład z Google Play:

Przykład z Galaxy Store:

Krok 4. Przyznaj uprawnienia do korzystania z kamery

Po uruchomieniu Xeoma lub MyCamera pojawi się komunikat z prośbą o zgodę na dostęp do kamery urządzenia. Ponieważ jest to niezbędne do działania systemu, należy wyrazić zgodę.

Krok 5. Wyszukaj kamerę

Podczas pierwszego uruchomienia pojawi się okno powitalne z opcjami przydatnymi dla nowych użytkowników Xeoma. W tym przypadku należy wybrać opcję „Wyszukaj kamery w sieci”.

Okno powitalne zostanie zamknięte, a kamera zostanie wykryta i dodana do ekranu niemal natychmiast — w Xeoma kamery USB (w tym wbudowane) mają priorytet, więc są gotowe do pracy od razu.

Dalsze działania zależą od tego, w jaki sposób chcą Państwo wykorzystać wbudowaną kamerę w telefonie.

Pierwsza opcja: wdrożenie systemu monitoringu bezpośrednio na smartfonie. W tym przypadku zapoznaj się z instrukcjami w sekcji 2.3.2. Jeśli monitoring na smartfonie jest wystarczający.

Druga opcja: transmisja strumienia wideo z kamery smartfona na inne urządzenie, np. komputer. W tym przypadku zapoznaj się z instrukcjami w sekcji 2.3.3. Jeśli kamera smartfona ma być wykorzystana w monitoringu na komputerze.

Trzecia opcja to połączenie dwóch poprzednich: wykorzystanie strumienia wideo z wbudowanej kamery smartfona w innej instancji Xeoma działającej na komputerze. Informacje o przypadkach zastosowania tego rozwiązania oraz instrukcje konfiguracji znajdziesz w sekcji 2.3.4. Gdy kamera smartfona ma być wykorzystana w innej instancji Xeoma.

2.3.2. Jeśli monitoring na smartfonie jest wystarczający

Po wykonaniu kroków 1–5 powyżej proces można zakończyć. W ten sposób kamera smartfona będzie funkcjonować jako kamera monitoringu w produkcie Xeoma lub MyCamera. Nawet w systemie Android aplikacje te oferują szeroki zakres funkcji, w tym analitykę wideo: detekcję intruzów, rozpoznawanie tablic rejestracyjnych, rozpoznawanie twarzy, rozpoznawanie emocji i wiele innych.

Więcej informacji o wszystkich dostępnych funkcjach znajdziesz w Instrukcji użytkownika Xeoma.

2.3.3. Jeśli kamera smartfona ma być wykorzystana w monitoringu na komputerze

Aby wykorzystać kamerę smartfona w innym programie (np. działającym na komputerze), należy dodać do niej specjalny moduł – RTSP Broadcasting – który przekształci wbudowaną kamerę w odpowiednik kamery sieciowej. W tym celu wykonaj następujące kroki:

Krok 6. Kliknij ikonę „koła zębatego", aby otworzyć łańcuch kamery

Jeśli chcesz emulować kamerę na potrzeby innego programu, jako piąty krok po wykonaniu powyższych kroków 1–4 otwórz łańcuch modułów Xeoma, klikając ikonę koła zębatego w dolnym panelu lub w prawym górnym rogu kafelka kamery.

Krok 7. Usuń zbędne moduły

W oknie łańcucha usuń wszystkie moduły poza „Universal Camera", a następnie dodaj do łańcucha moduł „RTSP Broadcasting".

Aby usunąć moduły, przytrzymaj ikonę modułu i przeciągnij ją w górę lub kliknij moduł, a w otwartych ustawieniach wybierz ikonę kosza.

Krok 8. Znajdź wymagany moduł – „RTSP Broadcasting"

Moduł „RTSP Broadcasting" można znaleźć na trzy sposoby:

a) Umieść kursor myszy w polu wyszukiwania i zacznij wpisywać nazwę „RTSP Broadcasting".

b) Przejdź do karty „Destinations" i odszukaj tam moduł „RTSP Broadcasting".

c) Przewiń listę wszystkich modułów w górnym panelu za pomocą strzałki, aż pojawi się ikona „RTSP Broadcasting".

Krok 9. Dodaj moduł „RTSP Broadcasting" do łańcucha

Po znalezieniu wymaganego modułu „RTSP Broadcasting" dodaj go do łańcucha. Kliknij moduł myszą i zwolnij lub przytrzymaj go w górnym panelu i przeciągnij na wybraną pozycję w łańcuchu. Aby wyświetlić strumień wideo, możesz w ten sam sposób dodać do łańcucha moduł „Preview" lub „Preview and Archive":

Krok 10. Skonfiguruj moduł „RTSP Broadcasting" i pobierz link

Następnie otwórz ustawienia modułu „RTSP Broadcasting", klikając go w łańcuchu.

Skonfiguruj ustawienia zgodnie z oczekiwanym rezultatem. Osobny przewodnik konfiguracji tego modułu znajdziesz tutaj. W skrócie: wybierz narzędzie do strumieniowania (z listy „Narzędzie nadawcze” wybierz ffserver, aby zastosować kompresję strumienia, lub live555, jeśli transkodowanie nie jest wymagane), określ kodek strumieniowania (lista rozwijana „Typ enkodera”) oraz w razie potrzeby ustaw poziom kompresji i ścieżkę do alternatywnego enkodera na urządzeniu. Możesz również zdefiniować nazwę strumienia, jego adres URL i port nadawczy (lub skorzystać z wartości sugerowanych przez Xeoma).

Skopiuj wygenerowany link z pola „Ścieżka używana do strumieniowania RTSP” i przekaż go na docelowy komputer.

Gotowe!

2.3.4. Wykorzystanie kamery smartfona w innej instancji Xeoma

Dla użytkowników planujących wykorzystać wbudowaną kamerę smartfona jako kamerę monitoringu w systemie Xeoma uruchomionym na innym komputerze, udostępniono specjalną opcję, która jest bardziej wydajna i mniej obciążająca dla zasobów.

Krok 6. Przełącz program w tryb Free

Po wykonaniu powyższych kroków 1–5 zamknij okno powitalne i przełącz program w tryb Free poprzez Menu główne (ikona z trzema poziomymi liniami) — Registration — Switch to another edition — Switch to Free version.

Przełączanie na wersję Free programu Xeoma przez Menu główne

Krok 7. Wyszukiwanie kamery

Ponieważ okno powitalne zostało już wyświetlone i zamknięte, nie pojawi się ono ponownie. Aby dodać wbudowaną kamerę, należy uruchomić wyszukiwanie z dolnego menu, klikając ikonę „+" i wybierając opcję „Proste wyszukiwanie kamer lokalnych".

Kamera zostanie dodana automatycznie, dzięki czemu obraz z niej pojawi się na ekranie niemal natychmiast.

Krok 8. Usuwanie zbędnych modułów

Usuń wszystkie moduły z wyjątkiem „Uniwersalna kamera”. Moduły można usunąć, klikając i przytrzymując ich ikonę, a następnie przeciągając ją w górę, lub klikając moduł i wybierając ikonę „Kosz” w otwartych ustawieniach.

Krok 9. Znajdź moduł „HTTP upload to other Xeoma"

Dodaj moduł „HTTP upload to other Xeoma" do łańcucha połączonego z modułem „Uniwersalna kamera". Moduł „HTTP upload to other Xeoma" można znaleźć na trzy sposoby:

a) Umieść kursor myszy w polu wyszukiwania i zacznij wpisywać pełną nazwę „HTTP upload to other Xeoma" (lub dowolne słowo z tej nazwy).

b) Przejdź do karty „Destinations” i znajdź tam moduł „HTTP upload to other Xeoma”.

c) Przewiń listę wszystkich modułów w górnym panelu za pomocą strzałki, aż zobaczysz ikonę „HTTP upload to other Xeoma".

Krok 10. Dodaj „HTTP upload to other Xeoma" do łańcucha

Po odnalezieniu wymaganego modułu „HTTP upload to other Xeoma" należy dodać go do łańcucha. Kliknij moduł myszą i zwolnij przycisk lub kliknij go i przytrzymaj w górnym panelu, a następnie przeciągnij w wybrane miejsce w łańcuchu.

Ustawienia modułu „HTTP upload to other Xeoma” można otworzyć, klikając go, jednak na tym etapie nie jest to konieczne – dane niezbędne do konfiguracji nie są jeszcze znane. Należy je pobrać ze strony „odbierającej”, czyli z instancji programu Xeoma, która będzie odbierać ten strumień wideo.

Przejdź teraz do komputera, który ma odbierać strumień wideo z kamery wbudowanej w smartfon – tzw. „komputera odbiorczego”. Należy tu również pobrać i uruchomić program Xeoma, ale początkowe kroki różnią się nieznacznie:

Krok 11. Otwarcie strony internetowej Xeoma

Na komputerze otwórz oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu witryny znajdź kartę „Pobieranie” i przejdź do niej.

Krok 12. Wybór odpowiedniej opcji

System automatycznie zaproponuje pobranie wersji Xeoma dopasowanej do systemu operacyjnego urządzenia, z którego korzystasz. Jeśli wykrycie systemu było błędne lub chcesz pobrać Xeoma na inny komputer, przełącz się ręcznie na odpowiednią kartę, klikając ją („1" na poniższej ilustracji).

Możesz skorzystać z „Wersji oficjalnej” lub „Wersji Beta” („2” na poniższej ilustracji).

Po wybraniu odpowiedniej opcji kliknij przycisk „Pobierz” znajdujący się obok niej.

Krok 13. Lokalizacja pobranego pliku

Xeoma zostanie zapisana w folderze pobierania skonfigurowanym w obecnie używanej przeglądarce. W wielu nowoczesnych przeglądarkach pojawia się okno umożliwiające bezpośrednie przejście do folderu z plikiem.

Krok 14. (Linux i macOS) Rozpakowanie archiwum

W systemach macOS i Linux pobrane archiwum należy rozpakować. Zobacz instrukcję krok po kroku dla macOS tutaj oraz instrukcję dla Linux tutaj. W systemie Windows rozpakowywanie nie jest wymagane, ponieważ pobierany jest bezpośrednio plik wykonywalny.

Krok 15. Uruchomienie Xeoma

Uruchom Xeoma jak każdy inny program na komputerze — zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub wybór pliku i naciśnięcie klawisza Enter.

Krok 16. Dodawanie kamery demo

Po uruchomieniu Xeoma wyświetla okno powitalne.

W oknie powitalnym wybierz opcję „Demo", aby dodać kamerę demonstracyjną. Sama kamera demo nie jest nam potrzebna; zamiast niej wykorzystamy inne źródło obrazu — strumień wideo przesyłany ze smartfona. Do odbioru tego strumienia użyjemy modułu „HTTP Receiver". Moduł ten nie jest dostępny w wersji Free, dlatego pozostań przy domyślnej wersji startowej — wersji Trial.

Jeśli uruchamiasz Xeoma nie po raz pierwszy, okno powitalne się nie pojawi, ale zawsze możesz dodać kamerę demo do ekranu z menu „+” w dolnym panelu:

Krok 17. Usuwanie zbędnego modułu

Po dodaniu kamery demo przejdziesz do okna łańcucha modułów. Przeciągnij ikonę kamery (pierwszą w łańcuchu) w górę, aby ją usunąć.

Możesz również kliknąć ikonę modułu „Universal Camera”, aby otworzyć jego ustawienia i usunąć moduł, klikając ikonę „Kosz”.

Krok 18. Wybór modułu „HTTP Receiver”

Obecnie łańcuch jest typu headless — nie posiada źródła sygnału wideo. W miejsce usuniętej kamery musimy dodać moduł „HTTP Receiver”. Można go znaleźć na dwa sposoby:
a) Ustaw kursor w polu wyszukiwania i wpisz nazwę „HTTP Receiver”.

b) Przejdź do karty „Urządzenia” i znajdź tam moduł „HTTP Receiver”.

Krok 19. Dodawanie „HTTP Receiver” do łańcucha

Po znalezieniu wymaganego modułu „HTTP Receiver" dodaj go do łańcucha. Kliknij moduł myszą i zwolnij przycisk (wtedy moduł zostanie dodany w losowym miejscu łańcucha) lub przytrzymaj go na górnym panelu i przeciągnij w wybrane miejsce w łańcuchu.

Jeśli moduł zostanie podłączony w niewłaściwym miejscu, usuń błędne połączenie, klikając je.

Przeciągnij nowe połączenie od prawej krawędzi modułu do kolejnego wymaganego modułu, rysując linię myszą.

Krok 20. Konfiguracja „HTTP Receiver”

Następnie kliknij ikonę modułu „HTTP Receiver" na schemacie, aby otworzyć jego ustawienia.

Zwróć uwagę, że pole „Pełna ścieżka" zawiera przykładowy link. Nie można go zmienić, ale możesz określić własną końcówkę oraz zabezpieczyć połączenie loginem i hasłem. Zalecamy najpierw przetestować działanie bez zmiany tych pól, a następnie, po upewnieniu się, że wszystko działa, wprowadzić ewentualne poprawki.

Dalsze działania zależą od tego, czy laptop i komputer znajdują się w tej samej sieci domowej, czy komputer należy do innej sieci i połączenie musi zostać nawiązane przez Internet.

Pierwsza opcja: smartfon i komputer znajdują się w tej samej sieci lokalnej (np. smartfon jest połączony przez Wi-Fi, a komputer kablem z domowym Internetem). W takim przypadku zapoznaj się z dalszymi instrukcjami w sekcji 2.3.4. Opcja 1: Komputer i smartfon w tej samej sieci.
Druga opcja: smartfon znajduje się w jednej sieci (np. w domu), a komputer w innej (np. w pracy). W takim przypadku zapoznaj się z dalszymi instrukcjami w sekcji 2.3.4. Opcja 2: Komputer i smartfon w różnych sieciach.

2.3.4. Opcja 1: Komputer i smartfon w tej samej sieci

Jeśli komputer znajduje się w tej samej sieci co smartfon z wbudowaną kamerą, wróć do aplikacji Xeoma na smartfonie, otwórz ustawienia modułu „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma” i zastąp słowo localhost w linku adresem IP komputera (np. 192.168.0.10/httpreceiver).

Po prawidłowej konfiguracji moduł „Odbiornik HTTP” na komputerze rozpocznie odbiór strumienia wideo — zobaczysz obraz ze smartfona:

Następnie skonfiguruj funkcje, które chcesz przetestować z tą kamerą.
Wszystkie moduły Xeoma są krótko opisane w Instrukcji użytkownika; szczegółowe informacje o konkretnej funkcji znajdziesz, klikając w zawarte tam linki. Zasady pracy z modułami wyjaśniono również w filmie „System modułowy Xeoma”.

2.3.4. Opcja 2: Komputer i smartfon w różnych sieciach

Jeśli komputer znajduje się w innej sieci niż smartfon z wbudowaną kamerą, zaleca się włączenie połączenia P2P. Jest to bezpieczne połączenie dostarczane przez producenta, niewymagające usług stron trzecich. Połączenie P2P musi zostać włączone wyłącznie na komputerze z modułem „Odbiornik HTTP".

Krok 21. Włączanie połączenia P2P (tylko dla urządzeń w różnych sieciach)
Aby włączyć połączenie P2P, kliknij „Ustawienia połączenia P2P”. Otworzy się okno ustawień, w którym należy zaznaczyć opcję „Włącz funkcję połączenia P2P”. Po kilku sekundach w polu „Adres P2P tego serwera” pojawi się adres:

Krok 22. Powrót do smartfona (tylko dla urządzeń w różnych sieciach)
Wróć do smartfona z wbudowaną kamerą, otwórz aplikację Xeoma i przejdź do ustawień modułu „Przesyłanie HTTP do innego Xeoma”. Dane w tym module muszą być zgodne z danymi w module „Odbiornik HTTP” — należy jedynie zastąpić słowo localhost adresem P2P tego serwera uzyskanym w kroku 20 powyżej (np. 1A1-2B2-C3C/httpreceiver).

Po prawidłowej konfiguracji moduł „Odbiornik HTTP” na komputerze rozpocznie odbiór strumienia wideo — zobaczysz obraz ze smartfona:

Następnie skonfiguruj funkcje, które chcesz przetestować z tą kamerą.
Wszystkie moduły Xeoma są krótko opisane w Instrukcji użytkownika; szczegółowe informacje o konkretnej funkcji znajdziesz, klikając w zawarte tam linki. Zasady pracy z modułami wyjaśniono również w filmie „System modułowy Xeoma”.

Chcesz przetestować monitoring wizyjny, ale nie masz kamery? W rzeczywistości ją posiadasz — niemal na pewno masz telefon komórkowy. Aparat w smartfonie może służyć jako kamera monitoringu. Poniżej opisujemy kilka metod dostępnych dla urządzeń Apple (smartfonów iPhone i tabletów iPad). Jedna z nich to natywna metoda producenta urządzenia, która wymaga komputera Mac, natomiast druga działa na różnych komputerach, ale wymaga specjalnej aplikacji.

2.4.1. Korzystanie z aplikacji DroidCam z kamerą iPhone

Kamerę smartfona iPhone można podłączyć do komputera za pomocą dedykowanej aplikacji DroidCam. Aplikacja nie jest dostępna w Rosji, dlatego nie posiada rosyjskiego interfejsu. Aby znaleźć ją w App Store, konto Apple ID na tym urządzeniu musi być zarejestrowane w innym regionie.

Jeśli używasz komputera Mac, możesz skorzystać z prostszej, natywnej opcji Apple, która została opisana poniżej.

Krok 1. Otwórz App Store na smartfonie
Otwórz App Store w telefonie i znajdź aplikację o nazwie DroidCam Webcam & OBS Camera:

Krok 2. Zainstaluj aplikację
Pobierz i uruchom aplikację jak każdą inną. Przy pierwszym uruchomieniu aplikacja poprosi o przyznanie dostępu do:

* korzystanie z aparatu,
* korzystanie z mikrofonu,
* przesyłanie danych w sieci lokalnej.
Należy przyznać wszystkie te uprawnienia, ponieważ są one niezbędne do działania aplikacji.

Po uruchomieniu aplikacja przypisze adres IP i port do strumienia wideo z kamery telefonu, oczekując na wykonanie kolejnych kroków:

Krok 4. Pobierz klienta na komputer
Odłóż teraz telefon i przejdź do komputera. Kluczowy wymóg: komputer musi znajdować się w tej samej sieci co smartfon. Oznacza to, że zarówno komputer, jak i iPhone muszą być podłączone do tej samej sieci – na przykład przez Wi-Fi. Jeśli telefon korzysta z internetu mobilnego, możesz udostępnić go komputerowi, tworząc hotspot, lub przełączyć telefon na Wi-Fi i upewnić się, że komputer jest połączony z tą samą siecią.

Następnie należy pobrać program kliencki od tego samego producenta. Można to zrobić na stronie dewelopera: droidcam.app. W momencie tworzenia tego przewodnika strona była niedostępna, dlatego pobraliśmy klienta z profilu GitHub dewelopera.

Krok 5. Zainstaluj klienta na komputerze i uruchom go
Zainstaluj klienta na komputerze jak każdy inny program i uruchom go.

Jeśli telefon i komputer znajdują się w tej samej sieci, program kliencki automatycznie wykryje smartfon i rozpocznie wyświetlanie obrazu z kamery:

Na telefonie również zobaczysz obraz z kamery zamiast czarnego ekranu z danymi:

Krok 6. Dodaj kamerę do programu do monitoringu
Teraz możesz dodać kamerę iPhone do swojego oprogramowania do monitoringu wideo. Przykładowo, w Xeoma wykonuje się to w następujący sposób:

Krok 6.1. Otwórz stronę Xeoma
Na komputerze otwórz oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu witryny znajdź zakładkę „Pobierz" i przejdź do niej.

Krok 6.2. Wybierz odpowiednią opcję
Strona automatycznie zaproponuje pobranie wersji Xeoma dla systemu operacyjnego urządzenia, z którego uzyskano dostęp. Możesz wybrać „Wersję oficjalną" lub „Wersję Beta".

Po wybraniu odpowiedniej opcji kliknij przycisk „Pobierz” obok niej.

Krok 6.3. Znajdź pobrany plik
Plik instalacyjny Xeoma zostanie zapisany w folderze pobierania skonfigurowanym w aktualnie używanej przeglądarce. W wielu nowoczesnych przeglądarkach pojawia się wyskakujące okno umożliwiające bezpośrednie przejście do folderu z plikiem.

Krok 6.4. Wypakuj archiwum
W systemach macOS i Linux pobrane archiwum wymaga wypakowania. Zobacz instrukcje krok po kroku dla macOS tutaj oraz dla Linux tutaj.
W systemie Windows wypakowywanie nie jest wymagane, ponieważ pobierany jest bezpośrednio plik wykonywalny.

Krok 6.5. Uruchom Xeoma
Uruchom Xeoma jak każdy inny program na komputerze – zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub zaznaczenie pliku i naciśnięcie klawisza Enter na klawiaturze.

Krok 6.6. Dodaj kamerę
Po uruchomieniu Xeoma wyświetla okno powitalne. W takim przypadku wybierz opcję „Znajdź kamery w sieci”.

Okno powitalne zostanie zamknięte, a kamera wykryta i dodana do widoku niemal natychmiast.

Xeoma wykrywa takie kamery błyskawicznie, ale kontynuuje wyszukiwanie. Jeśli nie potrzebujesz innych urządzeń, możesz zatrzymać ten proces, klikając pasek postępu.

Krok 6.7. Skonfiguruj kamerę i przetestuj pozostałe funkcje
Kliknij ikonę „Koła zębatego” w dolnym panelu lub w rogu kafelka z obrazem kamery, aby otworzyć ustawienia łańcucha. W trybie konfiguracji łańcucha możesz dodawać lub usuwać bloki modułów, z których każdy odpowiada za konkretną funkcję. Na przykład kliknij ikonę „Uniwersalna kamera” w łańcuchu, aby otworzyć ustawienia kamery:

Następnie skonfiguruj funkcje, które chcesz przetestować przy użyciu tej kamery.
Wszystkie moduły Xeoma są krótko opisane w Instrukcji obsługi; szczegółowe informacje o konkretnej funkcji znajdziesz, korzystając z zamieszczonych tam linków. Zasady pracy z modułami wyjaśnia również film „Xeoma Modular System".

2.4.2. Wykorzystanie kamery iPhone'a na komputerze Mac

Korzystając z komputera Mac, możesz wykorzystać tylną kamerę iPhone'a jako źródło obrazu. W tym celu zastosuj poniższą procedurę.

Upewnij się, że komputer Mac i iPhone są podłączone do tej samej sieci – na przykład przez Wi-Fi. Jeśli w telefonie używany jest internet komórkowy, możesz udostępnić go komputerowi Mac, tworząc hotspot, lub przełączyć telefon na Wi-Fi i upewnić się, że komputer jest połączony z tą samą siecią.

Znajdź i otwórz aplikację FaceTime na komputerze Mac. Aplikacja ta, oznaczona ikoną kamery na zielonym tle, jest domyślnie zainstalowana na wszystkich urządzeniach Apple. Jeśli nie możesz jej znaleźć, skorzystaj z wyszukiwarki.

W górnym menu komputera Mac wybierz opcję „Wideo". Na liście rozwijanej zobaczysz podmenu „Kamera". Domyślnie wybrana jest zazwyczaj kamera wbudowana, najczęściej o nazwie FaceTime HD Camera. Jeśli konfiguracja jest poprawna, na liście pojawi się również Twój iPhone – wybierz go:

Przy prawidłowej konfiguracji aplikacja FaceTime wyświetli obraz z tylnej kamery Twojego iPhone'a.

Gdy kamera jest już dostępna w systemie Mac, można ją wykryć również w innych programach na tym komputerze – na przykład w Xeoma. Poniżej opisujemy, jak znaleźć i dodać tę kamerę w Xeoma. Analogiczne kroki dotyczą innych programów do monitoringu wizyjnego.

Krok 6. Otwórz stronę internetową Xeoma
Otwórz oficjalną stronę internetową Xeoma. W górnym panelu witryny znajdź zakładkę „Pobierz" i przejdź do niej.

Krok 7. Wybierz odpowiednią opcję
System automatycznie zaproponuje pobranie wersji Xeoma dla systemu operacyjnego urządzenia, z którego korzystasz. Możesz wybrać „Wersję oficjalną" lub „Wersję beta".

Po wybraniu odpowiedniej opcji kliknij przycisk „Pobierz” znajdujący się obok niej.

Krok 8. Znajdź pobrany plik
Plik Xeoma zostanie zapisany w folderze pobierania skonfigurowanym w aktualnie używanej przeglądarce. W wielu nowoczesnych przeglądarkach pojawi się wyskakujące okno umożliwiające bezpośrednie przejście do folderu z plikiem.

Krok 9. Wypakuj archiwum
W systemie macOS pobrane archiwum musi zostać wypakowane. Dwukrotnie kliknij ikonę archiwum, aby je rozpakować. W nowym oknie znajdziesz aplikację Xeoma.app:

Krok 10. Uruchom Xeoma
Uruchom Xeoma jak każdy inny program na komputerze – zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub zaznaczenie pliku i naciśnięcie klawisza Enter na klawiaturze.

Krok 11. Dodawanie kamery
Xeoma uruchamia się i przy pierwszym starcie wyświetla okno powitalne. Wybierz opcję „Znajdź kamery w sieci”.

Okno powitalne zostanie zamknięte, a kamera zostanie znaleziona i dodana do ekranu niemal natychmiast.

Xeoma znajduje takie kamery niemal natychmiast, ale kontynuuje dalsze wyszukiwanie. Jeśli inne kamery nie są potrzebne, wyszukiwanie można przerwać, klikając pasek postępu.

Kliknij ikonę „Koło zębate” w dolnym panelu lub w rogu komórki kamery, aby otworzyć ustawienia łańcucha. W trybie konfiguracji łańcucha można dodawać lub usuwać bloki modułów, z których każdy reprezentuje konkretną funkcję. Na przykład kliknij ikonę „Uniwersalna kamera” w łańcuchu, aby otworzyć ustawienia kamery:

Następnie skonfiguruj funkcje, które chcesz przetestować za pomocą tej kamery. Jeśli np. nadzór wideo ma być realizowany na innym komputerze, możesz przesyłać obraz z kamery z aplikacji Xeoma na komputerze Mac na to urządzenie. Instrukcje konfiguracji znajdują się tutaj (należy wykonać kroki zaczynając od kroku 9).

Jeśli nadzór wideo ma być realizowany na tym samym komputerze Mac, rekomendujemy przede wszystkim artykuł w przewodniku dla systemu macOS.
Więcej informacji o możliwościach (modułach) Xeoma znajdziesz w Podręczniku użytkownika, a szczegóły dotyczące konkretnych funkcji – w zamieszczonych tam linkach.
Zasady działania modularnego systemu Xeoma prezentujemy wizualnie w filmie „Xeoma Modular System”.

Niektóre nowoczesne telewizory z kamerami mogą służyć do nadzoru wideo. Urządzenia te działają w systemie Android, więc stosuje się te same zalecenia co w przypadku smartfonów z Androidem, z zastrzeżeniem, że wiele aplikacji dostępnych dla smartfonów z Androidem nie jest dostępnych na telewizorach.

Nie każdy telewizor to Smart TV. Jeśli jednak posiada on kamerę, najprawdopodobniej jest to urządzenie z technologią Smart TV, której potrzebujemy.

Ponownie, istnieją tutaj dwa możliwe podejścia:
– organizacja nadzoru wideo bezpośrednio na telewizorze Smart TV,
lub
– użycie aplikacji do przesyłania obrazu z kamery telewizyjnej jako strumienia wideo na inny komputer, lepiej przystosowany do nadzoru wideo.

Wybór aplikacji dla Smart TV w obu przypadkach jest ograniczony, ale wciąż istnieje kilka dostępnych rozwiązań.

Wyszukajmy w internecie frazy typu „jak zamienić kamerę w telewizorze w kamerę nadzoru wideo”. Pierwszymi wynikami będą zazwyczaj dedykowane aplikacje konkretnych dostawców usług nadzoru, które pozwalają podłączyć wbudowaną kamerę wyłącznie do ich własnej usługi. Na przykład:

* Camy
* Faceter
* AtHome Video Streamer

Wśród powyższych opcji korzystanie z aplikacji „natywnych” usługi nadzoru wideo w większości odpowiada opcji „przesyłanie obrazu z kamery na inny komputer”, z tą różnicą, że odbiorcą nie jest komputer, lecz chmurowa usługa nadzoru wideo danej firmy. Jeśli potrzebujesz w pełni niezależnej transmisji strumienia wideo z kamery telewizyjnej na inny komputer, rozważ inną opcję — niezależną emulację kamery sieciowej, którą opisujemy poniżej.

Jeśli któraś z tych usług odpowiada Państwa potrzebom w zakresie systemu monitoringu wizyjnego, należy skorzystać z dedykowanej aplikacji i instrukcji. Zazwyczaj konfiguracja jest prosta i składa się z kilku kroków. Większość tego typu usług jest płatna, dlatego zalecamy osobne zweryfikowanie kwestii cennika. Poniżej przedstawiamy podstawowe kroki niezbędne do instalacji wybranej aplikacji na smart TV. Będą Państwo potrzebować pilota do telewizora oraz chwili cierpliwości.

Krok 1. Odnalezienie Google Play lub innego sklepu z aplikacjami
W pierwszej kolejności sugerujemy przejście do ekranu głównego telewizora poprzez naciśnięcie przycisku z ikoną domu na pilocie.

Po przejściu do ekranu „Głównego” lub „Home” należy odnaleźć Google Play, GetApps, Samsung Galaxy Store, RuStore lub inny katalog aplikacji, z którego zostanie pobrana aplikacja. W niektórych telewizorach ikona Google Play lub innego sklepu znajduje się bezpośrednio na ekranie głównym — w takim przypadku nie trzeba go szukać, wystarczy w niego kliknąć i przejść do kroku 3. Jeśli ikona nie jest widoczna, należy wyszukać sklep za pomocą funkcji wyszukiwania. W tym celu należy nacisnąć ikonę wyszukiwania („Lupa”):

Korzystając z pilota i klawiatury ekranowej, należy wpisać frazę wyszukiwania — na przykład „Google Play” — i wybrać sugerowaną opcję:

Zamiast wpisywać tekst ręcznie, można podyktować zapytanie, przytrzymując przycisk mikrofonu na pilocie. W naszym przypadku wprowadzanie głosowe sprawdziło się lepiej — katalog aplikacji otworzył się automatycznie.

Krok 2. Wyszukiwanie aplikacji w katalogu
Po wejściu do katalogu Google Play (lub innego podobnego sklepu) należy otworzyć wyszukiwarkę, klikając ikonę „Lupy”:

Po wpisaniu nazwy aplikacji, sklep odnajdzie ją i natychmiast wyświetli informacje na jej temat:

Krok 3. Instalacja i uruchomienie aplikacji
Należy przejść do przycisku „Zainstaluj” i go zatwierdzić. Przycisk zmieni się w pasek postępu instalacji, a po zakończeniu procesu pojawi się napis „Otwórz”. Należy uruchomić aplikację i korzystać z niej zgodnie z instrukcjami, w tym w zakresie dostępu do kamery urządzenia.

Gotowe. Można teraz korzystać z aplikacji do monitoringu, używając kamery telewizora zamiast osobnej kamery nadzoru.

Co jednak zrobić, jeśli chcą Państwo wykorzystać wbudowaną kamerę smartfona lub telewizora jako kamerę monitoringu w innym serwisie, który nie posiada dedykowanej aplikacji do łączenia kamer internetowych? W takim przypadku niezbędna jest niezależna emulacja kamery, która działa również w zewnętrznych usługach. Poniżej omawiamy kilka takich rozwiązań.

Xeoma jest jednym z niewielu programów, które umożliwiają nie tylko pracę wewnątrz aplikacji, ale także transmisję strumienia wideo do innych rozwiązań monitoringu. Jest to szczególnie wartościowe na platformach mobilnych Android, gdzie niewiele aplikacji oferuje taką funkcjonalność — a jeszcze bardziej w przypadku telewizorów, dla których dostępnych jest jeszcze mniej aplikacji. Instrukcje dla tego scenariusza znajdują się poniżej.

Program Xeoma jest dostępny zarówno w katalogach aplikacji, jak i na stronie producenta. Tutaj wyjaśnimy, jak zainstalować Xeoma lub MyCamera na telewizorze poprzez katalogi aplikacji, takie jak Google Play, GetApps, Samsung Galaxy Store i podobne, a tutaj znajduje się alternatywna opcja pobierania i instalacji bezpośrednio ze strony producenta.

W zależności od dostępnego katalogu aplikacji, należy wyszukać następujące programy:

• Google Play — MyCamera
• Xiaomi GetApps, Samsung Galaxy Store, RuStore, Huawei AppGallery — Xeoma

3.3.1. Podstawowe kroki w katalogu aplikacji

Krok 1. Odnalezienie Google Play lub innego sklepu z aplikacjami
W pierwszej kolejności sugerujemy przejście do ekranu głównego telewizora poprzez naciśnięcie przycisku z ikoną domu na pilocie.

Po przejściu do ekranu „Głównego” lub „Start” należy odnaleźć Google Play, GetApps, Samsung Galaxy Store, RuStore lub inny katalog aplikacji, z którego pobierze Pan/Pani aplikację. W niektórych telewizorach ikona Google Play lub innego sklepu znajduje się bezpośrednio na ekranie głównym — w takim przypadku nie trzeba go szukać, wystarczy w niego kliknąć i przejść do kroku 3. Jeśli taka ikona nie jest widoczna, należy wyszukać odpowiedni sklep za pomocą wyszukiwarki. W tym celu należy nacisnąć ikonę wyszukiwania („Lupa”):

Za pomocą pilota i klawiatury ekranowej należy wpisać zapytanie — na przykład „Google Play” — i wybrać sugerowaną opcję:

Zamiast ręcznie wpisywać tekst, można podyktować zapytanie, przytrzymując przycisk mikrofonu na pilocie. W naszym przypadku wprowadzanie głosowe zadziałało jeszcze sprawniej — sklep z aplikacjami został znaleziony i otwarty automatycznie.

Krok 2. Wyszukiwanie aplikacji w katalogu
Po wejściu do sklepu Google Play (lub innego podobnego) należy otworzyć wyszukiwarkę, klikając ikonę „Lupy":

Zacznij wpisywać nazwę Xeoma (dla Xiaomi GetApps, Samsung Galaxy Store, RuStore, Huawei AppGallery) lub MyCamera (dla Google Play), a sklep znajdzie wymaganą aplikację:

Wskazówka: Aplikacja Xeoma dostępna w Google Play nie nadaje się do tego celu. W przypadku Google Play zaleca się korzystanie z aplikacji MyCamera.

Krok 3. Instalacja i uruchomienie aplikacji
Przejdź do przycisku „Zainstaluj" i naciśnij go. Etykieta zmieni się w pasek postępu instalacji, a po zakończeniu procesu pojawi się napis „Otwórz".
Otwórz aplikację i przejdź do kroku 4.

3.3.2. (Opcja alternatywna) Podstawowe kroki przez stronę producenta

Aby pobrać aplikację ze strony producenta, niezbędna jest przeglądarka internetowa. Sprawdzi się każda przeglądarka zainstalowana w telewizorze, np. Google Chrome czy Yandex.

Jeśli w telewizorze nie ma przeglądarki, można ją pobrać i zainstalować, korzystając z dostępnych tu wskazówek (należy jedynie wpisać nazwę przeglądarki zamiast „Faceter", jak w przykładzie).

Krok 1. Otwarcie przeglądarki i wyszukiwanie xeoma.com
Naciśnij przycisk „Home" na pilocie telewizora, aby przejść do ekranu głównego. Następnie odnajdź ikonę przeglądarki na liście aplikacji i kliknij ją, aby uruchomić program:

W przeglądarce wpisz xeoma.com i przejdź na stronę Xeoma. Na witrynie przejdź do zakładki „Pobieranie".

Krok 2. Pobieranie aplikacji Xeoma
Przy wejściu na stronę z telewizora system automatycznie przekieruje do właściwej zakładki: Android. Kliknij przycisk „Pobierz", aby rozpocząć pobieranie aplikacji:

Krok 3. Instalacja i uruchomienie Xeoma
Po zakończeniu pobierania można kliknąć pasek postępu, aby uruchomić aplikację.

W otwartym oknie kliknij „Zainstaluj".

Po instalacji aplikacja uruchomi się automatycznie, a jej ikona pojawi się również na liście aplikacji.

3.3.3. Kolejne kroki

Krok 4. Wybór miejsca zapisu (opcjonalnie)
Podczas pierwszego uruchomienia Xeoma pojawi się okno z pytaniem o miejsce zapisu nagrań. Jeśli aplikacja ma służyć wyłącznie jako transmiter strumienia wideo, zapis nie jest wymagany — można pozostawić opcję domyślną lub pominąć ten krok.

Krok 5. Wyszukiwanie kamery
Następnie pojawi się okno powitalne aplikacji zawierające najważniejsze opcje dla nowych użytkowników. Okno powitalne wyświetla się tylko raz, przy pierwszym uruchomieniu, ale dostępne w nim opcje można znaleźć w programie w dowolnym momencie.
W tym przypadku w oknie powitalnym należy wybrać opcję „Znajdź kamery w sieci":

Okno powitalne zostanie zamknięte, a kamera zostanie odnaleziona i dodana do ekranu niemal natychmiast — Xeoma nadaje priorytet kamerom USB (w tym wbudowanym), dzięki czemu są one gotowe do pracy od razu.

Dalsze działania zależą od tego, w jaki sposób chce Pan/Pani wykorzystać wbudowaną kamerę telewizora.

Pierwsza opcja: wdrożenie systemu monitoringu bezpośrednio na tym telewizorze. W tym przypadku zapoznaj się z instrukcjami w sekcji 3.3.3. a) Jeśli monitoring na telewizorze jest wystarczający.

Druga opcja: przesyła strumień wideo z kamery telewizora do innego urządzenia, np. komputera. W tym celu zapoznaj się z instrukcją w sekcji 3.3.3. b) Jeśli kamera telewizora ma służyć do monitoringu na komputerze.

Trzecia opcja łączy dwa poprzednie rozwiązania: wykorzystuje strumień wideo z wbudowanej kamery telewizora w innej instancji Xeoma uruchomionej na komputerze. Kiedy ta opcja jest potrzebna i jak ją skonfigurować, dowiesz się z sekcji 3.3.4. Jeśli kamera telewizora ma być użyta w innym programie Xeoma.

3.3.3. a) Jeśli monitoring na telewizorze jest wystarczający

Po wykonaniu kroków 1–5 opisanych powyżej możesz zakończyć konfigurację. Dzięki temu kamera telewizora będzie działać jako kamera monitoringu w produktach Xeoma lub MyCamera. Nawet w systemie Android TV aplikacje te oferują szeroki wachlarz funkcji, w tym analitykę wideo: wykrywanie wtargnięć, rozpoznawanie tablic rejestracyjnych, rozpoznawanie twarzy, wykrywanie przebywania, wykrywanie porzuconych przedmiotów, rozpoznawanie kodów QR oraz rozpoznawanie kolorów. Włącz i skonfiguruj funkcje, które chcesz przetestować przy użyciu tej kamery.

Zwięzłe informacje o wszystkich modułach Xeoma znajdują się w „Podręczniku użytkownika”, a szczegółowe dane o konkretnych funkcjach dostępne są pod zamieszczonymi tam linkami. Zasady działania modularnego systemu Xeoma zaprezentowano również w filmie „Xeoma Modular System”.

3.3.3. b) Jeśli kamera telewizora ma służyć do monitoringu na komputerze

Jeśli kamera telewizora ma być wykorzystana w innym programie (np. uruchomionym na komputerze), należy dodać do niej specjalny moduł — RTSP Broadcasting — który przekształci wbudowaną kamerę w kamerę sieciową. Wykonaj w tym celu następujące kroki:

Krok 6. Kliknij ikonę „koła zębatego”, aby otworzyć łańcuch kamery
Jeśli emulacja kamery jest wymagana do użytku w innym programie, jako krok 6. po wykonaniu kroków 1–5 opisanych powyżej otwórz łańcuch modułów Xeoma, klikając ikonę koła zębatego w dolnym panelu lub w prawym górnym rogu kafelka kamery.

Krok 7. Usuwanie zbędnych modułów
W oknie łańcucha usuń wszystkie moduły poza „Universal Camera”, a następnie dodaj do łańcucha moduł „RTSP Broadcasting”.

Aby usunąć moduły, przeciągnij ich ikony w górę lub kliknij moduł i wybierz ikonę „kosza” w otwartych ustawieniach.

Krok 8. Wyszukiwanie wymaganego modułu — „RTSP Broadcasting”
Moduł „RTSP Broadcasting” można znaleźć na trzy sposoby:

a) Umieść kursor myszy w polu wyszukiwania i zacznij wpisywać „RTSP Broadcasting”.

b) Przejdź do karty „Destinations” i odszukaj tam moduł „RTSP Broadcasting”.

c) Przewiń listę wszystkich modułów w górnym panelu za pomocą strzałek, aż zobaczysz ikonę „RTSP Broadcasting”.

Krok 9. Dodawanie „RTSP Broadcasting” do łańcucha
Po odnalezieniu wymaganego modułu „RTSP Broadcasting” dodaj go do łańcucha. Kliknij moduł myszą i puść go lub przeciągnij z górnego panelu w wybrane miejsce w łańcuchu. Aby wyświetlić strumień wideo, możesz w ten sam sposób dodać moduł „View” lub „View and Archive”.

Krok 10. Konfiguracja modułu „RTSP Broadcasting” i pobranie linku
Otwórz ustawienia modułu RTSP Broadcasting, klikając go w łańcuchu.

Skonfiguruj ustawienia zgodnie z oczekiwanym rezultatem. Dostępna jest osobna instrukcja konfiguracji tego modułu; sprawdź ją tutaj. W skrócie: zaleca się wybór narzędzia obsługującego transmisję (na liście „Narzędzie używane do nadawania" wybierz ffserver, jeśli chcesz zastosować kompresję strumienia, lub live555, gdy transkodowanie nie jest wymagane), wybór kodeka nadawania (lista rozwijana „Typ kodera") oraz – w razie potrzeby – określenie poziomu kompresji i ścieżki do alternatywnego narzędzia kodującego na urządzeniu. Możesz również ustawić nazwę strumienia, jego adres URL i port nadawania (lub skorzystać z wartości sugerowanych przez Xeoma).

Skopiuj link wygenerowany w polu „Ścieżka używana do nadawania RTSP" i przekaż go na docelowy komputer.

Gotowe.

3.3.4. Użycie kamery TV w innej instancji Xeoma

Użytkownikom planującym wykorzystanie wbudowanej kamery jako kamery monitoringu w systemie Xeoma działającym na innym komputerze, oferowana jest specjalna opcja – bardziej opłacalna i mniej obciążająca zasoby.

Krok 6. Przełączanie programu w tryb Free
Po wykonaniu powyższych kroków 1–5 zamknij okno powitalne i przełącz program w tryb Free przez Menu główne (ikona trzech poziomych linii) — Rejestracja — Przełącz na inną edycję — Przełącz na wersję Free.

Krok 7. Wyszukiwanie kamery
Ponieważ okno powitalne zostało już wyświetlone i zamknięte, nie pojawi się ponownie. Aby dodać wbudowaną kamerę, uruchom wyszukiwanie z dolnego menu, klikając ikonę „+" i wybierając opcję „Proste wyszukiwanie lokalnych kamer" w wyświetlonym menu.

Kamera zostaje dodana automatycznie, więc jej obraz pojawi się na ekranie niemal natychmiast.

Xeoma wykrywa wbudowane kamery urządzenia niemal natychmiast, ale kontynuuje wyszukiwanie. Jeśli inne kamery nie są potrzebne, proces można zatrzymać, klikając pasek postępu.

Krok 8. Usuwanie zbędnych modułów
Usuń wszystkie moduły z wyjątkiem „Kamera uniwersalna". Aby usunąć moduły, przeciągnij ikonę modułu w górę lub kliknij moduł i wybierz ikonę „Kosz" w otwartych ustawieniach.

Krok 8. Znalezienie wymaganego modułu — „Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma”
Dodaj moduł „Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma” do łańcucha połączonego z modułem „Kamera uniwersalna”.
Moduł „Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma” można znaleźć na trzy sposoby:

a) Umieść kursor w polu wyszukiwania i zacznij wpisywać pełną nazwę „Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma” (lub dowolne słowo z tej nazwy).

b) Przejdź do karty „Miejsca docelowe" i znajdź tam moduł „Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma".

c) Przewijaj listę wszystkich modułów w górnym panelu za pomocą strzałki, aż zobaczysz ikonę „Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma”.

Krok 9. Dodawanie modułu „Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma” do łańcucha

Po znalezieniu wymaganego modułu „Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma” dodaj go do łańcucha. Kliknij moduł myszą lub przeciągnij go z górnego panelu w wybrane miejsce w łańcuchu.

Ustawienia modułu „Przesyłanie HTTP do innej instancji Xeoma" można otworzyć, klikając go, ale na tym etapie nie jest to konieczne – wymagane dane nie zostały jeszcze uzyskane. Należy je pozyskać po stronie „odbiorczej", czyli z instancji Xeoma, która będzie odbierać ten strumień wideo.

Przejdź teraz do komputera, który ma odbierać strumień wideo z wbudowanej kamery TV – tzw. „komputera odbiorczego". Xeoma musi zostać tam również pobrana i uruchomiona, ale początkowe kroki różnią się nieznacznie:

Krok 10. Otwieranie strony Xeoma

Na komputerze otwórz oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu witryny znajdź kartę „Pobieranie” i przejdź do niej.

Krok 11. Wybór odpowiedniej opcji

Strona automatycznie zaproponuje pobranie wersji Xeoma dostosowanej do systemu operacyjnego urządzenia, z którego korzystasz. Jeśli system został wykryty błędnie lub chcesz pobrać Xeoma na inny komputer, przełącz się ręcznie na kartę z odpowiednim systemem, klikając ją („1” na poniższej ilustracji).

Możesz wybrać „Wersję oficjalną” lub „Wersję Beta” („2” na poniższej ilustracji).

Po wybraniu odpowiedniej opcji kliknij przycisk „Pobierz” znajdujący się obok niej.

Krok 12. Odnalezienie pobranego pliku

Xeoma zostanie zapisana w folderze pobierania określonym w aktualnie używanej przeglądarce. W wielu nowoczesnych przeglądarkach pojawi się wyskakujące okno umożliwiające otwarcie folderu z plikiem.

Krok 13. (Linux i macOS) Rozpakowywanie archiwum

W przypadku macOS i Linux rozpakuj pobrane archiwum. Zobacz instrukcje krok po kroku dla systemu Mac oraz dla systemu Linux.
W systemie Windows rozpakowywanie nie jest wymagane — pobierany jest bezpośrednio plik wykonywalny.

Krok 14. Uruchamianie Xeoma

Uruchom Xeoma jak każdy inny program na komputerze — zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub wybranie pliku i naciśnięcie klawisza Enter na klawiaturze.

Krok 15. Dodawanie kamery demo

Przy pierwszym uruchomieniu Xeoma wyświetla okno powitalne.

W oknie powitalnym wybierz opcję „Demo", aby dodać kamerę demonstracyjną. Sama kamera demo nie będzie nam potrzebna; zamiast niej wykorzystamy inne źródło obrazu – strumień wideo przesyłany z telewizora. Do odbioru tego strumienia użyjemy modułu „HTTP Receiver". Moduł ten nie jest dostępny w wersji Free, dlatego pozostań przy wersji uruchamianej domyślnie – wersji Trial.

Jeśli nie uruchamiasz Xeoma po raz pierwszy, okno powitalne się nie pojawi, ale zawsze możesz dodać kamerę demo z menu „+” w dolnym panelu:

Krok 16. Usuwanie zbędnego modułu

Po dodaniu kamery demo zostaniesz przeniesiony do widoku łańcucha modułów. Aby ją usunąć, przeciągnij ikonę kamery (pierwszą w łańcuchu) w górę.

Alternatywnie możesz kliknąć ikonę modułu „Universal Camera”, aby otworzyć jego ustawienia, a następnie usunąć moduł, klikając ikonę „Kosz”.

Krok 17. Znajdowanie wymaganego modułu – „HTTP Receiver”

Obecnie łańcuch nie posiada źródła wideo. W miejsce usuniętej kamery dodaj moduł „HTTP Receiver”. Można go znaleźć na dwa sposoby:
a) Ustaw kursor w polu wyszukiwania i wpisz „HTTP Receiver”.

b) Przejdź do karty „Urządzenia” i znajdź tam moduł „HTTP Receiver”.

Krok 18. Dodawanie „HTTP Receiver” do łańcucha

Po znalezieniu modułu „HTTP Receiver” dodaj go do łańcucha. Kliknij moduł i zwolnij przycisk myszy (moduł zostanie dodany w losowym miejscu w łańcuchu) lub przeciągnij go z górnego panelu w wybrane miejsce w łańcuchu.

Jeśli moduł został połączony nieprawidłowo, usuń błędne połączenie, klikając w nie.

Narysuj nowe, poprawne połączenie od prawej krawędzi modułu do odpowiedniego modułu następnego, przeciągając linię myszą.

Krok 19. Konfiguracja „HTTP Receiver”

Następnie kliknij ikonę modułu „HTTP Receiver” na schemacie, aby otworzyć jego ustawienia.

Zwróć uwagę, że pole „Full path” zawiera przykładowy link. Nie można go zmienić, ale możesz ustawić własne zakończenie ścieżki oraz zabezpieczyć połączenie loginem i hasłem. Zalecamy najpierw przetestowanie działania bez wprowadzania zmian, a po potwierdzeniu poprawności – ewentualną modyfikację ustawień.

Dalsze działania zależą od tego, czy telewizor i komputer znajdują się w tej samej sieci domowej, czy komputer jest w innej sieci i połączenie zostanie nawiązane przez Internet.

Opcja pierwsza: telewizor i komputer znajdują się w tej samej sieci lokalnej (na przykład telewizor jest połączony przez Wi-Fi, a komputer kablem z domową siecią internetową). W tym przypadku zapoznaj się z dalszymi instrukcjami w sekcji 2.3.4. Opcja 1: Komputer i telewizor w tej samej sieci.

Opcja druga: telewizor znajduje się w jednej sieci (np. w domu), a komputer w innej (np. w pracy). W tym przypadku zapoznaj się z dalszymi instrukcjami w sekcji 2.3.4. Opcja 2: Komputer i smartfon w różnych sieciach.

3.3.4. Opcja 1: Komputer i telewizor w tej samej sieci

Jeśli komputer znajduje się w tej samej sieci co telewizor z wbudowaną kamerą, powróć do aplikacji Xeoma na telewizorze, otwórz ustawienia modułu „HTTP upload to other Xeoma” i zamień słowo localhost w adresie na adres IP komputera (tak aby przybrał on np. postać 192.168.0.10/httpreceiver).

Po prawidłowej konfiguracji moduł „HTTP Receiver” na komputerze zacznie odbierać strumień wideo – zobaczysz obraz z telewizora:

Następnie skonfiguruj funkcje, które chcesz przetestować z tą kamerą.
Wszystkie moduły Xeoma zostały krótko opisane w Instrukcji użytkownika; bardziej szczegółowe informacje o konkretnej funkcji można znaleźć, korzystając z zawartych tam linków. Zasady pracy z modułami wyjaśniono również w filmie „Xeoma Modular System”.

2.3.4. Opcja 2: Komputer i telewizor w różnych sieciach

Jeśli komputer znajduje się w innej sieci niż telewizor z wbudowaną kamerą, zaleca się włączenie połączenia P2P. Jest to autorskie, bezpieczne połączenie od producenta Xeoma; nie angażuje ono usług firm trzecich (w tym chińskich). Połączenie P2P należy włączyć wyłącznie na komputerze z modułem „HTTP Receiver”.

Krok 20. Włączanie połączenia P2P (tylko dla urządzeń w różnych sieciach)
Aby włączyć połączenie P2P, kliknij napis „P2P connection settings”. Otworzy się okno ustawień, w którym należy zaznaczyć opcję „Enable P2P connection capability”. Po kilku sekundach w polu „P2P address of this server” pojawi się adres:

Krok 21. Powrót do telewizora (tylko dla urządzeń w różnych sieciach)
Powróć do telewizora z wbudowaną kamerą, uruchom na nim aplikację Xeoma i przejdź do ustawień modułu „HTTP upload to other Xeoma”. Dane w tym module muszą być zgodne z danymi w module „HTTP Receiver” – należy jedynie zamienić słowo „localhost” na adres P2P tego serwera, uzyskany w kroku 20 (tak aby przybrał on np. postać 1A1-2B2-C3C/httpreceiver).

Po prawidłowej konfiguracji moduł „HTTP Receiver” na komputerze zacznie odbierać strumień wideo – zobaczysz obraz z telewizora:

Następnie skonfiguruj funkcje, które chcesz przetestować z tą kamerą.
Wszystkie moduły Xeoma zostały krótko opisane w Instrukcji użytkownika; bardziej szczegółowe informacje o konkretnej funkcji można znaleźć, korzystając z zawartych tam linków. Zasady pracy z modułami wyjaśniono również w filmie „Xeoma Modular System”.

Gotowe. Możesz teraz korzystać z aplikacji do monitoringu wideo, wykorzystując kamerę telewizora zamiast osobnej kamery nadzorczej.

Publiczne kamery z ulic, dworców kolejowych, atrakcji turystycznych i placów miejskich mogą służyć do testowania lub szkolenia systemów monitoringu wizyjnego. Często użytkownicy prywatni i firmy udostępniają swoje kamery publicznie w celach promocyjnych – na przykład ośrodki narciarskie, aby zaprezentować okoliczne krajobrazy i warunki pogodowe.

Gdzie znaleźć publiczne kamery? Publiczne kamery są dostępne w Internecie; wystarczy wpisać odpowiednią frazę w wyszukiwarkę — na przykład „kamery miejskie Omsk”. Istnieją również specjalistyczne portale agregujące kamery z całego świata, umożliwiające wybór według zastosowania, producenta, kraju lub strefy czasowej. Należy jednak pamiętać, że nie każda z nich nadaje się do monitoringu wizyjnego: zależy to od metody odtwarzania strumienia wideo na stronie internetowej.

4.2. Przegląd zasobów publicznych kamer

Szybkie wyszukiwanie w sieci wskazuje następujące portale z publicznymi kamerami:

• http://www.insecam.org/
• http://www.opentopia.com/
• https://www.geocam.ru
• https://www.earthcam.com
• https://www.webcams.travel

Jednak tylko dwie pierwsze opcje — insecam i opentopia — pozwalają na pozyskanie bezpośredniego linku do strumienia wideo.
Trzeci portal — geocam — używa różnych odtwarzaczy do wyświetlania strumieni z kamer; niektóre z nich są kompatybilne, inne nie.
Czwarty portal — earthcam — nie jest odpowiedni, ponieważ korzysta z autorskiego odtwarzacza do wyświetlania obrazu z kamer.
Piąty portal — webcams.travel — przestał istnieć i przekierowuje użytkowników do mapy pogodowej, na której również umieszczono kamery.

Dlatego pokażemy, jak wykorzystać publiczne kamery internetowe w monitoringu wizyjnym, na przykładzie dwóch pierwszych portali.

4.3. Instrukcja korzystania z portalu Opentopia

Opentopia to jedna z najlepszych platform dla osób chcących wykorzystać publiczną kamerę w monitoringu wizyjnym: oferuje szeroki wybór kamer i ułatwia pozyskanie linku do strumienia. Oto kolejne kroki:

Krok 1. Wejdź na stronę opentopia.com. Wybierz kamerę na podstawie wymaganych kryteriów: producenta, kraju itp.

Ostrzeżenie – nie otwieraj kamer 18+ (Adult Cams); mogą one stanowić zagrożenie bezpieczeństwa.

Krok 2. Z rozwijanego menu „Viewing Mode” wybierz opcję „Live Feed”.

Krok 3. Kliknij prawym przyciskiem myszy obraz z kamery i wybierz z menu kontekstowego opcję „Kopiuj adres obrazu”.

Krok 4. Gotowe! Link do kamery jest już dostępny. Otwórz go w wybranym oprogramowaniu do monitoringu i dodaj jako nową kamerę.

W systemie Xeoma można to zrobić w następujący sposób:

Krok 4.1. Otwórz stronę Xeoma

Otwórz oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu znajdź zakładkę „Download” i przejdź do niej.

Krok 4.2. Wybierz odpowiednią wersję
System automatycznie zaproponuje pobranie wersji Xeoma odpowiedniej dla wykrytego systemu operacyjnego. Jeśli system został wykryty nieprawidłowo lub chcesz pobrać Xeoma na inny komputer, ręcznie przełącz się na właściwą zakładkę systemu operacyjnego, klikając ją („1” na poniższej ilustracji).

Możesz wybrać „Wersję oficjalną" lub „Wersję Beta" („2" na poniższej ilustracji).

Po wybraniu opcji kliknij przycisk „Pobierz”.

Krok 4.3. Zlokalizuj pobrany plik
Plik Xeoma zostanie zapisany w folderze pobierania ustawionym w Twojej przeglądarce. W większości nowoczesnych przeglądarek pojawi się powiadomienie; kliknięcie go przeniesie Cię bezpośrednio do pliku.

Krok 4.4. (Linux i MacOS) Wypakuj archiwum

W systemach MacOS i Linux należy wypakować pobrane archiwum. Szczegółowe instrukcje dla Mac znajdziesz tutaj, a dla Linux tutaj.
W systemie Windows wypakowywanie nie jest wymagane; plik wykonywalny uruchamia się bezpośrednio.

Krok 4.5. Uruchom Xeoma

Uruchom Xeoma jak każdą inną aplikację — zazwyczaj przez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub zaznaczenie pliku i naciśnięcie klawisza Enter.

Program Xeoma zostanie uruchomiony i przy pierwszym startie wyświetli okno powitalne. Zamknij je, klikając przycisk X.

Krok 4.6. Dodaj szablon kamery

Otwórz menu „+” w dolnym panelu. Wybierz opcję „Dodaj nową kamerę ręcznie”.

Otworzy się okno konfiguracji modułu „Universal Camera", w którym należy wkleić nasz link. Znajdź pole „Full IP camera URL for viewing" i wklej skopiowany z Opentopia adres, używając CTRL+V (lub odpowiedniego skrótu klawiszowego).

Po chwili obraz z kamery powinien pojawić się w tle oraz w małym oknie podglądu w prawym górnym rogu. Zamykając to okno, pamiętaj, aby kliknąć OK (ikonę zatwierdzenia) – w przeciwnym razie zmiany nie zostaną zapisane.

Kamera będzie działać jak standardowa kamera IP:

Po dodaniu takiej publicznej kamery do systemu nadzoru można przejść do konfiguracji niezbędnych funkcji. Wszystkie moduły Xeoma są krótko opisane w „Podręczniku użytkownika”, a szczegółowe informacje o konkretnych funkcjach dostępne są pod zamieszczonymi tam linkami. Zasady pracy z modułami wyjaśnia film „Xeoma Modular System”.

Krok 1. Przejdź do serwisu Insecam. Wybierz kamerę na podstawie takich kryteriów jak producent, kraj itp.

Krok 2. W oknie kamery spróbuj odnaleźć link do strumienia wideo w następujący sposób:
Najedź kursorem na obraz z kamery, a w lewym dolnym rogu pojawi się jej adres. Dla niektórych programów jest to wystarczające i można przejść do kroku 3.
Jeśli wymagany jest pełny link, kliknij prawym przyciskiem myszy na obraz z kamery i wybierz „Zbadaj”.

Po prawej stronie otworzy się panel, w którym prawdopodobnie widoczny będzie link do strumienia wideo kamery. Skopiuj ten link – jest on obsługiwany przez większość oprogramowania.

Krok 3.

Masz już link do kamery. Otwórz go w preferowanym oprogramowaniu do nadzoru i dodaj jako nową kamerę.
W programie Xeoma można to zrobić w następujący sposób:

Krok 3.1. Otwórz stronę Xeoma

Otwórz na komputerze oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu znajdź i wybierz zakładkę „Download”.

Krok 3.2. Wybierz odpowiednią wersję
System automatycznie zaproponuje pobranie wersji Xeoma dla aktualnie używanego systemu operacyjnego. Jeśli system został wykryty błędnie lub chcesz pobrać Xeoma na inny komputer, ręcznie przełącz się na odpowiednią kartę systemu operacyjnego, klikając w nią (oznaczone jako „1” na poniższej ilustracji).

Można wybrać „Wersję oficjalną” lub „Wersję Beta” (oznaczone jako „2” na poniższej ilustracji).

Po wybraniu odpowiedniej opcji kliknij przycisk „Download” obok niej.

Krok 3.3. Zlokalizuj pobrany plik
Xeoma zostanie zapisana w folderze pobierania ustawionym w przeglądarce. W wielu nowoczesnych przeglądarkach pojawi się powiadomienie; kliknięcie go przeniesie bezpośrednio do pliku.

Krok 3.4. (Dla Linux i MacOS) Rozpakuj archiwum

W systemach MacOS i Linux rozpakuj pobrane archiwum. Szczegółowe instrukcje krok po kroku dla Mac znajdziesz tutaj, a dla Linux tutaj.
W systemie Windows rozpakowywanie nie jest wymagane; plik wykonywalny uruchamia się bezpośrednio.

Krok 3.5. Uruchom Xeoma

Uruchom Xeoma jak każdy inny program na komputerze – zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub zaznaczenie pliku i naciśnięcie klawisza Enter.

Program Xeoma uruchomi się i przy pierwszym starcie wyświetli okno powitalne. Zamknij je, klikając przycisk X.

Krok 3.6. Dodaj szablon kamery

Przejdź do menu „+” w dolnym panelu. Wybierz opcję „Dodaj nową kamerę ręcznie”.

Otworzy się okno konfiguracji modułu „Universal Camera”, w którym należy wkleić link. Znajdź pole „Full IP camera URL for viewing” i wklej skopiowany z Insecam link za pomocą CTRL+V (lub równoważnego skrótu klawiszowego).

Po chwili obraz z kamery powinien pojawić się w tle oraz w małym oknie podglądu w prawym górnym rogu. Zamykając to okno, pamiętaj, aby kliknąć OK (ikonę zatwierdzenia) – w przeciwnym razie zmiany nie zostaną zapisane.

Kamera będzie działać jak standardowa kamera IP:

Po dodaniu takiej publicznej kamery do systemu nadzoru można przejść do konfiguracji niezbędnych funkcji. Wszystkie moduły Xeoma są krótko opisane w „Podręczniku użytkownika”; szczegółowe informacje o konkretnej funkcji dostępne są pod zamieszczonymi tam linkami. Zasady pracy z modułami wyjaśnia film „Xeoma Modular System”.

Można utworzyć kamerę wirtualną z niemal każdego gotowego pliku wideo.

Odpowiedni klip wideo można pobrać z różnych platform:

• Wideo ze smartfona – wystarczy nagrać potrzebny materiał telefonem, np. pracę przenośnika lub punkt kontrolny wjazdu.
• Wideo z mediów społecznościowych – pobieraj materiały z sieci takich jak VKontakte, Odnoklassniki i innych.
• Bezpłatne stocki wideo – odpowiednie klipy znajdą Państwo w serwisach Pexels, Pixabay, Freepik i innych.
• Hostingi wideo i serwisy filmowe – YouTube, Vimeo oraz legalne kina online.
• Sieci neuronowe i generatory wideo – poproś AI o wygenerowanie klipu o pożądanej treści.

Niektóre z tych portali umożliwiają pobieranie materiałów wideo bez dodatkowych czynności. Jeśli wybrany portal na to nie pozwala, wyszukaj w sieci dedykowane narzędzia (rozszerzenia przeglądarki lub osobne programy na komputer bądź smartfon) albo skorzystaj z poniższej metody (nagrywanie ekranu).

Krok 1. Pobierz wideo – najlepiej w formacie mp4.
Krok 2. Po pobraniu pliku wideo emulujemy strumień kamery sieciowej za pomocą bezpłatnego programu VLC.
Pobierz VLC z oficjalnej strony https://www.videolan.org/vlc/ i zainstaluj program.
Krok 3. Po instalacji otwórz VLC, kliknij w górnym pasku „Media", a następnie wybierz z rozwijanego menu opcję „Strumieniuj".

Krok 4. Otworzy się okno ustawień. Na karcie „Plik" wybierz wideo, klikając przycisk „+ Dodaj". W otwartym menedżerze plików wskaż odpowiedni materiał na komputerze i kliknij OK. Na dole okna kliknij przycisk „Strumieniuj".

Krok 5. W kolejnym oknie kliknij przycisk „Dalej”.

Krok 6. W następnym oknie obok pola „Nowy cel" domyślnie widnieje opcja „Plik". Kliknij ją, aby rozwinąć listę. Wybierz z niej „HTTP" (większe obciążenie sieci, mniejsze procesora) lub „RTSP" (większe obciążenie procesora, mniejsze sieci), a następnie kliknij „Dalej".

Krok 7. W kolejnym oknie obok pola „Profil" domyślnie widnieje opcja „Video – H.264 + MP3 (MP4)". Możesz pozostawić to ustawienie i kliknąć „Dalej".

Krok 8. W nowym oknie kliknij „Strumieniuj”, aby sfinalizować emulację kamery i rozpocząć przesyłanie obrazu.

Krok 9. Należy teraz skonstruować link, który zostanie wykorzystany w systemie monitoringu wideo.
Link składa się z prefiksu http:// (dla HTTP) lub rtsp:// (dla RTSP), adresu IP komputera oraz portu (zazwyczaj 8080 dla HTTP lub 8554 dla RTSP).
Jeśli znasz adres IP komputera z uruchomionym programem VLC, podstaw go do wzoru, aby otrzymać wynik w postaci:
http://192.168.0.11:8080/
rtsp://192.168.0.131:8554/

Porada: Jeśli nie znasz adresu IP swojego komputera, możesz go łatwo sprawdzić w programie Xeoma. Uruchom Xeoma na tym komputerze i sprawdź adres w ścieżce: Menu główne – Zdalny dostęp – Połącz ze zdalnym serwerem:

Krok 10. Gotowy link można wykorzystać w innych programach w ramach sieci lokalnej. Zostanie on rozpoznany jako strumień z kamery.

Należy pamiętać, że strumień ten jest dostępny wyłącznie w sieci lokalnej. Nie będzie on widoczny dla urządzeń podłączonych do innych sieci.

Oprogramowanie i aplikacja do monitoringu wizyjnego Xeoma zawierają moduł „Odczyt pliku”, który umożliwia wykorzystanie pliku wideo zamiast rzeczywistej kamery. Moduł ten obsługuje format MJPEG, podczas gdy klipy wideo są zazwyczaj zapisywane w formatach .mp4, .avi, .wmv i innych. W związku z tym większość plików wymaga wstępnej konwersji, czyli zmiany formatu wideo.

W pierwszej kolejności należy przygotować wideo w formacie MJPEG. Jeśli plik jest w innym formacie — a takie rzadko występują jako MJPEG — należy go skonwertować do wymaganego standardu. Można w tym celu skorzystać z darmowych konwerterów online, wpisując w wyszukiwarkę hasło „konwersja wideo do MJPEG". W wynikach pojawią się różne serwisy, takie jak Convertio, AnyConv, MovAvi, ConvertFiles. Niestety, nie udało nam się znaleźć prostej i bezpłatnej metody konwersji pliku wideo do natywnego formatu MJPEG.

• Convertio – na pierwszy rzut oka spełnia oczekiwania: MJPEG figuruje na liście formatów, serwis pozwala przesłać plik i generuje wynik. Jednak plik uzyskany z Convertio nie działa z modułem „Odczyt pliku" w Xeoma, gdyż zostaje zapisany w nieobsługiwanym kontenerze. Portal ma również ograniczenie: rozmiar przesyłanego pliku źródłowego nie może przekroczyć 100 MB.
• Anyconv – mimo wyraźnego wskazania potrzeby konwersji do MJPEG, portal Anyconv oferuje konwersję jedynie z tego formatu, a nie do niego. MJPEG nie jest dostępny na liście formatów wyjściowych. Serwis posiada również limit: plik źródłowy nie może przekraczać 80 MB.
• MovAvi – nie jest konwerterem online, lecz wymaga pobrania dedykowanego oprogramowania. Choć edytor wideo prawdopodobnie obsłuży konwersję do MJPEG, metoda ta jest zbyt czasochłonna i może wiązać się z dodatkowymi kosztami.
• ConvertFiles – w momencie tworzenia tego artykułu portal zgłaszał błąd i nie uruchamiał się.

Jak widać, zadanie to okazuje się znacznie bardziej złożone, niż mogłoby się wydawać. Nie ma jednak powodów do obaw: istnieje dostępna i niezawodna metoda — konwersja przy użyciu bezpłatnego programu ffmpeg. Opisujemy ją poniżej.

5.4.1. Konwersja wideo do wymaganego formatu

Ponowne kodowanie klipów wideo mp4, mov, avi i innych do formatu MJPEG (bez limitów rozmiaru)

Najprostszym rozwiązaniem jest użycie ffmpeg z folderu Xeoma, gdyż jest on dostarczany wraz z oprogramowaniem. Jeśli Xeoma jest już zainstalowana, przejdź bezpośrednio do kroku 6. W przeciwnym razie zacznijmy od samego początku.

Krok 1. Otwórz stronę internetową Xeoma

Otwórz w przeglądarce oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu strony znajdź i wybierz zakładkę „Pobierz”.

Krok 2. Wybierz odpowiednią wersję
System automatycznie zaproponuje pobranie wersji Xeoma dopasowanej do systemu operacyjnego urządzenia, z którego korzystasz. Jeśli wykrycie było błędne lub chcesz pobrać oprogramowanie na inny komputer, ręcznie przełącz się na kartę z właściwym systemem operacyjnym, klikając ją („1" na poniższej ilustracji).

Możesz skorzystać z „Wersji oficjalnej” lub „Wersji Beta” („2” na poniższej ilustracji).

Po wybraniu odpowiedniej wersji kliknij przycisk „Pobierz” znajdujący się obok niej.

Krok 3. Zlokalizuj pobrany plik
Plik Xeoma zostanie zapisany w katalogu pobierania zdefiniowanym w używanej przeglądarce. W większości nowoczesnych przeglądarek pojawia się okno powiadomienia; jego kliknięcie otwiera folder z plikiem.

Krok 4. (Linux i MacOS) Wypakuj archiwum

W systemach MacOS i Linux należy wypakować pobrane archiwum. Instrukcję krok po kroku dla Mac znajdziesz tutaj, a dla Linux – tutaj.
W systemie Windows rozpakowywanie nie jest wymagane: plik wykonywalny pobierany jest bezpośrednio.

Krok 5. Uruchom Xeoma

Uruchom Xeoma jak każdy inny program na komputerze – zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub zaznaczenie pliku i naciśnięcie klawisza Enter.

Program Xeoma zostanie uruchomiony. Na razie możesz go zamknąć lub zminimalizować, ponieważ nie potrzebujemy samego programu, lecz jego folderu.

Krok 6. Zlokalizuj folder Xeoma.

Wymagany plik ffmpeg znajduje się w folderze Xeoma. Lokalizacja tego folderu zależy od systemu operacyjnego. Zatem:
dla systemu Windows jest to C:\Users\Public\Documents\Xeoma\,
dla systemu Linux: /home/User_name/.config/Xeoma/ (jeśli Xeoma nie jest zainstalowana) lub /usr/local/Xeoma/ (jeśli Xeoma jest zainstalowana),
dla systemu macOS: Users/User_name/Xeoma/ (jeśli Xeoma nie jest zainstalowana) lub Users/Shared/Xeoma/ (jeśli Xeoma jest zainstalowana).

Krok 7. Otwórz folder Additional

W folderze Xeoma znajdź i otwórz podfolder Additional. Znajdziesz tam kilka plików ffmpeg – możesz użyć dowolnego z nich (z wyjątkiem .dll i .so).

Krok 8. Otwórz wiersz poleceń

Następnie należy otworzyć konsolę (zwaną również wierszem poleceń, cmd, a w systemach Linux i macOS – Terminalem).
Przykładowo w systemie Windows konsolę można znaleźć, wpisując frazę „Wiersz poleceń” w menu „Szukaj”:

Kliknij sugerowaną opcję, aby otworzyć program w osobnym oknie.

Krok 9. Wskaż ścieżkę do ffmpeg w konsoli

Teraz należy wskazać w konsoli ścieżkę do pliku ffmpeg. W systemie Windows można po prostu przeciągnąć plik do okna konsoli, a ścieżka zostanie wstawiona automatycznie:

W niektórych systemach operacyjnych funkcja przeciągnij-i-upuść nie działa, dlatego ścieżkę do pliku należy ustalić i wpisać ręcznie. Można np. zaznaczyć plik ffmpeg w folderze, przytrzymać klawisz Shift i jednocześnie kliknąć prawym przyciskiem myszy: pojawi się menu kontekstowe, w którym na dole znajduje się opcja „Kopiuj jako ścieżkę” – wybierz ją, a ścieżka do pliku zostanie skopiowana, co umożliwi wklejenie jej do konsoli.

Krok 10. Ręcznie dodaj pierwszą część polecenia

Ustaw kursor w oknie wiersza poleceń. Po ścieżce do ffmpeg dodaj spację i wpisz dwa znaki: -i
Po -i również dodaj spację.
Teraz powinno to wyglądać następująco:
ŚcieżkaDoFfmpeg[SPACJA]-i[SPACJA]

Krok 11. Wskaż ścieżkę do pliku wideo w konsoli

Następnie w konsoli należy wskazać ścieżkę do pliku wideo, który chcemy skonwertować do formatu MJPEG. Dla ułatwienia skopiowaliśmy plik do tego samego folderu Additional w Xeoma. Ponownie przeciągnij plik do konsoli:

Ponownie przypominamy, że w niektórych systemach operacyjnych funkcja przeciągnij-i-upuść nie działa, więc ścieżkę do pliku należy ustalić i wpisać ręcznie. Można np. zaznaczyć plik wideo w folderze, przytrzymać klawisz Shift i jednocześnie kliknąć prawym przyciskiem myszy: z menu kontekstowego wybierz opcję „Kopiuj jako ścieżkę”, a następnie wklej ją do konsoli.

Krok 12. Ręcznie dodaj pozostałą część polecenia

Po ścieżce do pliku dodaj spację, a następnie wpisz podane parametry:

-an -b:v 2000K -f mjpeg NEWthief.mjpeg

Pamiętaj o zachowaniu odstępów między elementami w tym poleceniu: -an[SPACJA]-b:v[SPACJA]2000K[SPACJA]-f[SPACJA]mjpeg[SPACJA]NEWthief.mjpeg

W powyższym poleceniu ciąg NEWthief.mjpeg określa nazwę pliku wynikowego. Możesz zmienić tę nazwę na inną, najlepiej unikalną, aby łatwiej było odnaleźć plik. Możesz też pozostawić nazwę z przykładu i zmienić ją później, jeśli zajdzie taka potrzeba.

Krok 13. Wykonaj konwersję

Będąc w oknie konsoli, naciśnij Enter i poczekaj na zakończenie wykonywania polecenia. Jeśli kursor ponownie pojawi się w nowej linii, proces został zakończony.

Następnie należy zlokalizować zapisany plik MJPEG. Najprościej zrobić to, przeszukując cały system (właśnie dlatego w kroku 12 zalecaliśmy nadanie plikowi unikalnej nazwy) — przejdź do sekcji „Szukaj” i wpisz nazwę pliku:

Krok 14
Jeśli wyszukiwanie odnajdzie plik, kliknij „Kopiuj ścieżkę” na liście po prawej stronie — będzie ona wymagana w Xeoma. Możesz również kliknąć plik prawym przyciskiem myszy i wybrać opcję „Kopiuj ścieżkę”.

Alternatywnie wybierz „Otwórz folder". Po wejściu do folderu z plikiem skopiuj jego ścieżkę do wykorzystania w Xeoma. Sposób kopiowania ścieżki opisano powyżej.

5.4.2. Konfiguracja pliku MJPEG w Xeoma

Po uzyskaniu pliku wideo MJPEG możemy dodać go jako kamerę w Xeoma. Uruchom ponownie Xeoma lub przywróć okno programu, jeśli zostało zminimalizowane. Następnie wykonaj poniższe kroki:

Krok 1. Dodanie szablonu kamery

Dodaj szablon kamery — w dalszej kolejności edytujemy go, aby wykorzystać moduł „Odczyt pliku”. Otwórz menu „+” na dolnym panelu. Możesz wybrać „Dodaj nową kamerę ręcznie” lub „Dodaj kamerę demo”. W tym przykładzie wybieramy „Dodaj kamerę demo”.

Krok 2. Usunięcie zbędnego modułu
Po dodaniu kamery demo pojawi się okno łańcucha modułów. Należy usunąć istniejące źródło wideo — kamerę demo — aby móc zastosować moduł „Odczyt pliku” z plikiem MJPEG. W tym celu przeciągnij ikonę „Kamera uniwersalna” (pierwszą w łańcuchu) w górę, aby ją usunąć.

Alternatywnie kliknij ikonę modułu „Kamera uniwersalna”, aby otworzyć jego ustawienia, a następnie usuń moduł, klikając ikonę „Kosz”:

Krok 3. Wybór modułu „Odczyt pliku”
Obecnie łańcuch nie posiada źródła wideo. W miejsce usuniętej kamery należy dodać moduł „Odczyt pliku”. Można to zrobić na trzy sposoby:

a) Ustaw kursor w polu wyszukiwania i wpisz „Odczyt pliku”.

b) Przejdź do karty „Urządzenia” i znajdź tam moduł „Odczyt pliku”.

c) Przewiń listę wszystkich modułów na górnym panelu za pomocą strzałek, aż zobaczysz ikonę „Odczyt pliku”.

Krok 4. Dodanie „Odczytu pliku” do łańcucha
Po znalezieniu modułu „Odczyt pliku” dodaj go do łańcucha. Kliknij moduł myszą i puść (zostanie dodany w losowym miejscu łańcucha) lub przytrzymaj go na górnym panelu i przeciągnij na wybraną pozycję.

Jeśli moduł został podłączony w niewłaściwym miejscu, usuń błędne połączenie, klikając je.

Przeciągnij nowe połączenie od prawej krawędzi modułu do następnego wymaganego modułu.

Krok 5. Konfiguracja „Odczytu pliku”
Następnie kliknij ikonę modułu „Odczyt pliku” w łańcuchu, aby otworzyć jego ustawienia. W ustawieniach modułu należy wskazać ścieżkę do pliku wideo uzyskanego po wykonaniu kroków w sekcji 5.4.1.

Gotowe!

Dalsze kroki zależą od tego, w jaki sposób chcemy wykorzystać wideo jako kamerę.
Opcja pierwsza: bezpośrednie wykorzystanie wideo w Xeoma, który oferuje ponad 100 funkcji do profesjonalnego monitoringu. W tym celu zapoznaj się z instrukcją w Kroku 6. Wykorzystanie wideo w systemie monitoringu Xeoma
Opcja druga: przekształcenie wideo w strumień dostępny w sieci i przesłanie go do innego urządzenia lub programu. Szczegóły znajdują się w instrukcji 5.4.3. Dodatkowe kroki emulacji przy użyciu modułu „Tłumacz RTSP”

Krok 6. Wykorzystanie wideo w monitoringu Xeoma
Szablon łańcucha jest już gotowy. Wystarczy skonfigurować funkcje niezbędne dla tego strumienia. Krótki opis wszystkich modułów Xeoma znajduje się w „Podręczniku użytkownika”, a szczegółowe informacje o poszczególnych funkcjach są dostępne pod linkami wewnątrz dokumentu. Instrukcje pracy z modułami prezentuje film „Xeoma Modular System”.

5.4.3. Dodatkowe kroki emulacji przy użyciu modułu „Tłumacz RTSP”

Po wykonaniu poprzednich kroków możemy przekształcić wideo w strumień dostępny w sieci i przesłać go do innego urządzenia lub programu. W tym celu oprogramowanie do monitoringu Xeoma wykorzystuje moduł „RTSP Translator”. Instrukcje jego dodawania znajdują się poniżej.

Krok 7. Konwersja wideo na strumień dla innych programów
Aby emulować kamerę do wykorzystania w innym programie, kolejnym krokiem po zakończeniu sekcji 5.4.1 oraz 5.4.2 jest otwarcie łańcucha modułów Xeoma. Usuń wszystkie moduły z wyjątkiem „Universal Camera”, a następnie dodaj do łańcucha moduł „RTSP Translator”.

Krok 8. Usuwanie niepotrzebnych modułów
Aby usunąć moduły, przeciągnij ikonę modułu do góry lub kliknij moduł i wybierz ikonę „Kosz” w ustawieniach.

Krok 9. Znajdź wymagany moduł – „RTSP Translator"
Moduł „RTSP Translator” można znaleźć na trzy sposoby:
a) Umieść kursor myszy w polu wyszukiwania i zacznij wpisywać „RTSP Translator”.

b) Przejdź do karty „Destinations” i znajdź tam moduł „RTSP Translator”.

c) Przewiń listę wszystkich modułów w górnym panelu za pomocą strzałki, aż pojawi się ikona „RTSP Translator”.

Krok 10. Dodawanie modułu „RTSP Translator” do łańcucha
Po znalezieniu wymaganego modułu „RTSP Translator" dodaj go do łańcucha. Kliknij moduł myszą i upuść go lub przytrzymaj go w górnym panelu i przeciągnij w wybrane miejsce w łańcuchu.

Następnie otwórz ustawienia modułu „RTSP Translator”, klikając go. Skonfiguruj parametry zgodnie z zamierzonym celem. Osobny przewodnik dotyczący konfiguracji tego modułu znajdziesz tutaj. W skrócie: zaleca się wybrać narzędzie odpowiedzialne za transmisję (z listy „Tool to perform the broadcast” wybierz ffserver lub live555), określić kodek transmisji (lista rozwijana „Encoder type”) oraz, jeśli to konieczne, wskazać poziom kompresji i ścieżkę do alternatywnego narzędzia kodującego na urządzeniu. Można również ustawić nazwę strumienia, jego adres URL oraz port transmisji (lub pozostawić wartości domyślne sugerowane przez Xeoma).

Skopiuj link z pola „Path for RTSP broadcast” na docelowy komputer.

Gotowe!

Nagrywanie ekranu to funkcja rejestrowania obrazu wyświetlanego na pulpicie komputera.

Wspomnieliśmy wcześniej, że plik wideo może służyć jako kamera monitoringu. Jeśli jednak pliku nie można pobrać, alternatywnie można nagrać go z ekranu, a następnie emulować kamerę wideo na podstawie tego nagrania, zgodnie z opisem w powyższej sekcji.

Można również przesyłać zawartość ekranu bezpośrednio do programu do monitoringu w celu analityki w czasie rzeczywistym, co umożliwia generowanie alertów, nagrań lub innych akcji. Przykładowo, nagrywanie ekranu pozwala nadzorować aktywność na laptopie pod nieobecność użytkownika.

Do tworzenia nagrań ekranu można wykorzystać różne narzędzia, takie jak specjalistyczne programy Captura, OBS Studio lub edytory wideo np. AVS. Jednym z najprostszych i najbardziej niezawodnych rozwiązań jest jednak funkcja „Screen Capture” w Xeoma. Poniżej wyjaśniamy, jak wykorzystać nagrywanie ekranu w Xeoma bezpośrednio jako kamerę monitoringu lub do tworzenia plików wideo.

Krok 1. Otwórz stronę internetową Xeoma

Otwórz na komputerze oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu znajdź kartę „Download" i przejdź do niej.

Krok 2. Wybór odpowiedniej opcji
System automatycznie zaproponuje pobranie wersji Xeoma dla systemu operacyjnego urządzenia, z którego korzystasz. Jeśli system został wykryty błędnie lub chcesz pobrać Xeoma na inny komputer, przejdź ręcznie do karty z wymaganym systemem operacyjnym, klikając ją („1” na poniższej ilustracji).

Możesz wybrać „Official version” lub „Beta version” („2” na poniższej ilustracji).

Po wybraniu odpowiedniej opcji kliknij przycisk „Download” obok niej.

Krok 3. Znajdź pobrany plik
Plik instalacyjny Xeoma zostanie zapisany w katalogu pobierania zdefiniowanym w przeglądarce. W wielu nowoczesnych przeglądarkach wyświetla się okno pop-up, które po kliknięciu przenosi bezpośrednio do folderu z plikiem.

Krok 4. (Linux i MacOS) Wypakuj archiwum
W systemach MacOS i Linux pobrane archiwum należy wypakować. Instrukcja krok po kroku dla systemu Mac znajduje się tutaj, a dla systemu Linux – tutaj.
W systemie Windows rozpakowywanie nie jest wymagane: pobierany jest bezpośrednio plik wykonywalny.

Krok 5. Uruchom Xeoma
Uruchom Xeoma jak każdy inny program – zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub wybranie pliku i naciśnięcie klawisza Enter.

Krok 6. Dodaj szablon kamery
Przy pierwszym uruchomieniu pojawi się tzw. okno powitalne Xeoma. Zawiera ono opcje przydatne dla początkujących. Dla uproszczenia zalecamy jego zamknięcie poprzez kliknięcie krzyżyka w prawym górnym rogu, bez wybierania żadnych opcji.

Zamiast tego zalecamy kliknięcie ikony „+” na dolnym panelu, aby otworzyć okno dodawania kamery. Należy teraz dodać szablon kamery – w kolejnym kroku zostanie on skonfigurowany do przechwytywania ekranu. Obie opcje: „Dodaj nową kamerę ręcznie” oraz „Dodaj kamerę demo” będą odpowiednie. W tym przykładzie wybieramy „Dodaj nową kamerę ręcznie”.

Krok 7. Usuń niepotrzebny moduł
Jeśli w poprzednim kroku wybrano opcję „Dodaj nową kamerę ręcznie”, natychmiast otworzy się okno ustawień kamery. Ponieważ nie korzystamy z fizycznej kamery, moduł ten jest zbędny. Można go bezpiecznie usunąć, klikając przycisk „Kosz”.

Krok 8. Obecnie łańcuch nie posiada źródła wideo. W miejsce usuniętej kamery należy dodać moduł „Przechwytywanie ekranu”. Można go znaleźć na trzy sposoby:

a) Umieść kursor w polu wyszukiwania i zacznij wpisywać „Przechwytywanie ekranu".

b) Przejdź do karty „Urządzenia" i odszukaj tam moduł „Przechwytywanie ekranu".

c) Przewiń listę modułów na górnym panelu za pomocą strzałki, aż pojawi się ikona „Przechwytywanie ekranu".

Można również dodać gotowy schemat „Przechwytywanie ekranu” – w tym celu należy wybrać kartę „Przykłady” i kliknąć przykład „Przechwytywanie ekranu”. Zalecamy uprzednie usunięcie wszystkich modułów w tym łańcuchu, aby uniknąć konfliktów.

Krok 9. Po znalezieniu wymaganego modułu „Przechwytywanie ekranu" należy dodać go do łańcucha. Kliknij moduł i zwolnij przycisk myszy (zostanie on dodany w losowym miejscu łańcucha) lub przeciągnij go z górnego panelu w wybrane miejsce w łańcuchu.

Jeśli moduł został połączony nieprawidłowo, usuń błędne połączenie, klikając w nie.

Przeciągnij nowe połączenie z prawej krawędzi modułu do następnego wymaganego modułu.

Krok 10. Dalej dostępne są dwie opcje: nagrywanie obrazu z ekranu i wykorzystanie go jako źródła wideo (patrz wyżej) lub dalsze korzystanie z Xeoma w celu przeprowadzenia analityki wideo obrazu z ekranu.

Jeśli celem jest stworzenie nagrania do użytku zewnętrznego, niezwiązanego z Xeoma, warto zastąpić domyślny moduł „Podgląd i Archiwum” modułem „Zapis do pliku”:

Moduł Xeoma „Zapis do pliku” pozwala skonfigurować dla plików:

• nazwę,
• czas trwania,
• format,
• lokalizację zapisu.

Pliki o określonym czasie trwania będą tworzone w wybranej lokalizacji. W trakcie nagrywania będą wyglądać następująco:

Po zakończeniu (finalizacji) nagrania plik będzie wyglądał następująco:

Krok 11. Alternatywnie:
Po skonfigurowaniu funkcji Przechwytywania ekranu można przystąpić do konfiguracji narzędzi niezbędnych dla danego strumienia. Wszystkie moduły Xeoma są krótko opisane w „Instrukcji użytkownika”, a szczegółowe informacje o konkretnych funkcjach znajdują się pod zamieszczonymi tam linkami. Sposób pracy z modułami prezentuje film „Xeoma Modular System”.

Chcesz przetestować Xeoma, ale nie masz kamery? Żaden problem! Xeoma dostarcza wszystko, co niezbędne do monitoringu wizyjnego — w tym bezpłatną kamerę demo. Wykorzystaj ją, aby sprawdzić program i jego funkcje.
Aby to zrobić, wystarczy wykonać kilka prostych kroków.

Krok 1. Otwórz stronę internetową Xeoma

Otwórz na komputerze oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu witryny znajdź i wybierz zakładkę „Pobieranie”.

Krok 2. Wybierz odpowiednią wersję
System od razu zaproponuje pobranie wersji Xeoma zgodnej z systemem operacyjnym urządzenia, z którego korzystasz. Jeśli system został wykryty błędnie lub chcesz pobrać Xeoma na inny komputer, ręcznie przełącz się na zakładkę z odpowiednim systemem operacyjnym, klikając w nią („1” na poniższej ilustracji).

Możesz wybrać opcję „Wersja oficjalna” lub „Wersja Beta” („2” na poniższej ilustracji).

Po wybraniu odpowiedniej opcji kliknij obok niej przycisk „Pobierz”.

Krok 3. Zlokalizuj pobrany plik
Xeoma zostanie zapisana w folderze pobierania ustawionym w obecnie używanej przeglądarce. W wielu nowoczesnych przeglądarkach pojawia się okno wyskakujące, które po kliknięciu przenosi bezpośrednio do folderu z plikiem.

Krok 4. (Linux i MacOS) Rozpakuj archiwum
W przypadku systemów MacOS i Linux pobrane archiwum należy rozpakować. Instrukcję krok po kroku dla systemu Mac znajdziesz tutaj, a dla systemu Linux tutaj.
W systemie Windows rozpakowywanie nie jest wymagane: pobierany jest bezpośrednio plik wykonywalny.

Krok 5. Uruchom Xeoma
Uruchom Xeoma jak każdy inny program na komputerze — zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub zaznaczenie pliku i naciśnięcie klawisza Enter.

Krok 6. Dodaj kamerę demo
Kamerę demo możesz dodać bezpośrednio z okna powitalnego, które pojawia się przy pierwszym uruchomieniu programu:

Jeśli przypadkowo zamknąłeś to okno lub uruchamiasz Xeoma ponownie, możesz dodać kamerę demo do ekranu z menu + w dolnym panelu:

Kamera testowa jest dodawana wraz z łańcuchem najpopularniejszych modułów i idealnie nadaje się do przetestowania możliwości monitoringu w Xeoma. Możesz korzystać z tego łańcucha w obecnej formie lub go skonfigurować: dodaj lub usuń moduły, aby aktywować dokładnie te funkcje, których potrzebujesz. W naszym filmie „Xeoma Modular System" wyjaśniamy, jak pracować z modułowym systemem Xeoma, a w Podręczniku użytkownika Xeoma znajdziesz szczegółową listę wszystkich modułów i pozostałych funkcji Xeoma.

 

Oprogramowanie do monitoringu posiada również wbudowane kamery publiczne, dzięki czemu można z nich korzystać bezpośrednio. Aby to zrobić, wykonaj kilka prostych kroków:

Krok 1. Otwórz stronę internetową Xeoma

Otwórz na komputerze oficjalną stronę Xeoma. W górnym panelu witryny znajdź i wybierz zakładkę „Pobieranie”.

Krok 2. Wybierz odpowiednią wersję
System od razu zaproponuje pobranie wersji Xeoma zgodnej z systemem operacyjnym urządzenia, z którego korzystasz. Jeśli system został wykryty błędnie lub chcesz pobrać Xeoma na inny komputer, ręcznie przełącz się na zakładkę z odpowiednim systemem operacyjnym, klikając w nią („1” na poniższej ilustracji).

Możesz wybrać opcję „Wersja oficjalna” lub „Wersja Beta” („2” na poniższej ilustracji).

Po wybraniu odpowiedniej opcji kliknij obok niej przycisk „Pobierz”.

Krok 3. Zlokalizuj pobrany plik
Xeoma zostanie zapisana w folderze pobierania ustawionym w obecnie używanej przeglądarce. W wielu nowoczesnych przeglądarkach pojawia się podobne okno wyskakujące, które po kliknięciu przenosi do folderu z plikiem.

Krok 4. (Linux i MacOS) Rozpakuj archiwum
W systemach macOS i Linux należy wypakować pobrane archiwum. Instrukcję krok po kroku dla systemu Mac znajdziesz tutaj, a dla systemu Linux tutaj.
W systemie Windows wypakowywanie nie jest wymagane: plik wykonywalny pobierany jest automatycznie.

Krok 5. Uruchom Xeoma
Uruchom Xeoma jak każdy inny program na komputerze — zazwyczaj poprzez dwukrotne kliknięcie lewym przyciskiem myszy lub zaznaczenie pliku i naciśnięcie klawisza Enter.

Krok 6. Dodaj szablon kamery
Przy pierwszym uruchomieniu Xeoma wyświetlane jest tzw. okno powitalne. Zawiera ono opcje przydatne dla użytkowników rozpoczynających pracę z programem. Dla uproszczenia zalecamy zamknięcie tego okna poprzez kliknięcie krzyżyka w prawym górnym rogu, bez wybierania żadnych opcji.

Zamiast tego zalecamy kliknięcie ikony „+" na dolnym panelu, aby otworzyć okno dodawania kamery. Należy wybrać opcję „Dodaj losową kamerę z sieci". Kamera publiczna zostanie natychmiast dodana do podglądu.

Kamera publiczna w Xeoma dodawana jest z łańcuchem najpopularniejszych modułów, co stanowi idealne rozwiązanie do przetestowania możliwości nadzoru wideo w Xeoma.

Można korzystać z tego łańcucha w formie domyślnej lub go skonfigurować: dodawać lub usuwać moduły, aby aktywować dokładnie potrzebne funkcje. W filmie „System modułowy Xeoma” wyjaśniamy zasady działania systemu modułowego, a w Instrukcji użytkownika Xeoma znajdziesz szczegółową listę wszystkich modułów i pozostałych funkcji programu.

Możesz również emulować strumień wideo z kamery publicznej, aby wykorzystać go w innym rozwiązaniu do nadzoru. W tym celu skorzystaj z porad z tej sekcji, ponieważ są one identyczne zarówno dla kamery publicznej, jak i np. kamery w laptopie.

Niektóre kamery publiczne z czasem przestają działać, dlatego może być konieczna zmiana kamery oferowanej przez Xeoma podczas dodawania modułu. Możesz odczekać 15 sekund na automatyczną zmianę lub przyspieszyć ten proces: kliknij moduł „Kamera uniwersalna” w łańcuchu, aby otworzyć jego ustawienia. Przesuń suwak „Interwał zmiany klatek” w lewo. Możesz ustawić suwak w skrajnie lewej pozycji, aby kamera przestała się zmieniać.

Aby usprawnić testy, poproś tutaj o licencję próbną.

Aparat fotograficzny to kolejna odpowiedź na pytanie: „Co może zastąpić kamerę nadzoru?". Rzeczywiście, kamera sportowa również może służyć do nadzoru wideo, pod warunkiem emulowania kamery internetowej.

Aby wykorzystać aparat jako kamerę internetową w systemie nadzoru, należy zaplanować jego montaż i zasilanie, a niekiedy nawet chłodzenie, ponieważ urządzenie może nagrzewać się podczas ciągłej pracy.

Kluczowe jest jednak sprawdzenie możliwości kamery: niektóre modele działają poprawnie po podłączeniu standardowym kablem USB do komputera, gdyż wiele nowoczesnych aparatów posiada wbudowany tryb kamery internetowej. Czasami metoda ta wymaga instalacji dodatkowego oprogramowania (dostarczanego przez producenta lub zewnętrznego).

Jeśli połączenie przez USB jest niemożliwe lub niestabilne, istnieje opcja podłączenia kamery przez HDMI – wymaga to jednak zastosowania karty przechwytującej w celu przesłania sygnału do komputera. Metoda ta może, ale nie musi, wymagać dodatkowego oprogramowania – zależy to od karty przechwytującej – choć zazwyczaj sama karta jest wystarczająca.

Poniżej przedstawiono kolejne kroki:

Krok 1. Pobierz i zainstaluj oprogramowanie ze strony producenta aparatu lub program zewnętrzny, taki jak Ecamm Live lub SparkoCam.
Krok 2. Podłącz kamerę do komputera za pomocą kabla USB.
Krok 3. Włącz kamerę i wybierz tryb nagrywania wideo.
Krok 4. Uruchom oprogramowanie do monitoringu i wybierz kamerę w ustawieniach. Zazwyczaj zostanie ona wykryta jako kamera internetowa.

Fragment instrukcji obsługi aparatu Fuji dotyczący korzystania z urządzenia jako kamerki internetowej

Krok 1. Zakup kartę przechwytywania wideo.
Krok 2. Podłącz kamerę do karty przechwytywania za pomocą HDMI (zazwyczaj złącze „typ D” lub „micro” HDMI).
Krok 3. Podłącz urządzenie przechwytujące do komputera za pomocą kabla USB.
Krok 4. Włącz kamerę i wybierz tryb nagrywania wideo.
Krok 5. Uruchom oprogramowanie do monitoringu i wybierz kamerę w jego ustawieniach. Zazwyczaj zostanie ona wykryta jako kamera internetowa.

Eksperci zalecają konfigurację „czystego” wyjścia HDMI w kamerze – bez nakładek informacyjnych używanych podczas fotografowania. Tę zmianę wprowadza się zazwyczaj jednokrotnie. Nowoczesne aparaty (wyprodukowane w ciągu ostatnich pięciu lat) standardowo oferują tę opcję, jednak przy zakupie starszego, używanego modelu należy upewnić się, że wspiera on „czyste” wyjście HDMI.

Warto też dodać, że zamiast kupować osobne urządzenie przechwytujące, lepiej rozważyć zakup specjalistycznej kamery monitoringu. W przeciwieństwie do aparatów fotograficznych, kamery sieciowe są zaprojektowane do pracy ciągłej (24/7), dzięki czemu nie przegrzewają się i nie ulegają szybkiemu zużyciu w takich warunkach. Na rynku łatwo znaleźć przystępne cenowo modele. Zobacz tę sekcję poniżej

Wykorzystanie kamer USB i IP w systemach monitoringu to nie wyjątek, lecz standardowa procedura – bez niej artykuł byłby niekompletny. Do nadzoru wideo najczęściej stosuje się specjalistyczne kamery sieciowe, zwane kamerami IP. Pozwalają one na wygodną transmisję sygnału wideo w oparciu o istniejącą infrastrukturę sieciową.

W przeciwieństwie do kamer analogowych, które wymagają kabli koncentrycznych i dedykowanego sprzętu rejestrującego, kamery IP konwertują obraz na format cyfrowy i przesyłają go przez sieć. Ułatwia to integrację z systemami zarządzania wideo (VMS), zapewnia zdalny dostęp oraz umożliwia zapis nagrań na macierzach NAS lub w chmurze. Kamery IP oferują również zaawansowane funkcje, takie jak wbudowana analityka, detekcja ruchu, audio dwukierunkowe i wysoka rozdzielczość, co czyni je optymalnym wyborem dla nowoczesnych systemów bezpieczeństwa.

Prawie wszystkie rozwiązania do nadzoru wideo współpracują z sieciowymi kamerami IP, a niektóre – jak Xeoma – obsługują również kamery USB i analogowe. Dzięki odpowiedniemu oprogramowaniu standardową kamerkę internetową można podłączyć do systemu monitoringu, a nawet wykorzystać do zaawansowanej analityki wideo: od detekcji wtargnięć, przez rozpoznawanie emocji, aż po śledzenie kierunku spojrzenia.

Kamery IP, a nawet kamery USB nadające się do monitoringu, mogą być bardzo przystępne cenowo. Rynek oferuje szeroki wybór modeli o różnych funkcjach i w różnych przedziałach cenowych. Do podstawowego nadzoru w domu lub małym biurze bez problemu znajdziesz wysokiej jakości kamerę IP lub USB z dobrą rozdzielczością i niezbędnymi funkcjami w rozsądnej cenie. Kluczowe jest prawidłowe określenie swoich potrzeb, aby nie przepłacać za nieużywane funkcje. Pamiętaj, że bezpieczeństwo nie musi być drogie – przystępne rozwiązania mogą zapewnić wymagany poziom ochrony.

Jeśli rozważają Państwo zakup specjalistycznej kamery monitoringu, ale nie wiedzą, który model wybrać, pomoże nasz przewodnik „Jak wybrać kamerę do monitoringu wideo”.

W erze cyfrowej wideonadzór stał się dostępny dla każdego. Dawniej budowa systemu bezpieczeństwa wymagała specjalistycznych kamer i drogiego sprzętu, dziś jednak możliwości są znacznie szersze. Można kupić dedykowaną kamerę IP, istnieje też alternatywa – wykorzystanie urządzeń, które już mamy. Kamera w laptopie, stary smartfon, webcam w monitorze, a nawet telewizor – wszystkie te urządzenia można zamienić w system nadzoru! Dzięki naszemu przewodnikowi dowiedzieli się Państwo, jak wykorzystać te powszechnie dostępne urządzenia do zabezpieczenia domu lub biura, a także jak stworzyć iluzję monitoringu przy użyciu wcześniej nagranych materiałów wideo.

Możliwości współczesnego świata pozwalają na elastyczne podejście do organizacji bezpieczeństwa, dostosowane do budżetu i potrzeb. Nie zakładaj, że jakościowy wideonadzór musi być drogi. Kluczem jest pomysłowość i umiejętne wykorzystanie dostępnych narzędzi. Ostatecznie liczy się nie sama obecność kamery, lecz świadomość, że podejmujesz kroki w celu ochrony siebie i bliskich.

10 kwietnia 2026

Polecane: Uruchamianie Xeoma VSS na Android TV